Indyhime

Dag allemaal, wij komen uit het Limburgse Diepenbeek en hebben reeds van in het begin een kinderwens gehad. Na het een jaartje uit te stellen vanwege pas werk en bezig met de bouw, zijn we er begin augustus 2011 mee gestart. Er is bij mezelf pcos vastgesteld, alsook heb ik APC resistentie (verhoogde kans op bloedklonters, dus bloedverdunners inspuiten vanaf 12 weken zwangerschap). Hierdoor wisten we dat het allemaal wel eventjes ging duren. Voor ons eerste kindje hebben we 11 maanden gewacht eer het gelukt was. Na 7 rondes Clomid was de test op 26 juni 2012 positief. Onze zoon was uitgeteld op 26 februari 2013. Naar het einde van mijn zwangerschap, rond 35 weken, stelde men ook PUPP vast, een enorme zwangerschapsjeuk waardoor we nachten aan een stuk niet konden slapen. Overdag zaten we ook bijna constant in koud water en smeerden we ons continu in. Uiteindelijk op 18 februari 2013 toch beslist om te laten inleiden om middernacht 22 februari. Helaas hielp dit niets, ons kleintje bleef mooi zitten en er kwam geen opening. Dan beslist om over te gaan naar een keizersnede en om 15u16 was onze kleine prins geboren!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de geboorte van onze zoon beslisten we om na zo'n 6-tal maanden opnieuw te beginnen voor een broertje of zusje. Met in het achterhoofd dat het de eerste keer ook wel even geduurd had. Maar de natuur zag het deze keer anders. Al op 26 juli 2013 testten we positief! Ik was er zelf een beejte ondersteboven van! Blijkbaar is mijn cyclus na de bevalling meer in orde gekomen, waardoor het nu zo snel gelukt is. Ons 2e wondertje is uitgeteld voor 27 maart 2014. Het was een beetje een moeilijke start door enkele weken bruinverlies en ook 1 keer roodbloedverlies, maar alles ging goed met ons vruchtje. De assistente gynae ontdekte een klein bloedklontertje dat vanzelf is afgekomen. Nu maar verder genieten! Rond 33 weken is er zwangerschapscholestase vastgesteld. Alweer weken met jeuk in het vooruitzicht dus, gelukkig nog niet zo erg als vorig jaar! Nu wordt alles elke week goed opgevolgd om te zien of mijn bloedwaarden niet te hoog worden en er een opname moet gebeuren. Thumbs up! Na weken van check ups en bloednames, mogen we op 18 maart binnen voor een geplande keizersnede. Ik heb er op voorhand heel veel schrik voor omdat ik er de vorige keer toch wel heel veel last van gehad heb. Maar al bij al valt het plaatsen van de epi mee en gaat de operatie en recovery heel vlot! Ons dochtertje wordt geboren om 10u11. Ook het herstel van de keizersnede valt deze keer reuze mee, wat zijn we blij! Nu maar genieten van onze 2 wondertjes!  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 12 oktober 2015 testten we opnieuw positief voor ons derde dondertje! Wat zijn we blij. Hopen op een rustige zwangerschap. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld