Nathaly

22 Mei 2009 ben ik getrouwd. Met een wereldvent. Ik hou zoveel van hem en ben superblij dat we elkaar het ja-woord hebben gegeven. Al een 2 weken na ons trouwen begint het in 1 keer te kriebelen...een kindje, of 2. Misschien wel 3! En ons eerstje kindje zou toch wel passen in dit huisje wat we hebben...we gaan uiteindelijk toch wel weer verhuizen. En als een kindje 2 of 3 is gaat dat nog gemakkelijk! Ook mijn man begint langzaam zichzelf wel te zien als een pappa. Hij zou het supergraag willen en ik weet gewoon dat een betere vader niet zou bestaan. Ik begin een beetje te googelen en merk al snel dat er wel wat risico's voor ons bestaan. Een afspraakje bij de verloskundige is dan ook al snel gemaakt en op 1 Juli zitten we op het kinderwensspreekuur. Ik krijg een recept voor een hoge dosis foliumzuur en de dag erna heb ik het al in huis. Mijn strip is af dus 3 juli kan ik stoppen met de pil....spannend! Ik vroeg me af of ik een regelmatige cyclus had die eerste ronde al. En jawel, in mijn groene dagen heb ik na 6 keer proberen dan toch een positieve ovulatietest op 28 juli. Ik weet het zeker: De maand erop gaat het helemaal goed komen in Oostenrijk. Die eerste week van September is voor jou, mijn kindje. Een jongensnaam hebben we al...een meid is net zo welkom hoor! Ik kan niet wachten tot ik zwanger ben! Helaas heb ik te vroeg gejuicht. Mijn maanstonden komen niet door. Ik heb nu al een cyclus van 43 dagen. Ik heb al 4 keer eerder een zwangerschapstest gedaan, maar alles is negatief. Vandaag, op dag 43, heb ik een ovulatietest gedaan die positief uitsloeg. Wat vind ik dit vreemd. Positief ovulatie op 28 juli. Positief ovulatie op 18 augustus. Wat moet ik hier nu van vinden? Hoe dan ook, we gaan ervoor. Ik zie mijn maanstonden of een positieve zwangerschapstest vanzelf wel ooit verschijnen. En verschijnen deed ie :) Op 25 augustus heb ik positief getest!!! Met een clearblue digital kwam er mooi: Zwanger 1-2 weken naar voren!!!! 3 maart 2010: De baby is ontzettend actief, ik ben dan ook al bijna 31 weken ver. De baby loopt een weekje voor en is nu uitgerekend voor 2 mei. Maar misschien verwacht ik hem wel al iets eerder. Ik verheug me ontzettend op de dag dat ik mijn kleintje vasthouden kan. De babykamer is helemaal klaar en de kleertjes zijn gewassen. Alles is aanwezig. Nog even groeien en dan mag het van mij zo ver zijn. Over 3 weken ga ik met verlof.28 april 2010: Op controle bij de verloskundige. Ik heb een verhoogde bloeddruk. Ze vertrouwt het niet en ik moet de volgende dag naar het ziekenhuis toe.'s avonds lig ik te denken aan de bevalling en kijk naar de volle maan vanuit mijn bed. Ineens denk ik dat ik dringend moet plassen en rennen moet ervoor, ik sta op en plons, mijn water brak. Ik kijk op de wekker en het is 23.50. u. We bellen netjes de verloskundige en deze zegt dat ik nog wel slapen kan gaan, dat ik pas weer moet bellen als de weeen snel na elkaar komen.Het komt langzaam op gang en om 8 uur in de ochtend is de VK er. We besluiten naar het ziekenhuis te gaan daar ik dat liever wil en om 10.00 u. mag ik in bad in het ziekenhuis.Om 10.30 krijg ik flinke weeen en ik vang ze staand op. Om 12.30 ongeveer mag ik beginnen met persen. Dit duurt erg lang en na een HEEL UUR persen, beval ik uiteindelijk van mijn prachtige wondertje, een wolk van een jongen van 3860 gram en 50 cm lang. Alles is prima, en ik mag een uurtje later al naar huis. Een brusje! We hebben besloten een 2e kindje te willen! Ik ben dolblij! Een zusje of broertje voor Finn! Ik ben op de verjaardag van Finn gestopt met de pil. En sindsdien gelijk 5 mg foliumzuur en mama vitaminen aan het slikken. 2 mei was de eerste dag van mijn menstruatie, 4 mei de laatste. Erg kort dus. Daarna is het wachten. De vorige keer duurde het gelijk na de pil ongeveer 30 dagen tot ovulatie. Wat betekent als het hetzelfde zou zijn dat ik pas ovuleren ga rond 29 mei. Dan zou ik op zijn vroegst half juni kunnen testen. Maar als mijn cyclus normaal is dan zou ik begin juni kunnen testen. Het is even afwachten nu. Erg moeilijk want ik heb er echt zin in!! Stiekem zou ik nu een meid erg leuk vinden, maar een jongen is echt net zo welkom! Het blijkt bij de 5 maanden echo een meisje te zijn! Al moesten we er lang op wachten, de echo duurde wel 1,5 uur met een pauze van een kwartier ertussen. Op 33 weken is ze ook erg actief, ze laat me 's nachts niet meer lekker slapen :) Ik heb nu een weekje vakantie en aansluitend verlof. Het kamertje is bijna klaar, we moeten nog een paar klusjes doen in huis voor ze kan komen. En ze moet nog eventjes groeien. Op officiele telling die ik nooit aanhoud, zou ik vandaag bevallen zijn van Finn. Het meisje heeft het dus het langst volgehouden in mijn buik :) Het is echter heel zwaar nu. Ik heb last van steken in mijn liezen, harde buiken, het meisje dat dr kont zo erg naar voren steekt dat het lijkt alsof er een bot uit mijn buik puilt, ik kan niet liggen op mijn zijkanten omdat er dan protest is of omdat mijn organen in de knel geraken. Draaien lukt sowieso niet erg vanwege de pijn in mijn onderrug. En verder heb ik ook nog een pijnlijke zijkant bij mijn borsten, ik kan zelfs een zwangerschapBH niet verduren. Mentaal zit ik er ook al aardig doorheen daardoor. In de nachten word ik wakker en lig ik maar naar het plafond te staren....volgens mij eigen telling, dus niet officieel zou ik al 39w1d zijn, dus ik ben benieuwd wanneer ze zich eindelijk aankondigt. Uiteindelijk om 41 weken exact hebben we niet langer gewacht en haar gehaald in het ziekenhuis. Ik had vanwege weinig bewegingen al 2 keer aan de monitor gehangen en het ziekenhuis wilde geen risico nemen aangezien ze met 41 weken er toch wel klaar voor zou zijn. Ze braken gelijk mijn vliezen, en er zat poep in het vruchtwater. Mijn weeen kwamen gelijk op gang maar ik kreeg ook opwekkers waardoor het dubbel dik en dwars doorging. Na een weeenstorm van 4 uur, die niet uit te houden was, voelde ik persdrang. Kon nog niet volgens de zuster maar het was toch echt zo dus de gyn werd gehaald en ik mocht gelijk persen. Met 10 minuten persen was daar dan Charlotte. Ze was blauw, want ze had de navelstreng 2x om haar nekje. Maar zodra ze bij me werd gelegd hoorde ik haar al adem halen. Voor de zekerheid werd ze even meegenomen maar ze konden in de gang al zo goed als terug omdat ze het al zo goed deed. Ze woog 4440 gram, iets wat je haar niet zou geven als je haar voelde of zag. Maar voor de zekerheid moesten we daarom suiker laten testen en de nacht in het ziekenhuis blijven daarvoor. Daarna mocht ik met mijn wolkje snel naar huis! Na enkele jaren, toen we kampeerden in Duitsland, gaf mijn man opeens groen voor nummer drie. We zouden in het voorjaar 2016 beginnen maar op 13 oktober 2015 testte ik al positief met kv 2v5. De kinderen waren door het dolle. Later bleek dat ze een zusje mochten verwachtten. Alle testen waren prima. Wel was ik zelf de hele zwangerschap veel grieperig en verkouden. Ook dit meisje bleef lekker lang zitten. De 40 weken gingen voorbij en algeheel voelde ik me beter dan bij de vorige zwangerschap. Op 40w5d ben ik gestript door de vk en ik had een afspraak op week 41 om ingeleid te worden. Dit bleek niet nodig. Op dag 40w6d braken in de ochtend om half 9 mijn vliezen in bed. Gebeld en de vk zei doe maar rustig aan. Gelijk voelde ik al, dit wordt niet rustig. Auto in en gaan. We waren er voor de vk, die net wissel had. De gyn van het ziekenhuis kwam checken en ik had al 6 cm. Maar even later schrok de verpleegkundige want ik was er klaar voor. Om half 11 is Emily geboren. 3470 gram en 52 cm lang. Na een uur mocht ik al gaan maar verloor veel bloed.

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld