Vroeger in zwangerschapsverlof wegens ziekte

  • @Ikke inderdaad, dat zeiden ze ook tegen mij... En toen overleed mijn dochter. Is inderdaad geen ziekte, maar een zwangerschap vanzelfsprekend vinden en het feit dat het geen ziekte is... Akkoord, maar ik vind echt dat je moet luisteren naar je lichaam. Dat er kleinzerige mensen bestaan, inderdaad maar toch... Ik blijf erbij luister naar je lichaam!Aangepast door Mama Emromi* op 12/01/2019 16:54
  • Mja geen ziekte dat klopt maar je kan er wel ziek door zijn en u ziek voelen natuurlijk.
  • is je dochter overleden omdat je niet gestopt bent met werken?
    Een dokter kan zich uiteraard altijd vergissen maar ik verschiet toch van het aantal mensen dat tegenwoordig thuisblijft voor het minste. Gaat niet alleen om zwangere vrouwen, meer om een algemene tendens. Pijn aan je dikke teen, dan blijft men thuis… ik zie dat op het werk, op de school van de kinderen. Collega's blijven soms thuis 'omdat de kleine slecht geslapen heeft'. Ik heb drie kinderen gehad op 4 jaar tijd. Serieuze bekkeninstabiliteit wegens twee snel op elkaar volgende zwangerschappen. Toch heb ik nooit staan smeken om thuis te mogen blijven…Nee, mijn kinderen waren geen makkelijke slapers en er waren dagen die eindeloos leken te duren, maar moeilijk gaat ook…

    Onze maatschappij is te sociaal geworden. houdbaar is dat op lange termijn niet… Jullie mogen heel content zijn dat je in België woont, want er zijn tal van landen waar de realiteit heel anders is.
  • En werk je dan zelf ook in de zorg of als verpleegster?
    Of heb je een job waarbij de fysieke inspanning toch wel een pak lager ligt.
    Zou mij verbazen dat je met uw serieuze bekkeninstabiliteit gewoon kon doorwerken zoals het de bedoeling isin d
    Dan kan je nooit doen waarvoor je betaald word en dan ben je een veel grotere profiteur, dan iemand die ziek is en dan ook minder geld ontvangt.

    Je moet profiteurs ook niet vergelijken met mensen die zwanger zijn en klachten hebben die komen door hun zwangerschap e.
    Jij doet nu alsof het een prestatie is dat je nooit thuis bleef, ondanks dat uw kinderen slecht sliepen 🤭.
  • @ikke; niet iedereen heeft dezelfde draagkracht, wat voor de ene nog te doen is kan voor de andere te zwaar zijn. En daar is niks mis mee. Als je thuis wil blijven om dan hobby’s te doen, te gaan shoppen,... ok maar als dat is omdat je voelt dat je rust nodig hebt. Wie is een ander dan om daarover te oordelen?? Het is niet stoer om over je eigen grenzen te gaan, het is juist knap om te leren naar je lichaam te luisteren.
  • Ik vind dat helemaal geen prestatie. Dat staat ook niet in mijn tekst. Als je je loon wil op het einde van de maand ga je werken, tenzij je ziek bent. Ziekte wordt vastgesteld door een arts
    Waar ik werk en wat voor werk ik doe, doet hier toch helemaal niet terzake? De TS is naar een arts geweest die haar medisch fit heeft verklaard om nog even verder te werken.
    Had ook zo een collega die wegens zwangerschapskwaaltje (denk dat het ochtendmisselijkheid was maar kan me vergissen) paar maand thuisbleef. Laatste zes weken van de zwangerschap kwam ze dan terug (ah ja anders ging het van haar zwangerschapsrust af) en toonde zo fier als een gieter de volledige kinder- en babykamer die ze had geschilderd tijdens haar 'ziekenverlof' en de verbouwingen van de rest van het huis waar ze had aan meegeholpen. Daar werd ik dus niet vrolijk van. Het werk moest tijdens haar 'ziekte' herverdeeld worden en eerlijk gezegd vind ik niet dat een ander daarvoor moet opdraaien.

  • Als je loon wil, dan ga je werken zoals het hoort.
    Is het niet veel eerlijker om eventjes thuis te blijven (uiteraard hopend op beterschap).
    Door trager te zijn, bepaalde taken niet te kunnen doen, moeten spurten naar het toilet tijdens uw werkuren bewijs je uw collega's geen dienst hoor.

    Als jij vind dat de dokter het altijd juist heeft, dan was er dus eigenlijk geen probleem ivm uw collega ook?
    Of kunnen dokters toch inschattingsfouten maken?

    Als je verkondigt dat jij zelfs met serieuze bekkeninstabiliteit niet thuisbleef, dan vind ik uw job wel relevant.
    Met een gebroken been kan de 1ne ook gaan werken en de andere niet e.
    Daarom is die 1ne niet stoerder, sterker of wat dan ook. De job laat het mss beter toe om met bepaalde klachten te blijven werken.
    Aangepast door Neuzeke op 12/01/2019 22:19
  • Ja die arts oordeelde inderdaad dat ze beter kan blijven werken, maar schreef tegelijk wel slaapmedicatie voor. We oordelen hier natuurlijk enkel op een stuk geschreven tekst en kennen geen details maar als mijn dokter me slaapmedicatie tijdens mijn zwangerschap zou voorschrijven om toch maar te kunnen blijven werken, ik zou dat niet normaal vinden.
  • @Neuzeke bedankt voor de link maar je moet abonnee zijn om het te kunnen lezen. Ben ik dus niet mee verder geholpen helaas...

    Ik ben al van tijdens m'n vorige zwangerschap aan het ijveren voor nieuwe bureaustoelen voor onze dienst.
    In april heb ik er een nieuwe gekregen die niet goed bleek te zijn volgens de egocoach die in mei langskwam.
    Ondertussen blijf ik ijveren voor nieuwe stoelen en andere maatregelen. Helaas tevergeefs. Ondertussen hebben ze eilandjes gecreëerd waarbij alle bureaus aan elkaar hangen en dus NIET verstelbaar zijn. Ik ben daar toen echt mijn ged8 over gaan zeggen want we hadden echt geen nieuwe bureaus nodig maar wel andere ergonomische maatregelen.
    Ik zou graag blijven werken met de nodige aanpassingen, maar onze werkgever geeft dus geen **** om onze ergonomie....,Sorry voor m'n geklaag, maar 't zit hoog. ponder.gif annoyed.gif

    @elaria: helaas heb ik afgelopen week 5,5 overuur gedaan. Wij mogen die achteraf opnemen en ze verplichten ons niet. Maar je kan ook geen werk laten liggen dat dringend is he... Er is net een collega gestopt met werken bij ons en eentje is ziekgevallen in december, dus wij krijgen gewoon hun werk erbovenop...
  • Ik heb ook geen abonnelent. Na 3 keer klikken lukte het wel.

    Beter halftijds werken dan voltijds afwezig zijn ?
    Een werkneemster is zwanger en kan het voltijdse ritme nog maar moeilijk aan. Het gaat om een goede kracht en u bent dus bereid om in te gaan op haar verzoek om tijdelijk maar halftijds te werken. Hoe pakt u dit best aan ?

    In dit artikel gaan we ervan uit dat het niet gaat om functies die behoren tot de lijst van risicovolle func­ties (KB van 02.02.95, BS van 10.10.95), zoals bv. la­borante, verpleegster, enz. Voor die werk­neem­­­sters bent u nl. verplicht om door de ar­beids­ge­­­nees­heer een risico-evaluatie te laten doen, voor hen gel­den er dus speciale regels. Voor de andere werk­­­neem­sters bent u niet ver­plicht om een ver­zoek om halftijds te mogen wer­ken te honoreren, zelfs al kun­nen zij een doktersattest in die zin voor­­­leg­gen. Maar u mág het verzoek na­tuurlijk wel in­wil­li­gen, bv. omdat u wilt ver­mij­den dat men zich tij­dens de zwangerschap te pas en te onpas ziek meldt…

    Vrijwillig deeltijds werken
    De eerste optie is dat u met de werkneemster over­eenkomt (in een bijlage aan het contract) dat ze tij­de­lijk 19 i.p.v. 38 uur per week werkt. Het ge­volg is dan echter wel dat ze aanzienlijk min­der in­komen zal hebben. De “halftime” die weg­valt, zal nl. niet gecompenseerd worden door een of andere so­ciale uitkering. Bovendien zullen ook de zwan­ger­­schapsuitkeringen lager zijn dan wan­neer ze vol­­tijds zou blijven werken. Die worden dan na­me­lijk be­re­kend op het nieuwe halftijdse loon.

    Tip. Dit laatste nadeel kan opgevangen wor­den. Laat de werkneemster nog een dag vol­tijds wer­­ken voor ze met zwangerschapsrust gaat (m.a.w., zeg haar dat ze de periode van halftijdse ar­beid be­ter be­perkt tot de gewenste periode min 1 dag). De zwan­gerschapsuitkeringen worden nl. be­re­kend op het zgn. verloren loon van de laatste werk­­dag.

    Eerst arbeidsongeschiktheid melden
    De tweede optie is dat de werkneemster zich eerst volledig arbeidsongeschikt meldt bij het zie­ken­fonds en pas daarna met toestemming van de ad­viserende geneesheer van het ziekenfonds half-tijds gaat werken. Het voor­deel is dat ze in dat ge­val wel een uitkering zal krij­gen van het zie­ken­fonds voor de uren die weg­val­len. Deze uitkering wordt op een ingewikkelde ma­nier berekend maar is proportioneel gezien vrij hoog in vergelijking met de uitkering voor vol­le­di­ge ar­beids­on­ge­schikt­heid.

    Nadeel voor u. U moet gewaarborgd loon betalen voor de tijd dat de zwangere werkneemster vol­le­dig arbeidsongeschikt is. Stel dat zij zich op 29 april ziek meldt voor een week. Op het einde van die week belt ze met de vraag of ze de maan­dag er­op niet halftijds mag komen werken. U stemt daar­mee in en zij vraagt ook de toelating van de ad­vi­se­rende geneesheer. Dan moet u eerst toch nog 3 we­ken gewaarborgd loon betalen voor de “half­time” die weggevallen is. Tenzij u met de werk­neem­ster anders zou overeenkomen natuurlijk, want tenslotte doet u al een toegeving door in te stem­men met het verzoek om halftijdse arbeid.

    Nadeel voor de werkneemster. Ook voor haar biedt deze optie een nadeel. De dagen dat zij half­tijds werkt en halftijds arbeidsongeschikt is tijdens de laat­ste 7 weken voor de bevalling, komen nl. niet in aan­merking voor “overdracht”. Haar post­na­tale ver­lof zal dus beperkt blijven tot 8 weken.

    Tip. De werkneemster kan dit oplossen door de pe­rio­de van halftijdse arbeid te laten aflopen in de 8ste week voor de bevalling en daarna haar vol­tijd­se tewerkstelling terug op te nemen tot het mo­ment dat ze met zwangerschapsrust gaat. De we­ken tussenin kan ze dan bv. elke week 2,5 dagen va­kan­­tie en/of inhaalrust nemen. Die dagen ko­men wel in aanmerking voor overdracht en zo kan ze de fac­to het halftijds regime toch verder zetten.

    Gaat u akkoord met een verzoek tot halftijds werk, zeg de werkneemster dan dat ze zich best eerst volledig arbeidsongeschikt meldt bij het ziekenfonds en dan pas halftijds begint te werken. Dat is financieel gezien immers voordeliger voor haar.

  • @ikke had ik inderdaad misschien beter geluisterd naar mijn lichaam dan was ons meisje misschien niet overleden.
    Ik heb geen zin om verder uit te wijden, ik kan alleen maar zeggen luister naar je lichaam. Uiteindelijk sta je er toch alleen voor, want wat onze mening ook is. Je voelt wat je voelt en moest er iets gebeuren zegt de wereld'oei' en draait deze gewoon verder hoor.
    Dus volg je gevoel en trek je niks aan van de anderenAangepast door Mama Emromi* op 13/01/2019 15:14
  • Mama Emroni, ik volg je ook hoor! Mijn zoontje is prematuur geboren, en het te lang blijven doorwerken, heeft daar zeker niet goed aan gedaan. Dus ik ben dat ook al gaan bespreken met de gynaecoloog: volgende zwangerschap vroeger thuis. Er is een blijvend risico op vroeggeboorte, maar zelfs zonder dat risico, zou ik het écht niet zien zitten tot het einde te werken. Je bent maar even zwanger en we moeten nog zo lang werken, dus die paar weken eens aan jezelf denken. Het is veel te belangrijk toch ook allemaal..
  • Ik verschiet van de zwart witte reactie van 'ikke' 'anoniem'
    Ik heb dit topic gesart en deel nu mee dat ik vanaf vandaag vervroegd in moederschapsrust ben.
    Ondertussen heb ik een osteopaat een kinesist een gynaecoloog , een huisarts en vroedvrouw die me opvolgen. Ik heb bekkeninstabiliteit en ischias. Ik heb ik 2018 behandelingen van clomid en pregnyl ondergaan en op 5 maanden tijd 2 miskramen en uiteindelijk deze zwangerschap die tot nu toe oke verloopt. Ik werk als psychiatrische verpleegkundige, oorspronkelijk op een opname afdeling waarbij agressie zowel fysiek als verbaal dagdagelijks is en hier heb ik zoals het reglement in dat ziekenhuis is tot 16 weken zwanger zijnde gestaan.
    Omdan overgeplaatst te worden naar een andere afdeling waar ik tot midden maart diende te werken. Met dagdagelijks 110 km te rijden en shiften van 8 of 9 uur ( ja overuren hoorde nog steeds tot de job). Net zoals het soms reeksen waren van 3 of 7 dagen met wisselende shiften.
    Ik heb een kleuter die net gestart is met school en daarbij heb ik bij zijn zwangerschap vroegtijdige weeen gehad op 33weken en uiteindelijk op 38 weken een spoedkeizersnede wegens navelstreng rond nek - placentaloslating en 2 infarctzones in de placenta. En ik kan nu eindelijk zeggen dat ik deze vroegtijdige rust verdien. Mijn eerste miskraam is gebeurd op mijn werk, waarbij ik 1.5 dag afwezig ben geweest en dan 6 dagen ben gaan werken. Mijn 2de miskraam ben ik 2 weken thuis geweest. Ik vind het straf 'ikke' dat je hier zomaar je zwart witte mening komt verkondigen en dat zwangerschap geen ziekte is en vergelijkt deze topic plots met mensen die thuis blijven met pijn aan de dikke teen. Het zou me niet verbazen moest je een zeer gemakkelijke job hebben. Het is door mensen door jou dat zwangeren zich zo snel shuldig voelen en over hun grenzen heen laten gaan met alle gevolgen van dien. Je kan er niet tegen als er een vraag aan jou word gesteld om jou perspectief beter te begrijpen maar je bent wel zo snel om een mening over een ander te geven.... En gynaecoloog weet niet altijd best, net zoals zij slaapmedicatie voorschrijft terwijl ik niet slaap door pijnklachten...
  • Ellen
    Je moet de uitlating van ikke niet persoonlijk nemen. Ik denk dat het eerder een algemene frustratie is. Op zich heeft ze wel gelijk, er zijn mensen de nogal makkelijk een dagje of meer thuisblijven en zich er niet voor schamen om anderen het werk te laten doen. Op mijn werk weet ik ook wie bij afwezigheid serieus ziek is en wie eerder pijn aan zijn goesting heeft. Wat niet leuk is, is dat je daar als collega vaak voor moet opdraaien.
    Jouw context kent ze niet, ik zou het dan ook helemaal niet persoonlijk nemen. Het feit dat een arts slaapmedicatie tijdens de zwangerschap voorschrijft om te kunnen blijven werken, vind ik trouwens ook op z'n zachtst gezegd vreemd.
    Geniet nog van je tijd thuis en veel succes met de bevalling!
  • Als je het verdient, is er geen probleem toch. Ik verschiet altijd dat mensen andermans mening komen vragen en dan zeuren omdat mensen die effectief geven. Vraag ze dan niet? Als het je enkel om 'klaag met me mee reacties' te doen is, zet dat dan even duidelijk in de titel. Bespaart me een hoop getokkel.
    Ik heb inderdaad een heel eenvoudige functie, nog nooit in mijn leven een poot moeten uitsteken, en het geld floept dagelijks op mijn rekening… Heb dus geen idee hoe moeilijk je het wel hebt… oprechte excuses...
  • Ze vroeg of er mensen vroeger thuis zaten.
    Jij zat niet vroeger thuis dus eigenlijk had je niet eens uw mening moeten geven 😉.
    Aangezien jij kon blijven werken, heb je dus nooit zoveel last gehad dat het nodig was om thuis te blijven e..
  • Mijn gyn wou me ook thuis zetten. Ik heb dit niet gedaan...
    Ik had een placenta preavia waarbij ik op 30 min in ziekenhuis moest zijn om de baby te laten komen moest ik terug een bloeding krijgen (uiteindelijk met 4de bloeding spoedkeizersnede gehad).
    Ik heb geredeneerd dat ik met mijn job (bediende job) ook geen fysieke taken verricht en ik in principe sneller in een ziekenhuis was vanop mijn werk dan van thuis uit. Na overleg begreep ze me en zei ze ook dat ik me mocht bedenken en ik thuis mocht blijven.
    Ik heb 3 weken platte rust gehad op 20 weken denk , daarna nog x aantal tijd in ziekenhuis...
    Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik de laatste week in ziekenhuis gesmeekt heb om terug naar huis te mogen gaan en nog terug te gaan werken omdat ik niet al mijn bevallingsrust wou kwijt zijn voor de bevalling. Klinkt heel egoïstisch misschien maar ben blij dat ik het zo heb kunnen doen en dus xtra tijd had met mijn dochter na mijn bevalling dan gefrustreerd thuis te zitten voor mijn bevalling.

    Maar idd alles hangt af van hoe je je voelt en welke job je doet. In mijn toestand fysieke arbeid verrichten had heel erg slecht geweest maar een bureaujob doen (die ik ook in ziekenhuis deed) lukte me wel in mijn conditie.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld