Verlangens

  • Hallo allemaal,

    ik loop al een tijd met rare gevoelens. telkens gaan ze weg en komen ze weer terug. Precies of ik sluit ze op in een lade die altijd na een tijd terug openspringt en moeilijk weer terug dicht gaat.
    Ik verlang al lang naar een kindje. En zeker nu mijn schoonzus bijna moet bevallen van haar 2de kindje. in mijn omgeving zijn er ook veel geboortes en kleine kindjes recent bijgekomen. Al die kindjes maken de gevoelens weer los natuurlijk, maar ik vindt het moeilijk om er mee om te gaan. Mijn vriend weet dat ik het er moeilijk mee heb, maar spreekt er niet echt uitgebreid met me over. Hij zegt dat het er nog geen tijd voor is, we kunnen er nog niet voor zorgen. En ik snap hem wel want dat is inderdaad zo. ik moet nog 1 jaar naar school(Volwassenenonderwijs) en pas dan zal het mss meer ter spraken komen. Maar die tijd duurt nog lang. Weet iemand raad hoe ik het best met die gevoelens om kan gaan? Zodat ik me ook blij voel in de aanwezigheid van de andere babytjes in de omgeving? dat mijn lade mss even een tijdje toe blijft, want na een lange tijd beginnen de gevoelens toch zwaar te worden...

    grtz
  • Hey Muppet,

    Ik ken het gevoel... Ik was ook al veel vroeger 'klaar' voor kindjes dan mijn vriend en het deed een beetje pijn elke keer iemand zwanger werd en ik er nog niet aan kon beginnen... Ik ken geen magisch recept hiervoor, helaas.

    Ik heb eind januari een miskraam gehad op 11 weken en ik dacht toen ook dat ik het moeilijk ging hebben als ik weer vrouwen zou kennen die zwanger waren. Het doet pijn, maar het doet ook deugd... Andere kindjes zijn alleen maar een steuntje dat het allemaal wel zal komen en dat geeft mij vertrouwen.

    Hopelijk kan jij er met je vriend veel over praten, want dat heeft mij ook geholpen, gewoon veel praten met mijn man. Zeggen hoeveel zin je erin hebt, hoe je ernaar verlangt... Misschien voelt hij wel hetzelfde en kan hij je steunen hierin en kunnen jullie er toch sneller aan beginnen dan je verwachtte... Succes ermee!
  • Ik herken veel van jou gevoelens. Heb ook lang de ware niet kunnen vinden, maar de gevoelens zijn er wel. Zo erg dat ik vaak babyspulletjes kocht en koesterde.
    November 2009 kreeg ik iets met mijn man. Drie weken later begon hij over een kindje. Hij had mijn blog ergens op internet gevonden, maar heeft dit toen niet gezegd. Daarin stond hoezeer ik naar een kindje verlangde. In april 2010 raakte ik al in verwachting en inmiddels is hij er. En alle spulletjes die ik in het verleden had gekocht gebruik ik voor ons zoontje.
    Praat er met je vriend over. Misschien lucht het op en weet je hoelang je nog moet wachten. Of hoesnel je wens in vervulling gaat.
  • Hey Muppet,

    dit is ├ęcht heel herkenbaar, het verdriet van een onvervuld verlangen nr een kindje kan overweldigend zijn....
    Vooral wanneer iedereen rondom jou volop babyborrels geeft en luierverhaaltjes vertelt, ik voel me op zo'n momenten zo eenzaam, maar je probeert gewoon gelukkig te zijn vr het koppel en ondertussen voel je vanbinnen die onzekerheid en die pijnlijke leegte...
    Hier op het forum zitten er nog velen denk ik die dit goed herkennen: erover praten kan helpen !
    Veel sterkte ermee hug.gif
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld