fake ziek thuis zetten

  • ik heb al gehoord om te wisselen.. aantal mensen gingen een kijken om te wisselen.
    Maar zelfs een wissel moet doorgegeven worden en goedkeuring krijgen door hem.

    Hij kon me pérfect dat weekend geven.
    Over héél het groot verlof was dit enige weekend dat ik graag wou, en duidelijk bijgezet bij mijn aanvraag dat ik die maand dan gerust ook 3 weekends wou komen werken.
    In een team is het altijd wat geven en nemen. En dat doen we al jaren zo.
    Bij vorige manager mochten we makkelijker onderling wisselen, gewoon even doorgeven en dat was het.
    Hij kan gerust ook van mijn weekend eens een dag overnemen. Maar dat is volgens hem niet zijn taak, ok, goed... maar zoals hij nu doet...

    gisteren was ik er écht razend over, misschien ook te merken aan mijn reacties hier, vandaag gewoon héél teleurgesteld, vooral omdat ik al jaren mijn best doe in dat bedrijf. Ik help wanneer ik kan, ben er wanneer ze het vragen, pas me aan, zet me zelden ziek, ... pffff nogmaals, ik verwacht dan geen kroon ofzo, maar gewoon blijk van waardering.

    In mijn ogen moet een leidinggevende zijn team motiveren, leiden, begeleiden, delegeren, bijstaan, enzo...
    hij werkt zo demotiverend, dat het gewoon niet meer leuk is.
    Het is een bedrijf met veel boekhoudkundige verwerking. Vorig jaar was er grote omschakeling naar een nieuw programma voor alle vestigingen, met bijkomende dagen van training en opleiding. De mijne viel net in mijn betaald verlof. Ik ben vrijwillig gegaan, zonder overuren door te geven, omdat ik het belangrijk vond en omdat ik er graag werk... allemaal dingen die je doet omwille van een juist hart naar een bedrijf toe, maar zo zie je dat het dan soms allemaal niet uitmaakt disappointed.gif
  • en had er nu een duidelijke reden geweest.. dan leg je je daar bij neer. dan is de teleurstelling er nog steeds, maar dan zou ik het verstaan.
    Nu is het gewoon van niet te willen, te weigeren... en dat is moeilijk om te verteren.

    En voor wie het zich hier afvraagt, ik ga me niet fake ziek melden.
    Nooit gedaan en wil dat beetje zelfrespect voor mezelf eigenlijk wel houden. Ik heb geen zin meer om mezelf te verlagen tot dergelijke wanpraktijken, ik hoop altijd dan dat hij vroeg of laat ook iets dergelijks meemaakt, alleen leert praktijk me dat zulke mensen vaak door zo te zijn zelden of nooit 'gestraft' worden.

    En verder ermee gaan?? Heeft weinig nut..
  • Met hoeveel collega's zijn jullie en hoeveel moeten er op een weekenddag aanwezig zijn? Want ik vraag mij eigenlijk wel af waarom er niemand van de collega's wil wisselen als ze weten hoe belangrijk dit voor jou is en ze er begrip voor opbrengen? Waren er dan veel die verlof gevraagd hadden dat weekend zodat er niemand meer over is om mee te wisselen? Maar dat wil dan misschien ook wel zeggen dat er voor dat weekend te veel waren die verlof gevraagd hadden waardoor hij niet alle aanvragen kon goedkeuren. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik het er dan mee eens ben dat hij net die van jou niet goedkeurde, terwijl jij blijkbaar enkel dat ene weekend op heel de zomer gevraagd hebt en de anderen veel vaker, maar zoals gezegd, ik vind het raar dat er niemand vrij is om te wisselen als jij de enige zou zijn die dat weekend gevraagd heeft en de anderen allemaal weten hoe belangrijk het voor jou is.
  • ik denk eerlijk gezegd ook niet dat die een wissel van collega's zal goedkeuren...
  • nadat ik het aan hem gevraagd heb en een neen gekregen..
    nu wissel zelf regelen via collega's... vrees dat dit ook een neen gaat worden disappointed.gif
  • Als je met een collega overeenkomt, kan hij toch geen bezwaar hebben? Dan moet hij toch al met een serieuze reden komen waarom niet?
  • Wat ik niet begrijp: kan je niet gewoon bij die man zijn kantoor langsgaan (eventueel afspraak maken) en al pratend tot een oplossing proberen te komen?? Hiermee bereik je misschien meer dan vanalles achter zijn rug te bekokstoven.

    Trouwens: ik ben al op mijn 18de vast beginnen werken. Ik woonde toen nog bij mijn ouders, dus was ook altijd heel flexibel naar brugdagen, weekends, enz... Als ik een hele dag thuis was, verveelde ik me vaak. Je kan wel gras afrijden, of auto wassen, of eens iets schilderen of zo, maar dat was het dan ook. Ik deed het werk ook heel graag, dus het was zeker niet zo dat ik snakte naar vakantie.
    Dus als er brugdagen waren, of zo tussen kerst en nieuwjaar, of groot verlof en zo, was dat (voor mijn komst) altijd discussie in het team. Iedereen wou toen thuis zijn (omwille van gezin). Maar toen ik er kwam werken, vond ik het niet erg om op zo'n dagen te moeten gaan werken. Integendeel, ik vond het toen eigenlijk leuker. Met zo'n dagen hing er wel een speciaal sfeertje, de baas zorgde voor een taartje of zo. Dus het werd al vlug een gewoonte dat ik altijd 'van dienst' was met alle speciale dagen. Maar toen ik 23-24 was leerde ik mijn man kennen, kochten we huisje, enz... Dus toen begon ik het ook wel eens leuk te vinden om samen met hem op een brugdag thuis te zijn. Of eens met kerst een uitstapje met hem te maken.
    En plots was er ook weer alle kippen in het kippenhok hoor! Ik leek wel debiel toen ik plots vroeg om die dag verlof te krijgen. Voor sommige collega's was het bijna schande dat ik hen plots zo in de steek liet!
    Wij moesten niks aanvragen bij oversten, er moest gewoon altijd minimum 1 iemand aanwezig zijn op speciale dagen. En dat moesten we maar zelf uitmaken onder elkaar. Sindsdien was de sfeer echt omgeslagen. Iedere brugdag of naderend verlof zorgde voor spanningen. Ik voelde echt dat ze achter mijn rug roddelden omdat ik nu ook mijn deeltje 'eiste'.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld