plots ben ik (stief) ouder

  • plots ben ik (stief) ouder

    Ik weet niet of dit de juiste rubriek hier voor is,zo niet mijn excuses....

    Ik zal in het kort mijn situatie vertellen.
    voor mijn doen heb ik de laatste jaren best een turbulent leven gehad(niet altijd makkelijk gehad)
    ieder ander zal dit wel mee vinden vallen en dat kan natuurlijk.
    veel relaties heb ik niet gehad, altijd voor de lang durige gegaan.
    ben een man van 41 jaar jong....

    sinds kort een nieuwe relatie waar bij zij een zoon 7 jaar heeft(ook hun 2 hebben het niet makkelijk gehad)
    ik lijk ze aan tetrekken....

    we wonen inmiddels ook samen...(vrij snel)
    op zich gaat het goede tussen ons, maar haar zoon (en dat snap ik ook) is niet de braafste....hij luistert wel goed(na een aantal malen te vertellen wat hij niet mag, ook naar mij...maar soms drijft hij mij voor mij gevoel tot het uiterste....heb hem laats ook een tik verkocht....(sorry had ik niet moeten doen) heb hier voor ook excuses gemaakt bij hem en mijn partner...
    maar hij drijft mij tot het uiterste soms....(vind ik dan)

    hij gaat ook naar speciaal onderwijs toe....

    dit is voor mij de eerste keer dat ik 24 uur per dag een kind om me heen heb.
    hij hangt heel veel aan mama(logisch jaren met zijn 2 geleefd)
    voelt zich de baas in huis(ik ben de man en zal het wel even regelen)
    wil zich met alles bemoeien.
    mama en ik kunnen geen fatsoenlijk gesprek hebben of hij gaat zich er mee bemoeien....
    weg sturen helpt niet...


    soms heb ik het idee dat hij mij weg wilt hebben, dat hij een wig probeert te drijven tussen mij en zijn moeder.
    en dat lukt nu ook....ik snap dat mijn partner voor haar kind kiest...daarom trek ik me nu terug...
    slapen apart nu...eten apart...maar dit is niet de oplossing....
    en hij heeft er zijn voordeel van....mama is weer voor mij....
    ik heb mijn huis afgestaan aan hun...is en word nu ingericht op een gezins huis(was ingericht op mij alleen)
    en wat krijg ik er voor terug?
    nooit had ik vakantie als er kinderen vakantie hadden, nu wel....
    ik neem vrij voor hem als hij ergens naar toe moet en mama kan niet...
    koop leuke dingen...
    gaan weg...maar dan word hij zo druk en brutaal(in mijn ogen)
    wil alles hebben...zo niet is het huilen....

    ik ben iemand van de oude stempel zeg maar, luisterde ik vroeger niet naar mijn vader kreeg je een klap....
    nu kan dat niet meer en wil ik ook niet doen....zo steek ik niet in elkaar...

    de laatste dagen doe ik geen oog meer dicht nu...omdat ik bang ben dat het straks over is...

    ik snap heel goed dat het wennen is voor iedereen, en dat hij mij aan het uit testen is....
    maar mama kiest voor hem, laat mij dan links liggen...
    als ik hem niet corrigeer dan gebeurt er weinig...mama negeert zijn gedrag vaak(is dat de oplossing??)

    kortom...ik hoop dat jullie tips voor mij hebben hoe om tegaan met deze situatie....

    ik hoop dat jullie het een beetje kunnen snappen(ben erg moe en zit dit te typen met tranen in mijn ogen)

  • Mijn tip is een goed gesprek hebben met uw partner.
    Wat is er juist aan de hand met die jongen ? Wat zijn zijn beperkingen en wat zijn de mooie eigenschappen. Wij hebben ook een zoon met een extratje en mijn man was ook van mening dat hij het wel zou fixen 😄😃. Ondertussen heeft hij door dat het zo niet lukt bij hem en dat het beter is om er rekening mee te houden , dan ook van de oude stempel te zijn .
    7 is nu niet de makkelijkste leeftijd ook e 😄😃. Die gaat u duidelijk als indringer zien en dat is niet abnormaal. Jij hebt het moeilijk en verloor al eens de controle, dat kind heeft het wss even moeilijk of moeilijker en test u uit .
    Tijd geven en vooral begrip tonen naar het kind toe.
  • Ik ben wel van mening in dit geheel, op opvolging van het verhaal van Neuzeke, dat moeder als gezin het kind moet leren dat het moeder met partner en kind is. Niet moeder kind en een partner erbij. Het kind hoort niet de dienst uit te maken en in deze situatie is de balans scheef.
    Zegt vader ja, is moeders antwoord ook ja. 1 basis vanuit de volwassenen met liefde naar het kind... sterkte in deze situatie, ik hoop dat jullie er uit kunnen komen.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld