Wanneer inleiding bij een tweeling (twee-eiïg)

  • Firdaws en Lien ..jullie snappen niet zo goed waarom een tweelingzw moeten worden ingeleid indien alles goed verloopt..
    het is niet omdat er persé iets verkeerd gaat in de ZW..alles wordt zo zwaar op einde.je kan moeilijk stappen, ademhalen, slapen...en indien beebjes een goed gewicht hebben en het goed stellen is het beter voor in te leiden.ik wil jullie niet bang maken, maar het moeilijkste moet nog komen..30wkn is nog te toen..maar hoe groter ze worden , hoe moeilijker het wordt.
    uiteraard denk je aan gezondheid van beebjes, maar zelf ben je zodanig moe dat je wilt dat ze zo snel mogelijk geboren worden.
    Hier longrijpers gehad op 30wkn en op 32wkn weeeinremmers door veel harde buiken en op 35.4wkn ingeleid.
    ik kon op einde echt bijna niets meer, slapen werd moeilijk door steken van voetjes in ribben!lang rechtstaand iets doen onmogelijk door harde buiken..dus ik was blij dat ze mochten komen..in mijn geval was het natuurlijk mogelijk omdat ze longrijpers hadden gekregen.
    ze wogen beide 2.380gr en moesten in ziekenhuis blijven tot ze 2.500gr wogen..ze stelden het vrij goed.

    hoop voor jullie dat alles nog goed verloopt..rust goed uit en forceer je niet met zware inspanningen

    groetjes
  • Ik moet zeggen, mijn gyn had in het begin gesproken van inleiding op 37 weken. Zij zei dat het langer voor de meeste tweelingmama's niet te doen is. Het is nu uiteindelijk een paar dagen vroeger, maar ik moet zeggen: ik ben nu 31 weken en ik snap al beter wat ze bedoelde met 'niet te doen'. Ik heb heel veel last van harde buiken (en op de duur is dat niet meer makkelijk), maar het ergste is mijn 'reflux'. Gewoon het zuur hebben, dat ken ik van mijn vorige zwangerschappen. Maar nu ... Als ik in bed lig, moet ik primperan nemen, maalox en postafene omdat mijn maaginhoud gewoon in mijn mond komt terwijl ik lig te slapen (ik verslik mij geregeld en dat is echt angstaanjagend in je slaap) en doordat mijn eten echt tot boven komt en ik mij verslik moet ik vaak 's nachts overgeven. En ik heb nog 5 weken te gaan, dus de baby's kunnen nog hoger komen. Ik snap dus ondertussen dat een tweelingzwangerschap toch wel iets zwaarder is dan ik verwacht had. Niet dat ik erg wil klagen hoor, ik geniet er ook van en ik werk ook nog steeds halftijds.
  • JJMN chapeau dat je nog gaat werken hoor thumbup.gif
    Ik mocht stoppen met 12wkn..niet dat ik zwaar werk doe, want ik werk als bediende.maar de gyn vond beter voorkomen dan later last te hebben.ik moest elke dag van Aalst naar Brussel en dat vond ik echt zwaar met de trein.;
    Spreek me niet van zuur en reflux drunk.gif word precies weer misselijk als ik eraan denk..man ik heb liters gaviscon gedronken !!
    je moet gewoon zien dat je minstens een uur voor slapen gaan niet veel meer eet, altans geen zware dingen..dat helpt een beetje.

    Hoe liggen de beebjes?weten jullie al hoe jullie gaan bevallen?

    groetjes
  • Ik had op 30 weken ook nog niet zo veel last, en ben gelukkig van die reflux gespaard gebleven.
    Ik heb wel op 32 weken eens een dag erg veel last gehad van harde buiken en toen ik 2 dagen later op controle moest en dat vertelde, was de gyn ongerust. Bij de controle bleek ik dan 2 cm te hebben en de baarmoederhals was verstreken. De gyn wou dat ik in het ziekenhuis bleef om te rusten, maar ik moest eerst aan de monitor.
    Daarkreeg ik plots 6 harde buiken op 30 min.
    Toen hebben ze ook bloed genomen enzo, en bleek toch dat mijn leverfunctie achteruit begon te gaan, wat wijst op vergiftiging.
    Ze zijn dan direct begonnen met weeënremmers en longrijping en toen is mijn bloeddruk ook heel hoog beginnen worden (ook teken van vergiftiging).
    Na de weeënremmers-kuur, had ik nog steed evenveel harde buiken, dus werd een 2e kuur begonnen maar die kon ik niet verdragen (kreeg hardkloppingen, begon heel misselijk te worden, ...) dus hebben ze die gestopt. Op 33 weken vreesde de gyn dat ik ieder moment moest bevallen en hebben ze mij naar een universitair ziekenhuis gebracht. De volgende dag had ik om de 6 minuten een wee en hebben ze erg getwijfeld wat ze zouden doen maar dan na de middag toch beslist om een magnesiumkuur per infuus op te starten en toen is mijn bloeddruk meer onder controle geraakt en minderden de harde buiken een beetje.
    Ik heb dan nog 2 weken in dat ziekenhuis gebleven maar heb de hele tijd door harde buiken gehad (afwisselend perioden om het kwartier, om de 20 minuten, ...). Toen de magnesiumkuur eens gestopt werd, was de bloeddruk opnieuw veel te hoog maar mijn leverwaarden bleven vrij stabiel (iedere ochtend om 6 uur bloednemen en wachten op de resultaten: als die achteruitgingen, was het direct inleiden en indien niet, mocht ik eten en probeerden we weer een dag door te komen).
    Uiteindelijk een 2e magnesiumkuur opgestart maar omdat ik toen ook al bloeddrukpillen moest pakken, begon mijn bloeddruk echt te schommelen van 18 op 10 naar 7 over 4. Toen hebben ze beslist om in te leiden. Ik was dan exact 35 weken.
    Door de vergifitiging hield ik wel enorm veel water op (op het laatste 6 kg verdikt op 1,5 week) en was alles gewoon lastig: stappen, douchen, ... . Had ook enorm last van mijn neus en de droge lucht in het ziekenhuis waardoor ik al liggend bijna niet kon ademen en dat (in combinatie met die bloeddruk) gaf mij vaak een heel claustrofobisch gevoel. Als ik dan al eens een uurtje kon slapen, werd ik wakker met het gevoel dat ik niet meer kon ademen en dat was heel benauwd. De enige manier om dat uit mijn hoofd te krijgen, was door rechtop te gaan zitten en iets te doen, zoals laptop nemen en spelletjes spelen of wat lezen, gewoon om gedachten te verzetten. Dus op het laatste heb ik dikwijls nachten niet meer dan maximum 1 uur geslapen.

    Dus ... ik was wel blij met het inleiden smile.gif
    De babies wogen 1,960 en 2,165 kg en zijn 3 weken in het ziekenhuis gebleven (tot de kleinste 2,3 was want die was dan afgevallen tot 1,7 kg) maar door de longrijping hadden ze geen beademing nodig, geen infusen, ... . Ze zijn ook na 3 dagen (toen ik ontslagen was) van het universitair ziekenhuis overgebracht naar het ziekenhuis hier in de buurt met een kleinere dienst neonatologie (zodat ik maar 5 minuutjes moest rijden om bij hen te zijn).

    Ze zijn nu 7 weken oud en ze doen het goed.
  • hey dames

    ja als ik dit lees,is een 2ling zwangerschap zwaarder
    alles kan veranderen he in die paar weken,ik hoop dat ik nog zeker een 2maanden kan uithouden

    en hoe is het inleiden?ik heb van de meeste gehoord dat het echt pijnlijk is,en ben eigelijk niet van plan om epidurale te doen,die naald maakt me al bang!

    ben ook met mijn 2kids zonder epidurale bevallen,maar weet nirt hoe het gaan zijn met een 2ling

    groetjes
  • Zoetje: zo'n lijdensweg en dan moesten de 'slapeloze' nachten eigenlijk nog komen... Het is wel benauwelijk als je zo hoort dat het zo plots allemaal kan omslaan. Ik heb al een hele tijd vrij veel harde buiken. Tot nu toe telkens zonder onmiddellijk resultaat, maar blijf er wel ongerust over. Bij mijn vorige zwangerschap had ik ook veel harde buiken en die hebben ook nooit resultaat gehad. Maar met twee in de buik is het natuurlijk heel wat anders.
    Ik hou me hier zo rustig mogelijk. Probeer overdag twee uur te gaan slapen en daarnaast nog bij te rusten in de zetel. Ik ben ook vroeg moeten stoppen met werken (dat is altijd zo bij ons omwille van kans op infectieziekten) en ben hier wel zeer blij voor! Ik volg nog een opleiding die maar af en toe doorgaat en die dagen vind ik telkens ontzettend zwaar. Ik zit niet zo gemakkelijk meer op een gewone stoel en de verplaatsing van en naar de les... Pff! Je kan ook geen enkel moment eens liggend rusten. Ik kan het me in elk geval niet voorstellen dat ik nu nog zou gaan werken!
    Het is inderdaad moeilijk om je voor te stellen dat je binnen een tweetal weken niets meer zal kunnen. Ik moet wel toegeven dat ik aan 24 weken me ook niet kon voorstellen dat ik het niet meer zou zien zitten om naar het stad te gaan of met de fiets boodschappen te doen.
    Ik heb al reflux van heel vroeg in de zwangerschap. Ik ben vrij klein en heb er bij mijn vorige zwangerschap ook ontzettend veel last van gehad, dus had hier al schrik voor. Ik ben begonnen met Riopan en tips van de dietiste. Niets meer eten in de laatste drie uren voor je gaat slapen, geen pikante voeding, geen citrusvruchten, geen tomaten, geen paprika, geen koolzuurhoudende dranken, geen koffie, geen chocolade, geen 'vette' voeding, ... dat zijn de dingen die helpen bij mij. Mijn bed staat aan het hoofdeinde ook een heel eind in de lucht. Ik heb het zo volgehouden tot aan de feestdagen. Toen moest ik 's avonds ook geregeld overgeven van het zuur. Na de feestdagen ben ik gestart met zantac. Enkel als ik iets gegeten heb dat 'verboden' is blush.gif heb ik er last van en moet is soms riopan bijnemen...
    Bij mij staat er een keizersnede gepland op 38 weken. Dit omdat ik al een keizersnede gehad heb (stuitligging) en er nu teveel kans zou zijn op het uitscheuren van die wonde.
    Blijkbaar kan het allemaal heel snel gaan en heb je zelf ook niet alles in de hand. Ik ben donderdag 31 weken en hoop dat ze toch nog een tijd blijven zitten! thumbup.gif
  • als ik dit hier allemaal lees, begrijp ik waarom mijn gyn heel hard moest lachen toen ik vertelde dat ik de trouw van mijn zusje absoluut wil meemaken.
    ze trouwt in april en ik zou dan zo'n 33w zwanger zijn. ik hoop echt dat ik er bij kan zijn, desnoods in een rolstoel. gelukkig hebben ze wel alvast een kamer voor mij gereserveerd zodat ik na de misviering en tussendoor even kan gaan rusten.
    ik zou het echt heel jammer vinden om dat te moeten missen maar ja, de beebjes gaan voor.
  • Ik ben al blij dat ik van die reflux gespaard ben gebleven want ik heb echt een fobie voor overgeven. Heb ook geen enkele keer moeten overgeven tijdens mijn zwangerschap.

    Op het moment zelf word je het allemaal wel grondig beu, maar achteraf gezien, is het toch wel de moeite hoor.
    Had ik nog een kind gewild, zou ik mij niet laten tegenhouden hebben door deze zwangerschap (maar nu komt er geen meer want 3 kindjes vinden wij meer dan genoeg).

    Ik moest wel een epidurale nemen, hoor. De kindjes lagen met de hoofdjes naar beneden, maar voor het geval er tijdens de bevalling iets zou misgaan, of de 2e zou zich plots draaien nadat de eerste er uit is en het zou niet lukken, houden ze er rekening mee dat er moet overgegaan worden op keizersnede. En dus steken ze op voorhand een epidurale zodat dat niet meer met spoed moet gebeuren.
    Bij mijn eerste bevalling (ook in 2008 trouwens) heb ik zelf een epidurale gevraagd en die werkte perfect. Ze gingen die steken maar ik voelde een hevige wee opkomen en toen ik dat zei, zei de anesthesist dat hij even zou wachten. Ik concentreerde mij dus op de wee en toen ik zei dat die over was, zat de epidurale al, en ik had niets gevoeld. 5 minuten later (en ook de volgende laatste 6 uur van de bevalling)had ik niets meer van pijn, zelfs niet tijdens het persen. (bevalling duurde in totaal 15 uur)

    Deze keer heeft ze echter maar eventjes gepakt maar na een klein uurtje begon de pijn weer hevig te worden en op de pijnpomp duwen, hielp niet meer, de anesthesist heeft dan de dosis verhoogd maar hielp ook niet en dan hebben ze manueel bijgespoten maar hielp ook niet.

    Na het inleiden waren er inderdaad snel pijnlijke weeën (terwijl dat bij mijn eerste bevalling veel trager op gang was gekomen). Maar anderzijds ging de bevalling van de tweeling dan ook veel sneller, op een kleine 6 uur tijd na het steken van het ballonnetje, waren ze alle 2 geboren.

    En als ik 1 raad mag geven: inderdaad rusten, rusten, rusten zoveel je kan. Achteraf ga je er blij om zijn als je kindjes lang genoeg zijn blijven zitten om goeie gewichtjes te hebben enzo.
    Want als je weet dat ze al een goed geboortegewicht hebben, is dat direct een pak zorgen minder.
    En zeker als je nog geen kindjes hebt, moet je daarvan profiteren. Als er al eentje rondloopt, is het moeilijker om veel te rusten.
  • Hier bij vorige zwangerschap een geplande keizersnede onder epidurale. Het steken van de epidurale vond ik op zich niet zo erg. De keizersnede zelf is voor mij wel wat traumatisch geweest achteraf gezien. Toen ik pas zwanger was van de tweeling en ik vertelde aan iemand dat het opnieuw een keizersnede zou worden, stonden de tranen in mijn ogen. Intussen heb ik er veel over gepraat en actief aan gewerkt en kan ik het een plaats geven. Ik begrijp het zelf niet zo goed en durf het soms niet zeggen want eigenlijk is alles perfect verlopen en er zijn vrouwen die veel ergere dingen meemaken.
    Zoetje: ik heb hier ook een zoontje rondlopen van 19 maanden. Hij gaat drie dagen in de week naar de opvang en de overige twee dagen is hij bij mij alleen thuis. Die twee dagen vind ik zelf heel zwaar. Hij begint af en toe al wat signalen van een peuterpuberteit te vertonen en vraagt de laatste tijd ontzettend veel aandacht. Sommige mensen verklaren me gek dat ik hem nog optil. Maar ik moet hem toch verversen en in zijn eetstoel krijgen. Alle tips over 'op een stoel laten klimmen' halen hier niets uit en bezorgen me alleen nog meer last. Voorlopig krijg ik nog geen harde buik als ik hem optil. Soms voel ik me nu al schuldig dat zijn wereldje straks helemaal op zijn kop zal staan... Dan moet hij zijn aandacht niet met één maar met twee baby's delen, ocharme... Hoe reageert jullie oudste op de komst van de baby's? Mijn zoon zal nog net geen twee zijn als ze geboren worden...
  • Bij ons is het natuurlijk anders want onze zoon wordt al bijna 4, dus hij snapt het beter.
    Tijdens de zwangerschap vroeg hij regelmatig: wanneer komen ze nu?
    En hoewel we het geslacht niet verklapt hadden, was hij ervan overtuigd dat het 2 broertjes moesten zijn, en dat is ook zo, dus hij was heel blij.
    Ik moest hem natuurlijk niet meer verversen enzo tijdens de zwangerschap, dus dat was gemakkelijker dan voor jou.

    Toen de babies nog in het ziekenhuis lagen, had hij 2 dagen op school heel weinig van zijn boterhammen gegeten en toen ik vroeg of hij ze niet meer lekker vond, was zijn antwoord: jawel, maar ik wil dat mijn broers thuiskomen! Dat was een antwoord dat ik niet verwachtte.

    Hij reageert nu ook erg goed, geeft ze constant kusjes, is heel zacht met hen, geeft ze een tut als ze wenen, wil ze zelf pap geven als je eventjes niet kijkt, ...
    En als er iets moet gebeuren (iets gaan halen in een andere kamer, de deur voor iemand opendoen, ...) zegt hij altijd: grote broer doet het wel !!
    Maar we zorgen er natuurlijk voor dat we hem ook aandacht geven: met hem eens spelen, in boekjes kijken, als we pap geven en hij zit te spelen stelen we hem ook vragen, in de zin van: wat ben je nu aan het doen? en waar gaat dat autootje naartoe? en ... .
  • zoetje, die reactie stelt me een beetje gerust. ons dochtertje zal ook 4 zijn wanneer de beebjes geboren worden. en ze weet dat ze moet wachten totdat haar tante jarig is vooraleer dat de babies geboren mogen worden. en onze grote schriks is dan ook hoe ze zal reageren want ze moet alle aandacht opeens met 2 babies delen. dus, dit stelt me wel wat gerust.
    zij zei al van in het begin dat ze een broertje en een zusje zou krijgen, nog voor wij zelf wisten dat het een tweeling was. stiekem hoop ik dat ze gelijk krijgt want dat zou ik - persoonlijk - het leukste vinden. we weten het geslacht van de beebjes nog niet maar ben wel supernieuwsgierig. ach ja, eigenlijk doet het er niet toe. als ze maar alle 2 gezond zijn en lang genoeg in mijn buikje blijven zitten.
  • Heyla

    Mijn oudste dochtertje was juist 17 maanden toen ze twee zusjes kreeg. Ik heb haar ook tot het einde opgetild hoor, zolang je geen last hebt. Ik zei dan gewoon dat ze voorzichtig moest zijn met mama haar buik, en dan ging het heel goed.

    Onze tweeling is ook geboren met keizersnede, en ik heb heel weinig last gehad, misschien ook omdat ik mezelf niet toeliet pijn te hebben (klinkt wel raar zo geschreven). Ze lagen op neonatologie, omdat ze zo licht waren, en dus moest ik naar daar, en dat kon alleen als ik in de rolstoel zat of te voet, en met de rolstoel was veel werk, moest ik altijd iemand lastigvallen, dus dan maar te voet.

    Ons oudste heeft heel goed gereageerd op haar zusjes, in het ziekenhuis kwam ze zwaaien achter het glas, en nu ze thuis zijn, is het constant kusjes geven, aaien, neus benoemen,....
    We moeten alleen oppassen dat ze niet te enthousiast wordt. Ze zou de maxicosi omtrekken, of op de speelmat op hun gaan liggen om kusjes te geven, en ze probeert hun hoofd recht te trekken om kusjes te geven. Maar liever zo dan dat ze ze bewust probeert pijn te doen.

    Veel succes nog!
  • Twice Happy, die reflux is echt vervelend he! Ik neem momenteel Gaviscon en Maalox, 's avonds en 's nachts. Overdag hou ik het wel uit met de pijn en de last. Nu heeft iemand mij Riopan aangeraden, en ik hoop dat dat iets beter helpt. Ik ga het vanavond proberen. Ik zorg ervoor om ten laatste 3 uren voor het slapen te eten en ik drink enkel nog water. Natuurlijk is er af en toe een uitzondering door omstandigheden en dan heb ik het meeste last dus.
    Gelukkig dat je van je gyn zo vroeg mocht stoppen, kon je veel rusten! Ben je nu nog thuis met de tweeling?
    Ik ga natuurlijk bevallen (met een inleiding natuurlijk). Het is een jongen en een meisje en ze liggen allebei met hun hoofdje naar beneden. Ik ga het ook (proberen) doen zonder epidurale. Ik ben al twee keer bevallen zonder epi en hoop het nu de derde keer ook uit te houden. Ik weet dat het vreselijk veel pijn doet, maar ik weet gelukkig ook dat het voorbij is als de baby's geboren zijn.

    Zoetje, wat een verhaal zeg! Dat moet echt een moeilijke periode geweest zijn! Had je dan last van zwangerschapsvergiftiging? DAt is gevaarlijk he.

    Firdaws, ik heb ook reeds 2 kids zonder epi gehad en wil dat nu weer doen, inleiding of niet. Ik vind het een voordeel, als je bevallen bent zonder epi, dat je je kiplekker voelt na de bevalling en dat je zelf kan rondlopen, direct een douche nemen, ...

    Lien, ik probeer ook alles wat jij doet tegen de reflux, maar toch helpt het niet altijd. Ik heb nog nooit gedacht aan Zantac, ga het ook eens vragen aan gyn. Goed zeg dat je nog geen harde buiken krijgt van het tillen van je kindje! Kan mij wel indenken dat je doodmoe bent na die 2 dagen!

    Greetje, hopelijk kan je er inderdaad bij zijn. Dat zal misschien niet zo moeilijk zijn, maar het zal wellicht wel zwaar zijn. Ik kan mij voorstellen dat zo'n hele dag meefeesten moeilijk zal zijn, misschien kan je op voorhand een uurtje of twee inplannen dat jij ergens kan gaan liggen?

    Ik heb een kindje van 4 jaar en eentje van 2 en ben ook benieuwd hoe ze gaan reageren op hun broertje en zusje. Ik ben trouwens ook benieuwd hoeveel onze twin gaat huilen, daar heb ik wel wat schrik voor.

    Ik moet vrijdag weer naar de gyn. Ben wat ongerust over ons meisje en zal blij zijn als ik geweest ben vrijdag.
  • Foxylama: ik denk dat je als mama automatisch je prioriteiten verplaatst. Mijn zoon was tiptop in orde en ik had dus ook 'tijd' om mezelf te beklagen... Ik kan me voorstellen dat, als je kindjes op neonatale liggen, dat je inderdaad er alles aan zou doen om ze te kunnen zien. Ik vind het toch wel straf dat je 'te voet' ging hoor! Dat zou bij mij in het begin echt niet gelukt zijn.
    Zoetje: Wat fijn dat je oudste zoon zo goed reageert!
    JJMN: een kindje van twee vraagt toch ook nog heel wat zorg en als je er 's morgens twee moet klaarmaken en wegbrengen naar de opvang... dat moet toch ook zwaar zijn? Ik leef erg met je mee en ik hoop dat je morgen goed nieuws krijgt! Ik mag pas volgende week vrijdag terug op controle, er zijn dan alweer drie weken verstreken...
  • JJMN, mijn meiden mochten direct mee op de kamer! Mare woog 2,7 kg en Katrijn 3 kg smile.gif
  • M, wat een geluk zeg, dat ze direct mee mochten op de kamer! Dat zit er bij ons, volgens de gyn niet in, helaas. Hopelijk heeft ze ongelijk!

    Lien, ik heb het verslag van de gyn op de twee andere topics gezet, waar je ook op zit wink.gif
  • hey,

    Ik ben ingeleid aan 38 weken. Vince woog 2,890 kg en Yasmine 2,780kg. Veel succes
  • Poeky, zo mooie gewichten! Leuk!
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld