Dagelijkse klaskampioen maaltafels

  • Dagelijkse klaskampioen maaltafels

    Mijn zoon zit in het tweede leerjaar.

    Sinds vorige week plaatst de juf elke dag een foto van de maaltafelkampioen van de dag. Je ziet dan de week winnaar met een.medaille.
    Fijn.. alleen zijn het altijd dezelfde kindjes en vind ik persoonlijk dit een systeem waar kinderen uit de boot vallen.
    Wat met de kindjes die ontzettend hun best doen, maar het niet zo vlot gaat???
    In mijn ogen kan een kind dat enorme vorderingen maakt meer die medaille verdienen dan altijd dezelfde die winnen.
    Mijn zoon behoort bij de kinderen bij wie het heel vlot gaat.
    Maar die foto's geven me eigenlijk geen goed gevoel, dat je het een beetje een wedstrijd maakt, kan es fijn zijn.. maar elke dag??

    Overdrijf ik? Nog mama's die het moeilijk zouden hebben met dit systeem?
    Of zit hier toch iets meer achter dat ik al niet-leerkracht zijnde kan begrijpen?
    Zou ik dit aankaarten?? Of ook eerst es polsen bij de andere ouders?
  • Ik hier thuis twee uiterste van kinderen... eentje hb met een diagnose aangekoppeld (dus die moet hard werken, maar haalt mooie resultaten - zou nooit in het gewoon onderwijs meekunnen zonder het hb zijn) en eentje gewoon hb waar alles iets te gemakkelijk loopt.

    Bij ons werd het door de juf persoonlijk afgeschaft die titeltjes en wedstrijden bij de tafels, maar in de andere klassen van het 2e leerjaar was dit wel. Wat was ik blij dat mijn kindje toen bij die ene juf zat.

    Het andere hb-kindje is ingedeeld bij de zonne-kindjes - zo zijn er niet veel. Slechts 1 ander kindje is het ook. In de klas spreekt de juf dan altijd van zonne-kindjes moeten nu dat doen, dan andere kindjes doen dat. Mijn kind zegt er thuis niet zoveel van.. natuurlijk vind ie het super leuk om een zonne-kindje te zijn, maar als ik andere kindjes ophaal om te rijden voor school, dan hoor ik in de auto altijd de andere kindjes tegen mij zeggen dat ze ook een zonne-kindje willen zijn (ze beginnen er altijd zelf over). Dan breekt mij hart echt....

    Dus ik begrijp je maar al te goed... mss een gesprekje aangaan met de juf dat dit toch niet zo leuk is?
  • Wedstrijdjes vind ik onnodig en ook kwetsend voor kindjes omdat het ook altijd dezelfde kindjes zijn die winnen.
    Maar zonnekindjes of toppers heeft niets met voortrekken te maken. Dat is een deel van differentiatie en wat kinderen nodig hebben en sommige kinderen hebben remediëring nodig, andere uitbreiding en moeilijkere dingen. Dat kinderen daarop jaloers zijn is geen reden om het te willen afschudden. Dat is leren omgaan met diversiteit.
  • Ik snap het helemaal hoor dat dit geen fijn systeem is. Je geraakt er niet echt door gemotiveerd als je bij de middensten of aan de staart van de klas zit. Toen ik in het tweede leerjaar zat, deden ze dat ook. Diegenen die 100/100 hadden op de wekelijkse maaltafeltoets kregen een handjevol Nicnac's.
    Pas aan het einde van het jaar was het me gelukt. EINDELIJK en de juf zei doodleuk: "We zijn bijna het einde van het schooljaar dus ik doe geen nieuwe zak koekjes meer open." Daar stond ik dan met lege handen en een stomp in m'n maag.

    Anno 2019 is zo'n beloningssysteem met tafelkampioenen echt achterhaald en dat mag je gerust ook zeggen tegen de leerkracht. Dat ze zich eens focust op wat voor ieder kind individueel een superknappen prestatie is... Heel jammer.
  • Als juf vind ik die wedstrijdjes inderdaad ook niet zo fijn. Af en toe eens iets competitief moet kunnen (ze moeten ook leren omgaan met winnen
    en verliezen). Maar dagelijks en steeds dezelfde leerstof/vaardigheid en dus steeds dezelfde kindjes...nee, dat zou bij mij in de klas ook
    niet waar zijn. Voor de kindjes die heel hard hun best doen maar het steeds niet halen is dit zeer demotiverend!

    Als het gaat over die zonnekindjes, sluit ik me wel aan bij jongensintwild.
    Dit gaat over differentiatie en elk kind op zijn of haar niveau uitdagen. Al probeer ik dit in mijn klas subtiel aan te pakken, kinderen merken dit snel.
    Wij vertellen dan het verhaal van de dieren die allemaal dezelfde opdracht krijgen: klim in de boom. De aapjes moeten dan ook extra uitgedaagd worden, terwijl de olifant extra hulpmiddelen nodig heeft.
    Als het zo naar de kinderen gekaderd wordt, snappen ze dit vaak ook. Ik merk in mijn klas weinig afgunst hierover.
  • En je hoeft ook niet te denken dat die zonnekindjes of toppers altijd de maakampioen worden wink.gif

    Dzt is zeker niet het geval. Automatiseren is niet iedereen weggelegd. Het kan zijn dat automatiseren een werkpuntje is voor dat ene zonnekindje
  • Ik heb gisteren gereageerd op facebook en dit was haar antwoord:

    "Alle kinderen worden beloond op verschillende manieren, ieder met zijn talenten. Deze is er één van. Wij zorgen er zeker voor dat er niemand uit de boot valt. Groetjes"

    In dit geval is het wel elke dag een beloning, foto op facebook en medaille.
    Ieder kind heeft inderdaad zijn talent..
    Maar om maaltafels in deze fase zo in de verf te zetten als.talent? Je moet kinderen idd stimuleren om het te herhalen en te automatiseren.
    Op een 8 schooldagen tijd hebben telkens de 3 zelfde jongens gewonnen.
    Eerlijk gezegd vind ik het niet meer zo leuk om voor de derde keer de foto van mijn kind te zien.
    Hij is wiskundig heel sterk, dat weten we. Maaltafels is bij hem helemaal niet automatiseren, hij begrijpt gewoon wat hij doet, dat is niet meer vanbuiten leren.

    Neen, die wedstrijd elke dag, ik kan er me helemaal niet in vinden.
    Da komt uit mijn tijd en ik.vond dat als kind ook verschrikkelijk.
    Eens competitief iets doen mag zéker!! En dat mag es met de maaltafels zijn.. maar elke dag een klaskampioen?
    Nochtans is het een heel jonge juf, jonger dan 30..
    Je zou bij die generatie toch al denken dat ze geleerd hebben om kinderen op andere manieren te stimuleren.
    Uiteindelijk moeten ze allemaal de maaltafels kennen! Heeft niets te maken met meer of minder talent. Eerder: meer of minder tijd nodig om ze te kennen.
    Tijd geef je hun op die manier niet, wel druk en frustratie na x aantal weken.

    Maar aan haar antwoord te lezen, denk ik dat er weinig aan te doen valt..
    Ik ga er nu ook geen erezaak van maken dat ik dit niet correct vind. 😏..
    Mss reageren de komende periode eer nog ouders op, als die merken dat die wedstrijdjes voor frustratie bij hun kind zorgt??
  • Dan zeg je toch simpelweg dat je je kind niet op die blog wilt?? je trekt je toestemming voor foto in en klaar.n
  • Die vergelijking tussen aapjes en olifanten vind ik ook niet supergeslaagd als uitleg voor differentiatie. Ik zou me als kind echt niet zo blij voelen om vergeleken te worden met een olifant, en dan nog eentje die in een boom wil klimmen... Olifanten horen helemaal niet in bomen en de kans dat de olifant slaagt in zijn opzet is ook heel klein....
    Net zoals de klasleerkracht van mijn dochter op oudercontact bij herfstrapport zei : Wees nu eens blij met wie je bent. Jij bent een deux cheveaux-tje en je probeert je te vergelijken met een Porsche. Excuse me ????
    Dat is niet differentieren he, zeggen : "jij bent een olifant, en jij probeert in een boom te klimmen". Dat is uitgaan van een geweldig lenig aapje en dat als referentie nemen om anderen te gaan positioneren....
  • Het is een facebookpagina en voor de rest is het wel fijn het klasgebeuren te kunnen volgen
    of filmpjes zoals met de sneeuw de afgelopen dagen..

    Zoals ik al schreef, ik heb mijn mening er wat over gezegd. Maar ga er ook geen erezaak van maken.
    De juf vindt manier van werken wal te verantwoorden en dan ga ik niet stug mijn gelijk willen halen.
    Ze blijft baas van haar eigen klas en zij kiest hoe ze werkt.
    Voor de rest is ze een fijne juf en doet ze het goed. Moest het het leren van mijn kind te sterk beïnvloeden, zou ik mss persoonlijk toch iets verder durven gaan (echt es gesprek vragen en aankaarten).. maar dat is hier niet het geval.
    Als andere ouders ook moeite blijken te hebben met deze methode, zullen die ook wel vroeg of laat hier voor uit durven komen?? Maar tot nu toe heeft geen enkel andere ouder er op gereageerd.Dus ja, dan stopt het bij mij ook... wink.gif
  • Die vergelijking tussen aapjes en olifanten vind ik ook niet supergeslaagd als uitleg voor differentiatie. Ik zou me als kind echt niet zo blij voelen om vergeleken te worden met een olifant, en dan nog eentje die in een boom wil klimmen... Olifanten horen helemaal niet in bomen en de kans dat de olifant slaagt in zijn opzet is ook heel klein....
    Net zoals de klasleerkracht van mijn dochter op oudercontact bij herfstrapport zei : Wees nu eens blij met wie je bent. Jij bent een deux cheveaux-tje en je probeert je te vergelijken met een Porsche. Excuse me ????
    Dat is niet differentieren he, zeggen : "jij bent een olifant, en jij probeert in een boom te klimmen". Dat is uitgaan van een geweldig lenig aapje en dat als referentie nemen om anderen te gaan positioneren....Ise @ Vandaag 09:23

    marquetteeducator.wordpress.co…
    het gaat om over deze uitspraak van Einstein.
    Kinderen begrijpen dat meestal heel goed en zien ook dan geen waardeverschil tussen een olifant en een aapje of een bis en een vogel. Die staan op gelijke hoogte. een olifant is dan wel zwaarder en groter, maar heeft een ontzettend groot geheugen, dus die is niet slechter dan een aapje.
  • Bij ons op school werken ze ook met een dieten systeem.
    Daar heb je 3 dieren.
    De kinderen kiezen zelf in welke groep ze horen.
    Groep 1 kan zonder hulp werken.
    Groep 2 werkt alleen maar mag en kan de juf roepen.
    Groep 3 werkt in groep met de juf.

    1st word er klassikaal een oefening gemaakt en pas dan moeten de kinderen inschatten.bij welk dier ze horen.

    Ik denk dat kinderen die dit systeem dagelijks gebruiken, niet stilstaan bij welk dier ze zitten.
    De 1ste dagen mss.
    Net zoals dat ze in het begin mss kijken naar waar hun vriendjes gaan zitten.
    Eens ze dit systeem kennen, leren ze gewoon zixhzrlf inschatten.
    Blijkbaar loopt dat toch heel vlot.

  • Ik zou kinderen daar niet in onderschatten.

    Einstein heeft de relativiteitstheorie bedacht, en was vooral bezig met kwantummechanica. Nooit geweten dat hij ook ambities als kinderpsycholoog had.
  • Hij was de vis in school.
    Dus als je de vis vraagt om in de boom te klimmen, kan kan hij dat niet. Als je vraagt om te zwemmen , kan de vis dat beter dan de aap.

    Maar als je in school alleen maar naar die ene vaardigheid kijkt, dan leert de vis alleen maar dat hij dom is.

    Niemand ziet een waardeoordeel in die verschillende dieren, dat de aap beter is dan de vis of de olifant.

    Als je ook alleen gaan kijken naar de vaardigheid maaltafels, kan je ook wel eens missen dat iemand wel eens heel goed zou kunnen zijn in verhalen of muziek...
  • Hey,

    Zelf vind ik die zware competitie ook echt niet nodig en er worden inderdaad waarschijnlijk kindjes door gedemotiveerd. Je weet echter niet hoe het er in de klas aan toe gaat. De juf zegt zelf dat ieder voor zijn eigen talenten geprezen wordt. Het gaat hier enkel over een Facebook bericht, en bij mijn weten mogen tweedeklassertjes geen profiel hebben op Facebook. Ze zien dit dus niet zelf.
    Ik zou me er niet te veel over opwinden.

    Groetjes, Lies
  • Jongensintwild, uiteraard. Dat is exact wat ik bedoel. Ik wist niet dat het verhaal verder ging dan een olifant en een aapje. Want een olifant kan dan wel een goed geheugen hebben, maar kinderen die niet goed zijn in maaltafels hebben juist problemen met hun werkgeheugen (ze halen rekenfeiten moeilijk op). Ik was vroeger bijv een stil, sensitief en piekerend kind in de klaS. Ik zou bij mezelf denken : "nu ben ik nog niet eens een goeie olifant ook....".
  • Hier bij ons in de klas was dat ook een populaire wedstrijd... thumbdown.gif Dochter zit in het 3de leerjaar maar op gebied van wiskunde heeft ze heel veel ondersteuning nodig... bijles 2* per week, Gon - begeleiding in de klas zelf, aparte oef voor wiskunde andere leer methode... noem maar op ze moet ook haar tafels leren, met en uiteindelijk zonder maaltafel kaart. En ze moet al zo hard werken en haar best doen en gemotiveerd blijven ... maar als er dan zo'n spelletjes gespeeld worden voor iedereen.... Dan zakte de moed haar ook in de schoenen... cry.gif Ze werkt al zo hard, harder en meer dan de meeste van haar klas, en dan voor zo een stom spelletje met een stomme medaille... leg dat maar is uit aan je kind.

    PP
  • @Ise : die uitspraak van de aapjes en olifanten was door mij aangebracht hier.
    Toch een aantal dingen om te verduidelijken:
    De aapjes en de olifanten waren de eerste dieren die me te binnen schoten. Maar het gaat natuurlijk evengoed met andere voorbeelden.
    Ten tweede wordt dit inderdaad meer gekaderd. Het gaat er vooral om dat iedereen andere talenten en vaardigheden heeft. En dan als je als vis (om een ander voorbeeld te geven wink.gif ) enkel beoordeeld wordt op die ene vaardigheid, dat je dan wel dikke pech hebt. En dat je dan ook wat extra hulp kan gebruiken. En dit zelfs mag verwachten. En dat daar niks oneerlijks aan is.
    Als de te testen vaardigheid nu net zwemmen of trompetteren zou zijn, dan hebben die aapjes extra hulp nodig he.
    Dit wordt uitgebreid besproken en met verschillende voorbeelden geïllustreerd...Onze kinderen houden er geen minderwaardigheidscomplex aan over. En voor de duidelijkheid: geen enkel kind wordt benoemd of bestempeld als aapje of olifant of ... Beeldspraak om een boodschap over te brengen...wink.gif Ik heb nog nooit tegen een kind gezegd dat hij nu wel echt een olifant lijkt hoor. De vergelijking met een deux chevaux en een Porsche vind ik ook niet oké, omdat er duidelijk een waardeverschil is tussen die twee.
    Omdat we dankzij het M-decreet steeds meer te maken hebben met aanpassingen en dingen die 'anders' gebeuren voor sommige kinderen, hebben we toch ook de plicht om dit naar hen uit te leggen? Zodat ze dit niet als 'oneerlijk' ervaren. De kernwoorden zijn hier net respect en begrip voor elkaar!
  • Misschien een beetje naast de kwestie: op de school van mijn dochter mogen er geen klasfacebookgroepen meer gemaakt worden. Ik vind het een verademing ... gewoon vertrouwen op de juf als ze zegt dat het goed gaat en niet meer alles zo online volgen.

    Mijn meisje kan goed mee, ik vind het soms hinderend dat ik daar niet meer spontaan over durf vertellen uit angst als stoefer over te komen of andere mama’s te kwetsen. Als ze naar haar rapport vragen zeg ik iets vaags dat het heel goed was maar durf geen punten meer uitspreken.

    Het is heel moeilijk om nog goed te doen tegenwoordig. Ik zou niet graag juf zijn op dat gebied.

  • Wordt dat zo vaak gedaan, dat er op Facebook groepjes worden gemaakt door de juf? Nog nooit gehoord en gelukkig!
    In het 3e leerjaar had zoon een meester die ook met bekers werkte, maar die gaf dan echt voor heel uiteenlopende dingen een beker, zodat elk kind toch een paar keer een beker kreeg.
    Tafelkampioenen zijn hier nooit geweest.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld