6-jarige, materialistisch, wil alleen maar hebben.

  • 6-jarige, materialistisch, wil alleen maar hebben.

    Dag allemaal,

    We hebben een zoontje die vandaag 6 geworden is, zit in de laatste kleuterklas en gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar.
    De laatste maanden begint zijn gedrag achteruit te gaan en het draait altijd om hetzelfde, hebben, krijgen, willen,....
    Hij is altijd al een verzamelaar geweest, de kleinste prullen verzamelt hij en kan hij ook niet wegdoen. Dan denk ik aan stickers van de delhaize, kaartjes, surprise-ei spulletjes, als we al eens bij MC Donald's eten dat doosje blijft weken meegaan,... Ieder prulletje dat hij krijgt gaat in een zakje, doos,.... En bewaart hij tot ik het stiekem weggooi.
    Hij is iemand die alles graag wil hebben en gaat er ver in. Daarnet nog aan tafel waren zoon en dochter aan het tekenen, zus had een zakje, hij praat zolang zus onder tafel, zodat hij dat zakje van haar krijgt. We hebben toen ingegrepen en gezegd dat het zakje van zus blijft en dat ze dat ook niet mag afgeven. Bij hem vergaat de wereld dan precies, heel hard wenen, drama tot en met.
    Vandaag naar de binnenspeeltuin geweest, hij zeurt letterlijk ieder kwartier om nog iets te mogen draaien, grijpen, drinken,.... Het plezier van de speeltuin gaat verloren. Ook al hebben we altijd de regel gehad, eerst spelen en als we naar huis gaan mag hij 1 ding doen. Altijd zonder uitzondering passen we die regel toe en toch zit hij daar tranen met tuiten te wenen omdat hij niet op dat moment iets mag.
    In zijn eten merken we ook het 'hebben'. Wanneer je hem zijn bord vult, vraagt hij al vooraf of hij nog bijkrijgt, schrokt hij het op. Ook krijgt hij een tweede bord nooit op. We hebben met hem afgesproken dat hij nu maar 1 bord niet meer krijgt. We doen er voldoende op, bijvragen mag niet, hij eet ineens veel rustiger.
    Het is nu een drukke periode, zus verjaart eind november, 2 weken daarvoor begint hij al iedere dag enkele keren te vragen of hij ook een cadeau krijgt, hij kan zich enorm opdringen bij zus zodat hij tot eindelijk haar cadeaus half uitpakt, sinterklaas is pure stress voor hem, die dag is nog maar gepasseerd en sindsdien is de kerstman iedere dag meermaals het gespreksonderwerp want hij is toch zo benieuwd wat die gaat brengen. (hebben gezegd net zoals andere jaren dat die bij ons niet komt, mama en papa voorzien 1 cadeautje en dat is het) dat is dan ook weer 2 weken stress tot hij dat cadeau kan oppakken. Juist hetzelfde verhaal voor de nieuwjaarsbrieven waarbij ze van meter en Peter een cadeau krijgen. Nu verjaart hij vandaag, hij praat iedere dag meermaals helemaal gestrest over zijn cadeaus die hij gaat krijgen. Ik heb vandaag pas gezegd dat morgen de oma's komen. In plaats van 'fijn' is het 'ik ben benieuwd wat ik ga krikgen'. We worden er gek van, gezond kan dit niet zijn.
    Iemand een idee hoe we dit aanpakken en eruit kunnen krijgen?
    Het is niet enkel voor ons onaangenaam, maar ook hij loopt de hele tijd met stress rond. Hij heeft er zelfs een tic door ontwikkeld. (kucht zonder reden zeer vaak)

  • is dat nu de laatste maanden?
    Misschien is dat materialisme niet een teken van 'ikke, ikke, ikke' en 'hebben, hebben, hebben', maar controle behouden in die drukke periode?
    Ons kinderen houden niet van deze periode en in deze periode komen ze ook meer af met hebben, hebben, hebben, wat ze in het jaar veel minder hebben, maar ook hier, verjaardagen en feesten in de laatste maanden
  • ah ja, door hun autisme houden ons kinderen ook absoluut niet van 'niet weten wat er gaat komen', ze weten op voorhand wat ze gaan krijgen van ons en dan zijn er al maar een paar pakjes van de familie dat ze nog niet weten.
  • feestdagen zoals verjaardag, sint, kerst.. daar kan je moeilijk omheen. Die zijn nu gepasseerd en mss is het volgend jaar stukken beter door het jaartje ouder te zijn.
    Maar ik zou wel stoppen met al de rest dat hij 'krijgt'.

    Speeltuin = een drinkje, chips mss of ijsje.. maar niet iets trekken uit die automaten enzo.
    Ik zou zelfs es gewoon dan terug vertrekken als hij extreem blijft huilen.
    Gewoon eens heel streng zijn kan ook geen kwaad. Niet alles is te verklaren en aan te pakken met fluwelen handschoenen. Soms is het idd gewoon stout gedrag dat je moet aanpakken.
    Hij weet nu dat hij iets krijgt. Dat is voor hem voldoende om de volledige speelnamiddag te zeuren, huilen, zagen..
    Neem dat weg en stel duidelijk: je krijg niets!
    Ik zou hierin zelfs nog duidelijker durven zijn. Afspraak behouden, op het einde krijg je iets, maar wie ervoor huilt en zeurt niet. En dan aantal keren enkel zus iets laten trekken. Hij zal dan de eerste keer groot drama maken, maar zal ook wel snel inzien dat goed gedrag ook beloond kan worden.

    en Wat van zus is, is van zus! Hij moet zus niet proberen onder tafel te praten, jullie zitten er ook bij. Net zelfde regel.. niet luisteren of terug dat extreem huilen = time out.

    Streng zijn op sommige momenten is niet enkel opvoeden, maar ga je volgens mij ook meer rust in zijn hoofd brengen. Duidelijke regels brengt nu gewoon eenmaal rust bij kinderen.

    Wat het verzamelen betreft, dat zou ik hem laten doen. Daar zie ik niets verkeerd in.
    Hier hebben ze ook die fase gehad. Zoon op vlak van 'mooie' stenen. Hij raapte over keien op en bewaarde die ook in doosjes.
    Dat is een fase die wel zal overgaan.
    Mss kan je het wat bijsturen door te helpen met iets te sparen. dat het beperkt blijft bij 1 soort dingen.





  • Ik heb net de vragenlijsten ingevuld, om zoon te testen op autisme. Dit gedrag wordt bevraagd in die lijsten...
  • dit gedrag is niet alleen eigen aan autisme, eerder aan verlies van controle. Gevoeligere kinderen houden niet altijd van spanning en onvoorspelbaarheid en dat kan zich uiten in een materialisme. Ze hebben ook dan geen controle over de situatie en dat zorgt voor spanning.
    Sinterklaas was ook zo een moeilijke periode hier, dat was ook allemaal veel te veel spanning en dan waren ze alleen bezig met 'wat ga ik krijgen'.

    Duidelijkheid is wel belangrijk, zoals ook mama zegt 'op voorhand goede afspraken maken van wat wel of wat niet'.
    houdt hij verder ook van binnenspeeltuinen, of is het constant zeuren ook net een manier om niet in die drukke luide zaal te moeten spelen?
  • die vragenlijsten zijn multi - purpose natuurlijk, maar ik wil maar zeggen dat dit soort gedrag voor mensen die er dingen van kennen blijkbaar iets betekent. Zoon waarvan ik ongeveer zeker weet dat hij ass heeft, heeft dit gedrag niet, maar toch... hij kan zeer moeilijk afscheid nemen van zijn spullen, controle zoals je zegt. Kleren die te klein zijn, of versleten... nu is het beter maar dat was vroeger gegarandeerd gehuil. Verrassingen enz, daar doen wij al heel lang niet meer aan:)
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld