Zeuren

  • Zeuren

    Mijn oudste dochtertje is nu 2jaar en de jongste is 6weken.
    Ik weet aventoe geen raad meer met de oudste. Loopt me continu achterna met zo een huilerig geluidje terwijl er niets is waar ze om zou moeten huilen. Begint s'morgens vroeg al en stopt s'avonds als ze gaat slapen.
    Lijkt wel alsof zij dit normaal vind om te doen maar ik krijg er zo zenuwen van. Ik ben ook niet echt streng tot grote ergernis van mijn vriend (haar stiefpapa) en dit is al lange tijd bezig maar nu begin ik me er echt aan te ergeren nu met de baby erbij is dit gedrag soms echt moeilijk.
    Eten is ook heel vaak een strijd. Als ze het niet wil opeten ben ik dan meer oké dan pak ik het weg en heeft ze pech (vind me hier soms al vreselijk. Ze moet toch eten binnen krijgen.. ) maar mijn vriend is meer van het principe bordje moet op of toch allesinds van gegeten worden. Dikwijls hele strijd en dan blijft ze soms alleen aan tafel zitten en dan eet ze haar hele bord leeg en komt ze afgelopen 'patjes(patatjes) en leesje(vleesje) lekker!' Waarom lukt dat niet als we allemaal aan tafel zitten??
    En ze loopt ook zowat hele dag te zeggen 'pipi kaka potje' dus word ze regelmatig op dat potje gezet maar dan komt er niets. Als ik dan de baby aan het voeden ben komt ze vaak langs me staan 'mama kaka potje' en dan begint ze te duwen dus ze komt soms echt wel optijd zeggen dat ze naar het potje moet maar ik kan de voeding van de baby toch niet afbreken dan?
    De stiefpapa zegd ook dikwijls dat ze met mijn voeten speelt omdat ze ook niet echt naar mij luisterd ik moet 20x vragen of ze haar blokken in de doos doet hij hoeft maar 1x te vragen en ze doet het al dan niet met duidelijke tegen zin maar ze doet het.
    Kan iemand me tips geven? Want ik,begin me wanhopig te voelen.
  • Ik denk dat ik gewoon het verhaal lees vaneen klein meisje dat haar plekje in het nieuwe gezin zoekt... Wees duidelijk, consequent maar geeft het ook tijd...
  • Ik vind het normaal voor die leeftijd. Plus ze heeft de laatste tijd toch wel wat meegemaakt als ik het goed begrijp. Een scheiding van haar papa, een nieuwe stiefpapa, nu een nieuwe baby, ... En 2 jaar is een leeftijd van grenzen aftasten. Ik denk dat je consequent moet zijn en duidelijke regels stellen.
  • dat ze je duwt als je voeding aan het geven bent denk ik dat het aandacht zoeken is, zoals hierboven word gezegd ze zoekt haar plek binnen het gezin, ze moet nu haar mama delen he en dat gaat niet vanzelf
    het zeuren kan ook voor aandacht zijn, hier is ze ook 2 jaar 3 maand en ook zo periode gehad, ik was ook ten einde raad want ik kon daar ook moeilijk tegen, nu geef ik haar 2 keuzes, of ze stopt met zeuren of ze gaat op haar kamer voor enkele minuten, en dit werkt.. in de hoek werkt niet dit stoort haar niet maar afgezonderd zitten van mij wel. als ze niet wil luisteren gebruik ik dit ook en dan zegt ze vlug ga luisteren... mss kan je dit eens probere? ik zeg het niet boos maar wel wat strenger, ik voel dat hier dat ze echt haar grenzen aan het testen is.

    op gebied van eten hier hetzelfde, in de creche eet ze goed en vlot en thuis bijna niks, ik maak er geen strijd van, wil ze niet eten oke maar ze krijgt dan ook niks anders, is idd moeilijk je wilt dat je kind eet maar een strijd kan dit nog erger maken en dit maakt mij gefrustreerd en haar dan ook en dat is een gevecht die ik nooit ga winnen, je kan ze niet dwingen he
    belonen als ze wil goed eet?

    mss elke dag een halfuurtje tijd vrij maken om enkel tijd aan haar te geven? dat ze dit op een goeie manier ervaart en ze niet vraagt op een 'slechte' manier, of eens iets leuks gaan doen met haar alleen? ik heb een vriendin die dit zo deed toen ze een tweede kindje had, ze maakte halve middag tijd voor de oudste dat hij niet het gevoel had dat hij alles moest delen en nog tijd voor hem kreeg dit werkte bij haar, ... ik zelf heb maar 1 kindje dus daar kan ik niet over meespreken uit ervaring
  • Ze komt niet aan mij duwen tijdens de voeding ze komt langs me staan zegd 'mama kaka' en dan duwd ze haar broekje vol.
    Als ik mijn handen vrij heb zegd ze ook vaak pipi of kaka en dan word ze op het potje gezet en dan komt er niets en als ik dan mijn handen vol heb komt het.. Voel me dan ook weet niet hoe ik het moet zeggen.. Te kort gedaan naar haar toe? Ze is klaar voor het potje maar kan haar niet altijd op het juiste moment het potje aanbieden..
  • Mij lijkt het ook dat ze gewoon haar aandacht wil opeisen.
    Over dat potje, je zegt 'potje aanbieden op het juiste moment', maar waar staat dat potje dan bij jullie? Bij ons stond dat gewoon in de living op die leeftijd, dan kunnen ze erop wanneer nodig, ook als de jongste net eten krijgt op dat moment. Als ze dat elke keer doet als je eten geeft, kan je haar ook al preventief op het potje zetten en dan met de jongste ernaast gaan zitten terwijl je eten geeft. Op die manier maak je er een gezamenlijk momentje van.
    Het weigeren van te eten, dat is typisch op die leeftijd, dat doet bijna elk kind, en ook heel typisch is dat ze in de crèche wel eten. Het beste wat je kan doen is negeren, zeker niet beginnen aandringen en eisen dat ze haar bord leeg eet. Als ze ziet dat ze geen aandacht meer krijgt door niet te willen eten, gaat ze vanzelf wel weer eten.
  • Bij ons staat het potje in de badkamer langs het toilet. Hebben het geprobeerd in de living maar ze brengt het zelf naar de badkamer. Ik denk omdat ze weet dat wij op het toilet gaan.. In de living moet ze het potje niet hebben buiten om er alles in te gooien of het uitneembaar gedeelte op haar hoofd te zetten..
  • Hier een van bijna 2 en die heeft ook zulke gedragingen. Is gewoon de leeftijd.
    Jij voelt je schuldig dat je haar niet op tijd op het potje kan helpen omdat je met de baby bezig bent, maar hier gaat het ook zo hoor.
    Als ze op het potje wil dan komt er niks, en als ik er na 12 keer proberen geen zin meer in heb of als het even niet uitkomt dan poept ze even later echt in haar luier.
    Maar als ik haar wel op het potje had gezet was het ws ook niet gelukt. Ze voelt het al aankomen en kan het goed aangeven, maar het op het juiste moment loslaten is nog een stapje te ver.
    Jou kindje leert het ook echt wel ondanks dat ze soms even moet wachten omdat je bezig bent. Al dan niet met de baby.
    Niet willen eten en lekker niet luisteren om je uit te dagen komt hier ook allemaal voorbij.maar maak je er niet druk om, het gaat allemaal over.
    Mn 3 andere kinderen hadden ook deze fase en ik heb nooit moeilijk gedaan of aan mezelf getwijfeld en ze zijn allemaal goed terecht gekomen.
    Niet willen eten? Dan niet. Zelf wel lekker eten en gezellig doen. Dan gaat ze op den duur vanzelf meedoen. Eten moet leuk zijn, geen straf. Vraag niks van haar op het moment dat je bezig bent met bv de baby, want dan kan je niet ingrijpen en creëer je kansen om je uit te testen.
    Wil ze niet opruimen, komen of wat dan ook? Niet teveel drama maken na een keer vriendelijk vragen en haar bij de arm nemen en doen wat de bedoeling is.
    Onze dochter loopt ook de hele dag door achter me aan te zeuren en vanalles af te dwingen, maar ik reageer er niet teveel op en op een gegeven moment gaat ze vanzelf spelen of ik leid haar af door ideetjes aan te dragen waarvan ik weet dat ze het graag doet.
    Het is geen wondermiddel, maar je komt de tijd er mee door goofy.gif.en over een jaartje is deze fase weer voorbij.
  • de beste manier om met dat zeuren om te gaan is afleiden, afleiden ,afleiden.

    mijn zoontje is er eentje met een handleiding zoals ze zeggen,
    ook sinds zijn 2 jaar zeuren met af en toe nog een driftbui erbij.

    in het begin wist ik ook niet hoe ik er mee moest omgaan.
    gisteren bijvoorbeeld kwam hij om 9u een koek vragen,
    ik zeg: nee broer, nu is het nog te vroeg.
    juist ja, door de kniën en liggen stampen op de grond.
    in zon situaties heb ik 3 keuzes, of ik leid hem af met speelgoed, lukt niet zo goed want op dat moment wil hij een koek, en niet spelen.
    ofwel geef ik hem een alternatief: kijk eens, je krijgt geen koek maar ik heb wel een lekkere meloen (zoontje is fruit gek dus meestal lukt dit wel)
    ofwel zoontje laten liggen en negeren, dan raak je idd in die vicieuze cirkel van driftbui, zeuren, mama hangen, weer iets willen, weer zeuren,...

    toen mijn zoontje geboren werd, was ons dochtertje 2jaar en 3 maanden, en menslief wat heb we afgezien.
    onze dochter was tijdens de dag zeer lief maar ze heeft 2 weken niet geslapen 's nachts (en dat mag je letterlijk nemen)
    na 8 dagen heb ik mijn papa gebeld midden in de nacht dat hij ze NU moest komen halen, of er gingen ongelukken gebeuren.
    zij sliep max 1 uur per nacht en ik had een baby die elk uur dag en nacht honger had.

    jullie meisje is nu heel hard op zoek naar haar plaatsje in het gezin en moet nu ook nog eens haar mama delen, zou iedereen wel eens van beginnen zeuren denk ik bigsmile.gif
    wat ik zou aanraden in u situatie:
    Als je de baby eten geeft, kijk eens in een boekje met haar.
    als je eten maakt, laat haar de aardappeltjes in het koude water doen, laat haar helpen om de baby te verzorgen,...
    doe ook eens dingen allleen met haar buitenshuis, naar de kinderboerderij, speelplein, samen met haar in bad, 's avonds in bed nog even knuffelen.

    ik heb ontdekt bij mijn zoontje dat ZEER veel afhangt van de manier waarop jij de dag tegemoet gaat.
    Als ik opstond met de intstelling van: ohnee wat zal het vandaag weer zijn.
    dan had ik gegarandeerd een kind die van 'smorgens vroeg al aan mijn rok hing te zeuren.
    wat ik nu soms doe is het zeuren geen kans geven, ik stop de dag tjokvol met activiteitjes, cakejes bakken, naar de winkel , naar oma, thuis samen naar een film kijken,...
    en als het dan toch zover komt dat hij zeurt dan zet ik soms de radio loeihard en staan we met zijn allen te dansen
    dat doet echt deugd, zowel voor u als mama, als voor je dochtertje.

    bij mijn dochter van 5 zeg ik gewoon na een tijdje (daar hoort het zeuren bij de leeftijd) kijk meid, kindjes die zeuren zijn moe, en kindjes die moe zijn gaan in bed, kies maar.
  • Dankjewel voor de reacties heb er veel aan.
    Hebben de living dit weekend beetje veranderd nu is haar speelhoekje dichter bij de zetel en hopelijk wil ze daar nu wel alleen gaan spelen als ik even met de baby bezig ben. Ben benieuwd hoe ze reageert als ze het straks ziet (weekend bij de papa geweest) .
    Helpe koken vind ze leuk de afwas doen ook dus dat doen we altijd wel samen als de baby slaapt. Helpen verzorgen wil ze echt niet dan word ze boos omdat de baby op haar verzorgingstafel ligt. Het flesje vasthouden wil ze wel maar ze heeft haar kracht nog niet door en als ik dan wat tegenhou word ze ook boos..
  • dus ze wil wel helpen met de baby om fles te geven, maar ze wordt boos als je haar tegenhoud?
    dan zou ik ze gewoon laten doen zolang het niet gevaarlijk word.
    baby's zijn niet van porselein en kunnen ook wel tegen iets.
    dat eerste kindje groeit op in een glazen kooitje en doet zich hoogstwaarschijnlijk pas eens pijn als ze beginnen kruipen, lopen,...
    het 2e kindjes word al eens geport en genepen (al dan niet per ongeluk)

    het belangrijkste is het goed gedrag belonen.
    zeggen wat een flinke grote zus ze al is.
    bijvoorbeeld: amai jij kan al uit een grote beker drinken!! dat kan je broer/zus nog niet hoor, dikke duim!
    zo voelt ze zich wat speciaal goofy.gif

    en de (niet zo pedagogisch verantwoorde) oplossing, zet de televisie aan als je eten geeft, of geef ze een koekje of zo.
    dat is het nadeel van flesjes hé, je hebt beide handen nodig.
    ik had de baby in de ene arm om eten te geven en met de andere hand hield ik dochtertje bezig, boekje lezen, kleuren, kriebelen,...
    moest ook wel, die kleine veelvraat hing de helft van de dag aan de borst blush.gif
    Aangepast door Yasmin op 26/07/2015 19:34
  • en dat pampertje verversen kan ook eens in de zetel of op een dik dekentje op de grond.
    ze heeft nu het gevoel dat het baby'tje in haar territorium komt, en daar hoort mama ook bij natuurlijk
    dus alles wat vroeger van haar was, moet ze nu wat delen en dat is natuurlijk niet leuk voor haar.
    2 jaar is ook een leeftijd dat ze nog niet alles verstaan en duidelijk maken

    zou ze al het principe van verstoppertje begrijpen??
    dan kan zij zich verstoppen in de living terwijl jij aan het eten geven bent, en ze dan zoeken vanuit je zetel.

    misschien is het ook een optie om een 2de potje aan te schaffen om in de living te zetten? zogezegd een potje voor de popjes?
    nu in de zomer zou ik ze gewoon in een slipje laten lopen, zo kan ze zelf op het potje gaan zitten als het nodig is en heeft ze geen moeite om haar broekje af te doen

    veel succes en veel sterkte het is zeer vermoeiend met een peuter en een baby in huis maar je komt er wel!
    probeer om vooral niet boos te worden op haar, je dochtertje is nu volgens mij heel erg in de war.
  • Verstoppertje is niet echt een optie denk ik ze durft nog niet eens als ik in de zetel zit tot aan de andere kant van de living te gaan ook al is het nog geen 10m.
    Heb haar deze morgen enkel slipje aangedaan denk dat ze het 2min aan heeft gehad en daar lag het. Al 3x pipi ongelukje en 1x kaka ongelukje. En nu zit ze op het potje en wil ze er niet meer vanaf komen. Ze wil er boekjes op lezen en met haar beer knuffelen..
    Het zal wel komen zeker?
  • dan vrees ik dat ze er nog niet helemaal klaar voor is om zindelijk te worden.
    bij mijn jongste heeft het ook (zeer) lang geduurd eer hij het doorhad, al pull up broekjes geprobeerd?
    zie ook dat je niet te veel hooi op je vork pakt, een pasgeboren baby'tje en zindelijkheidstraining is niet te onderschatten
  • Nee denk ook dat het toch nog wat te vroeg is. Hebben ook nog wel tijd . Ze gaat pas tege nieuwjaar naar school. Dus dan kunnen we nog wel even uitstellen met potjestraining.
  • Wat die potjestraining betreft... Ik werk met peuters en heb er al heel wat zindelijk gekregen. Ik denk dat je dochter er idd nog niet helemaal klaar voor is. Misschien was ze er zelfs al klaar voor, maar gaat het nu slechter met de nieuwe baby erbij. Van pampers naar potje gaan is een grote stap, grote zus worden ook. De twee tegelijk kan teveel zijn voor een peuter. Ik zou wel al beginnen voorbereiden zodat het over enkele maanden gemakkelijker gaat:
    - Laat het potje staan, ook al zet je haar er niet op. Zo geraakt ze er mee vertrouwd. Zet er af en toe samen een pop op: gaat de pop pipi doen?
    - Vervang de body's al door onderbroekjes (ook met een pamper eronder). Nu was die slip iets nieuws voor haar. Dat wilt ze natuurlijk onderzoeken, niet aanhouden. Je kan haar uitleggen dat grote meisjes een slip dragen. Toon haar dat jij dat ook hebt, dat ze hetzelfde als mama mag dragen nu.
    - Zoek leuke boekjes over het potje en lees er af en toe eentje op een moment dat de baby er niet bij is.
    - Neem haar af en toe mee als jij naar het toilet gaat. Als ze dat wilt, kan zij dan op haar potje erbij zitten. Maakt niet uit of ze echt iets doet op het potje, ze kan zelfs haar broek en pampaer aanhouden.
    - Let op wanneer ze vuile pampers heeft. Vaak is dat op regelmatige uren. Zodra je begint met de echte training, kan je beginnen met haar op die momenten op het potje te zetten. De kans is groot dat ze dan zo dringend moet, dat er meteen iets in het potje zit. Direct een succeservaring voor haar!
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld