Praten bijna 2 jaar

  • Praten bijna 2 jaar

    hoi allemaal
    ik maak me wat zorgen
    Mijn beste vriendin haar dochtertje wordt eind deze maand 2.
    Ik heb tot nu toe nooit horen woordjes zeggen (ook niet mama of papa) wel bepaalde klanken zijnde oeeeeh en aaaah enz.
    Mijn vriendin lijkt zich er niet aan te storen (wat ook niet moet want ieder kind evolueert op zijn eigen tempo) maar ik vind het een beetje gek.
    Ik heb precies ook het gevoel dat er meer aan de hand is. Ik heb met mijn eigen zoontje ook wat problemen gehad (ass) en ik herken toch wel een aantal dingen.
    Ik kan het ook niet met haar bespreken want als het op vlak van haar dochter aankomt staat ze niet echt open voor advies of tips van anderen.
    Wat denken jullie ervan? En hoe het beste helpen?
    Groetjes
    Lins
  • ik snap dat ze niet op tips of advies zit te wachten.ze zal zelf heus wel aanvoelen of er iets scheelt aan haar kind.het is nog erg vroeg om te constateren dat er een spraakprobleem is.misschien zegt ze wel dingen als ze alleen met papa en mama is.
    hier 2 late praters die pas na hun derde echt gingen praten.een jaar later merk je daar niks meer van terug dat ze er laat mee waren.
    de andere 2 vond ik supersnel vergeleken die andere 2 goofy.gif,maar volgens mij is het vrij gemiddeld/normaal wat ze spraken voor hun leeftijd.
    onze jongste word in september 2 en gebruikt grofweg 50 losse woordjes en hier en daar een 2 woordzinnetje.dit alles nog niet volledig correct uitgesproken.de meeste woordjes zijn een soort van half en/of ze vervangd letters (zitten=zisse,hondje=hosje).een buitenstaander kan uit haar gebrabbel weinig wijs worden.
    met andere mensen erbij zegt ze al helemaal niks/niet veel.
    maar zoals ik al zei zegt ze al meer dan 2 van haar broers en om hun maakte ik me al geen zorgen,dus om haar al helemaal niet.de oudste heeft overigens wel ass,maar zijn late spraak was slechts een bijzaak ervan.de hoofdmoot waren hele andere opvallende/zorgelijke signalen.
    hoe te helpen?als je vriendin zich geen zorgen maakt niet.vertrouw haar op haar moedergevoel en denk het niet beter te weten.is niet lullig bedoeld,en dat is het van jou ongetwijfeld ook niet,maar het is enorm kwetsend als mensen het beter denken te weten over je kind.niemand kent een kind beter als de moeder.of, zoals bij ons,andersom.als ik ter sprake bracht dat onze oudste een autistische stoornis had was het veelal;ach welnee!!!dat doen kinderen/je bent te betuttelend/je moet hem ..../breng hem maar een weekje hier,dan is het over ....2 keer aangepast. Laatste keer door Jo-eL op 13/07/2015 22:12
  • 'Breng hem maar een weekje naar hier...'??? man daar zou ik niet mee kunnen lachen!

    aan ts: ik zou me ook niet moeien. Als de moeder je hulp of advies vraagt, dat is het teken om je te mengen anders lijkt het me een recept voor ruzie...
    Of het normaal is? mijn zoon was op 2,5 de slechtste prater van de peuterklas.. een jaar later heeft hij er veel ingehaald. Eens ze naar school gaan evolueren ze snel (of nog sneller) daarvoor zou ik me nog geen zorgen maken...
  • Ik zou me ook niet echt moeien met je vriendin.
    Er zijn zoveel verschillen in kinderen! En wie weet vanaf de kleuterklas dat het ineens wel heel snel vooruit gaat!

    De moeder zelf maakt zich ook nog geen zorgen, en het moederinstinct is een sterk iets, dus gewoon niks zeggen. Trouwens, als er echt een probleem zou zijn, dan zal het school later ook wel contact opnemen met de ouders.

    Onze zoon is nu 2,5 en hij spreekt tegen 100 in 't uur smile.gif Spraakwaterval en dat mondje staat niet stil. Hij gebruikt nu al zinnetjes van 4 woordjes en kan al heel veel zeggen. Maar bij de onthaalmoeder spreekt hij juist heel weinig. Daar heeft hij blijkbaar die behoefte niet. Daar roept en danst en speelt hij veel liever.
    We weten dus ook dat als hij start in september met de peuterklas, dat hij waarschijnlijk de eerste twee maanden heel weinig zal zeggen. Ook al spreekt hij vrij vlot thuis en bij onze ouders.
    Ik maak me er ook allemaal geen zorgen om.

  • Ik zou me er ook niet in moeien. Het kindje is nog geen twee jaar..

    Ik heb mij in de tijd wel gemoeid met de spraakontwikkeling van mijn neefje, maar dat heeft voor serieuze wrijvingen gezorgd. Uiteindelijk was ik juist, ik wist dat er iets niet klopte. In de derde kleuterklas sprak hij nog steeds een 10tal klanken volledig verkeerd uit. Een groot probleem als je dan wil leren lezen in het eerste leerjaar. Zijn school zei dat er geen probleem was.. shocked.gif Uiteindelijk heb ik mijn familie zover gekregen om naar een logopediste te gaan. Intussen volgt hij al enkele jaren logo. De meeste klanken zijn nu in orde, alleen de r is nog moeilijk. Mijn familie was me achteraf gezien dankbaar, maar het enige wat ons op dat moment samen hield, is de familieband. Bij gewone vriendinnen zou ik dat dus niet doen, want dan bestaat de kans dat de vriendschap voorbij is.. Zeker als ze geen ongevraagd advies willen!
    Als iemand raad vraagt, zal ik natuurlijk wel mijn best doen om te helpen.
  • Misschien heeft ze het wel al gemerkt maar wil ze dat niet toegeven en bespreken met iemand anders. Eigen kind is immers schoonste kind en mama's vergelijken maar al te graag met wat hun oogappel wel al kan en die andere net niet.
    Bijna 2 jaar is nu ook nog geen ramp he.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld