Peuter heel voorzichtig en angstig

  • Peuter heel voorzichtig en angstig

    Mijn zoontje is 2,5 en hij is een kleine, lieve deugniet. Helemaal wat je kan verwachten gezien zijn leeftijd. Alleen, hij is overdreven voorzichtig en soms zelfs angstig. Ik heb het gevoel dat hij een piekeraar is en vrees voor later. Kinderen horen onbezonnen te zijn, maar hij remt zichzelf precies af. Op glijbanen gaat hij niet tenzij ik meega, speeltuigen, bruggen, etc: allemaal niet aan hem besteed. Gisteren was ik met hem gaan zwemmen en hij was bang van de waterval, het werd alsmaar erger en uiteindelijk wou hij het zwembad uit omwille van die waterval ( ookal bleven we er meters vanaf ). Naar de kermis gaan is ook zoiets, hij durft niet op de molen tenzij ik er naast ga zitten en dan nog zie je dat hij er eigenlijk niet van geniet. Voor de rest ontwikkelt hij vrij normaal, enkel een late prater. Iemand die dit herkent?
  • Onze zoon was ook zo.... (hij is nu 4,5 jaar).
    Ik ben ooit met hem gaan babyzwemmen... dacht dat het wel leuk was. Ja, alle anderen kinderen vonden het leuk, hij heeft heel de tijd zitten huilen. Hij was al zo als baby... heel eenkennig, heel opmerkzaam, heel voorzichtig ook, bang van alles wat nieuw was. Toen hij twee was en er kwamen vrienden van ons binnen die hij amper kende, volgde er gegarandeerd een huilbui. Op die leeftijd kreeg ik hem zelf nog niet OP de kermis (laat staan op een molen), ook op een springkasteel gaan lukte toen niet.

    Dit is wel allemaal veel verbeterd. Hij heeft een kleinere broer (ze schillen 1,5 jaar) - die wel alles durft (ik hou mijn hart soms vast) en dat scheelt veel... want hij laat zich niet voorbijsteken door die kleinere broer van hem. Ik ben hem rond zijn 3 jaar ook gaan aanmoedigen, tot pushen zelf. Niet van; "laten we dit eens proberen"... maar, "we gaan dit doen". Hij heeft nu ook veel hobby's; zoals voetbal, zwemmen en turnen.

    Hij blijft voorzicht in alles. Ook in vrienden is hij heel kieskeurig. Hij zal er altijd de lieve, eerlijke kinderen uitpakken. Qua spraak loopt hij ook wat achter omdat er veel vocht achter zijn oren zat met periodes. Nu het vakantie is merk ik dat dit veel verbetert is. Een vriendin van me merkte toen op dat het logisch was, want thuis spreekt hij heel de tijd en op school durft hij amper iets te zeggen.

    Nu krijg ik hem niet meer AF de kermis, en in een pretpark kan het niet snel en vlug genoeg gaan. Zolang hij zich maar zeker en veilig voelt bij de mensen rondom hem.

    Geef hem tijd, stel hem gerust en laat hem veel nieuwe zaken proberen... Als jij denkt als mama dat het wel zal lukken, maar hij denkt van niet... Duw dan even door, zodat hij ziet dat het toch lukt... Daarna zal hij eens zo fier zijn op zichzelf.
  • Onze dochter had dit ook. We moesten er ook altijd achteraan hollen, of ze deed niks.
    Kermis wilde ze ook niet op de draaimolen, tenzij ik erbij kwam. Speeltuin durfde ze niet op, tenzij de papa mee ging.
    Heel frustrerend soms, want zo komt het ook over alsof je overbeschermend bent.

    Op een bepaald moment, toen was ze al 4, hebben we gezegd: nu is het genoeg, ga maar alleen, je kan het best!
    In het begin was het nog wat moeilijk en lieten we ze eerst zelf doen. Eens ze bezig was, gingen we wel eens kijken en aanmoedigen.
    Heeft een paar weken geduurd, maar toen we op vakantie vertrokken ging het vanzelf.

    Nu is ze 6 en vindt ze het leuk wanneer de papa mee op het klimrek klautert, maar het hoeft voor haar niet meer. Nu is het meer voor het plezier, toen was het voor haar angst.

    Dus ik denk dat het bij vele kinderen voorkomt. Wij hebben er in het begin gewoon in meegegaan, omdat ze volgens mij anders angst bleef hebben. Maar dan hebben we het dus afgebouwd, toen we vonden dat ze oud genoeg was
  • Hier hebben ze beide van die angsten gehad. De oudste het ergste. Ze was zelfs bang om in kiezel te stappen. Nu is ze 5 en nu durft ze al meer. Maar een waaghals zal ze nooit worden. Het enige dat absoluut niet lukt zijn hoge dingen. Dan begint ze te trillen en ze heeft zelfs al eens moeten braken. De jongste heeft vooral drempelvrees voor nieuwe dingen. Het duurt soms echt lang voordat hij probeert, met veel drama erbij. Maar 1x vertrokken toont hij wel geen angst meer. En hij zal vanaf dan ook onbezonnen beginnen doen zoals in het diepe water springen of van een klimrek afspringen.
  • Hier is ze twee jaar en drie maanden en paar weken geleden was dat ook zo. Van alles bang overal moest ik haar dragen. Nu is dit al veel beter, van de nieuwe dingen heeft ze nog schrik en dat zegt ze dan ook, ik ben bang en met haar handjes op de oren..

    Ze durfde niet op glijbanen enz en nu doet ze dit enthousiast, roept ze nog een keer..
    Enkel de nieuwe dingen zijn in het begin heel moeilijk, zelf ieta nieuw van eten wil ze niet zomaar proeven of aaanraken. Van vreemde mensen of kindjes loopt ze ook weg.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld