Driftbuien

  • Driftbuien

    Mijn zoontje van 2 heeft al last van hevige driftbuien sinds hij pas 14 maand oud was ofzo. Hij is meestal vrolijk en lief en maar hij heeft een kort lontje en kan soms door het stomste voorval kwaad worden en onophoudelijk beginnen krijsen. Ik kan hem dan ook niet aanspreken, laat staan vastnemen. Als ik in zijn buurt kom dan begint hij onophoudelijk te slaan. Negeren daar wordt hij ook niet rustiger van, afzonderen ook niet. Soms houdt hij dat krijsen een uur vol en daarna moet ik nog heeeeel voorzichtig zijn met hoe ik hem aanpak.

    Hij test mij en mijn man constant... dat is ook eigen aan de leeftijd. Maar als hij dus een driftbui krijgt dan is het soms alsof hij op een andere planeet zit.

    Hij zit momenteel in een periode dat hij 1 tot 3 driftbuien per dag heeft, die telkens alle energie uit me zuigen. Soms is het omdat hij naar bed moet (ook al zeg ik het 10 keer op voorhand), soms omdat hij stout is en wij hem terecht wijzen, en soms hebben we de trigger zelfs gemist.

    Het enige wat ik nu dus doe is hem in zijn bedje stoppen tot hij "mama" roept (want anders mag ik hem niet vasthouden). Dit doe ik wel alleen als hij niet uit zijn driftbui raakt en dus al langer dan 20 min. Aan het krijsen is. Wat de laatste keer meer en meer voorkomt.

    Ps. In de creche kan hij ook kwaad worden maar niet op deze manier. Daar vinden ze dat hij een normale peuter is met een eigen willetje. Er zijn weken dat het veel minder voorkomt maar nu zitten we al sinds half augustus in een slechte periode.

    Ik twijfel soms om eens naar een kinderpsycholoog te gaan maar mijn man vindt dat precies een taboe.

    Iemand dezelfde ervaringen of raad?
  • Hier ook een twee jarige. Maar no way dat ik op mijn tenen ga lopen voor haar of voorzichtig ga zijn met wat ik zeg of doe na een driftbui. Ook hier zijn die regelmatig aanwezig. Bij de mama zijn veel kindjes vaak pittiger dan bij iemand anders.

    Ik laat Emily gewoon uitrazen. Duurd dat 1 uur prima, 2 uur, nou veel plezier hoor. Zijn we in de winkel, heel jammer dan. Ik ga er niet tegen in, ik ga haar niet betuttelen. Ik ga ook niet compleet negeren. Ik doe gewoon mn ding, praat gewoon normaal tegen haar. Ze geraakt er vanzelf wel uit. Mij slaan als ik in de buurt kom hoef ze alleen niet te proberen. Dan vliegt ze meteen in de hoek op de strafmat. Er word hier in huis door niemand niet geslagen, ongeacht leeftijd of driftbui.,

    Ik weet niet hoe streng je bent, maar zo komt het niet over in je post. En ik denk dat hij dat ook weet en daarom je ook durfd te slaan. Dus wie weet dat een sproberen, Strenger zijn
  • waarom wil je hem vastnemen eigenlijk tijdens een driftbui??

    Enige waarvoor ik dan vastneem, is bij de arm desnoods om ze op straf te zetten. En dat is enkel en alleen als de driftbui op een plaats is dat niet ok is om te blijven..
    is er bv een driftbui aan tafel, net als we aan het eten zijn, dan wil ik zonder gegil verder eten en gaan ze dus op de strafplaats of op de trap in de gang.
    Maar kan ook gewoon zijn dat ik ze hun driftbui laat hebben waar ze ter plekke staan.
    En dan doe ik hetzelfde als bij de andere reactie: normaal.. Ik doe gewoon voort, ik praat normaal, ik roep niet, ik dreig niet.. op die moment is alles wat je zegt toch verloren moeite.

    Slaan is hier ook uit den boze! Dat weten ze maar al te goed. Ik sla niet, maar zij mij ook niet.
    Is ook eigenlijk nooit echt gebeurd.

    Ik zou toch ook wat strenger zijn en minder aandacht geven aan die driftbui, ook niet nadien op eieren lopen.

    Hier kon de jongste enorm driftbuien hebben en ik weet dat ze je dan soms ver kunnen drijven.
    Gewoon blijven herhalen in jezelf: ik ben de volwassene, ik sta hier boven, ik ga niet mee in heel dat gedoe.

    Jongste is nu 5 jaar en toch makkelijk tot zijn 4 jaar regelmatig zulke buien hoor.
    En dan denk je eerst: vermoeidheid, of karaktertje enzo..
    maar bij hem was het ook gewoon op een gegeven moment uittesten en kijken of hij toch niet zijn zin kon krijgen.

    Belangrijkste is ook dat jij en je man zelfde reageren.. en blijven volhouden.

    Komt wel goed uiteindelijk wink.gif

    Hier is zoontje nu eigenlijk kei braaf, rustig en beleefd.. hadden we 2 jaar geleden ook niet gedacht goofy.gif wink.gif
  • Ik lees gedeeltijk ons verhaal goofy.gif
    Ons meisje is altijd zo lief! vriendelijk, zegt al danku, komt knuffelen en kusjes geven, speelt heel veel op zichzelf zodat mama eens een beetje huishouden kan doen….
    Maar OWEEEEEEEEEE.... Er zijn momenten dat ik het enorm zwaar vind.
    Als ik haar iets verbied is ie daar, als haar iets niet lukt zoals ze het zou willen is ie ook daar, en krijgt ze iets niet idem…..
    en dan is het vertrokken….. zo'n drifbuien ging ik nooooooooit toelaten…. dat zou mijn kind niet doen thumbdown.gif tired.gif
    Njet dus…. een kind die naar de twee gaat of rond de twee is wil uitdagen en kijken hoever ze kunnen gaan en ja…. meestal meer bij mama dan bij papa of bij vreemden raar maar waar.
    Ik zie mezelf als een strenge mama maar ben toch net iets te flexibel als het gaat om driftbuien proberen te vermijden want ik vind ze evenmin leuk.
    En dat ik iets flexibeler ben daardoor heeft ze natuurlijk meer dan begrepen met langere driftbuien nu mama doorbijt en opgehouden is met zoals je zegt "op de tenen te lopen".
    Twee weken heb ik het volgehouden…. alle avonden van de opvang thuiskomen en daar hing ze aan mijn been te huilen terwijl ze volgens de opvang een engeltje was. Eten wou ze niet, alleen spelen wou ze niet, ze wou alleen wat niet mocht en wou op de arm.
    En toen was het genoeg stuckup.gif

    Ik moet zeggen, het is al gebeterd maar de driftbuien blijven aanwezig hoor. Af en toe moet ze toch nog eens proberen en soms houd ze het best lang uit. En ik geef toe, men hart breekt dan soms wel want ik vind haar gehuil nu moeilijker dan toen ze nog heel Klein was eigenlijk.

    Maar ik probeer haar dan ook te negeren en ik moet zeggen dat de voorgaande reacties precies wel een betere aanpak zijn. Gewoon verder doen met wat je doet en gewoon praten. Zeker niet alle moeite willen doen om de driftbui te doen stoppen want dan word het hier alleen maar erger.

    Maar je ziet, ik doe ook maar wat tongue.gif tongue.gif

    Succes!
  • @happyj zoals de meeste ouders wss.
    Wat is de juiste aanpak e?
    Aangezien de meeste kinderen dit een langere tijd herhalen, zou ik gewoon kiezen voor de aanpak die best werkt voor uw kind en voor uzelf.

    Jongens hebben vaak ook een hele andere aanpak nodig dan meisjes.
    Daar bestaat heel wat interessante lectuur over.
    Slaan, duwen,....
    Loopt allemaal wat anders bij hen.


  • waarom krijgt hij driftbuien?
    Wij dachten eigenlijk ook dat het bij onze oudste toen gewoon driftbuien waren, ook al duurden ze tot 6 uur lang, maar hij verstond de wereld niet en hij kon niet tegen die chaos. hij stond op dat moment communicatief wat achter en verstond dus ook niet wat we zeiden. Hij was ook hypersensibel en geraakte ook heel snel overprikkeld.


    Voorspelbaarheid is heel belangrijk voor een kind, 10 keer zeggen dat je gaat slapen, is niet meer voorspelbaar.
    Kijk mlsschien eens of je met behulp van tekeningen structuur kan brengen.
    Toch ook wel ervoor zorgen dat je de overprikkeling kan wegnemen. Dan zul je nog wel driftbuien hebben, maar die zijn beheersbaarder

    Sommige kinderen worden ook echt niet rustig als je hen wil vastpakken, die moet je laten uitrazen, dat klopt ook. Dat was bij ons bij de kleinste op de gang.

    Heeft hij ook last van pavor nocturna?
  • Bedankt voor jullie reacties en tips!

    Meestal krijgt hij een driftbui als hij zijn zin niet krijgt. Of als ik hem moet verplichten tot iets (vb. zijn kleren aan doen omdat we echt moeten vertrekken). Heeft meestal tot gevolg dat ik hem dan in de inkom zet om hem te straffen als hij me wil slaan ofzo. Daar kan hij wat uitrazen. In de hoek heeft geen zin want daar blijft hij niet in staan. Na enkele min. zet ik de deur dan op een kier zodat hij terug in de woonkamer kan komen en doe ik gewoon verder met mijn werk. Hem aanspreken op dat moment heeft geen zin want hij is nooit rustig na een paar minuten uitrazen, maar ik kan hem moeilijk een uur in afzondering steken hé.

    @jongensintwild Die pavor nocturna heb ik even moeten opzoeken hoor tongue.gif. Maar als ik het zo lees dan heeft hij dat soms ja. Met soms bedoel ik eens 2 nachten per week, dan eens drie maanden niets, dan weer eens enz. Komt dus wel voor maar niets waar ik me zorgen over maakte. Had idd al gemerkt dat ik best niet ga kijken zolang hij geen "mama" of "papa" roept, anders wordt hij alleen bozer. Soms is dus wel snel over als we hem gewoon met rust laten.

    Hem vastnemen probeer ik trouwens niet te doen. Maar dat moet soms als ik zijn kleren dan uiteindelijk toch onder dwang moet aandoen omdat ik weg moet, als ik hem in de inkom zet, of als ik hem in zijn bed steek (veilige plaats om uit te razen als niets anders helpt). Anders laat ik hem met rust, maar ik kan niet toelaten dat hij dan naar mij komt om op mijn been te staan slaan natuurlijk.

    Oh dat opvoeden, ik heb het zwaar onderschat. Bij het ene kind gaat dat natuurlijk makkelijker dan bij het andere. Hij heeft wel een temperamentje die van mij wink.gif.
  • @sophie Wees gerust, je bent niet de enige die het soms wat onderschat heeft tongue.gif
    Ik dacht ook wel dat het makkelijker ging zijn en eerlijk, vaak hoor je anderen alleen praten over hoe lief/flink hun kind wel is. Ik heb meerdere vriendinnen waar kinderen hebben precies een makkie was!!! Toen ik Emma kreeg en ik wel eens bij hen echt ten rade ging kreeg ik wel andere verhalen goofy.gif
    Maar anders ga je daar niet echt uit jezelf over praten hé.

    Ik heb dit weekend een eerste volledig onaanvaardbare actie gehad van dat lieve kleine meisje van me. Ze wou haar pap even niet en wou van de schoot… ik hield haar vast met één arm en had haar papfles in de andere arm. Ze probeerde zich los te wringen en aangezien ik eerder bang had dat ze zo ging vallen hield ik haar stevig vast en wou ze op de schoot houden. Beet ze me toch wel in de arm zeker annoyed.gif thumbdown.gif
    Zo boos dat ik was…. onaanvaardbaar zoiets…. en heeft ze ook wel begrepen denk ik / hoop ik.
    Zo zie je maar…. het kan toch gebeuren en dan moet je uitzoeken hoe je er weer op reageerd
  • jnl-h@hotmail.com

    HappyJ, maar omgekeerd geldt dat ook: wie nog geen kinderen heeft wil vaak die negatieve dingen niet geloven of denkt "bij mij zal het niet waar zijn!".
    Ik heb zo soms zelf ook gedacht, tot die van ons geboren werd.
    Al die perfecte opvoedideeën die ik al moest overboord gooien of aangepast heb... ik kan ze niet meer tellen.
    Elk kind wordt geboren met zijn eigen temperament en karakter en ze reageren niet altijd zoals je wil. Dat weet ik nu wel.
    En toch merk ik aan vriendinnen die nog geen kinderen hebben dat ze ook zo denken als ik eens klaag over driftbien, slapeloze nachten of moeilijke eters: "mijn kinderen zullen dat niet doen want ik zal dat zo aanpakken".
    Jaja, wacht maar... evil.gif
  • Hahaha karen.
    Ik ga er zelfs nog wat verder in smile.gif.
    Bij ons in de vriendenkring hoor je van mensen met een 1ste kindje ook nogal wilde beweringen smile.gif.
    Want hun aanpank is de juiste smile.gif. En toen kwam nr 2 en bleek dat ze gewoon een makkelijk 1ste kind hadden smile.gif.
    Achteraf zeggen ze dat zelf ook wel smile.gif.
  • Eens leuk om te lezen dit! Ik heb ook al veel goedbedoelde raad gekregen van mensen die eigenlijk een "gemakkelijk" kind hebben. Ik zeg het hen dan ook "moet je die van mij eens een weekje hebben, je zal wel anders piepen" wink.gif.

    Mijn mannetje heeft nu eenmaal een temperament, maar dat zal hem later wel helpen om assertief te zijn en er voluit voor te gaan en zijn dromen niet op te geven (denk ik dan tongue.gif).

    En zelfs in de moeilijkere periodes kan hij ook wel heel lief ,schattig en zot zijn, en ik kan ook niet klagen over zijn nachtrust (en bijgevolg die van ons), dus... daar trek ik me aan op! En mijn man en ik gaan ondanks alles toch voor baby 2, die eraan komt in het voorjaar van 2019. We can do this! bigsmile.gif
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld