Blablabla club

  • Oh, wat is het schandalig lang geleden dat ik hier nog geweest ben! nervous.gif astonished.gif
    Het is dan ook zo druk met drie pagadders in huis, het huishouden, zo goed als voltijds werken...ik loop mezelf op een dag tien keer voorbij.
    Maar in een vlaag van nostalgie kwam ik hier nog eens piepen. Nu ik thuis ben met de vakantie moest ik regelmatig aan jullie terugdenken...aan onze tijd op baby . be en dan de verhuis naar hier... happy.gif

    Dus bij dezen, moesten jullie hier toevallig nog eens passeren...

    Allereerst @Amyra2015 een heel dikke proficiat met jullie kleine spruit!! baby2.gif Hoe gaat het nu met je gezinnetje? Ondertussen is hij al bijna twee maand oud zie ik? Is de aanpassing van 1 naar 2 vlotjes gegaan? Een braaf boeleke in huis? En een lieve grote zus? Ik ben ook wel benieuwd naar de naam wink.gif

    @JAR Ik weet niet of je hier nog komt kijken, of überhaupt nog op het forum passeert...wat hebben jullie toch een lange, moeilijke en hobbelige weg afgelegd. We hebben allemaal zo met je meegeleefd en het je zo hard gegund...Ik ben heel benieuwd hoe het nu met je gaat... hug.gif

    @Natoke Ook naar jou ben ik nu wel heel benieuwd... happy.gif Al een positief testje? Geniet maar van dat allerlaatste kindje en alles wat erbij hoort, want voor je het weet gaat ook je kleinste spruit al bijna naar school en zit jij je in de zetel af te vragen waar al die tijd naartoe gevlogen is... surprised.gif Ik dacht dat ik pas gisteren voor de eerste keer een positieve test vast had, maar ook dat is alweer meer dan 7 (!!) jaar geleden... (ja hoor, hier hoor je mijn nostalgische bui weer hangen wink.gif )

    Hoe gaat het hier met al de rest? @Minispook06 ?

    En @Ellemientje ? @tive ? @al de rest die ik vergeten ben ? Allemaal van de aardbodem verdwenen (of van de 9maand-bodem alleszins wink.gif )
  • Iedereen eerst en vooral beste wensen en dat dit jaar alles mag brengen wat jullie wensen maar vooral een goede gezondheid. @Jinse hier alles goed maar wel lekker druk, al hebben we ons dat zelf aangedaan hé bigsmile.gif

    De twee meisjes hier groeien als kool en worden over 3 maanden al 6 en 11 jaar, we worden er dus niet jonger op.
    We zijn ook met van alles bezig maar vooral onze droom aan het verwezenlijken. Normaal gingen we vorige zomer voor de 5de en laatste keer naar italie maar we zijn daar verliefd geworden op een olijfboomgaardje met een leuk klein huisje erop. Van het één kwam het ander en normaal starten de verbouwingen aan het huis komende weken ergens. Wij gaan dus ook quasi maandelijks een weekendje naar de hak van Italie (niet dat we dat erg vinden smile.gif )

    Maar er komt wel veel bij kijken (niet enkel de verbouwingen maar ook de gaard onderhouden en de olijfbomen in orde houden evenals de pluk enz ervan) en is toch wel wat stresserend want je moet toch veel uit handen geven en vertrouwen op quasi wildvreemden al zitten we er maandelijks wel telkens een 7tal uur mee in vergadering in italie maar toch.

    In ieder geval het is een leuk avontuur en het gaat ons hopelijk nog jaren super leuke vakanties bezorgen en hopelijk een leuke plaats om onze oude dagen door te brengen wink.gif

    Bij jou dus ook lekker druk lees ik, ik loop mezelf ook geregeld voorbij

    woensdag moet ik opnieuw bij de gyné op controle na mijn ingreep van vorig jaar goed opvolgen dus.
    Hopelijk alles nog steeds ok dus smile.gif



  • Edit...foutje wink.gif
  • Wauw @Minispook06 wat een avontuur! smile.gif
    Kan me wel voorstellen dat er heel wat bij komt kijken...Ik ben al blij dat ik al m'n werk hier thuis rond krijg, laat staan dat er nog een huis in
    Italië bij komt...wink.gif

    Goh, en ook al bijna 6 en 11 jaar...dat gaat ook vooruit he!

    De twee oudsten hier, dat worden ook echt 'grote' kinderen...hun manier van praten en van doen, dat zijn geen kleintjes meer he.
    Ze doen het allebei trouwens ook echt supergoed op school...*fier* Is toch altijd wel spannend, na zo een overgang...wink.gif
  • @jinse blij je nog eens te horen!

    Vind het jammer dat het hier zoo stil is... Natuurlijk is iedereen druk bezig, en de drukte van vroeger kon niet blijven duren. Maar iets drukker is toch gezelliger wink.gif

    Hier gaat het eigenlijk wel goed. Heb mezelf terug gevonden, we hebben ook elkaar terug gevonden in de relatie. En er zijn echt al momenten nu dat we iets doen met ons 3tjes en mij gewoon een gelukzalig gevoel overvalt. Dat ik heel eventjes (dit duur telkens maar 5sec ofzo) vergeet dat ik (wij) het eigenlijk anders wilden.
    Ik merk aan mezelf dat het hoofdstuk nog niet definitief dicht is. Mocht er iets fout lopen met mijn spiraal zou ik enigsinds gelukkig zijn. Al zou ik me ook direct zorgen maken dan over de gezondheid van dat kindje. Ik denk dat dit gevoel nog wel even zal blijven. Tot E een leeftijd heeft dat we echt niet meer zien zitten om opnieuw te beginnen.
    Mijn man had het onlangs ook lastig, maar toen we erover praten werd het wel snel duidelijk dat hij het niet ziet zitten om nog eens te proberen. Ik kan hem daar wel in volgen, tussen ons gaat het nu terug super goed. Ik ben terug de vrouw, mama, collega, vriendin, familielid, ..en noem maar op die ik wil zijn, die ik altijd was.
    Maar, natuurlijk is er een maar, zoals ik reeds zei, voor mij is het nog niet zo definitief afgesloten. Ik heb hem dan ook weten te ontfrutselen wat zijn grootste angst is. En dat is als het dan terug niet lukt. Als we dan terug slecht nieuws krijgen. En daar heb ik zelf ook wel nog heel veel schrik voor.
    Dat is voor mij heel dubbel gevoel. Langs ene kant denk ik, als die 3 toppers niet wilden innestelen, waarom zou een 4de of 5de dat wel doen? Langs andere kant heb ik natuurlijk 4 miskramen gehad, maar bleef de 5de zwangerschap wel goed lopen.
    Allemaal moeilijk dus.

    Op aanraden van de psycholoog (die ik enkel tijdens mijn serieuze inzinking gezien heb) moesten we iets tastbaars zoeken, voor die wens. Zodat het ook echt een plaats blijft houden in ons gezin, zodat we iets hebben op de moeilijke momenten.
    Ik vond er niet beter op dan aan mijn schoonbroer te vragen om een tekening te maken, een tekening met een olifant (symbool voor LFS) en de 2 letters van de mogelijke voornamen. Hij heeft er een prachtige tekening verwerkt, heeft er E ook nog in weten te verwerken.
    Ik had al foto's doorgestuurd gekregen op voorhand van de tekening, maar toen ze af was en we ze in handen kregen. Ben ik terug eventjes ingestort. Heel moeilijk moment. Ze waren ook zo lief geweest om de tekening in te kaderen, en nu hangt ze ondertussen omhoog. Op onze slaapkamer.



    Dus eigenlijk gaat het wel goed met me/ons. Het blijft een gevoelig iets, het blijft iets waar ik mee moet leren leven. Maar wie weet kom ik hier binnen aantal maanden zeggen dat ik mijn ventje kon overtuigen, mezelf kon overtuigen en dat die spiraal er terug uit gaat. To be continued wink.gif
    We zullen wel zien, waar onze beslissingen ons brengen. Voorlopig, na alle ellende, is het goed zoals het nu is.
  • @jinse: Zo leuk om weer iets van je te lezen! Gaat jullie kleinste spruit al naar school? En hoe doet ze het?

    Hier had ik het geluk om vrij snel dat positieve testje in handen te hebben en ben ik alweer bijna 9 weekjes zwanger. Ik probeer er ten volle van te genieten maar de vermoeidheid/vlagen van misselijkheid maken het soms wat lastig. Ohja en die twee kindjes die ik al heb rondlopen vragen soms ook wel wat energie goofy.gif

    @Minispook06: wow, wat een droom zo een plekje van jezelf in Italië! Ik zou de stress die erbij komt niet aankunnen, maar jullie krijgen dat allemaal geregeld daar ben ik zeker van!
  • @JAR Blij om te horen dat het al goed/beter gaat met jullie. Het zal altijd een gevoelig punt blijven vermoed ik?
    Hier is het hoofdstuk kindjes krijgen ook afgesloten. Maar toen ventje onlangs een 'ingreep' heeft laten doen en het écht helemaal definitief was, heb ik het daar ook efkes moeilijk mee gehad. Mijn verstand weet wel dat het goed is zo, maar ergens diep vanbinnen zit toch zo'n klein stemmetje 'wat als...' te roepen. En natuurlijk is dat in de verste verte niet te vergelijken met wat jullie hebben doorstaan en nog steeds doorstaan. Onze kinderwens is wel volledig vervuld en zelfs daar heb ik het moeilijk mee...dus ik kan me helemaal niet voorstellen wat dat met een mens doet in jullie situatie. Ik denk dat jij een sterke madam moet zijn hoor!

    @Natoke oh, wauw, proficiat!!! pregnant.gif baby2.gif baby.gif Ergens voor augustus uitgerekend dat vermoed ik? Oh, geniet er maar van! Die misselijkheid en vermoeidheid, da's natuurlijk minder...maar dat gaat ook weer voorbij hé wink.gif

    Ons kleinste mormel gaat momenteel nog niet naar school, maar dit schooljaar zal ze wel starten. Ik ben daar precies helemaal nog niet klaar voor... surprised.gif

    Hoe gaat het met jouw twee grootste sloebers?
  • @jinse: Mijn twee grote kerels doen het goed. Wat vliegt de tijd toch inderdaad....
    Spannend dat je kleinste meid ook met school gaat starten dit jaar! Dat maakt ze toch echt zo officieel 'baby-af' of hoe moet ik het zeggen? goofy.gif Anderzijds zal het ook wel heel handig zijn om niet meer naar onthaalmoeder en school te moeten racen 's morgens. Of dat is in ieder geval iets waar ik wel een beetje tegenop kijk en dan denk ik dat dat bij meerdere ouders zo is?
  • @jinse Het blijft idd een gevoelig punt. Dit zal ook niet zo snel veranderen denk ik.. Ik blijf het er heel moeilijk mee hebben en denk er nog heel vaak aan om toch nog een poging te wagen. Maar ik weet dat ik mijn man niet zover ga krijgen. En eerlijk gezegd zie ik er ook wel tegenop. Tegen alle voorbereiding voor er een terugplaatsing kan gebeuren. Die dagelijkse spuiten met hormonen, de pick up, het lange wachten op resultaat van de pgd... Stel dat we nu zouden herbeginnen. Is het al vlug juni voordat er een eerste terugplaatsing kan gebeuren. Ik weet het niet, ik twijfel te veel. Maar ik twijfel enkel door die ivf/pgd, mocht er een andere manier zijn, zou ik er direct voor gaan.. Met garantie op een gezond kindje dan toch.
    Want we kunnen natuurlijk de natuur zijn gang laten gaan, maar zoals jullie weten is dat voor ons geen optie. Ik zit in een lotgenotengroep van lfs. Daar zijn er nog vrouwen die met pgd niet zwanger geraakten, die het uiteindelijk zo geprobeerd hebben. Ze is nu 14 weken zwanger en weet dat hun kindje ook drager is van lfs.. Ik zou daar zelf niet mee om kunnen gaan. Ik zou me zo schuldig voelen tov dat kindje..
    Dus, blijf ik beetje heen en weer geslingerd worden met mijn gevoelens...
  • Hello dames
    Hier weer even big news, wij gaan uitbreiden maar dan onze winkel smile.gif geen baby's meer.Midden maart openen we een 2de shop voor ballonnen en suikerbonen en fotografie. Zo spannend weeral. ditmaal een half uurtje verder. Ik zou zeggen als iemand interesse heeft om binnen te springen, maar jullie komen van ver hé dacht ik, tzal in Hoeselt zijn.

    Idee vraagje, wat zouden jullie leuk vinden als aanvulling, traktatie op de opendeur? We doen een hapje en drank en wellicht cupcakes ofzo uiteraard maar hebben jullie nog ideetjes? Iets wat mensen zou kunnen lokken om binnen te springen

    grtn,
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld