bang

  • bang

    ik zit met een serieus probleem. Ik ben zo bang van medische toestanden als het over mezelf gaat. Een doktersbezoekje is een ware marteling. Als dat dan ook nog eens in een ziekenhuis is, ben ik kapot van stress en angst.
    Als kind was dit al zo, maar denk dat het nog erger geworden is met ouder worden.
    Gyneacoloog: na bevalling van jongste ben ik nog één keer teruggeweest. Ik was misselijk van de zenuwen en stress, stond helemaal in vlekken en uitslag in gezicht, kleddernat van het zweet, enz... stond zodanig onder spanning dat onderzoek onmogelijk was. Ik kon wel huilen.

    Paar jaar terug heb ik mijn voet gebroken, en ben anderhalve dag zo blijven rond'lopen' en verbergen dat ik pijn had, gewoon omdat ik zo bang was om te laten onderzoeken. Ik heb last van spataderen, heb enkele maanden terug afspraak gemaakt, maar ben tijdens onderzoek 2 keer flauwgevallen zodat de dokter eigenlijk niks kon doen en ik nieuwe afspraak moest maken. Wat ik natuurlijk nog niet gedaan heb.

    Ik kan gewoon niet verdragen dat er iemand aan mijn lichaam zit te friemelen, of prutsen, of dergelijke. Voor die spataderen was gewoon met echo-toestel, maar vond het vreselijk. Kreeg geen adem meer, enz... Idem van die gebroken voet: eigenlijk hield dat niks in. Gewoon foto's nemen, en dan ingipsen. Maar dat iedereen die voet in allerlei richtingen hield en draaide was voor mij veel erger dan de pijn van breuk zelf.

    Ergste is: ik heb eigenlijk nog geen enkele dokter tegengekomen die me begrijpt. De gynaecoloog tijdens zwangerschap was misschien nog meest begripvol, maar al de rest lacht er precies mee. Ik zeg meestal al direct dat ik zeer bang en nerveus ben, en dan krijg ik grapjes in aard van: "ja, maar ik ben een lieve dokter hoor" en "ik ga u geen pijn doen". Ja, dat weet ik wel, maar 't is heel het plaatje errond.

    zijn er nog mama's met dergelijk probleem? Volgens mij heb ik een soort fobie, maar hoe raak ik daarvan af?
  • Geen ervaring mee, maar klinkt inderdaad als een fobie. Ik zou echt therapie proberen via een psycholoog. Vriendin van mij had een spinnenfobie en heeft dat met een aantal sessies onder controle gekregen. Ze zal nooit dol zijn op spinnen, maar kan er nu wel mee omgaan.
  • Oplossing niet maar je bent niet alleen! Bij mij is het probleem veel ruimer maar ik heb er dus ook last van bij dokters/tandartsen.
    Een gaatje vullen van 15 min is een echte marteling. Ik zweet mij dood, hyperventileer, kokhalneigingen, alles erop en eraan. Toen ik dan te horen kreeg dat ik mijn tand moest ontzenuwen (een procedure van 2 uur), ben ik zo fel beginnen trillen van de zenuwen dat de tandarts mij niet eens meer wou aanraken! Resultaat: tand onder narcose laten ontzenuwen , waar ik uiteraard ook heb afgezien. Ik was al aan het zweten, hyperventileren,... van toen ik het ziekenhuis binnen kwam. Ik ben wakker geworden in een paniekaanval en ben blijven hyperventileren tot ik eindelijk naar huis mocht... Ik weet dus perfect hoe je je voelt! Knuffel!
  • Herkenbaar. Tandarts zegt me echter niks. Die mag daar allemaal uitspoken wat hij wil, ik blijf daar zeer rustig bij.

    Maar al de rest... een nachtmerrie. Meegaan met kinderen of zo vind ik ook niet erg, maar als ze aan mijn eigen lichaam moeten prutsen... ik word er gek van. Ik moest 2-tal jaar terug spataders laten uithalen (na la jaren te hebben uitgesteld). En eigenlijk houdt het niks in, die vooronderzoekjes. Met echo en alcoholstift beetje op je benen en billen dat ze bezigzijn. Maar ik moest daar dus bijna overgeven van de stress en angst.
    Operatie zelf was nog erger. Gelukkig werd ik 's morgens bijna direct aan de beurt, dus moest niet lang wachten. Maar weet nog allerlaatste stap voor je operatiezaal binnengaat, was zo ruimte waar 4-tal patienten lagen te wachten tot er operatiezaal vrijwas, en waar de arts nog eens kwam kijken. Wel, daar ben ik dus beginnen wenen en ben ik rechtgestaan om terug naar huis te gaan. hihi. Een verpleegster heeft me echt moeten tegenhouden, en ook door die baxter kon ik niet weg, maar ik was zoo bang en stressy dat ik het echt niet meer zag zitten.

Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld