Kan je vragen (niet eisen) om te verhuizen??

  • Kan je vragen (niet eisen) om te verhuizen??

    Hoi,

    mijn schoonouders wonen vrij ver weg.
    Man is enige zoon, schoonouders hebben wel beetje familie daar, maar niet om te zeggen dat ze er mee afspreken, zo eens om de maneschijn.
    Ze hebben geen sociaal leven, schoonmoeder is vooral vrij asosiaal, kan heel moeilijk contacten leggen, héél snel kritiek op andere mensen.
    Paar jaar geleden is schoonvader heel ziek geworden.
    Hierdoor is hij invalide. Hij kan wel nog 1 en andere, maar niet veel meer. Kan niet meer met de auto rijden, stappen gaat moeilijk, moet opletten om niet te vallen enzo.

    Nu zou man graag hebben dat ze verhuizen en dichter bij komen wonen.
    Door ons werk en de kinderen geraken we héél weinig tot daar.
    In de vakantie hadden we weer wat meer luxe om eens op bezoek te gaan, maar nu school en vaste rituelen weer gestart zijn, is dat weer moeilijker.
    Man heeft het er ook moeilijk mee dat hij niet wat meer kan helpen: boodschappen doen, zijn vader eens naar revalidatie rijden,.. en gewoon ook het familiale contact: eens binnen springen voor een koffie ofzo.

    Nu lijkt naar ginder gaan altijd een daguitstap.
    Wij beide werken ook regelmatig in het weekend. Dus onze eigen familietijd is al beperkt, direct een hele dag spenderen, is altijd lastig.

    We vroegen ons dus af, mag je vragen of ze niet willen verhuizen. NIET eisen, dat kan en mag je niet.. maar man zou ze toch willen proberen te overtuigen.
    Hoe ik ze ken, schoonvader gaat dat direct zien zitten, schoonmoeder niet. Ik ben bang dat man en schoonvader, schoonmoeder gaan overtuigen en uiteindelijk toch psychisch zover gaan krijgen dat ze niet anders durft dan in te stemmen.. toch hoe ik ze alledrie bij elkaar beetje ken.

    Hou ik me er buiten?? Probeer ik wat advocaat van schoonmoeder te zijn als ik merk dat ze teveel inpraten op haar??

    Ik versta man wel hoor.. ik spring af en toe eens binnen bij mijn ouders ene moment eens 10 min, andere keer half uur.. dat is handig en niet die verplichte zondagse bezoekjes met koffie en taart... hij mist dat, ik merk dat aan hem..
    Omdat hij eng kind was, heeft hij een hele sterke band met zijn ouders, dat is fijn om te zien en minder fijn dat de jaren dat ze ver van elkaar wonen, beginnen door te wegen voor man.. zeker nu zijn vader wat extra hulp kan gebruiken..
  • Je kan dat wel vragen, maar als die mensen hun hele leven in die andere streek gewoond hebben, acht ik de kans klein dat ze dat gaan doen.
    Als je denkt dat je schoonmoeder er het meest weigerachtig tegenover staat, zou ik eerst met haar praten. Zegt zij van in het begin dat er geen sprake van is, dan zou ik de vraag niet meer voorleggen aan schoonvader. Op die manier kan die haar ook niet onder druk zetten.
  • Neen, dat vind ik niet. Het is hun leven, als ze zelf dichter bij jullie willen wonen, zullen ze dat wel doen. Willen ze dat niet, dan gaan ze dat niet doen.

    Zij gaan toch ook niet aan jullie vragen om te verhuizen?

    Ik besef maar al te goed dat je het goed bedoelt hoor, maar ik vind niet dat je zo iets kan vragen...
  • Er is een groot verschil tussen vragen en voorstellen.
    Het lijkt me toch heel positief wat je probeert voor te stellen hier. Meer tijd met de familie kunnen doorbrengen, de kleinkinderen wat vaker maar ook korter per bezoek zien, wat heel wat minder vermoeiend is etc.
    Voorzichtig polsen en de voordelen uitleggen kost niks he ... ik zou dat toch doen.
  • Ik zou dat toch ook durven voorstellen, zeker aangezien het voor hen ook heel wat positieve zaken meebrengt. Mijn ouders wonen redelijk ver van ons (een uurtje rijden) en ik merk toch dat zowel ik als zij dat heel jammer vinden. We zien hen geregeld, maar ik kan niet ontkennen dat het anders is dan met mijn schoonouders, die hier in de buurt wonen. Nu hebben mijn ouders ook wel een goed gevuld sociaal leven, waardoor de situatie totaal anders is, maar mocht dat niet het geval zijn, dan was een eventuele verhuizing zeker al eens ter sprake gekomen.
  • Wij hadden hetzelfde met de grootmoeder.
    Ze woonde zeer ver in een rusthuis. Vermits iedereen die ze uit de streek kende reeds dood is en alle familie 70 km ver woont en ze nooit meer buiten het rusthuis kwam. Leek het ons een goed idee dat ze dichter bij de familie kwam wonen.
    Zo konden we vaker op bezoek en zat ze niet zo vaak alleen.

    Ze heeft hier vriendelijk voor gepast.

    Ik vind dat je het gerust mag voorstellen, maar zeker niet dwingen of extreem proberen te overtuigen
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld