ongepland zwanger 6de kindje

  • ongepland zwanger 6de kindje

    Ik ben ondanks anticonceotie pril zwanger van ons zesde kindje.(ruim 4 weken)
    De datum voor een gesprek voor sterilisatie lag klaar.

    Ik had nog een kinderwens maar mijn man absoluut niet meer, maar liet zich niet helpen.
    Ik heb toen de stap genomen ondanks dat het me tegen staat om deze situatie waarin we nu zitten te voorkomen.
    een sterilisatie zag ik als een berg tegenop en ging tegen mijn gevoel in, maar mijn man wil graag dat ik de zwangerschap afbreek.
    Ik kan het niet en dat weet hij, maar hij kan het niet aan nog een kindje erbij.

    Ik weet niet of onze relatie hier tegenbestand is en wat ik moet doen.
    Alleen al de gedachte dat ik die pil moet slikken maakt dat mijn keel dichtgeknepen wordt en het gevoel dat ik stik en daarbij voel ik dan pijn.
    De stap naar de kliniek durf ik niet te zetten.
    Ik moet van de huisarts vandaag bellen, maar ik kan het niet, maar hoe langer ik wacht hoe meer ik van dit kindje ga houden.

    De redenen van mijn man zitten gegronde redenen bij, maar ik ben bang dat ik een wrak wordt als ik het doorzet, ook omdat ik psychisch niet de sterkste ben, maar of mijn man het aankan nog een kindje erbij.

    Adoptie vind hij geen optie daar heb ik het al overgehad.
    De problemen die hij ziet zijn voor een groot gedeelte op te lossen.

    Wat zouden jullie doen, aan de ene kant voel ik het verdriet en de strijd waar hij in zit, maar de andere kant ook mijn strijd en verdriet.
    Diep in mijn hart heb ik mijn keuze al gemaakt, maar dan ga ik om de gevoelens van mijn man heen en dat wil ik ook.
    Er zijn in deze situatie alleen maar verliezers
  • Hoi,

    Wat ik in je plaats zou doen kan ik niet zeggen want ik sta niet in jouw schoenen en ik weet ook jullie achtergrond niet. Dus ik zou zeggen praten praten en nog eens praten met elkaar om tot een oplossing te komen waar iedereen zich in kan vinden. Ik ben van het idee als er iemand is die 'toegeeft' in deze situatie er later alleen maar problemen gaan van komen.
    Veel sterkte in jullie beslissing
  • Ik zou het houden. Waar er 5 zijn, zal een 6de ook wel lukken.
    Jij wilt het houden. Hij niet maar hij wilde de sterilisatie niet doen. Tjah zijn eigen schuld dan. Hij kan de schuld niet op jou steken, jij nam de pil en wilde zelfs tegen je zin de sterilisatie laten doen.

    Gaat jullie relatie echt kapot gaan door iets dat gebeurde buiten jullie wil om? Hij gaat toch niet weggaan en zijn 6 kinderen dat aandoen? Waarvan hij er toch 5 wel wilde?

    Abortus kan voor mij enkel als de vrouw dat ziet zitten. De emotionele nasleep is veel te zwaar als je er niet achterstond. Je relatie overleeft die mss wel niet.

    Grts
    G
  • Ik was ook ongepland zwanger van mijn derde.
    Mijn man wilde het ook niet.
    Ik heb hem toen meteen gezegd dat ik het nooit zou weg laten nemen.
    Ondertussen is mijn man bijgedraait we zijn nu 18 weekjes zwanger
  • Jij hebt als vrouw het recht om geen abortus te ondergaan. Vind ik dan... Hij was er bij toen het kindje gemaakt is, hij wilde zich niet laten helpen, dan kan hij jou nu ook niet dwingen om abortus te ondergaan. Daar is je relatie ook niet tegen bestand... Veel sterkte bij jullie beslissing!
  • Na een lange tijd kwam ik weer eens hier en wilde laten weten dat ik met 5,5 week een m heb gehad.
    Mijn man en ik hadden na lang praten besloten er voor te gaan, dus het kwam voor mij evengoed hard aan dat het mis ging.
  • Je hebt je eigen recht, geloof in jezelf! sinister.gif
  • Hoi
    Adoptie lijkt me een heel bizarre keuze in jullie situatie en ben blij te lezen dat dat geen optie is. Waar er vijf zijn kan een zesde bij en zou onfair zijn om het zesde af te staan voor adoptie terwijl er andere keuzes zijn die het makkelijker maken voor de baby zelf... (Misschien ben ik te hard sorry hiervoor).

    Ga samen met je man eens naar een abortuskliniek. Daar zijn psychologen die eerst met je spreken alvorens ze een afspraak vastleggen om het uit te voeren. Ik heb ook ooit voor de keuze gestaan en ik ben er drie keer naartoe geweest en gebabbeld en gehuild ... Mijn situatie was toen helemaal anders en ik heb "onder druk" ook "gekozen" voor abortus. Ik zou het nooit meer opnieuw doen maar ik begrijp wel op een of andere manier dat dat toen in mijn situatie de beste keuze was. Maar ik voel me nog wel altijd schuldig en mensen in mijn omgeving weten er niets van. (Of ze doen toch goed alsof wink.gif)

    Is een bevruchte eicel voor jou onmiddellijk een baby of zijn het gedeelde cellen ? is een Embryo een baby voor jou of is een foetus pas een baby ?
    Misschien moet je het wat rationeler benaderen en minder emotioneel...

    het is en blijft een heel moeilijke beslissing. Either way wat je kiest heeft gevolgen. De abortus vooral voor jou ... een zesde kindje voor heel je gezin.
    Als je er onder door gaat bij een abortus heeft dit natuurlijk ook heel veel gevolgen voor je gezin.

    Ik zie ook niet in waarom jullie relatie geen zesde kindje aan kan ? Zes kinderen is natuurlijk niet niks en ik heb er geen ervaring mee maar is het zo een verschil om er 5 of 6 te hebben ?

    Veel succes met je beslissing! Ik denk aan je !!
  • TS liet al weten dat ze op 5,5 weken een mk heeft gehad dus denk niet dat dit topic nog actief is
  • ik zie dat het al niet meer actief is dit onderwerp, maar misschien wel een antwoord voor andere in deze situatie. Een kind erbij gaat jullie relatie misschien niet overleven. Maar gaat die abortus dit dan doen? Ik zou het niet doen.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld