Uitgerekend oktober 2012

  • Lanyare al bevallen?
    Hoe gaat het met iedereen? Het valt wat stil hier he ... Mis het wel een beetje mijn dagelijkse babbel smile.gif

    Xx
  • Margoo: Ik denk dat de meeste op fb zitten.

    Fleur is ziek. Ze heeft windpokken maar heeft er gelukkig geen last van! En ook jongste zoontje is ziek.Dus effe druk in huis
  • hallo, zou iemand mij willen toevoegen aub op de facebookgroep? je kan mij vinden onder jill monbalieu. dank u
  • hoi jill,
    Proficiat!Ik ben al week over tijd en is ook sterrekijker,hebben ze hulpmiddelen gebruikt?Morgen of dinsdag normaal inleiden.
    Ik vraag aan iemand vh facebookgroepje om je toe te voegen ok.
    Grtjes anja
  • helaba! voegen jullie me toch ook toe aan het FB groepje? ik zwicht smile.gif
    voel me te alleen hier!!

    xx
  • Maar natuurlijk margoo, op welke naam zit je op fb? Anders zend je maar een pb tje
  • Hoe doe ik dat waiting? Merci he x
  • Er staat een tekstballonnetje naast mijn naam normaal, klik daarop, dan kan je een privebericht zenden
  • Ik ben intussen ook al een tijdje bevallen, op 2 november, van Jeanne. 't Is geen thuisbevalling geworden omwille van meconium in het vruchtwater en uiteindelijk was dat maar goed ook dat we naar de kliniek moesten want er waren nogal wat complicaties. Absoluut geen gemakkelijke bevalling dus. 's Morgens rond 7u in de kliniek gearriveerd, 3 cm opening (nadat ik al 3 slapeloze nachten hevige weeen om de 6 minuten had), in de late namiddag nog steeds maar 7 cm. De kleine pruts die niet goed lag met haar hoofdje en de vroedvrouw die het dan wilde laten draaien door mij een andere houding aan te laten nemen, maar mij dan weer op mijn linkerzij liet liggen omdat anders de harttoontjes naar beneden gingen. Toen tegen 18u de harttoontjes constant naar beneden gingen heb ik epi gekregen en weeenversterkers en met nog een knip, een scheur, de zuignap en de hulp van 2 gynecologen en 4 vroedvrouwen die ondertussen tijdens het persen mee op mijn buik duwden omdat het zo dringend was, is ons pruts ter wereld gekomen, met haar navelstrengetje 2 keer rond haar nekje gedraaid en nog eens 2 knopen in de navelstreng zelf! Ze is echter kerngezond, woog 3kg670 en mat 54cm. Na een uur afwachten wilde de placenta maar niet komen en die is toen met de hand eruit gehaald. In stukken en brokken want toen merkte de gynecologe dat ik een hartvormige baarmoeder heb met 'weerhaakjes'. Vier keer zijn ze dan in en uit mij moeten gaan voor die placenta eruit te vissen. En dan een nacht in het ziekenhuis gebleven omdat ik daarvoor antibiotica moest nemen.
    Intussen ben ik wel goed hersteld. Kan alweer gaan zitten zonder een hoop kussens en een wandelingetje van 1km lukt ook al. En ons kleintje is een zalig dingske, we hebben haar keeltje nog maar een keer gehoord, maar die dag was ze wat ziekjes. Alleen word ik een beetje zot van opgesloten te zitten in mijn huis en 'niets' te kunnen doen (behalve borstvoeding geven en pampers te verversen enzo). Ik weet niet of dat die babyblues zijn?
  • Floere: ik herken jouw verhaal een klein beetje. Ons Mathis moest er ook snel uit wegens dalende harttonen. Ook duwen op buik, zuignap, navelstreng rond z'n nekje en dan kwam hij er blauw uit en heeft het 5 min geduurd eer ze hem erdoor gekregen!
    Ook ik was tot achter gescheurd en weet maar al te goed hoe het voelt! Auw!!
    Gelukkig zijn ze uiteindelijk gezond ter wereld gekomen en das het voornaamste hé.

    Geniet van je kleine wonder! thumbup.gif
  • Ze is het afzien meer dan waard! Maar of ik dat ooit nog een tweede keer wil meemaken... dat denk ik nu niet. Heb al gezegd tegen ventlief dat we het volgende adopteren. wink.gif

    Jij ook veel plezier met de kleine Mathis!
  • Hehe, dat was ook mijn eerste reactie dat het bij eentje zal blijven na zo'n geboorte! Maar uiteindelijk slijten die dingen na een paar weken en denk je jaren later er niet meer aan, of toch in de mate van het mogelijke wink.gif
  • Floere, je verhaal komt gedeeltelijk (de bevalling zelf) overeen met wat ik bij mijn zoontje heb gehad (3 jaar geleden dus). Maar ocharme, jij hebt daar nog een horrorstuk na gekregen ook, daar zal je toch wel even van moeten bekomen vermoed ik, want ik had na mijn zware bevalling het gevoel van "ok, het is voorbij, laten passeren en proberen te geniten", maar als dan ook nog die moederkoek zo moeilijk loskomt...

    Over een tweede: ik heb daar nooit aan getwijfeld, maar toen ik nu moest bevallen van onze dochter en in het ziekenhuis toekwam, was het eerste wat de vroedvrouw zei: "ze zit gedraaid, en ik voel niet hoe". Op dat moment sloeg de paniek even toe, ik heb dan ook meteen om een epidurale gevraagd enzo. Gelukkig was mijn gynaecoloog er meteen en hij is de hele bevalling (maar 1,5u, wat een luxe) bij mij gebleven. Het was nu een veel kortere bevalling, wel pijnlijk en hevig, de gynaecoloog vermoed dat de vorm van mijn bekken ervoor zorgt dat de kindjes fout indalen. Een derde keer ga ik me er niet meer aan wagen.

    Neem voldoende tijd voor je herstel. En geniet van je prutske!
  • Dat kan ik me wel voorstellen, dat je in paniek schiet als ze zoiets zeggen en na zo'n eerdere moeilijke bevalling!
    Ik heb het in 't begin efkes moeilijk gehad gewoon met het feit dat het geen natuurlijke bevalling is geworden en omdat ik met een aparte baarmoeder zit, maar ben daar ondertussen wel over denk ik. Dus genieten doen we wel hoor... wink.gif
  • Helaba! Ben eindelijk ook nog eens tot hier geraakt se. Voor degenen die niet op facebook zitten, ik ben dus effectief bevallen op 31 oktober, zoals ik eigenlijk wilde.
    Ik heb dus toch mijn Halloweenbaby, maar 't was wel ook een Halloweenbevalling om eerlijk te zijn.

    Nadat ik nog aan de monitor gelegen had maandag de 29ste, ben ik de dag erop (dinsdag dus) mijn slijmprop in stukjes en beetjes beginnen verliezen. En woensdag, de 31ste, om 4u 's ochtends, werd ik wakker met buikkrampen die vrij regelmatig begonnen te komen (elke 10 à 15 minuten). Krampen waren zo ongeveer zoals buikgriepkrampen vond ik, qua intensiteit. Doenbaar, maar toch niet echt die 'lichte buikpijn' waarover ik mijn moeder en schoonzus al meermaals heb horen praten. Misschien heb ik daar gewoon doorgeslapen, natuurlijk.

    In ieder geval, rond 7u kwam dat toch om de 5 minuten, en heb mijn ventje dus gevraagd of we niet beter konden vertrekken en gaan horen op de kraamafdeling wat het gaf. Daar bleek ik nog niet veel ontsluiting te hebben, maar ik mocht wel een tweetal uur blijven om het aan te zien. Na die twee uur stelden ze vast dat mijn baarmoederhals begon te verweken en dat mijn ontsluiting nu groter was, dus ze stuurden me nog steeds niet naar huis.
    Maar enkele uren later was de toestand nog altijd hetzelfde gebleven. Toen hebben ze me een infuus gegeven met weeënopwekkers en mijn water manueel gebroken. Geen weg meer terug dus, en ik was op dat ogenblik nog blij dat ik mijn baby diezelfde dag nog ging mogen vasthouden. Wist ik veel wat me nog te wachten stond...

    Late namiddag, 16u: hevige weeën nu om de 1.5 minuut, en echt wel nodig van ze weg te puffen. Bleek ik echter nog steeds maar 5 cm te hebben. Het ging dus absoluut niet vooruit. Op dat ogenblik heb ik besloten om toch maar epidurale te vragen, omdat ik het niet zag zitten dat nog uren en uren te moeten ondergaan. 'k Was toen tenslotte al 12 uur bezig eigenlijk, als je rekent vanaf het ogenblik dat ik wakker ben geworden. Al een geluk denk ik, dat ik die gevraagd heb wanneer ik ze heb gevraagd. Amper twee uur later werd besloten om een keizersnede te doen, omdat de harttonen af en toe naar beneden zakten. Ik denk, had ik niet die epidurale gevraagd, dat ik onder volledige narcose had gemoeten. En nu kon mijn ventje toch er nog bij zijn, en ikzelf heb heel de tijd gewoon liggen luisteren of ik iets hoorde. Om 20.05u is mijn jongen, Viggo, geboren, gelukkig kerngezond.

    Hij bleek in sterrenkijkerpositie te liggen en had bovendien ook nog eens een tamelijk groot hoofdje, dus hij zou nooit op de normale manier kunnen passeren hebben blijkbaar.
    Zelf vond ik het allemaal nogal onwezenlijk. En heb er eigenlijk ook al veel tranen om gelaten dat het niet op de normale manier kon. Maar kom, hij is gezond, da's het allerbelangrijkste, en ik ben stapelverliefd op hem. <3
    Wel nog beetje onzeker moet ik toegeven, maar het verloopt toch al beter dan in het begin denk ik, dus we komen er wel.

    Floere: Amai, jouw verhaal is nog veel straffer! 'k Denk dat we gedoemd waren om het wat lastiger te hebben, alle makkelijke bevallingen waren al uitgedeeld. goofy.gif
  • hey dames!
    Bevallingsverhaal volgt nog, ga me er eens aanzetten, ok veel moet ik niet schrijven want het was dus een super vlotte bevalling!!
    Maar floere bij mij hebben ze de placenta er ook uit gehaald. Chance dat we epi hadden!!

    Vandaag een vroedvrouw (die dus een buurvrouw is, en wat we nooit geweten hebben) op bezoek gehad. Ze werkt in het zk waar ik bevallen ben en we hadden gezegd om eens af te spreken dus bij deze gebeurd, en het was super gezellig!!!
    Met ons klein meisje gaat alles goed, een ferm brok is het aan het worden, zo veel te beter natuurlijk...

    juist wat zoeken met de voeding, ze krijgt bv maar merk soms dat ze niet genoeg heeft, dus geef ik flesje bij. Het is niet altijd nodig maar toch, het is soms nodig...

    xxx muizeke xx
  • Amaa, toch nog een beetje leven op het forum ...
    Hier zieke kindjes! Lucas gestart met school en al na de eerste week een dikke verkoudheid die Liv al vrij snel overgenomen had... Hoeraaa...
    Vrij slapeloze nacht gehad nu... En lucas thuis... Ik ga dood van vermoeidheid!
    BV moeten stopzetten wegens borstonsteking die niet wou genezen... Een maand fulltime gegeven en nu zijn het dus flesjes, helaas...

    Naveltje wou ook niet uitdrogen, hebben ze uiteindelijk vorige week moeten aanstippen met zilvernitraatstift. Ziet er nu toch droog uit,

    Veel RSV ook in onze regio, dus ik hou mijn hart vast!

    Ik wil ook aansluiten op facebook... Wie voegt me toe? wave.gif
  • Tinneke, geef jij eens door hoe ik jou op FB kan vinden? Je mag gerust privé sturen hoor.
    Dan voeg ik jou toe! thumbup.gif
  • tinneke, ik hoop dat jullie mogen ontsnappen aan het rsvvirus, ons dochtertje heeft het. Waren we er iets later bij geweest, we konden haar kwijt geweest zijn. Zondag was het noig een gewone verkoudheid volgens de dokter van wacht en maandag ben ik bij de kinderarts geweest en is ze opgenomen. Vandaar is ze overgebracht naar het uz gent, naar intensieve zorgen. Daar heeft ze enkele apneus gehad. Ze hebben haar niet moeten beademen maar ze moest wel ondersteuning hebben van de cpap. Vrijdag terug overgebracht naar zottegem en hopelijk binnen enkele daagjes naar huis. Heel de gang ligt hier vol met kleintjes met rsv, ze kunnen met moeite volgen. Gisteren lagen er zelfs 3 op de gang omdat ze geen plaats hadden. Ik hoop echt dat alle beebjes hier er aan kunnen ontsnappen candle.gif
  • @lucky one, oeie dat is dan wel een zware reactie op de rsv

    hier ook rsv meegemaakt toen ze bijna 4 weekjes oud was, ze is 10 daagjes heel ziekjes geweest, at amper, kon met moeite ademen (zo leek het toch) tijdens de minutendurende hoestbuien
    gelukkig zijn we beiden verpleegkundige (mijn man op intensieve zorgen) en die is wel wat gewend en was het niet ons 1e kindje anders stonden we al sebiet op de spoed en de kinderarts zei dat we dan zeker moesten blijven
    merk wel dat de luchtwegen gevoelig blijven dus aerosoltoestel aangekocht. we mochtend deze winter chronisch aerosllen
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld