bevallen in november

  • Proficiat Ruuhne!

    Geweldig mooie naam wink.gif
  • bedankt! zag nog even 5 minuutjes om achter de laptop dingen na te kijken voor Noah wakker wordt en wou toch nog even komen piepen. De naam hadden we al op 9 weken gekozen(altijd mooi gevonden sinds ik heel jong ben), is wel grappig dat er hier alleen al nu 2 zijn, blijkbaar is hij toch populairder geworden de laatste jaren.
  • Ruuhne, supercontent voor jou!

    Wij zijn ook inde 7° hemel.. Volgens mij als laatste binnen het novemberforum, nog net op de valreep is ons Madelien geboren! Een piepklein, voldragen meisje van 47cm en 2.620kg. Klein maar dapper en kerngezond!
    Achteraf bezien was 't een droombevalling, hoewel m'n weeën al ineens op z'n hevigst waren maar zeer onregelmatig. Van dinsdag- op woensdagnacht waren ze begonnen, heel de woensdag weeën, heel hevig maar nog steeds zonder regelmaat. Ons meisje bleef ook heel beweeglijk en geen enkel teken datzelfde al op komst was.
    Woensdagnacht was't niet te houden; ik doodmoe en we zijn dan toch maar naar de kraamkliniek vertrokken met het gedacht dat ik met een pijnstiller terug naar huis zou worden gestuurd tot er wat regelmaat zou zijn.
    'T Draaide wat anders uit: om 00:15h ingeschreven bij spoed en om 01:41 had ik ons meisje al vast! Na een half uurtje monitoring kwam de vroedvrouw dan toch een kijken en toen waren haar haartjes al zichtbaar! 'T Heeft een paar minuutjes gescheeld of ik was onderweg naar de verloskamer in't midden van de gang bevallen!

    En nu dus dolgelukkig, met zoals iedereen hier (denk ik) ons meisje (eindelijk) in m'n armen!

    En al ineens een vraagje; iemand tips tegen pijnlijke tepelkloven? Melk aansmeren, laten drogen en zoveel mogelijk bloot laten doe ik al (dat laatste is vrij lastig met verbouwende buren met stelling langs m'n raam en veel werkvolk) maar andere tips steeds welkom!
  • Ann, ik gebruikte ook tepelzalf, lansinoh is dat denk ik ( paarse tube, te verkrijgen bij apotheek). Verder is het belangrijk dat ze goed aanhapt en dat ze ook effectief drinkt aan je borst en niet gewoon tuttert. Want dat was bij mij de reden dat ik de 1e dagen kloven had. Met daar op te letten (incl. bloot + moedermelk) ging het wel snel beter thumbup.gif

    En nog een proficiat he. Jij ook Ruuhne thumbup.gif
  • Ann1610 proficiat. amai dat is idd een klein prutske. Goed dat alles in orde is met je meisje.Geniet er maar van en vooral ook goed rusten (laat je maar bedienen goofy.gif ).
    ik had in het begin ook tepelkloven en heb toen ook lansinoh tepelzalf gekregen in het ziekenhuis. Dat hielp redelijk goed. En zoals pedro zegt is het belangrijk dat het aanhappen goed is als dit niet correct is blijft je tepel beschadigd worden. Als je niet zeker bent dat het correct is een vroedvrouw laten meekijken.

    Bij mij komt maandag een lactatiedeskundige omdat ik stekende pijn vaak heb in mijn tepels vooral in koude omgevingen, geen tepelkloven meer. Maar wel vervelend drunk.gif .
  • Toch nog even het verhaal:

    Zondag 25 november slecht geslapen, vroeg opgestaan omdat het toch geen zin had om in men bed wakker te liggen en ontdekt dat ons Jupita die nacht erg achteruitgegaan was. Het was tijd om haar te laten gaan. Het was zondag dus niet simpel, maar om 18u hadden we een afspraak bij een dierenarts om haar in te slapen. Tot maandag wachten ging niet omdat ze gewoon te slecht was en omdat ik die dag ook naar het ziekenhuis zou gaan voor een inleiding van de bevalling. Ik kon er niet goed mee om dat we hier een hele dag mee moesten rondlopen dus we zijn na de middag dan maar een grote wandeling met de hond gaan doen om onze gedachten wat te verzetten. Onderweg naar huis beetje vochtverlies(slijmprop die oploste) maar dat probleem had ik al 2 weken, dus niet veel achter gezocht. Tegen 15-16u zagen we Pita helemaal wegkwijnen. We hebben haar bij ons in de zetel genomen en lekker warm gehouden, maar ze snapte er niets van.. sad.gif . Zoals de weken ervoor had ik weer wat buikpijn en af en toe voorweeën, maar tegen 16u begonnen ze regelmatiger te komen en kwamen ze toch wat sneller en sneller terug... Tegen 16u30 ben ik toch wat op de klok beginnen kijken, ook omdat ik zo snel mogelijk naar de dierenarts wou, wilde haar niet langer laten afzien... Dan heb ik toch maar toegegeven dat ik echte weeën had. Bij de dierenarts kwamen ze ongeveer om de 7minuten, maar ik heb er mij niet teveel van aangetrokken en me volledig op Jupita gefocust. Mijn verdriet deed even het meeste pijn toen. Nadat ze overleden was en ik ondertussen al de rest van men slijmprop verloren was(natte stoel) zijn we naar huis gereden en thuis zijn we beginnen spullen bijeen zoeken. Pita in een doosje gelegd, hond naar de buren met al zen stuff, valiesjes halen en nog wat dingen in orde brengen. Tegen dat we naar het ziekenhuis gingen waren de weeën er om de 3 a 2,5 minuten. Ik dacht, 't is een eerste kindje, ik kan dat zo geen 10 uur volhouden, ik ga echt dood gaan als dat hier zo gaat gaan. Op minder dan 4 uur tijd ben ik dan van 3cm naar volledige ontsluiting gegaan en de weeën volgden elkaar razendsnel op en waren verschrikkelijk intens. Geen adempauzes de laatste uren en ik wou gewoon slapen en dat iedereen me gerust liet. Ik heb een tijdje in het bad gezeten en dat hielp wat, maar ik was enorm blij toen de gyn door de deur kwam en ik hem eruit mocht duwen. Nooit gedacht dat hij nog de 25ste daar zou zijn, maar dus toch. Wel met extra knip en zuignap(2 weken niet kunnen zitten van de zeer en blauw-zwarte plekken).
    Om 23u32 is onze Noah geboren!
    Een dag met enorm veel emoties die we nooit zullen vergeten.

    Toen we terug thuiskwamen tumor bij ratje Kaydie ontdekt, nadien ik en Yannik ziek geworden(nog steeds niet genezen) en ook onze hond ziek(hele nachten opstaan voor diarree, braaksel overal sad.gif, bijna 40 graden koorts..). Buiten Yannik en ik is de rest nu beter. Ook veel problemen gehad met de borstvoeding (zelf de vroedvrouw wist er geen weg meer mee op den duur), maar dat begint nu te beteren en een probleem met mijn rug, waardoor ik nog steeds mank en de juiste medicatie niet mag innemen door de borstvoeding...

    Nu hopen op een beetje beter weer, dat we Pita kunnen begraven en afscheid nemen...
  • Hey Ruuhne,

    hoe gaat het nu met je en je klein prinsje?
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld