Mee naar ALLE familiefeesten?pubers...

  • Mee naar ALLE familiefeesten?pubers...

    Hoi,

    Een nsg blijft altijd zoeken...ook nu ze ouder worden.De kinderen (12 en 14) zijn een week bij hun vader geweest en hebben daar kerst gevierd dan een week bij mij en hebben ze dus nieuwjaar gevierd bij mijn familie.Volgende week moeten we nieuwjaar gaan vieren bij mijn nieuwe schoonmoeder en dus voor de kids hun plusoma...Op het einde van de maand moeten we ook nog eens gaan eten met de kant van mijn man...Ik heb de kids nu laten kiezen en ze hebben gekozen om mee te gaan eten maar om niet mee te gaan naar mijn schoonouders...Beetje jammer aan de ene kant maar ik begrijp mijn kinderen wel...Ze hebben er eventjes genoeg van en hebben geen z’on goeie band met mijn schoonouders...Mijn man was half akkoord,...hij vindt dat je kinderen geen keuze moet geven maar ik heb het gevoel dat hij er niet veel van gezegd heeft voor de minste miserie...We hebben de laatste tijd nogal veel ruzie over z’on dingen hij is heel anders opgevoed of ik.Ik wil de kerk in het midden houden omdat ik vind dat de kinderen wel mogen bepalen of ze er zin in hebben of niet...Ik vind het belangrijk dat ze naar mijn ouders gaan en naar de familie van mij ex maar de rest die erbij komt daar hebben ze zelf tenslotte niet voor gekozen.Mijn schoonmoeder is ook een heel stuk ouder en behandeld hen echt als kleine kinderen en daar kunnen ze niet meer tegen...Ze houdt ook geen rekening met de hapjes of eten dat er jongeren bij zijn....Meestal is het koude visschotel en ook eens geen chipje of nootje maar gemarineerde lookbollen,gevulde champignons....enzo dus ja ik begrijp hen wel...Hoe lossen jullie dat op?Keuze geven of niet?
  • Zoals je zegt, zij hebben niet voor deze situatie gekozen. Die mensen zijn ook geen familie van hen. Dus ik vind het dan ook maar normaal dat als ze daar geen zin in hebben, dat ze dan niet mee gaan.
  • ik vraag me wel af wat je schoonmoeder daar van vindt. Misschien is ze zelfs opgelucht dat je kinderen niet meekomen (niet om gemeen te zijn maar gewoon omdat het voor haar ook geen 'gekozen' situatie is). Aan de andere kant, mss is ze net heel erg bezig om de volledige nieuwe familie te verwelkomen (maar zoiets voel je waarschijnlijk snel aan) en zal ze teleurgesteld zijn.... Wat denk je zelf dat haar mening erover is? en is het de moeite om er over te praten met haar?
    Ik vind persoonlijk dat het soms al moeilijk is met je eigen familie te praten over dit soort dingen, met een nieuw samengesteld gezin kan ik mij voorstellen dat het nog moeilijker is... Maar mss dat we dat met z'n allen wat meer moeten leren smile.gif praten over de dingen smile.gif
  • Mijn schoonmoeder ligt hier niet echt wakker van...ze zal uit beleefdheid wel achter hen vragen maar ik weet ook wel dat dat anders is of met haar eigen kleinkinderen.Mijn schoonmoeder is geen moederkloek.Doet haar eigen ding,..Heeft zelden voor haar eigen kleinkinderen gezorgd.Een paar keer samenkomen per jaar is voor haar ook genoeg.Mijn kinderen hebben nog nooit een band met haar gehad want ze staat daar zelf ook niet voor open.Dus dan begrijp ik ook wel dat mijn kinderen niet echt staan te springen om mee te gaan.
  • Hier staan de 2 oudste ook niet meteen voor te springen om mee te gaan naar mijn schoonouders.
    Gewoon omdat het pubers zijn, dat zijn 'oude' mensen, op een appartement, niets te doen, altijd dezelfde biscuit, het ruikt er naar oude mensen enzo... goofy.gif

    Maar man heeft graag dat we gaan als gezin.
    Hij zorgt ervoor, al bijna hun hele leven, alsof het zijn kinderen zijn. Voor hem is het gezin 4 kinderen en niet 2 kinderen.
    De kinderen hebben een gewone band met schoonouders, maar hebben liever dat schoonouders bij ons komen, dan zij naar daar moeten. Maar enkele keren heeft schoonmoeder liever dat het bij haar is (nieuwjaar, verjaardag van hun)

    Het is niet dat ze wekelijks mee moeten, Het gaat over enkele keren op een jaar.
    Puber of niet, dan mogen ze leren dat ze soms niet aan hun eigen moeten denken, maar ook hoe het aanvoelt voor mensen rondom hun.
    Man heeft ze er liever bij, dan gaan ze mee.
    Schoonouders zouden het bv minder erg vinden, hoewel ze het leuk vinden om ze erbij te hebben.
    En uiteindelijk valt het dan ook telkens mee. Kaarten ze met schoonvader en mijn man.. en vliegt de tijd voorbij.

    Bij zulke dingen zou ik ze gewoon ook niet de keuze laten van smile.gif bij wie ga je liefst mee. Dat is ergens om problemen vragen.
    Als mijn oudste graag meegaan naar mijn ouders met nieuwjaar. Verwacht ik ook dat ze meegaan naar de grootouders langs de andere kant.

  • Ik zou ook verwachten dat ze meegaan naar de grootouders van de andere kant, maar dat zijn dan wel de grootouders langs hun vaders kant, niet de ouders van hun stiefvader, want dat zijn hun grootouders niet.
  • Wij proberen en het hier wat te spreiden. Op kerstavond zijn de kids steeds bij hun ma en is het met mijn schoonfamilie feestje. Kerstdag pikken we ze op en rijden we naar mijn ouders en daar groot feest en de kids van m’n man kijken er steeds naar uit. Mijn broer met de kids zijn er dan ook. Dit jaar nieuwjaar dan bij de scoonouders. Meestal ergens in januari de mijn scoonouders. Op kerstavond zien ze steeds de oma van mama’s kant.
  • Neen, dat zijn de echte grootouders niet tired.gif
    Maar dat maakt ook minder uit.
    Als de stiefvader nu graag heeft dat ze mee gaan, omdat ze voor hem wél deel uitmaken van het gezin, dan vind ik dat veel belangrijker dan wat een puber denkt.

    De reden dat het niet aangepast is voor pubers... is dat zo erg?
    Dat was hier vroeger ook bij de overgrootouders. Dat was enkel taart met veel créme au beurre, iets wat niemand mocht, maar het is toch het idee dat telt?? Dan ging ik mijn kinderen niet thuislaten om bij mijn grootvader te gaan, omdat het eten niet op hun maat is.

    Net zoals ik de oudste niet ga thuislaten, omdat ze daar niet op hun pc of gsm kunnen.

    Pubers mogen inspraak hebben, maar of het het juiste signaal is om te zeggen dat ze mogen kiezen, als je weet dat de stiefouder het graag anders ziet? Ja dan moet je idd niet verwonderd zijn dat de band anders is.
    Hier aanschouw ik de familie van mans kant ook als mijn familie en ook al zijn de 2 oudste niet van hem, we zijn een gezin, dan horen ze daar ook bij.

    Enige reden dat ik het anders zou aanvaarden, is als het pubers of jongvolwassenen zijn als je iemand anders leert kennen.
    Dat een 15 jarige geen zin heeft om mee te gaan naar mama's nieuwe vriend zijn ouders, dat lijkt me wel verstaanbaar. Maar iemand die al jaren mee zorgt voor je kinderen is wel iets meer waard, denk ik dan...
  • Het is zo dat ik hen heb laten kiezen tussen het etentje bij mijn schoonmoeder thuis óf het etentje op het einde van de maand met de rest van de schoonfamilie erbij en ze hebben dus gekozen voor dat etentje met de ganse schoonfamilie.We zijn al 10 jaar samen het is dus idd zo dat ze zijn moeder al lang kennen maar nogmaals ze staat zelf heel erg op haar vrijheid en is zelf niet zo familiar aangelegd.Toen mijn man in de tijd voor co-ouderschap wou gaan voor zijn zoon heeft ze hem dat afgeraden uit angst dat ze teveel zou moeten inspringen om hem te halen ofzo.Als de kinderen graag zouden gaan zou er geen discussie zijn maar ze gaan echt niet graag en wat heb je daar dan aan als ze constant met een lip tot aan de grond zitten...Oké ze moeten leren dingen doen tegen hun gedacht maar dan nog wat steek je er uiteindelijk mee in je zak??Ik heb ook nooit een goeie band gehad met mijn grootouders maar wel met een oudere tante van me dat is nu nog steeds zo...
  • Ik heb zelf 2 stiefkinderen, die zijn nog nooit bij mijn ouders thuis geweest zelfs. ze kennen mijn ouders wel natuurlijk, van evenementen die hier thuis te doen zijn. Maar ze waren idd al tieners, toen ik er bij kwam. Voor mijn ouders horen die niet bij mijn gezin, en niemand vindt dat erg of raar. Zij hebben ook een set grootouders aan moeders kant. Als het feest is aan de kant van man, zijn we met allemaal, als het bij mijn kant is, met ons 4.

    De kinderen wonen hier ook niet meer natuurlijk, die hebben zelf al schoonouders waar ze langs moeten smile.gif)
  • Dat is een situatie zoals ik eerder al schreef dat ik wel begrijp dat pubers niet staan te springen. Als ze ouder zijn als nieuwe partner er bij komt. Dan zou ze 'verplichten' niet echt ten goede komen om een beetje een band op te bouwen.

    Maar wat je eruit kan winnen??
    Feit dat je man aanvoelt dat zijn mening ook van tel is én dat je kinderen ook inzien dat je nieuwe partner niet een verwaarloosbare factor is.
    Hier vind ik respect tonen trouwens héél belangrijk in de opvoeding. Zelfs als ze niet staan te springen om mee te gaan, zouden mijn kinderen niet met een lange lip daar moeten zitten!! Dat zou ik extreem respectloos vinden en me enorm voor schamen. Gelukkig doen ze dit niet en valt het nadien ook best allemaal mee! Ze zullen wel wat klagen in de auto er naar toe, maar eens ze er binnenstappen moeten ze hun manieren houden, pubers of niet.

    Je schrijft zelf dat er regelmatig woorden vallen over de opvoeding. Maar in dit geval werk je het in mijn ogen wel wat in de hand.
    Mijn man zou razend zijn, moest ik nog maar het signaal geven dat wat hij denkt onbelangrijk is op vlak van de oudste hun opvoeding.

    Maar ik weet ook, na talloze topics hier, dat je vaak enkel zoekt naar gelijk en niet naar mensen die het je van de andere kant eens proberen te laten begrijpen..
  • Mijn gelijk halen is een groot woord,ik vraag me af hoe het geregeld word in andere gezinnen...ze gaan wel mee naar het etentje en andere jaren zijn ze altijd al mee geweest...Ze moet voor mij haar menu niet volledig aanpassen maar is het dan zoveel gevraagd om een potje chips op tafel te zetten ipv een bord lookbollen en ansjovis of iets in die aard...We leven toch niet meer in de jaren 50...
  • tja, mijn neefje van 2 jaar eet de olijven en champignons en ansjovis anders met veel smaak op. Het zijn ook niet meer de jaren stilletjes waar een hapje chips moet zijn:) Van alle feestjes in de vakantie nu heb ik geen enkele keer chips op tafel gezien, niet bij ons, niet bij mijn ouders, niet bij schoonouders. En idd, sommige kindjes kennen dan niet wat er wel staat, omdat ze niks gewoon zijn, maar dan eten ze het niet, of ze ontdekken iets nieuws.


  • Mijn kinderen zijn geen modelkinderen,dingen die ze vies vinden gaan ze niet eten of proeven...Als ze ergens tegen hun zin zijn dan kun je dat merken aan hun gezicht,...Ik maak als moeder fouten dat weet ik van mezelf.Als ik verhalen van moeders lees op een Nederlands forum dan merk ik dat deze veel realistischer zijn dan Belgische vrouwen...Hier zijn het blijkbaar allemaal model gezinnen zonder problemen.Tieners die hun grootouders in de armen vliegen altijd beleefd en perfect zijn en zonder morren hun bord leeg eten ook al is het iets die ze niet lusten.Ik weet dat ik niet perfect ben en dat we geen perfect gezin hebben maar ik durf het tenminste toegeven....Een tweejarig kind die liever ansjovis dan chips eet moet ik nog tegenkomen in ieder geval....
  • Die van ons hebben geleerd van te proeven in elk geval. ik vind het vreselijk , de mensen/ kinderen die als motto hebben "ik ken het niet dus ik eet het niet". Mensen die alles analyseren op hun bord want owee dat daar 1 iets tussen dat ze niet kennen en dat heeft dan iets anders aangeraakt enz...

    Bovendien, sommige mensen leren hun kinderen gewoon ook niets. Je hoeft echt geen model kind te zijn, om je te leren gedragen, daar heb je vooral ouders voor nodig die het je voordoen en die je op het juiste pad zetten in de opvoeding. Maar van de ouders die zelf amper wat eten, daar gaan geen kinderen van voort komen die wel open staan voor vanalles natuurlijk.
    Ik vind trouwens neefje ook heel grappig met zijn speciale smaken, leuk toch!
  • Ik vraag mij nu wel al heel de tijd af wat gemarineerde lookbollen zijn goofy.gif
    Zijn dat dan echt opgelegde lookteentjes? Dat kan toch niet lekker zijn?!
    Bij ons staat er bij het aperitief een combinatie op tafel: rauwe groentjes, olijven, warme hapjes, maar ook chips (vaak zo van die hoorntjes met kaas bij of zo). De kinderen eten van alles. Ansjovis heeft er misschien ooit ook al wel bij gestaan (maar dat lust ik zelf niet graag, dus daar eet ik niet van), maar gemarineerde lookbollen zeker niet tongue.gif Gevulde champignons lusten onze kinderen wel, maar dat is toch meer iets dat als voorgerecht gegeten zal worden, niet bij het aperitief? Dat lijkt mij nu niet direct lekker bij een glaasje cava wink.gif

    Bij ons is er ook een stiefkind van een jaar of 15 in de familie. Soms komt die mee naar familiedingen met de feestdagen (of andere gelegenheden, zoals bv. bij de verjaardagen van mijn ouders), maar meestal niet. Ik vind dat normaal, want 't is niet dat ze familie van ons is en ze moet al bij 2 families gaan vieren. Als ze er wel is, hoort ze er wel gewoon bij.
    Met kerst en haar verjaardag geven mijn ouders wel een cadeau voor haar mee (en vroeger ook met sinterklaas).
  • wat hapjes betreft zijn de kinderen hier wel wat anders in dan de meeste.
    Zet een kom chips op tafel of hummus, gegarandeerd dat ze de hummus op een toastje kiezen. Of olijvenpasta, dan liefst van al de zwarte.
    Vis, alle soorten vis, gerookt, opgelegd, zout, natuur, ... zeker de 2 jongste eten niet liever! Ze zijn dol op sushi. Als ze dan es iets mogen kiezen in de winkel, zal jongste nooit kiezen voor kindereitje of dergelijk maar altijd sushi of van die surimi sticks.
    Het is idd beetje wat je ze van kleins af laat proberen.
    Rauwe groenten met cocktailsausje, helemaal niet meer van deze tijd, wel de mijne vinden dat super.

    En het gaat niet over modelkinderen, maar ik wil geen bokkende kinderen naast mij zitten hebben, als mensen hun best doen om je te ontvangen én je kinderen er welkom zijn.
    Man eet écht niet graag taart. Bij de buurvrouw is het altijd van die zware zelfgemaakte taarten. Hij zal dan een klein stukje vragen, zeggen dat taarten eigenlijk zijn ding niet zijn, maar hij zéker wel es wilt proeven.
    Dat hoort wat bij beleefdheid. En geven we de kinderen ook mee. Het is beleefder om aan te nemen, te proeven en te zeggen: oei, toch niet echt mijn ding. dan op voorhand al je neus op te trekken en er over zagen.

    Maar in dit geval gaat het vooral over een partner die blijkbaar graag heeft dat ze meegaan. Dat zou voorgaan op tieners die liever thuisblijven om toch wss gamen of voor tv zitten op dat moment.
  • awel ja! hier ook, toastje doppen in humus of guacamole, sushi, Italiaanse vleeswaren, gebakken scampi met pikant sausje, dat zijn onze hapjes.
    Ik ben zelfs zo'n strenge gastvrouw dat ik een klein kind dat al een halve liter frisdrank uitheeft alleen nog water geef:))
  • Los van de discussie omtrent de verplichting om mee naar feestjes te gaan, vind ik ook dat je je menu niet moet aanpassen aan kinderen. Bij ons bij de feesten ook bewust geen chips en dergelijke, want dan eten de kinderen enkel dat, terwijl er zoveel moeite is gestoken in al de rest. Overigens pas ik ook nooit mijn weekmenu aan aan de kinderen. Ik weet dat ze bij bepaalde zaken een lip gaan trekken, maar dat kan me echt niet schelen. Ik plan gewoon, gevarieerd en gezond, en daar hebben ze zich aan te houden. Ik word daar door een aantal collega's ook op veroordeeld. So be it. Ik ben blij dat ze zo geleerd hebben om te proeven van volwassen gerechten en ingrediënten en dat ze ondertussen eigenlijk quasi alles lusten. Ze hebben dan misschien wel een week lang elke dag gekokhalsd op hun rauw tomaatje als 4-jarige, maar nu nemen ze ze vrijwillig mee naar school. Ik weet niet of dit de methode is - heb ook al de reactie gehad dat ik mijn kinderen eigenlijk mishandel, dus ja - maar voorlopig houd ik me daaraan.
  • @ano : ik vroeg mij ook af wat lookbollen zijn goofy.gif. Ik heb het zelfs eens opgezocht op google happy.gif
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld