Seksleven, na kinderen gekregen te hebben.

  • @anoniem. Ik ben niet verbaasd dat veel vrouwen hun lichaam niet graag zien hè, ik ben ook lastig op de mankementen die mijn bevalling me heeft nagelaten en het vraagt me moeite mijn man naar mijn lichaam te laten kijken. Maar ik ben verbaasd over de waarde die er aan gehecht wordt en hoe het idee heerst dat je lichaam perfect zou moeten zijn voor je man maar blijkbaar zelfs ook voor de buitenwereld.
    @JAR Akkoord met alles wat je zegt.
  • Ik snap dat eigenlijk wel. Kijk na elke parfum reclame op tv. Kleding, eten, schoenen, lngerie, wat dan ook! In de media zie je perfecte vrouwen en mannen strak in hun lijf. En hoe er walgelijk genoeg gespot word met dikke vrouwen. Ik vind het onbesnut! Dat dan sommige een minderwaardigheidcomplex krijgen ben ik totaal niet verbaast over. Hoe je als bekende zangeres een tweeling op de wereld zet en dan paar weken later weer strak in het pak om het podium verschijnt. Personal trainers, prive koks en weet ik het wat er aan te pas komt om weer HET perfecte beeld te zijn voor de buitenwereld.

    Is dit hoe eem echte vrouw er uit ziet, nee. Maar dit is wel hoe de wereld er over denkt. Triest maar realiteit.
  • @elise290 en JAR: bedankt voor jullie reacties. Een lichaam verandert idd en maakt soms ingrijpende dingen mee, iedereen zou eigenlijk vrede met zichzelf moeten hebben.

    Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat mijn lichaam er zo zou blijven uitzien hoor...
    Ik zal daar heel naïef in geweest zijn. Maar de enige 2 vrouwen wiens lichaam ik postnataal al heb gezien, zijn die van mijn moeder en zus.
    Mijn moeder heeft lichte hangborsten en heel haar buik staat vol met striemen, billen en borsten ook. (4 kinderen)
    Mijn zus heeft niet 1 striem (2 kinderen), haar huid ziet er echt nog hetzelfde uit. Ook geen hangborsten. Ze hebben beide geen borstvoeding gegeven aan hun kinderen. Mijn zus die heeft ook liters olie gesmeerd en zwéérde dat ik er geen zou krijgen als ik elke dag genoeg smeerde /(heeft ons mama niet gedaan).mijn zus is ook maar 9-12kg aangenomen, ik de eerste keer 23. En niet van overdreven te vreten, ik bleek een achteraf een kleine aangeboren hartaandoening te hebben, waardoor ik liters vocht ophield.

    Helaas ik heb wel veel striemen hierdoor, vergelijkbaar met die van mijn moeder.
    Mijn dermatologe heeft ook gezegd dat je uw huid kan soepel houden met die crèmes, maar dat het niet echt preventief is.
    Dat ik sowieso een heel slechte huid heb, ook heb ik snel littekens die moeilijk vervagen. Ik ging er sowieso hebben vertelde ze mij, slecht huidweefsel.
    Maar mijn zus hamerde zo op die crèmes/olie en mijn moeder vooral op niet veel in gewicht aankomen.
    Waardoor ik de indruk kreeg, dat het mijn schuld is die striemen, alsof ik niet genoeg voor mijzelf heb gezorgd.
    In mijn familie wordt er veel waarde gehecht aan uiterlijk. Vooral mijn moeder heeft heel mijn tienertijd en nu nog kritiek gegeven
    Gisteren zei ze nog maar eens: ik ben blij dat je je haar wat laat groeien, want zo kort dan lijkt je gezicht nog ronder dan het al is. Uw gezicht is te "bol" voor kort haar, ge ziet er dan zo gezwollen uit. Ik woog 60kg voor mijn 2de zwangerschap, dus ik vind mijzelf geen dik persoon. Toch is ze al heel mijn leven bezig met mijn gewicht/uiterlijk, en is ze voor haarzelf ook heel streng. Op mijn zus geeft ze nooit kritiek, en die is nochtans zwaarder dan ik...

    Mijn man heeft helemaal geen probleem met mijn lichaam, integendeel, voor hem is er niks veranderd. Hij vindt mij nog even mooi en zou het liefst seks hebben met alle lichten aan. Hij geeft mij ook veel complimenten. Trouwens, misschien maakt liefde blind. Maar ik vind mijn man er nog hetzelfde uitzien 6 jaar later, misschien een klein buikje nu en wat wallen onder de ogen. Maar echt veranderd is hij voor mij niet. Terwijl ik precies het lijf van mijn mama heb gekregen, en nee ik had dat dus niet verwacht. Vooral omdat zuslief er onveranderd uitziet, die heeft chance met haar DNA, zo blijkt.
    Het is ik die er een problneem mee heb. Ik ben gepest geweest in mijn jeugd omwille van een uiterlijke eigenschap, mijn moeder heeft ook veel opmerkingen gegeven (op quasi alles aan mijn lijf) en uiteindelijk ben ik voor mijzelf ook kritisch geworden.
    Bovendien zie je op facebook/kraamvisite alleen maar stralende bedekte mama's.
    Over een veranderd lichaam en uw seksleven nadien, daar heb ik nog nooit iemand over horen spreken in mijn privé...
    Dus ik ben heel blij met alle eerlijke reacties die ik hier lees.
  • Iedereen is anders zeker. Ik kan mij er niet over zetten dat ik nu uitgezakte borsten heb van de borstvoeding. Als ik had geweten dat dit het resultaat zou zijn, zou ik nooit borstvoeding gegeven hebben. Die blubberbuik en dikke billen vind ik ook maar niets. Nochtans eet ik zeker niet te veel en ook meestal gezond, maar ik krijg het er niet af.
    Mijn man is in de loop der jaren ook verdikt en ja, dat stoort mij ook. Ik zou maar wat graag hebben dat hij terug vermagerd! Echt bevorderlijk is dat dus ook niet voor de seks. Ik zie hem nog altijd graag, maar de lichamelijke aantrekkingskracht, die is wel weg.

  • @elaria Dan had je maar eens bij mij moeten komen kijken na de bevalling goofy.gif
    Ik dacht ook zo'n stralende mama te zijn vlak erna… mooie foto's met een opgemaakte ikke in mooie kleren, alle dagen perfect in orde zowel ikzelf als het huis uiteraard!
    NJET DUS!
    Ik kon het niet aan mijn hart laten komen… ik zat de dagen erna in een pyjama of ook half bloot aangezien ik BV gaf en ook vaak huid op huid deed met ons meisje om de productie goed op gang te helpen (heeft wat langer geduurd want had een goeie bloeding gekregen na de bevalling en ijzertekort), een losse zwangerschaps pyjama broek uiteraard want die blubber was natuurlijk niet zomaar vertrokken, de haren lekker in de war en misschien net iets te vettig. en bij elke beweging mocht ik kreunen want mijn onderkant daar viel nog niet op te zitten! Njet dus van direct terug in die jeans te kunnen van ervoor! Haha… ik had het me wel anders voorgesteld
    Ook thuis zat ik meer dan vaak in mijn kamerjas en vaak met idee dat ik echt altijd maar rook naar zure melk en zweet (en ik nam echt wel elke dag een douche hoor tongue.gif )
    Het huis, ja daar begin al niet meer over… dat heeft echt wel even geduurd vooraleer ik mijn weg had gevonden in het combineren van de twee.

    Nu zijn we een hele tijd verder en ja, ik heb er wat hangende borsten aan overgehouden en hoewel ik terug slank ben als ik rechtsta merk ik meer dan genoeg dat als ik ga zitten er vel te veel rond mijn buik lijkt te zitten maar so what…. ik heb mijn meisje 6 maanden BV gegeven (maar ook zonder BV kan je hangborsten overhouden hoor!) en haar 9 maanden beschermd in mijn warme buik dus ik hou er nu eenmaal wat aan over maar ik zie het meer als het resultaat van het mooiste Wonder dat we ooit hebben kunnen maken samen.

    En ja, mijn man maakt daar wel eens opmerkingen over… maar hij ziet mij echt niet minder graag daardoor en we staan nog steeds samen onder de douche … dit ben ik nu eenmaal na de bevalling.

    Bovendien merk ik zelf ook wel goed dat er meer zin terug te vinden is bij mij nu we het terug wat vaker doen. Na het stoppen met de pil is het libido toch terug wat gestegen en zoals Goedele het al eens heeft gezegd: zoveel vaker je het doet zoveel vaker zul je zelf zin hebben.
    En als we eenmaal bezig zijn komt dat toch hoor, daar zorgt mijn man dan wel voor tongue.gif Tenzij je op 10min erop en erover doet… ja dan heb je zelfs niet de tijd om in de mood te komen thumbdown.gif Dus daar doen we niet aan mee
  • Dat je seksleven verandert met de jaren dat is toch normaal??
    Wat ik onder de noemer van 'niet normaal' plaats, is als je haat en seks in 1 zin kan zetten.
    Dan gaat het toch al wat verder?? Is dat niet omwille van fout zelfsbeeld? of mss nog nooit goede seks gehad? Enkel als er een medische reden is of tn gevolge van misbruik, kan ik het begrijpen (langdurige ziekte of pijn).

    Ik heb 2 keer bv gegeven en ik vond dat nu wel de ideale manier om terug op gewicht te komen. Ik woog er zelfs minder door na 6 maanden bv.
    Ja het is allemaal niet meer zo strak, maar niet in die mate dat ik me schaam over mijn lichaam.
    10 jaar geleden was ik maatje 34. Nu ben ik maatje 38 en heb al zelfs maatje 40 geweest. Maar ik ben er zeker van dat dit los staat van zwanger zijn, maar te maken heeft met leeftijd. Ik eet nog steeds evenveel en normaal, maar ik merk dat het gewoon sneller aan mijn lichaam blijft plakken én minder makkelijk ook weer afgaat.
    Fysiek is de aantrekkingskracht nog steeds even groot bij ons als koppel.
    De seks en aantal keren is dan wel totaal anders dan in beginjaren.
    Dan waren we konijnen, 3 keer per dag.. maar dat viel dat waren dan ook meestal vluggertjes.
    Nu zijn er periodes dat we maar 1 keer per maand seks hebben (zoals zovele omwille van een druk leven en vaak te moe).. maar dan zijn het ook wel fijne en goeie vrijpartijen! En dan verkiezen we liever die 1 keer per maand, dan wekelijks een verplicht nummertje.
  • @Mama, jij hebt wel echt te klagen, maatje 38 zeg! En zelfs al eens eventjes maatje 40! Dat je man je nog wil aanraken! astonished.gif shocked.gif
  • Ano wat een zever is dat nu.
    Als je van maatje 34 naar 38/40 gaat ben je verandert en daar gaat het om.

  • Ano... zelf duidelijk een maatje groter en gefrustreerd daarover?
    "Ik heb het pas erg, anderen niet?"

    Alsof mensen met een kleinere maat niet onzeker mogen zijn?
    Ik heb altijd maat 36 gehad (geen fotomodel, ik ben gewoon klein en fijn gebouwd)
    Sinds onze kinderen er zijn ben ik ook erg onzeker geworden.
    Ondanks dat ik nog steeds die maat 36 aan kan heb ik wel veel striemen, hangborsten en een serieuze buik gekregen.
    Dus ja: ook ik ben onzeker.
    Zeker omdat mijn man een tijdlang (platonisch) verliefd was op iemand jonger, die wel nog een strakke buik, stevige billen en prompte borsten had.
    Hij blijft beweren dat ik er perfect uitzie en het niet (alleen) om haar uiterlijk draaide maar ik geloof hem niet meer.
    Hij heeft gebroken met haar, we zijn in therapie geweest maar het blijft knagen.
    Ook op seksueel gebied heeft dat gevolgen natuurlijk. (ik was een beetje jaloers op de verhalen hier vol begripvolle mannen, ook al is de mijne ook begripvol.)




  • 10 jaar geleden had ik ook een maatje 34. So what, toen was ik nog een tiener, logisch dat ik toen dat maatje nog had. Er zijn zoveel tieners die met dat maatje rondlopen.
    Helaas gaat het bij heel wat tieners heel snel bergaf eens ze geen tiener meer zijn, zelfs zonder kinderen te krijgen, en er zijn er heel veel die op een veel grotere maat stranden dan een 38.
  • ik ben iemand die zelfs nooit een maatje 40 gehad heb, de laagste maat sinds ik 12 ben dat ik mij herinner is 42! Ik heb ooit 56 gedragen zelfs.
    En ik heb de indruk dat ik minder complexen heb dan die maatjes 34... ik vind dat toch ook echt raar... in mijn ogen: verwende nesten die eindelijk eens met de realiteit geconfronteerd worden... sorry dat ik daar geen compassie mee heb.

    graag of niet graag seks hebben hangt niet af van hoe dik je echt bent maar wel van hoe goed je je fysiek en mentaal voelt (ik heb dikke periodes gekend met veel goede seks en dunnere periode-nu-met echt geen zin in seks). En striemen, rolletjes, grotere maten, dat zijn drogredenen. De echte reden waarom een moeder minder seks wil is niet haar lichaam maar haar hormonen, haar drukke leven en vermoeidheid, haar gevoel van voldaan zijn (seks is niet meer nodig want kinderen zijn er al)… en een belangrijke ook: we zijn al jaren samen, verliefdheid is weg, seks dient niet meer om te binden (want kinderen, huwelijk, samenwonen is veel grotere lijm dan seks - waar seks in jongere jaren het meest tastbare van een relatie was is dat nu zeker niet meer het geval) seks heeft meer met verliefdheid dan met liefde te maken. Echte liefde daar komt geen seks bij kijken, die voel je voor je kinderen, je ouders, vrienden etc en natuurlijk ook wel voor je partner, maar net omdat het liefde is geworden en niet meer verliefdheid weet of verwacht je dat die 'zonder seks' ook blijft voortbestaan.
  • @dikkie dik, ik denk dat jij de eerste bent in dit topic die er boenk op zit sè! thumbup.gif
  • Ik had vroeger maatje 38 en ze lachten mij uit omdat ik een lange neus heb... Mensen kunnen je maken of kraken
  • @dikkie dik, ik maak een diepe buiging! Heerlijk ala andere ook precies zeggen waar het op staat! Je hebt volkomen gelijk! thumbup.gif
  • Dikkie Dik, akkoord met de redenen die je opsomt ivm wel of geen sex.
    Maar die kwamen hiervoor toch ook al aan bod?

    Jammer voor dat onbegrip naar slankere mensen, dat die sowieso "verwend" zouden zijn???
  • Niet onbegrip naar slanke mensen, wel onbegrip naar slanke mensen die dan wel de zielepoot uithangen omdat ze een maatje meer gekregen hebben dan toen ze tiener waren.
    Je reactie op mij zei het helemaal 'je bent zeker jaloers omdat jij dikker bent'. Straf dat dat onmiddellijk je conclusie is.
    Eigenlijk ben ik niet jaloers, nee. En dat is ook niet nodig, want zelf heb ik ook maatje 38.
    Mijn reactie ging vooral over het feit dat zij doet of ze mega dik is omdat ze op 10 jaar tijd van maatje 34 naar maatje 38 gegaan is. Precies of die maatje 38 is het einde van de wereld.
  • niet alle slanke mensen zijn verwend, wel degenen die een kilo of vijf-acht bijkomen (of wiens huid minder strak is na het krijgen van wat het liefst wilden op heel de wereld) en waarvan dan hun wereld instort (of die in hun onnozelheid denken dat DAT de reden gaat zijn dat hun huwelijk het moeilijk heeft)
    Dat zijn heel verwende mensen met duidelijk geen enkel noemenswaardig probleem... sorry dat ik het zeg.
    En pas op, er zijn ook verwende dikke(re) mensen hoor (want als de omvang van je lichaam je enige zorg is, dan heb je het echt getroffen), maar het ging hier specifiek over het dikker of grotere maat (en uitgerokken lichaam) van na de zwangerschap




  • en de TS heeft, ok ik begrijp dat het door haar opvoeding komt, echt een verkeerd beeld van zichzelf maar ook van vreemdgaande mannen. Mannen graan vreemd als: Ze willen en tegelijk kunnen (of omgekeerd). Sommige mannen zullen het willen maar niet kunnen (let's face it, ook mannen hebben hun uitstraling nodig om een vrouw te krijgen - en ja ik zeg uitstraling en niet uiterlijk!). Sommige mannen zullen het zeker kunnen, maar niet willen. En sommigen zullen het niet willen en niet kunnen. Degenen die het willen en kunnen, die doen het. Hoe je je als vrouw ook gedraagt, hoe je er ook uitziet, hoeveel seks jullie ook hebben... Mannen die zeggen: als mijn vrouw wat meer aandacht had voor mij, wat meer investeerde in onze relatie, wat minder met de kinderen bezig was, zichzelf verzorgde... bla bla bla… die maken hun misstap nog erger in mijn ogen.
    Een man die niet wilt vreemdgaan (of hij nu kan of niet) en die problemen heeft met zijn vrouw over haar uiterlijk (en dat gaat dan niet over hoeveel kg er aan hangt, maar eerder over hoeveel moeite ze nog doet om een vrouw te zijn ipv een 'trainingspak'moeder), of de seks, of de aandacht. Die laat dat weten... als het echt goeie mannen zijn zullen ze initiatieven nemen, of tenminste goede gesprekken voeren. Als ze wat onbeholpener zijn, dan zullen ze mss een grommelen of ruzie zoeken zelfs... maar waar het om gaat, dat moet je leren uitzoeken door te communiceren.
  • Dikkie dik, eigenlijk wilde ik dus gewoon hetzelfde zeggen: die onzekerheid heeft helemáál niks te maken met je maat ofomaar lichaam maar puur met je zelfbeeld.
    Dus of je nu maat 34 of maat 50 hebt, met een negatief zelfbeeld zal je je onzeker en ongelukkig voelen.

    Het kwam bij mij over alsof je wilde zeggen dat mensen met een kleine maat sowieso een positief zelfbeeld hebben en daardoor geen reden tot onzekerheid mogen hebben.




  • Dikkie dik.
    Ik ben het grotendeels eens met uw posts.

    En mijn onzekerheid rond mijn uiterlijk is zeker niet dé oorzaak van minder zin in seks, daar ben ik het ook mee eens.
    Maar ik ben wel geschrokken van hoe fel een kind krijgen je lichaam verouderd, en ik heb het niet zo zeer over 5-10kg meer wegen, en je kan niet vooreeuwig als een jonge 20er er uitzien.
    En ik realiseer mij wel dat je als koppel allebei ouder wordt. Ik had gewoon niet zo'n grote veranderingen verwacht..., Dat zal dan wel naïef geweest zijn ja. Maar soms heb ik er moeite mee dat mijn lichaam rapper verouderd is dan dat van mijn man, ík heb het gevoel dat ik een paar jaar voorop loop op mijn man. En ik kleed mij wel mooi overdag, ookal ben ik alleen thuis, en doe meestal mijn haar/schmink enz.
    Voor mijn man moet dat niet, die loopt hier in het weekend ook rond in werkkledij zonder wax in zijn haar.
    Maar ik ben een vrij ijdele, en heb er soms moeite mee, mijn schoonzussen zijn dezelfde leeftijd en ik zie gewoon een verschil, dat zijn nog stralende meisjes. Ik zie een uitgeput "moeke" in de spiegel. En mijn man is echt een knappe vent die in zijn duur kostuum vertrekt. Gaat hij mij daarom gaan bedriegen, nee uiteraard niet.
    En vroeger kocht ik dus veel lingerie. Ik zag er niet als een topmodel uit, maar was tevreden.
    Nu frustreert het mij om in een paskot te staan met felle verlichting, nu zie ik geen mooie lingerie meer, maar alleen maar striemen.
    Dat is geen wereldprobleem nee. Ik heb een zeer gelukkig leven, een prachtig lief zoontje er voor in de plaats, en een fantastische man.

    Maar ja, ik heb daar soms moeite mee. Ik voel mij wel nog mooi, maar niet sexy. En vroeger trok ik iets moois aan en toonde initiatief, nu nauwelijks.
    Het is niet dé oorzaak van minder seks, maar het helpt wel niet.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld