Seksleven, na kinderen gekregen te hebben.

  • @Elaria met een 2de op komst en jullie verbouwing, zijn die afspraken misschien niet eens haalbaar?
    Of je zal zo onzin te horen krijgen.
    De vaatwas geleegd en 1van de kinderen in bed gestoken met als doel seks 🤭
    .
    1keer per week seks is echt niet weinig hoor 😀.
    Uw man doet het wel zo overkomen.
    Waardoor jij gaat twijfelen.
    Voor niets nodig.


  • 1x/week vind ik al een hele prestatie. Daar komen wij niet aan en ik durf er om
    Wedden dat dat bij de meeste koppels met kleine kinderen het geval is.
  • Ona, die gesprekken zijn juist wel representatief, want het is daar geen gestoef hoor, ik hoor eerder hoe erg sommigen eronder lijden als seks voor hun vrouw nog maar twee keer per jaar kan.
    Als een vrouw nooit meer seks wilt, dan kan dat uiteraard de aanleiding zijn voor veel mannen om vreemd te gaan. Dat moeten we toch gewoon onder ogen zien. Wel heel erg naief om te denken dat elke gezonde, viriele 35-jarige man ZONDER seks nog 45 jaar bij zijn vrouw blijft. Dat is jezelf blaasjes wijsmaken. En komaan zeg, seks kan met de juiste partner toch ook gewoon leuk zijn? Je doet net of seks iets vreselijks is. (tenzij je natuurlijk hoogzwanger bent of pas een baby hebt of zo)

    En nee, uiteraard kan alleen seks een relatie niet redden ... dat beweer ik ook nergens smile.gif
  • Hier al 15 jaar samen, 2 kinderen 8 en 5 jaar.
    De periodes waar wij geen seksleven hadden was wanneer ik zwanger was ( rond de 4- 5 maand begon het telkens, mijn echtgenoot zag het niet meer zitten met de gedachte van dikke buik en zijn kind) en tijdens ziekte ( beide ernstig ziek geweest)
    Wij deden dan andere dingen, maar dan zonder de penetratie.
    Als ik jullie verhalen lees, ben ik dan eerder de man hier in mijn huishouden op gebied van vrijen.
    Ik kan ongeveer perfect weten wanneer de laatste keer is, na een tijdje niet vrijen kan je dit meestal ook zien aan mijn humeur, na knuffelen of 'elkaar plagen' verlang ik ook naar meer.
    Tijdens de seks voel ik mij ook verbonden met mijn man ( samen 1 zijn), elkaars lichaam op de meest intieme manier aanraken, voor mij is dat een gevoel dat ik moeilijk kan beschrijven.
    Vrijen tegen onze zin, zullen we geen van beiden doen wat ook normaal is.
    Er is ook aangetoond voor sommige onder jullie, hoe meer jullie vrijen hoe groter de zin wordt naar vrijen.
    Eventueel je anticonceptie aanpassen, dit kan ook je libido verklaren.

    Hoe ouder kinderen worden, hoe moeilijker het wordt is mijn mening.
    Aan een bepaalde leeftijd, moet je overdag niet naar boven gaan voor een 'dutje', je gaat ook meer gaan denken aan 'geluid', blijven langer op, staan opeens in je kamer.








  • Wel dat heb ik hem dus ook duidelijk gemaakt, dat het leven nu zo druk in is met kleine kinderen dat mijn hoofd er dikwijls niet naar staat en hij moet realistisch zijn. Dat 1x per week in deze levensfase al mooi is, en dus voor mij ook niet weinig. En het bij veel koppels zo is.
    Hij beseft dat wel en geeft ook toe dat hij óok vaak moe en voor tv met een pint wil ploffen.
    Maar dat het mij al helpt als hij s avonds wat meer helpt of op tijd thuis komt om op de kleine te letten. Als ik s avonds nog moet was ophangen en zo, omdat onze (ijskoude) berging onveilig is voor een peuterke, dat ik nadien niet direct sta te springen voor seks.
    En als we allebei wat meer tijd voor ons(zelf) inplannen, de zin voor meer seks kan terugkomen.
    Het is niet zo vaatwasser legen=seks he tongue.gif , zo werkt het voor hem ook niet.

    Wij hebben het gewoon met verschillende dingen moeilijk sinds kleine er is. Ik vooral met niet meer frequent naar de bioscoop/restaurant te gaan, de romantische koppeldingen. Hij met de seksfrequentie, dat valt ook onder koppeltijd.
    Ik versta hem dus echt wel, maar ik leg er mij beter bij neer, dat als je ze tientallen jaren samen bent de romantiek/seks niet altijd laaiend zal zijn.
    Hij heeft het daar veel moeilijker mee zo blijkt, hij voelt zich ook "oud", is gefrustreerd dat hij bijna elke avond vroeg in slaap sukkelt, minder tijd heeft voor te sporten enz.
    Hij is heel graag papa, dat merk ik fel. Maar de veranderingen er rond, heeft hij moeite mee.
    Hij blaast die seksfrequentie ook gewoon op vind ik, want idd hij is even vaak vermoeid als ik, of zijn hoofd zit vol met werkstress.
  • voor mij hoeft het ook niet meer, en mijn man zou mij er niet voor verlaten. Maar hij zou het wel verschrikkelijk vinden en dat op alle mogelijke manieren laten merken. Het huwelijk zou een ramp worden maar door het feit dat hij niet gaat willen weggaan ga ik er mee blijven zitten... met een onmogelijke man die mij geen genegenheid meer wil geven (want ik hem ook niet), die in alles egoïstisch gaat worden (want ik ook), en mij nog minder gaat helpen dan nu het geval is. Maar mij vrij laten, dat zou hij ook niet doen... bij ons is seks echt een lapmiddel voor de relatie, wat mijn afkeer er alleen maar voor doet toenemen.
  • Ik hoor dat ook dat het moeilijker wordt met oudere kinderen, doordat ze langer opblijven, onverwacht op de deur kloppen/binnen willen...

    De pil verlaagt voor mij ook fel mijn libido, en rond mijn eisprong had ik ook voelbaar meer zin.
    Maar tijdens mijn zwangerschap pak ik de pil niet en toch is mijn libido laag. Ik geniet echt wel van de seks, en idd dat gevoel van verbondenheid.
    Maar het verlangen er naar is laag, dat voelt zo tegenstrijdig. Het duurt altijd paar minuten voorspel tegen dat de zin komt, en nadien ben ik wel blij dat we seks hebben gehad, voel ik mij geliefd en zeker in onze relatie.
    Maar als hij seks vraagt/aangeeft is vaak mijn eerste innerlijke reactie "we hebben het nog maar gedaan"
    Hij wilt het gewoon vaker dan mij punt, waardoor ik niet de kans krijg om het te missen/verlangen.
    Dat is voor mij ook vervelend.

    Zwanger zijn in het 3de trimster is voor mij opnieuw ook een struikelblok. Ik krijg ook harde buiken van de seks, kleine voelen schoppen is afknapper.
    Voel mij nu vooral mama, wil gewoon met een dekentje over mij, die dikke buik koesteren, mijn lichaam is niet bezig met seks nu.
    Dat kan een man zich ook nooit voorstellen denk ik.
  • Het is een beetje een taboe onderwerp en je leest er heel weinig over, maar eens de kinderwens is vervuld daalt de frequentie alsmaar meer. Ik heb dat bij twee van mijn vriendinnen zien gebeuren en ik merk het ook heel duidelijk bij mezelf.

    Toen ik mijn man leerde kennen konden we het wel drie of vier keer per week doen, en dan was het soms nog niet genoeg voor mij. Maar tijdens mijn hele zwangerschap is mijn libido fors naar beneden gegaan, en gecombineerd met pijn door te snel opnieuw te willen vrijen na mijn bevalling heeft dat er voor gezorgd dat het een jaar lang op een laag pitje stond. Na bevalling nummer twee is het pitje nooit meer in gang geraakt.

    Ik vind het erg voor de dames die denken dat hun man het dan maar op een ander gaat zoeken, want dat is helemaal niet altijd het geval. Meer nog, ik denk dat bij zo'n koppels er veel meer aan de hand is dan alleen een gebrek aan seks. Ik heb een heel goede relatie met mijn man, die zou er niet aan denken om mij en de kinderen te verlaten omwille van een gebrek aan seks. Het is MAAR seks, leuk om te doen, maar in vergelijking met andere dingen in het leven echt peanuts. De zorg voor de kinderen, brood op de plank, goed overeen komen zonder al te veel ruzie, dat zijn dingen die veel belangrijker zijn. Als je man je verlaat omwille van gebrek aan seks, dan gaat hij in een nieuwe relatie op een gegeven moment met dezelfde feiten worden geconfronteerd. Ik vind het ook een beetje het denigreren van mannen. Ook al wil mijn man meer en laat hij dat ook duidelijk merken, hij gaat er niet dood aan als hij niet mag en wat mij betreft mag hij gerust het zelf oplossen als ik er geen zin in heb.

    Zin 'maken', kinderen uit laten logeren en dergelijke dingen, ik geloof daar persoonlijk niet in. Op een gegeven moment lukt dat ook gewoon niet meer met grotere kinderen. Wij kunnen 0,0 lawaai maken, kunnen op elk moment worden 'betrapt', kunnen er niet zomaar even tussenuit muizen... de mogelijkheden zijn er met de jaren alleen maar kleiner op geworden.

    Enfin, dit gewoon maar om te zeggen dat het eigenlijk alleen maar bergaf zal gaan, gewoon alleen al uit praktische overwegingen. Als je man nu al zo enorm zeurt over 1 keertje per week, dan staat hem nog heel wat te wachten.
  • het ding is dat in veel (nee alle) huwelijken er ook gewoon veel meer mis is dan weinig seks. Er is de druk van het werk, van de gezinslasten, financiële issues, soms ziektes, ouder worden (en daarmee opties die verdwijnen, lichamen die veranderen, of midlifecrisissen die zich aandienen), verliefdheid gaat altijd weg na verloop van tijd en liefde is iets wat veel op gemak en comfort lijkt in mijn ogen, nieuwe interesses kunnen een van de partners in een nieuw leven doen stappen waar de andere niet kan volgen... en daarbovenop nog een gebrek en een fysiek psychisch gemis aan seks?
    zo gek is dat niet dat men (mannen en vrouwen trouwens) vreemd gaat, vrouwen wschl op jongere en oudere leeftijd, mannen op alle leeftijden (omdat ze de zwangerschappen en de gevolgen daarvan op lichaam en geest niet moeten ondergaan
  • Veel herkenbare reacties...
    Ik merk vooral ook dat de drukte echt een moodkiller is hier. Ik sta er heel vaak alleen voor met 2 kleine kindjes (ochtendrush, vaak ook de avonden, huishouden,...) Waardoor ik vaak doodop ben tegen dat hij thuiskomt en het liefst van al in bed zou kruipen. Als ik dat zou doen hebben we natuurlijk geen enkele moment meer samen. Moest ik het gevoel hebben dat hij meer probeert te helpen thuis, zou ik denk ik ook meer zin hebben. Of als er meer ongedwongen affectie zou zijn (knuffelen, tegen elkaar kruipen id zetel zonder dat er een gevolg aan 'moet' volgen...) zou het denk ik ook spontaan vaker over gaan naar meer. Terwijl het nu vaak lijkt als: hij komt lief doen, het zal er weer van komen. Wat uiteraard eigen invulling en interpretatie is. Het is niet altijd evident vind ik, een evenwicht vinden waarbij beiden zich goed voelen.
    Ook lichamelijk ervaar ik alles precies heel anders. Ik las hier ergens: hij weet de knopjes nog steeds staan. Wel, ik weet ze soms zelf niet meer staan precies. Datgene wat werkte en ik leuk vond voor de zwangerschappen, vind ik nu maar niks meer. Het probleem is dat ik zelf datgene wat nu wél werkt, nog niet gevonden hebben. Waardoor er vaak weinig voorspel aan te pas komt & het rap rap is. Op zich goed voor mijn slaap tekort, anderzijds jammer voor het moment van verbondenheid
  • "Het is MAAR seks, leuk om te doen, maar in vergelijking met andere dingen in het leven echt peanuts. "

    @Louisa, dat zeg je omdat je een vrouw bent EN een laag libido hebt. Voor mijn man is seks niet MAAR seks bijvoorbeeld. Als ik gezond ben, niet zwanger en dergelijke en toch quasi nooit seks zou willen met hem, dan zou dat het einde van ons huwelijk betekenen. Niet na 5 jaar of zo, maar over 20 jaar, nope ... dan zou het gedaan zijn. En ik verwijt hem dat niet. En nee, die gaat dat niet hardop zeggen hoor, die gaat zeggen dat hij altijd bij me blijft, no matter what, ik denk dat er bitter weinig mannen eerlijk zeggen tegen hun vrouw met onbestaand libido: ik ga bij je weg als het niet betert. Het zijn geen neanderthalers. Maar kijk eens naar het aantal scheidingen .. seks is ook een manier om je heel dicht bij elkaar te voelen en zo. ik ben ook heel vaak moe, maar na 10 min denk ik toch altijd: allez, waarom initieer ik zelf niet meer. Moet wel zeggen dat mijn man het me in bed heel erg fijn wil maken. Die leest boeken over massagetechnieken en dergelijke bigsmile.gif. We doen nu ook heel andere dingen dan tien jaar geleden. En wat iemand zegt over meer seks = meer zin, daar geloof ik wel in. En de pil verlaagt het libido vaak ook enorm bijvoorbeeld.

    Hier in de omgeving hoor ik ook ouders die content zijn dat eindelijk hun jongste kind ook elke zaterdagmiddag naar de scouts kan, als je weet wat ik bedoel wink.gif. Ik geloof echt niet dat het seksleven bij iedereen met kinderen hopeloos is.
  • Ik onderschrijf wat de meeste dames hier al openhartig durfden te bekennen. Als de kinderwens is vervuld, nemen heel wat andere dingen de rol over van seks. Intimiteit is dan er voor zorgen dat je SAMEN voor de kinderen instaat, elkaar aanvult en helpt bij huishoudelijke taken, vooral proberen niet kopje onder te gaan in de dagelijkse strijd rond werk en gezin. Dan is een knuffel, een kus, een aanraking zoveel waardevoller en betekenisvoller dan seks tegen je zin. Ik heb ook vriendinnen hoor van wie ik weet dat ze tegen hun zin seks hebben om hun man te plezieren, vaak met pijn ook nog erbij. Ik zou dat echt nooit doen en ik verwacht dat ook niet van mijn man. Wij hebben maar een paar keer per jaar nog "echt" seks, de rest is soms wat stiekem "spelen", ja, ook elkaar bevredigen, maar het hele "gedoe" zoals iemand hier schreef, dat lukt zelden nog. Het hoort gewoon bij het leven.
  • Best een boeiend onderwerp, bedankt om dit aan te dragen.

    Ik wil dit graag kwijt. Een vriendin van mij is fotomodel, echt iemand om vreselijk jaloers op te zijn. Ze heeft een moordlijf, en vooral: ze is getrouwd met een enorm knappe kerel. Wel, ik weet dat zij vaginisme heeft. Ze hebben letterlijk nog geen ENKELE keer seks gehad in hun leven. Ja, natuurlijk wel aan elkaar gezeten enzo, maar dat is het dan ook, geen penetratie. Wel, de verliefdheid spat gewoon van die twee af. Als je ze samen ziet denk ik altijd, die gaan gewoon sebiet naar boven en hebben de seks van hun leven. Maar dat gebeurt dus niet. Ze zijn al meer dan tien jaar samen en die kerel is dus het toonbeeld van hoe het ook in een relatie prima lukt zonder seks. Er staan voor die kerel rijen vrouwen aan te schuiven, maar hij blijft zijn vrouw trouw. Intimiteit kan op zoveel andere manieren!
  • Ik ben zelf moslim en ik weet heel zeker dat mijn man wegens zijn geloof het niet met zichzelf doet. Als het bij ons door omstandigheden eens wat langer duurt en ik echt niet kan toegeven door ziekte of zwangerschap of bevalling ofzo, dan weet ik dat het bij hem echt pijn begint te doen en dan krijgt hij in de loop van de volgende nachten een natte droom. Er is dus wel ergens iets als druk vanbinnen bij de mannen denk ik, dus met dat in mijn hoofd geef ik ook af en toe wel eens toe zelfs al heb ik geen zin.
  • Probleem is ook dat het onderwerp nog zo taboe is, waardoor je niet altijd een realistisch beeld hebt.

    Ik had bv. Wel verwacht dat de eerste maanden met een kindje , er weinig seks zou zijn door de slaapeloze nachten.
    Maar dat als kleine netjes doorslaapt en al ouder is, die zin niet meer is zoals voordien, dat zag ik zelf niet aankomen.

    Mijn man was ook verbaasd dat ik op 34 weken zwangerschap, aangaf geen seks meer te willen.
    Ik ergerde mij er toen echt aan dat hij aan mijn lijf prutste, ik was fel verzwaard, gezwollen borsten. En hij vond dat net allemaal leuk.
    Hij heeft zich toen wel zonder morren er zich snel bij neergelegd maar hij snapte het toch niet zo goed, omdat ik geen pijn had.
    En daar onder vrienden en familie ook niet wordt over gesproken, ook niet spontaan door een gynaecoloog bv.

    Wij kennen genoeg koppels met kleine kinderen, ook binnen de familie. Je vraagt dat niet aan elkaar, hoe vaak doen jullie het nog ? Wie start er, is de zin er nog...

    Wij vrouwen gaan misschien heel af en toe nog een vriendin in vertrouwen nemen, of een bericht op een forum plaatsen.
    Maar mannen die babbelen daar denk ik niet snel over.
    Ik heb de indruk dat mijn man verwachtte dat op onze leeftijd (30) de seks nog even frequent zou zijn als begin de 20.
    Alleen dus niet de eerste maanden postnataal door vermoeidheid en pijn. Het psychologische aspect nadien, daar dacht hij niet aan.
    We hebben een goed gesprek gehad met wederzijds begrip, maar dan vraagt hij toch op het einde: "ik hoop toch dat jij míj nog aantrekkelijk vindt, dat je me ook nog nodig hebt".
    Hij is er toch ook onzeker van zo te horen, en probeert de oorzaak te vinden. Terwijl dit bij velen precies mindert, zonder dat je je partner beu bent.
  • Het is eigenlijk absoluut mijn gewoonte niet om over dit soort intieme dingen te schrijven, maar blijkbaar boeit het velen hier dus ik wil voor een keertje ook wat dingen toevoegen.

    Ook bij ons is er een groot verschil tussen toen we 20 waren (vaak meerdere keren per week) en nu we 30 zijn (enkele keren per jaar). Ik vind wel dat je moet opletten dat je niet *helemaal* als broer en zus gaat leven. Ik heb zelf veel minder behoefte aan seks met penetratie, maar mijn man bevredigt mij wel nog bijvoorbeeld. Dat duurt dan maar een minuutje ofzo, maar ik slaap er lekker door, het brengt wat ontlading en het is toch ook intimiteit. Alleen kost het niet zoveel tijd en moeite. Ook in de badkamer enzo blijven we elkaar naakt zien, aanraken, kussen, strelen... we douchen soms samen en dan kan het gebeuren dat ik ook wel eens bepaalde handelingen doe bij hem. Dus er is nog wel IETS, maar niet meer die behoefte aan echte seks of hoe je het ook mag noemen.

    Mijn man weet dat en hij gaat daar goed mee om. Soms klaagt hij ook eens als het echt lang geleden is, en ook bij hem is het al wel eens gebeurd dat hij dan 's morgens wakker wordt met een natte broek, dus ik denk dat hij het ook niet altijd met zichzelf doet (misschien ook iets waar wij als vrouwen verkeerd over denken?) Maar voor zover ik weet gaat hij niet vreemd.
  • Ik lees hier een aantal keren dat wanneer de kinderwens vervuld is het libido afneemt/verdwijnt. Dat herken ik niet helemaal…

    Wij waren al láng samen voor we aan kinderen begonnen. De frequentie van seks is in de loop der jaren afgenomen, maar dat had dan niet veel te maken met het al dan niet krijgen van kinderen. Het was eerder een gevolg van het in een lange relatie zijn. In het begin (wanneer er nog echt sprake was van verliefdheid) lag de frequentie natuurlijk een stuk hoger dan na zovele jaren…

    Het krijgen van kinderen heeft hier niet zo heel veel aan veranderd, behalve dan op de momenten dat we echt dood-, doodop zijn – dan verdwijnt de zin even volledig (maar dat is langs beide kanten zo).

    Verder moet je ook een beetje ‘geluk’ hebben (fysiek dan). Na mijn eerste kind leek mijn ‘binnenkant’ veranderd te zijn. Vrijen voelde gewoon letterlijk niet zo fijn meer. Hij was alsof hij continu tegen al mijn ingewanden aanstootte bigsmile.gif Best logisch dat zoiets niet bevorderlijk is voor je libido. Na kind nr. 2 (overigens ons laatste kind) lag alles precies terug beter. Heel gek, maar plots voelde alles wél terug goed. Seks was terug fijn (fysiek dan) en mijn libido volgde vanzelf. Nu zijn we dus ‘uitgekinderd’ en hebben een beter seksleven dan enkele jaren het geval is geweest.
    Wat ik hier verder ook stérk gewaar word, is het wel of niet nemen van de pil. Nooít wil ik de pil nog nemen. Zo nefast voor mijn libido…
  • @Kristien

    Maar dat ze geen penetratie hebben wil niet zeggen dat ze geen seks hebben. Pijpen en dergelijks is ook seks.
    Hun situatie kan je dus niet vergelijken met die van vrouwen met een laag libido lijkt me. Het is niet dat die hun man om de twee dagen een blobjob geven om het plastisch uit te drukken ...
  • Interessant topic moet ik zeggen. Op de voetbal komt dit topic soms ook aan bod (frequentie) en laat het me zo stellen: ik heb maar weinig ploegmaats gehoord die een frequentie van 3 keer per jaar ok vinden, daar gelukkig mee zijn, en niet gaan fantaseren van seks met een andere vrouw/dat mss ook in de praktijk brengen op termijn, toch niet als ze hun vrouw nog aantrekkelijk vinden ... Als je 1 keer per week geen uurtje kan vrijmaken voor elkaar, tja ... Je moet werken aan een relatie, en niet aanvaarden dat de dingen een sleur worden en dat het allemaal maar bij het leven hoort. Toch niet als je NIET van plan bent 1 van die koppels te worden die uit elkaar groeit en dat pas beseft als hun kinderen 15 zijn en het hopeloos te laat is. Check maar eens die echtscheidingscijfers. Er is meer aan een koppel zijn dan samen voor de kindjes zorgen. Maar dat is mijn mening he! Vrouwenforum hier, maar ik zou wel een deftig gesprek hebben met je man, en echt checken wat hij ECHT vindt van een quasi seksloos huwelijk. Want je bent met twee in een relatie. (reactie op de laatste bijdragen, niet op de topicstartster.)
  • Hallo,

    Bedankt voor uw reactie, ook die van alle anderen natuurlijk.
    Maar fijn om eens de bedenkingen van een andere man te horen.

    Ik denk dat er ook maar weinig mannen een quasi seksloze relatie jaren vol kunnen houden, of er gelukkig bij zijn. Maar

    Als wij echt nooit seks zouden hebben zou er voor mij persoonlijk ook iets mis zijn.
    Bij ons is het punt, hoe vaak heb je seks nodig.
    Het niet zo zeer om "tijd" vrij te maken, uiteraard kan je elke avond wel iets van tijd vrij maken voor je partner , seks hoeft geen uren te duren.
    Maar als seks een soort taak wordt, die keren dat ik zelf geen zin heb maar mijn man wel, en je geeft uw lichaam om uw partner te bevredigen.
    Waar eindigt dat dan ?
    Veel vrouwen geraken blijkbaar gefrustreerd door de "verplichting" , waardoor de zin in seks nog minder is...

    Blijkbaar toch een duidelijk biologisch verschil tussen mannen en vrouwen.
    Mijn man klaagt bv. Ook van pijnlijke erecties en natte dromen na 2 weken. En bij veel vrouwen daalt het libido blijkbaar met de pil, en na een kinderwens.
    Ik begrijp mijn man echt wel, en ik hou van hem en wil hem gelukkig zien.
    Maar tegelijk, wil ik ook zelf kunnen kiezen wat ik met mijn lichaam doe...
    En soms heeft dat zin en soms niet...
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld