Onzekerheid...

  • Onzekerheid...

    Zoals de titel van dit onderwerp al zegt, ik ben ontzettend onzeker. Ik ben voor de 1ste keer zwanger en ben halfweg. Tot nu toe is alles over rozen gegaan en heb ik echt een droomzwangerschap! Ik wilde heel graag zwanger worden en was ook echt oprecht ontzettend blij toen ik snel zwanger bleek! Nu alles toch wel dichterbij komt voel ik ook steeds meer onzekerheid en angst over het aankomende ouderschap. Ik voel dat het ook bij mijn man wel aanwezig is. Het is natuurlijk allemaal nieuw en we weten niet goed wat verwachten. Hierna voel ik me dan weer schuldig omdat ik mij hier zo onzeker over voel, vooral omdat ik het zo graag wil! Zoals je al kan afleiden uit heel de uitleg, beetje dubbele gevoelens waar ik mee in de knoop zit.
    Is dit herkenbaar voor andere, bijna mama's? Hoe gaan jullie er mee om?

    Alvast bedankt voor jullie reacties!

    Grtjs
  • Dat is heel normaal. Ik denk zelfs dat het beter is om je zorgen te maken, dan denk je na over wat er komen gaat en zal je minder snel verrast zijn eens je echt mama bent. Zelfs bij een tweede kindje (en mss ook bij kindjes daarna) zijn mama's wel eens onzeker. Ik was dat toch heel erg bij het tweede (bij eerste ook, maar is al langer geleden en zit niet meer zo fel in mijn geheugen). Niet alleen over de impact van een nieuwe leven op mijn eigen leven (en praktisch, financieel, emotioneel), ook voor de bevalling had ik veel schrik (keizersnede = operatie)
    Op dit moment weet je niet hoe erg je leven gaat veranderen, maar dat het gaat veranderen dat snap je wel. Nu eens het kindje er is kan je ook niet meer terug, dat lijkt definitief, overweldigend en beangstigend maar ik denk dat dat net goed is... je zal wschl net als iedereen wel eens een fout maken, onzeker zijn, twijfelen, je afvragen of je goed bezig bent... Dat zijn vrees ik wel gevoelens die er vanaf nu altijd gaan bijhoren, maar ik denk dat die ook net helpen om te sturen.
    Bij een eerste kindje gebeurt het ook vaak dat ouders te veel tijd spenderen aan de nieuwe baby, in het begin normaal, maar na een tijdje zou je toch eens zonder kindje moeten buitenkomen, beseffen dat er ook nog een leven naast de kinderen zijn... daar een goed evenwicht in vinden is niet gemakkelijk, maar met vallen en opstaan lukt dat wel. Ik weet nog dat ik bij mijn eerste ik een jaar lang elk weekend thuis was bij de baby, nooit uitgaan, nooit eens zonder kind. Dat doe ik al lang niet meer en bij nummer twee heb ik daar veel minder problemen mee om eens een avond weg te gaan of ze bij een babysit te laten.
  • Bedankt voor je reactie @inezz !

    Natuurlijk zullen we wel eens fouten maken, dat dat niet het einde van de wereld is probeer ik ook te beseffen.
    Alleen ja, ik wil het zo graag maar nu het daar is bezorgt het mij ook angst.
    Gaan we het wel kunnen, zijn we er klaar voor (ik was hier zo zeker van!), wat zal er in onze relatie veranderen,...
    We hebben als koppel al een fantastische weg afgelegd, een kindje zal dit natuurlijk veranderen maar hopelijk ook verrijken! Zeker als het kindje klein is zal mijn man hier een beetje verder vanaf staan. Hij ziet dolgraag kinderen maar heeft nog nooit in zijn leven een baby vastgehouden! Vanaf dat ze zowat 'steviger' zijn is mijn man helemaal mee wink.gif Ook ik ben het meest bang voor de babyfase! Ze zijn zo klein en kwetsbaar, je wilt alles zo goed doen. Goede moeder, goede vrouw, goede vriendin,... Uiteindelijk ben je ook maar een mens he!
    Het zal wel loslopen! Maar toch voel ik soms wat 'paniek'!
  • Oh ja, heel normaal!
    Wij hebben heel lang moeten wachten op een zwangerschap (meerdere IVF pogingen), en toen het eindelijk zover was waren we dolblij.
    Maar ik panikeerde ook heel erg. Begon zelfs te twijfelen of ik niet voor een reden eerst niet zwanger kon worden.
    Misschien kon ik er niks van, misschien zou ik geen goede mama zijn?
    Het is een normale reactie, denk ik.
    Zeker als je van nature onzeker en perfectionistisch bent.
    Je wil alles zo goed doen, maar je weet niet wat je te wachten staat. En dan die zwangerschapshormonen er nog bij...

    Toen ons eerste kindje geboren was heb ik zo nog veel momenten gehad, eigenlijk.
    Het was een huilertje, veel ziek, en ik vroeg me vaak af of ik het wel goed deed.
    Het leek alsof iedereen zo goed wist waarmee hij bezig was behalve ik. Achteraf heb ik wel van veel vriendinnen gehoord dat zij ook onzeker waren. Alleen lijkt bijna niemand dat eerlijk te willen toegeven.

    Nu hebben we 2 kinderen die al in de lagere school zitten.
    Echt superzelfzeker zal ik nooit zijn, maar ik ben er al een pak geruster in.

    Het zal wel lukken!
    Het enige wat een kind nodig heeft is liefde, en dat heb je! De rest komt vanzelf!
  • Dank je wel voor de geruststelling S.!
    Liefde te geven is er inderdaad genoeg!!
  • Ook hier wel twijfels hoor, is heel erg normaal.
    Ik wou bij mijn eerste zo graag maar zo graag een kindje en die wens was zo groot dat mijn verstand niet meer zo goed werkte, dat besef is achteraf pas gekomen, ik zat ik een (langdurige) relatie die helemaal niet goed liep. Maar we hadden samen een huis gekocht enzo en ik wou zo graag een kind (ook om mij minder eenzaam te voelen) want van mijn partner kreeg ik niet veel (geen) liefde. Toen het kindje er eindelijk was is onze relatie nog meer bergafwaarts gegaan tot we na een jaar uit mekaar gegaan zijn.
    Nu ben ik opnieuw zwanger van iemand die ik echt doodgraag zie en hij mij ook, maar de twijfel is er op het moment ook enorm erg, gaat alles wel goed blijven gaan? heb ik echt niet opnieuw dezelfde fout gemaakt door een kind te willen? maar ergens weet ik wel dat het deze keer helemaal anders is. We zien mekaar beide zeer graag en hij geeft mij ook echt het gevoel dat hij mij graag ziet, hij helpt mij zoveel hij kan in het huishouden enzo. Maar ja de angst en twijfel is er ook wel op dit moment, maar dat hoort er gewoon bij, dat waait wel over, eens je dat kleintje in je armen krijgt ben je dat zo vergeten!
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld