jongensmama

  • jongensmama

    Zijn er hier nog jongensmama's en die hun ervaringen willen delen? smile.gif
    Ik ben binnen kleine 6 maand mama van 3 jongens! ONze derde zoon wordt eind februari verwacht. En ik ben heel benieuwd naar hoe hij er gaat uitzien en hoe hij gaat verschillen van zijn broers. Maar ergens zit ik toch met een wrang gevoel.... Kan het moeilijk uitleggen. Eerst was er wat teleurstelling - wat ik erg vind van mezelf..... Ik had ergens gehoopt op een meisje. Ik had het ideaalbeeld van zowel jongen als meisje te hebben. Het was leuk geweest om allebei te mogen hebben. Maar ik ben/word nu een echte jongensmama. En ik heb schrik dat ik dat gevoel ga blijven hebben en dat ik dat ga missen.... Bij mijn tweede zoon vond ik het in het begin ook jammer dat het geen meisje was, maar eenmaal ik zijn bewegingen voelde en ik kleedjes ging kopen, was dit over. En zeker toen ik hem in mijn armen had, ik was op slag verliefd! Nu heb ik het er een stuk moeilijker mee, omdat dit echt onze laatste kapoen is. Ik blijf ook jaloers op mensen die wèl hun koningswens hebben, en vind dat zo jammer/verschrikkelijk van mezelf. HOewel ik nog steeds denk dat ik dat meisje wat idealiseer.... Gaat dit over?
  • Hier ook een jongensmama van 3 kapoenen bigsmile.gif

    Eerst een dikke proficiat met je derde zwangerschap! baby2.gif baby2.gif baby2.gif

    ook ik had het gevoel van een echte meisjesmama te zijn (kleedjes, rokjes, vlechtjes maken, dansen), maar daar heb je geen keuze in. Ik ben blij dat we 3 flinke zonen hebben. Echte mama's kindjes love.gif
    Ook ik kijk nog altijd naar de meisjeskleren, kan zitten kijken naar meisjes die zitten te spelen, maar dan denk ik wat ben ik gelukkig met mijn 3 zonen! En ik ben ook echt gelukkig!

    Deze zomer op vakantie voor het eerst echte jongensdingen gedaan (avonturenparcours, raften, fietsen) én raar maar waar hoewel ik echt nooit sportief ben geweest, heb ik hier met volle teugen van genoten! Hun gezichtjes waren goud waard, mama ga jij dat ook doen, ja mama gaat dit doen! Mijn man lag krom van het lachen, maar ik heb me rotgeamuseerd en verlang naar meer!
    Ik geniet van hun voetbalmatchen en de vele knuffels die de mama krijgt blush.gif

    Hier komen er ook geen meer bij, en ik heb me er bij neergelegd dat ik nooit een dochter zal hebben. Maar we hebben een mooi gezin!

    En later komen er misschien wel schoondochters, kleindochters (kleinzonen ook meer dan welkom hoor) wink.gif
  • @ster, avonturenparcours, raften en fietsen enkel jongensdingen? Onzin! Onze dochters doen niet liever, net als hun vriendinnen!
    Zelfs voetballen doen ze. Niet in clubverband gelukkig (ik wil dus écht niet naast een voetbalplein moeten staan elke week bigsmile.gif ), maar wel op school.

    @mama-14, ik denk dat het normaal is dat je zo denkt en dat heel veel mama's dat gevoel ervaren. Voor mij is het in elk geval herkenbaar. Maar ik denk dat dat bij 99,9% van de vrouwen ook héél snel terug over is hoor!
  • @ ster
    Ooh wat leuk om te horen! Ik zie mij ook nog altijd niet als jongensmama, ook al heb ik er thuis 2 rondlopen. Maar ze zijn mijn kinderen, dus ik zie ze doodgraag smile.gif

    Had jij het dan moeilijk als je wist dat de derde terug een jongentje was? Want ik dacht ook altijd dat ik wel ooit eens meisjeskledij en zo zou kunnen kopen. Maar als ik dan kledij koop voor mijn jongens, dan vind ik het ook heel mooi. En paar dagen geleden eerste pakje gekocht voor onze derde zoon. En eerlijk, toen ik al dat fushia roze zag hangen, ik vond dat echt lelijk! Ik hoop gewoon dat het wegebt. Want ik merk ook van mezelf, als we ergens zijn, dat ik blijf kijken naar de gezinssamenstellingen van anderen en dat ik dan denk: oh die hebben chance want ze hebben meisje en jongen.... En dat vind ik jammer van mezelf. Maar dit is typisch die maatschappij waarbij het verwacht wordt dat je een zoon en een dochter moet hebben om gelukkig te zijn.
  • Hier 3 jongens en 1 meisje.

    Voor ik kinderen had, wilde ik écht écht een meisje!
    Het allereerste dat ik kocht bij mijn eerste zwangerschap was een oranje retro-jasje voor een meisje, nog niet wetende dat het een jongen was.

    Dan werd 2de kind geboren: een meisje! Ik was in de wolken!!
    Maar zij zette mij vrij snel terug op de grond.
    Als kleine peuter was het al snel duidelijk: koppig, eigenzinnig, wild, géén rokjes, géén strikjes, géén vlechtjes... spelen met grotere broer, voetballen, eerste hobby was een verdedigingssport, nadien basket... ze heeft 3 poppen gehad, die heb ik ooit eens aan een bond vastgebonden gevonden in de tuin, nadat ze samen met haar broer van indiaantje gespeeld had... het zorgzame dat ze typeren bij meisjes zat er dus ook al niet in.
    Kort haar, liefst legerbroek, sportschoenen...
    Als ik met haar nu naar foto's kijk van vroeger, lachen we er soms om.

    En dan kreeg ik jongste. Alle typerende kenmerken die zogezegd bij meisjes horen, heeft hij.
    Vorig jaar met een sinterklaasfeest kregen al de jongens een pakketje met auto's en dergelijke in, de oudere meisjes, kregen een geschenkje, met wat make up en speldjes in. hij heeft heel de avond met dat van zus gespeeld.

    Wat ik in die 16 jaar als grootste verschil al gemerkt heb.. jongens blijven véél langer gevoelig voor het affectieve. die genieten van knuffelen, eens bij ons in bed liggen, die eisen mijn aandacht enorm op, maar vooral emotionele aandacht. Mijn jongens zijn héél gevoelig voor woorden.
    Jongens zijn ook duidelijker. Je weet sneller hoe dingen zijn.
    Zeker nu de oudste in hun puberjaren zijn, ben ik blij dat het 3 jongens zijn en 1 meisje en niet omgekeerd.
    Niet dat dochter een moeilijke puber is, maar meisjesproblemen zijn soms veel complexer en moeilijker om als lerende ouder correct mee om te gaan.
    Als oudste zijn grootste probleem is dat internet te traag is, is dat bij dochter dat er een jongen verliefd op haar is, maar haar vriendin verliefd is op die jongen en dat de hele groep nu tegen die jongen is enzo enzo goofy.gif

    Een meisje graag hebben omwille van typerende dingen, die je bij meisje zou verwachten is fout, heb ik ook geleerd wink.gif
    Maar meisjes zijn qua grootbrengen vaak complexer.. of beter gezegd, ze maken het je als ouder vaak moeilijker.
    Dus mega blij dat ik vooral jongens mama ben en maar 1 dochter heb.. die geniet van mijn volle aandacht voor haar meisjes problemen die enkel meisjes kunnen hebben volgens haar bigsmile.gif
  • @Maaike, jouw dochter is misschien minder lang gevoelig voor affectie dan jouw jongens, maar dat geldt, net zoals alle andere dingen die hier zogezegd als 'kenmerk voor een geslacht' genoemd worden, niet voor alle meisjes of alle jongens. Dat heeft gewoon met het karakter van het kind te maken, niet met het geslacht.
  • Ik kan het niet goed uitleggen, maar jongens blijven langer genieten van dat zorgzame...
    Dat merk ik niet alleen. Dat hoor ik overal rondom mij van ouders met oudere kinderen.
    Het is gewoon een feit dat hersenen en al zijn aspecten daarvan anders ontwikkelen bij jongens en meisjes. Beide komen tot dezelfde ontwikkeling, maar gebeurd vaak op andere leeftijden, vooral in de pubertijd zie je hierin een verschil en dat verschil blijft er even hoor!
    Heeft dus niet te maken met foute typering die mensen vaak maken als ze spreken of verschil meisje/jongen, wel hun ontwikkeling die verschillend gebeurd en dan is er wél vaak een verschil tussen jongens en meisjes.
    Maar meeste hier hebben nog geen 16 jarige in huis... later zal je misschien merken wat ik bedoel... want is beetje té veel en vrij wetenschappelijk om hier te liggen uitleggen.
  • @Maaike, de meerderheid van de mama's hier heeft waarschijnlijk nog kleinere kinderen, maar je bent echt niet de enige met grotere kinderen/meisjes hoor wink.gif Wat jij zegt is helemaal niet van toepassing op onze kinderen. En als ik naar vroeger bij ons thuis kijk, was dat bij mijn broer en mij ook helemaal niet zo.Aangepast door Lina op 15/09/2017 08:38
  • Best even over inlezen om te snappen wat ik zeg.

    Ontwikkeling bij pubers gaat verschillend op voor jongens en meisjes omdat dit onderhevig is aan hormonen. Aangezien jongens en meisjes elk verschillende hormonen aanmaken, is er dan ook een verschil in ontwikkeling. En niet enkel op fysiek vlak, des te meer in de hersnenen. Empathisch vermogen, denkwijze, linken leggen, omgaan met gevoelens... dat uit zich in hun gedrag! En dan zie je verschillen bij jongens en meisjes. En die verschillen kunnen tot een stuk in de 20 er blijven.

    Dit ontkennen, kan je niet. Dit heeft niets te maken met zeggen dat alle jongens van auto's en alle meisjes van ballet.

    Best eens over inlezen en dan pas zal je begrijpen wat ik wil zeggen.
    Je hebt altijd kinderen die anders ontwikkelingen, maar dan gaat het al over andere zaken.

    Oudste zoon is verre van het beeld dat maatschappij toont van een 16 jarige jongen. Hij is verre van het typerende... maar hormonaal en in zijn ontwikkeling blijft hij een doorsnee 16 jarige jongen wiens hersenen volop aan het ontwikkelen zijn en niet zoveel verschillend als de andere 16 jarigen. Alles wordt natuurlijk omgoten door karakter en opvoeding, maar bepaalde gedragingen zijn puur ontwikkeling die je niet kan tegenhouden.

    Maar als jij wilt denken dat jouw kinderen niet die ontwikkeling ondergaan, dan mag je dat zeker doen.
    Ik vond het heel interessant om over te lezen en ben er ook al naar lezingen van gaan kijken en geeft je als ouder totaal andere blik op je puber. Ik vind het zelf zen fantastisch stuk in een kind zijn ontwikkeling... alleen zullen er altijd mensen zijn die gedragingen in hokjes plaatsen bij.bv een brave jongen, een wilde jongen, een lastig kind, een vervelende puber, een bleiter, een vrolijk kind , een slim kind... en dan vooral gericht vanaf een bepaalde leeftijd als die verschillen in.ontwikkeling start.

    Maar we zijn zwaar vaan het afwijken, dus laat ik het hierbij
  • Natuurlijk ondergaan kinderen hormonale veranderingen, maar dat wil daarom niet zeggen dat meisjes als puber niet meer kunnen genieten van een knuffel, geen emotionele meer aandacht nodig hebben of ongevoelig zijn voor woorden.
    Ik vind dat jij net kinderen in hokjes plaats door te zeggen bij elke jongen is het zo en bij elk meisje is het zo.
  • En waar heb ik geschreven dat meisjes daar niet meer gevoelig aan zijn???
    Ik schrijf toch nergens dat meisjes daar ineens geen belang meer aan hechten.
    Wel dat jongens het langer en met momenten intenser uiten.
    Het is zoals ik schrijf, vaak gaan mensen gedragingen van pubers plaatsen in een hokje (wild, stout, braaf, lief) omdat ze niet weten wat net samenhangt met die ontwikkeling. Iedereen weet dat pubers fysiek ontwikkelen, weinigen die de impact van ontwikkeling van hersenen kennen.

    Het is net zo dat mensen vaak denken dat meisjes gevoeliger zijn dan jongens, hoewel in hun ontwikkeling net het tegenovergestelde is aangetoond.

    Je gelijk willen halen, door woorden in de mond leggen, is natuurlijk makkelijk.
    Willen verstaan wat ik zeg of zelfs nog maar eens opzoeken, maar dan geen artikel in 'de flair' ofzo, wil je dan liever niet doen??

  • 'Wat ik in die 16 jaar als grootste verschil al gemerkt heb.. jongens blijven véél langer gevoelig voor het affectieve. die genieten van knuffelen, eens bij ons in bed liggen, die eisen mijn aandacht enorm op, maar vooral emotionele aandacht. Mijn jongens zijn héél gevoelig voor woorden'

    Hier zeg je toch letterlijk dat jongens daar wel lang gevoelig voor zijn en meisjes niet? Hokjesdenken dus.

    De Flair heb ik nog nooit van mijn leven gelezen. Wel al heel veel wetenschappelijk werk smile.gif

    Maar zoals je zegt, we wijken af, dus we laten het beter hierbij.
    2 keer aangepast. Laatste keer door Lina op 15/09/2017 09:35
  • Waarom gaan ouders die kinderen van het ene geslacht hebben altijd op hun achterste poten staan als er eens iets positiefs gepost wordt over het andere geslacht?

    De TS wil toch gewoon wat geruststelling over hoe het is om jongensmama te zijn en enkel dat? Dus als we dan positieve punten aanhalen die voor veel jongens gelden of voor veel jongensmama's herkenbaar zijn, hoef je dat echt niet te kelderen door te gaan roepen dat dat voor jouw dochter niet geldt en dat dat clichédenken is?

    Uiteraard zijn er altijd uitzonderingen, op alles. Maar IN HET ALGEMEEN zijn jongens langer knuffeliger, voetballen er meer jongens, spelen jongens wilder, houden ze meer van avontuur etc. dan meisjes, zijn ze makkelijker en directer in de omgang. En in het ALGEMEEN gaan meisjes liever shoppen, zijn er meer meisjes die gaan dansen en turnen, zijn meisjes minder competitief, zijn meisjes verbaler en communicatiever.

    En als jongensmama trek ik me soms wel op aan die clichés, en sorry, ze worden vaak bevestigd ook. Daar is toch niets mis mee? Je hoeft dat echt niet altijd af te schieten.

    En aan de TS: ik begrijp volledig je gevoel. Maar eens die derde jongen er is, ebt dat weg. Ik heb ook 3 jongens en kan mij nu er zelfs geen voorstelling meer van maken dat ik een dochter zou hebben. Nochtans ook lang naar verlangd. En nu zou ik nooit anders willen.
  • Bedankt voor de reacties!

    Het is ook zo, je hebt er geen vat op op welk geslacht je krijgt. En dan denk ik, het leven heeft voor ons 3 zonen in petto. En ik weet uit ondervinding dat zonen super zijn. Maar denk dat het ergens logisch is, (zeker vanuit maatschappij uit) om kinderen van beide geslachten te hebben.
    En dan blijf ik wel nog steeds jaloers op mensen die het wel hebben, en zeker mensen die er naar uitgekeken hebben (zoals mij) en die dan krijgen wat ze willen... Soms heb ik het gevoel dat het mij niet gegund is.

    Maar langs andere kant. Ik begin ons meneertje te voelen. En ik vind het super. Ik kijk er zoo naar uit om hem te leren kennen. En ik weet nu al dat ik smoorverliefd ga zijn op ons manneke smile.gif En @Leen het geeft mij echt vertrouwen dat het wegebt. Want ik heb zo uitgekeken naar een meisje, en puur voor die meisjeskledij. Maar ik hou mij ook vast aan wat jullie, maar ook vriendinnen zeggen (die wel dochters hebben), dat een dochter niet altijd alles is. Ik moet gewoon mijn ideaalbeeld wat bij passen. Wou zo graag een groot gezin, een gezin met 3 kinderen, maar had wel nooit gedacht dat het 3 jongens gingen zijn smile.gif Maar ik denk wel dat het met zal wegebben. EN nu zit ik ook nog es met mijn hormonen wink.gif

Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld