Direct zwanger

  • Direct zwanger

    Hey,

    Ik heb het geluk om na de eerste maand proberen, direct zwanger te zijn.
    Ik ben nu 7 weken, ik ben blij, versta me niet verkeerd.
    Maar het overvalt me zo, ik dacht dat ik wat meer tijd zou krijgen van moeder natuur.
    Ik hang dus letterlijk tussen een roze wolk en een onweer.
    Het ene moment ben ik blij en kijk ik naar geboortekaartje, namen,..
    Het andere moment denk ik oh nee, hoe vang ik dit toch op? Ben ik hier wel klaar voor?
    Ik voel er mij zo ingegooid, weet totaal niets over zwanger zijn, wat ik mag en niet mag,
    Wat ik kan voelen en niet, dus bij het minste krijg ik dus een Stressaanval.
    Genieten is dus niet aan de orde.
    Ik durf er ook tegen niemand iets over zeggen omdat iedereen deze stap van ons verwachtte.
    We zijn reeds een hele tijd samen en alles valt mooi in elkaar.
    Ik voel me beetje schuldig.
    Nog iemand met zelfde gevoel en gaat dit weg?

    Grtjes
  • Ik herken het wel.
    Niet zozeer dat ik niet voorbereid was, want ik had al enorm veel gelezen, gepraat met zwangeren,....
    Maar we hadden het gewoon nog niet verwacht.
    We hadden nog niet eens moeite gedaan.
    Niet getimed, niet bewust mee bezig.
    Ik had mij dit romantischer ingebeeld wss.

    Je zal binnenkort een 1ste echo hebben en je zal smelten voor jullie wondertje.
    Geniet ervan.
  • Ik dacht zo precies hetzelfde bij mijn eerste zwangerschap. Die was na drie maanden ook al prijs. Alleen ik had van die domme gedachten, "kan ik dadelijk niet meer rustig mijn haren krullen" goofy.gif goh wat had ik het mis, dat was het het minste waar ik me druk om hoefde te maken goofy.gif

    Maar dat zijn normale gedachten die je hebt hoor. Het is ook nog maar zo pril, als straks je buik groeit en je je kindje voelt schoppen gaan al die onzekerheden weg. Tot je kindje geboren is dan.. Dan beginnen ze weer, haha tongue.gif
  • Haha ook herkenbaar! Hier 1 september gestopt met de pil, 7 oktober had ik m'n positieve test van (de huwelijksreis naar Kos was zo saai dat we niks anders konden doen wink.gif )

    Bij ons was het vooral moeilijk om bepaalde mensen in de familie in te lichten, omwille van problemen met zwanger geraken langs beide kanten.

    En dan kwam de praktische kant ... ik was uitgerekend midden in mijn examens van mijn tweede jaar avondonderwijs. Maar goed ... het voordeel van volwassenonderwijs is dat ze dat blijkbaar wel gewoon zijn en ik mocht een deel van mijn examens vroeger doen en eentje in tweede zit (al stelde mijn schoonmoeder voor dat ik de dag dat ik uit het ziekenhuis thuis kwam, 's avonds wel gewoon mijn kon doen en zij wel zou opletten)
  • Ik was van mijn 1ste kindje ook van de eerste maal zwanger. Twijfels had ik zeker. Kwam daar nog eens bij dat ik en de papa uit elkaar zijn gegaan toen ik 5 maanden zwanger was. Gelukkig had ik veel steun van mijn familie en toen mijn zoontje een paar maanden oud was, begon ik een nieuwe relatie.
    Mijn zoontje is nu 2,5 jaar en wij gaan proberen om zwanger te geraken. Ik hoop dat het weer zo vlot zal gaan.

    Vele groetjes,
    Z.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld