mijn hond en een nieuw mensje??????

  • Kan iemand mij zijn ervaringen vertellen hoe je hond al dan niet de baby heeft aanvaard.
    Onze hond, een cocker spaniel (6 aar), is extreem verwend, het hele huis is van haar (ze gaat en staat waar ze wil), de eerste knuffel bij thuiskomen ook.Ze is heel erg lief en aanhankelijk en heeft nog nooit iets of iemand gebeten. Nu heb ik wel wat schrik voor als ’t kindje begint te kruipen of te lopen. We weten hoe we het moeten aanpakken als we uit de kliniek komen met de baby en hoe we de hond er moeten bij betrekken in plaats van haar af te stoten en haar terecht te wijzen als ze in de buurt van de baby komt... maar in mijn omgeving zijn er toch drie gevallen waarbij de hond een gevaar was voor de baby en waar de hond dan buiten ’gevlogen’ is.Ik hoop op een paar reacties van de andere kant ook want ik mag er niet aan denken dat ik mijn trouwe vriend zou moeten opgeven. upset.gif alvast bedankt
  • hoi fanny,
    ikzelf heb een zoontje van 6maanden en een hond(golden retriever)van bijna 7 jaar.
    we habben geen enkel probleem gehad,net alsof brent er altijd al geweest is!
    nu moeten we juist opletten dat brent niet teveel aan zijn haren of oren trekt,maar hij trekt zich daar eigenlijk niets van aan.
    groetjes
  • Even denken wat ik hierover nu weer op de school geleerd heb!

    Als je wil zoek ik het wel even goed op hoor.

    De hond mag niet op de zetels of op bed!
    Die het hoogste zit is de leider dus ...
    Moet je voor de geboorte mee beginnen.

    Kind mag nooit de hond in de ogen kijken,is bedreigend.
    Ook nooit naar de hond toegaan. Altijd de hond laten komen.

    Je kan eventueel een bench (zo’n kooitje voor binnen) aanschaffen en de hond hieraan laten wennen. Het kindje moet dan leren de hond gerust te laten als hij daar in zit.
    Het lijkt zielig maar als je het goed aanpakt dan kan het ook een rustplek voor de hond worden en even veilig voor het kindje als het bv. begint te kruipen.

    Wij hebben zelf een hond en 3 kinderen. Een baby van bijna een jaar nu. Alles gaat goed. Alleen is onze hond wat te enthousiast. maar verder gaat alles goed.
    Vroeger hadden we ook een hond bij de geboorte van de eerste. Die mocht alles. Ik had erge schrik dat het niet goed zou gaan maar alles is heel goed verlopen. de hond was direct heel beschermend tov onze kindjes.
    Veel succes!
    Anita
  • Ah ja,je moet je kind natuurlijk regels leren ivm de hond. Niet alleen andersom he.
    Want anders vraag je om problemen natuurlijk.
  • Hoi Fanny,

    Wat ook een tip is ... dat je nu al probeert om je hond bij de gezinssituatie te betrekken door middel van een pop ... nu is het nog een pop maar binnenkort is het je baby ... en dan kan je nu al leren om je hond voorzichtig met je baby(pop) om te laten gaan ... wat je niet mag doen is je hond uitsluiten ... vb: als je thuis komt zeg je hem eerst een goeiedag alvorens je je met de baby bezighoud ... want tenslotte hij was er al ... maar hij went dan wel vlug aan de baby en beschouwd die dan ook als zijnde van hem ... zodanig dat het dikwijls moeilijk wordt voor anderen om bij de baby te komen ... maar dat gebeurd meestal enkel bij teven ... wij hebben een Duitse Scheper en heb vroeger ook een Witte herder gehad samen met een straathondje ... maar bij honden die binnen zitten heb je daar meer moeite mee dan honden die buiten in een kot zitten ...

    nog veel succes met jullie babytje en de hond ...
    groetjes van Boopje tongue.gif en haar sjotterke
  • wij waren ook altijd al zo bang de hond de baby niet zou accepteren!!!
    het tegendeel werd waar!!
    de hond is helemaal gek op onze zoon,die twee zijn vanaf dag ??n onafscheidelijk!!natuurlijk letten we nog steeds op want je weet toch maar nooit,h?!!
    het enige dat veranderd is ,is dat de hond zeer agressief naar anderen(vreemden) is (op straat alleen),dit was al tijdens de zwangerschap begonnen(mij verdedigen)!!
    na de geboorte van onze zoon is ie ook zeer beschermend naar de kleine geworden......er moet geen vreemde in de buurt komen!
    soms lijkt het wel of de hond denkt dat de baby van hem is wink.gif ,maar hihi dat weet ik toch zeker dat dat niet zo is haha bigsmile.gif

    ik bedoel hiermee dus dat het echt afwachten is,hoe de hond (of kat natuurlijk) reageert!
    ik weet nog dat ik de eerste keer de hond niet durfde te laten ruiken/snuffelen....maar alles ging goed!! content.gif veel sterkte ermee....groetjes Anja
  • Hoi, ik weet van toen ik geboren werd dat onze hond weg moest, omdat deze agressief werd naar anderen op straat.

    Nu weet ik het nog niet, omdat onze baby donderdag pas ter wereld wordt geholpen, maar ik merk wel dat meneer teckel veel waakser is geworden en mij ook veel meer beschermt. Alleen al als ik de deur uitga dan blaft hij terwijl er niks of niemand te zien is op straat. Alleen even laten weten dat we er aan komen.
  • misschien een tip: als je in het ziekenhuis ligt kan je man het hemdje of lakentje of beertje van je pasgeboren kindje mmenemen naar huis zodat je hond eraan kan ruiken en de geur van je kindje al gewoon wordt.
    Dat hebben vrienden gedaan en alles liep van een leien dakje.
  • Hey fanny,

    Misschien een beetje laat dat ik nu reageer...maar ik was wat aan het "rondsnollen" en wou hier graag nog op reageren!

    Wij hebben een grote (witte!!) Deense Dag van om en bij de 70 kg! Bovendien blijkt ze ook nog een beetje hyperkinetisch te zijn! Zij is ook enorm dominant, dit had zij al van pup af! Voor mensen is ze enorm lief (soms zelfs te...) maar voor andere dieren.... Tjonge jonge, ze valt elke andere hond/kat/vogel... aan.
    Nu hoor ik enige reactie’s: niet genoeg mee bezig geweest, verwent, te groot, te weinig plaats... En nee niks van dit alles mensen!! Korte uitleg:
    Carotje is een "miskleur" en daarom moest zij en haar zuster (ook wit) dood gedaan worden!! Ik en mijn moeder hebben er elk 1 genomen omdat wij enorme dierenvrienden zijn en redelijk veel plaats hebben (+/- half hectare enkel voor de hond). Dez mijne (caro) zat en sliep altijd bij mij binnen want ik was toen nog alleen! Ik nam haar overal mee heen, en ik deed 2 x de week hondeschool met haar!
    Nu vond ik de man van mijn leven (die Caro enorm goed heeft geaccepteerd, en zelfs beter naar hem luisterd nu!), en ondertussen hebben we er een babytje bij (nu 7 maanden).
    Daar ze enorm zenuachtig is hadden we ze op voorhand aller hande dingen laten wennen oa de box, de wieg, de buggy (reeds gaan wandelen met "toen nog" lege buggy), bebloedde doek mee naar huis gebracht van de bevalling, eerste body’ke, eerste vuile pamper... kortom alles wat je je kan inbeelden! Alles tergeefs!! Er zijn nu eenmaal honden die dominant zijn en je kan ze niet zo maar effe duidelijk maken dat ze iets niet kunnen/mogen omdat het gevaarlijk/fout is!!
    Onze oplossing (spijtig genoeg) is dat ze nu in een groot kot zit buiten met een ren van 6 op 3 meter. En 2 x daags laten we ze los lopen (+/- 1 uu), maar ze mag niet meer in huis. Ik moet zeggen dat ik het zielig vind voor haar, maar er is geen betere oplossing denk ik! Ik wil ze niet wegdoen want niemand wil zo’n hond!! En ik wil niet op mijn geweten dat ze iemand zou bijten, dus... Ze mag bij ons blijven tot ze sterf, maar spijtig genoeg zijn er voor haar enorme beperkingen..... down.gif
    Conclusie: volgens mij wordt een mens in de dierenwereld nooit echt "aanvaard", de wet van de sterkste teld altijd gelijk wat je er ook voor probeert!

    Amaai tis nen hele boterham geworden! Alvast veel geluk en laat eens weten hoe het nu is verlopen...
    Groetjes
    Jes
  • Hallo iedereen,

    ik ben blij dat het bij de eeste mensen lukt om een hond en babytje te hebben.
    Wij durven het niet te riskeren: onze hond is 13jaar, bijna doof, hyperkinetisch (nog steeds ondanks zijn leeftijd) en hij bijt. Veel mensen hebben er schrik van, maar ik hou van hem. Waarschijnlijk is hij een beetje seniel geworden (kan bij honden ook voorkomen) en herkent hij ons af en toe niet meer waardoor hij soms heel lief is en soms heel gevaarlijk. Het doof-zijn helpt daar ook niet aan want nu verschiet hij wanneer je in zijn buurt komt wat natuurlijk een bijt-reactie teweeg brengt. Om eerlijk te zijn hoopte ik dat hij zou ziek worden tijdens die negen maand zwangerschap (hij is toch al 13 jaar h?) maar hij is nog steeds even levendig. In de tuin (al dan niet in een kot)kunnen we hem niet laten want hij is rot-verwend en is het niet gewoon om alleen te zijn dus blaft hij de hele dag en de nieuwe buren hebben de politie al eens willen sturen.
    We hebben al gevraagd aan de dierenarts of hij soms geen mensen wist die onze hond nog zouden willen hebben... maar tevergeefs natuurlijk. Wie wil er nu een gevaarlijk beest van 13 jaar. En de kennel is al helemaal uitgesloten, daar zou hij helemaal triestig worden.
    Morgen krijgt hij dus zijn spuitje... ik ben al de hele week misselijk van het idee en kan er echt niet mee om maar we weten gewoon geen andere oplossing. Misschien dat ik het weer niet over mijn hart krijg want twee weken geleden zou ik ook gaan en toe lukte het ?cht niet.
    Sommigen zullen mij wreed vinden, maar ik kan je verzekeren dat ik nog nooit zo een moeilijke beslissing genomen heb en er zelf helemaal niet goed van ben. Ik hoop nog steeds op een andere oplossing. Misschien heb ik gewoon te veel schrik... ik moet zelfs nog bevallen (over een maand). Misschien stel ik het beter uit tot dan??

    Nog een verhaaltje: mijn echtgenoot had vroeger ook een hond (van een kennel) en zijn ouders deden die hond weg, wegens "te gevaarlijk". De mensen dat die hond hebben overgenomen wisten dat het een gevaarlijke hond was maar toch wilden ze hem want zij wisten hoe je een hond moest opvoeden (en mijn schoonouders en de eigenaars ervoor dus niet) en enkele weken later heeft de hond hun kindje gebeten.

    Sorry voor mijn lang verhaal maar ben toch blij dat ik het heb kunnen schrijven.
  • Wil niet teveel kritiek geven of geen hetze starten, maar als enorme dierenliefhebber moet ik hierop wel reageren: hoe kan je je diertje na 13 jaar lief en leed gedeeld te hebben een spuitje geven???? Ik heb zelf drie honden (2 boxers en een mopshondje) en ik mag er niet aan denken, zelfs niet als ze ’gevaarlijk’ zijn, mijn beestjes zullen tot de laatste snik bij ons blijven. Het zijn onze schatjes die wij opgevoed hebben...
    Please, denk er nog eens goed over na...
    Hij is al 13 jaar, je kan dit leven toch niet abdrupt be?indigen????
    Bij de aanschaf van een hond moet je ermee rekening houden dat het beestje misschien 16 jaar deel van je leven kan uitmaken, je zorgt ervoor in goede en speelse tijden, je maakt je hondje zindelijk, maakt z’n eerste onweer/storm samen mee, stelt hem gerust, hij troost je als je je triestig voelt, is onvoorwaardelijk trouw aan z’n baasje... En als hij het moeilijk heeft en hij begint zich niet goed te voelen, moet er ook voor hem gezorgd worden, net zoals hij voor jullie al die jaren gezorgd heeft. Maar in de plaats daarvan krijgt hij een spuitje.

    Ik weet wel dat je bezorgd bent over je kindje, maar een kind mag sowieso nooit alleen zijn met honden. Je moet er altijd over waken. En daarbij komt nog dat honden aanvoelen dat het een hulpeloos wezentje is...

    Sorry voor de commentaar, maar ik krijg er tranen in de ogen van als ik eraan denk...

    Please, blijf verderzoeken naar een ’nieuw baasje’ of andere oplossingen...
    Anders moet je een oproep lanceren op ’http://www.dierenvrienden.be’ op het hondenforum.

    down.gif
  • Je zal je wel altijd schuldig blijven voelen maar dat gevoel zal niets zijn vergeleken met wat je zou voelen moest je hond inderdaad jouw of iemands ander kindje verwonden of erger.Ik vermoed dat je hem ook niet gelukkig zal maken door met zo iets klein dat al jouw aandacht nodig heeft thuis te komen.Zoals je jouw hond beschrijft, heeft hij een rustige oude dag nodig.Dat heb je proberen te vinden.
    Je kan nog eens proberen via Gaya(tel 022452950),die weten mischien waar honden op pensioen kunnen gaan.Mischien die mevrouw die die spaanse windhonden opvangt.
    Ik zou toch niet wachten tot met de bevalling,je moet de tijd hebben om dit te verwerken voor je aan het volgende hoofdstuk begint.
    Ik hoop dat je een goede oplossing vindt en wens je veel sterkte bij het afscheid van je hond.
    Groetjes Nimu?
    wink.gif wink.gif
  • Hallo, hier ben ik nog eens, ik hoopte dat iemand ondertussen al gereageerd had.
    Inderdaad Lies: hoe kan ik hem laten inslapen na dertien jaar? Dat is nu ook mijn probleem... ik kan het niet, maar net zoals Nimu? zegt: het schuldgevoel dat ik zou hebben, moest hij mijn kindje verwonden zal erger zijn. Hij heeft inderdaad een rustige oude dag nodig en ik ga dadelijk bellen naar Gaya en een oproep lanceren op het forum bij dierenvrienden.
    Een volwassen persoon die kennis heeft van honden kan volgens mij nog heel goed met onze hond omgaan, maar een kindje lijkt toch iets te riskant.
  • Ik hoop echt dat je zo een oplossing vindt voor je hond en hem geen spuitje geeft.
    Ik zit er al de hele dag mee in m’n hoofd...
    Ik hou zov??l van dieren dat ik er niet mee kan leven dat zovele honden een spuitje krijgen.
    Ik denk dat jij je ook beter zal voelen als je toch nog een andere oplossing vindt om z’n oude dag door te brengen.

    Ik wens je veel sterkte, maar please, laat hem niet naar de hondenhemel gaan...

    Groetjes, Lies
  • Ik heb net gebeld naar gaia.. ze hebben mij aangeraden om eens een muilkorf en medicamenten tegen agressie te proberen.
    Maar eerst moeten we eens naar een hondenpsycholoog gaan om te zien of de agressie door de ouderdom komt of gewoon omdat hij agressief is zodat ze weten welke medicamenten eventueel zouden kunnen helpen. Blijkbaar komt dat nogal veel voor bij oudere honden.
    Ik voel mij zo belachelijk dat ik daar zelf niet aan gedacht heb. Raar h?, als een persoon ziek is, loop je al de dokters, specialisten en psychologen af om een oplossing te vinden en bij een dier denk je: binnen in huis, buiten in kot, kennel, weggeven of spuitje. Ik voel mij beschaamd en ben h??l blij dat Nimu? aan gaia dacht! We zullen wel zien wat het geeft.. een psycholoog voor een hond.. ik vind het nog steeds een raar idee.
  • Beste Didi,

    Ik (met mijn witte dog Caro) weten hoe je je voelt!! Ik ben ook een onorme dierenvriend maar heb er ook al over nagedacht gehad om haar een spuitje te laten geven... Ik heb dan toch maar gekozen om haar in een grote buitenren te laten en het zo eens te proberen! Nu hebben wij een huis gekocht met nog meer grond aan! Het enige probleem nu was dat: heel de tuin DEGELIJK moet afgemaakt worden, en dat de tuin terug moet ingezaaid worden en er nog verbouwingen moeten gebeuren aan het huis zelf. Ze gaat mee met ons hoor, maar ze zal meer dan een jaar lang niet meer haar benen kunnen strekken! Al?, ze krijgt wel terug een buitenren en ik zal met haar gaan wandelen (met muilkorf over HEEL het hoofd!!!!) en af en toe kan ze bij mijn ouders met haar zus gaan spelen, maar ze zal niet dagelijks kunnen ravotten.
    Ik heb toen ook nog eens goed overwogen wat het beste was dat we konden doen... Maar wij hebben besloten haar toch mee te nemen en we zullen wel zien! Ik kan wel goed begrijpen hoe je je voelt, en laat je niet ompraten door mensen die je schuldgevoelens proberen te geven! Sommige weten niet wat het is om een hyperkinetische en gevaarlijke hond te hebben en hoe vermoeiend ze zijn!! En natuurlijk zal je h??l je leven met een "schuld"gevoel zitten en dikwijls aan hem/haar denken, maar soms... h??l soms... is het toch de beste oplossing!!

    Veel succes!!
    Jes
  • Didi,daarom zijn we met velen h?,twee weten meer dan ??n.Ik hoop dat je de juiste behandeling vindt voor je vriend.Ik heb wel al van dierenpsychologen gehoord maar had er ook niet aan gedacht.
    Laten inslapen is natuurlijk het laatste,maar ik was ook bezorgd om de kinderen.Met de nodige medicatie kan het dat je hond een mooie oude dag bij jou krijgt.Het zal hem mischien zelfs goed doen dat hij iets rustgevend krijgt.Als je op die leeftijd nog hyper bent zal je wel naar wat rust snakken.Wees wel altijd allert want hij is bij wijze van spreken hoogbejaard en dan zal een kleine peuter in huis niet echt iets zijn waar hij zat op te wachten.
    Voor jullie een mooi begin gewenst en voor je hond een mooie herfst.
    Laat eens iets weten hoe het verder gaat ja.
    Groetjes Nimu? thumbup.gif
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld