Te kleine bekkendoorgang en nog niet ingedaald (37w6d)

  • Te kleine bekkendoorgang en nog niet ingedaald (37w6d)

    Hallo iedereen

    Ik ben wat op zoek naar ervaringen van anderen aangezien ik wat radeloos begin te worden en slecht slaap erdoor.

    Afgelopen maandag, op 37w 6d, was ons kleintje nog niet ingedaald en had ik nog niets van opening. Aangezien ons kleintje de afgelopen maanden al altijd groot geschat wordt (nu al 3kg800), heeft de gynaecoloog beslist om een bekkenmeting te laten uitvoeren woensdag, resultaat: ingang is 11 cm waar ze liefst 13 cm hebben.

    Donderdag had ik om 1u ‘s nachts echt stekende pijnen en menstruatiepijn in mijn onderbuik, het was op en af, ik dacht aan indalingsweëen. Donderdagmiddag wat vochtverlies en op aanraden van de gynaecoloog naar het ziekenhuis geweest. Loos alarm maar wel 1cm opening maar kindje nog steeds hoog.

    Als het kindje niet indaalt tegen maandag, wil de gynaecoloog liever geen risico meer nemen en wil ze een keizersnede uitvoeren. Hier ben ik echt kapot van, al vanaf het begin van de zwangerschap droom ik van een natuurlijke bevalling met zoveel mogelijk natuurlijke pijnbestrijding (massage, warmte door douche/bad, ...). Keizersnede lijkt mij op dit moment pure horror sad.gif
  • Hallo,

    Ik heb ook een smal bekken. Zo bleek achteraf, geen meting gehad, maar moeder en zus hebben hebben ook altijd zware bevallingen gehad (zus zelfs spoedkeizersnede 1ste).

    Ik heb een heel zware bevalling gehad: op 40 weken niet volledig ingedaald, ingeleid geweest. Zijn hoofdje keek naar links en ik kreeg hem er niet uit.
    Ik droomde ook van een bevalling in bad, geen epidurale, zo veel mogelijk natuurlijk.

    mijn bevalling werd: 14u weeën, epidurale, in beugels na 2 uur persen bevallen met 4 mensen die op mijn buik duwden en benen sleurde, en de gynaecoloog die hem er met een knip, zuignap en haar handen letterlijk heeft moeten uit sleuren. Het was voor mij echt horror, ik dacht dat ik een taaie was, maar ik had zoveel pijn dat ik zelfs vergat dat er nog een kind kwam, ik was volledig weg van de wereld op t einde. Ik weende geen tranen van geluk maar opluchting als hij er was.
    ik ben nadien nog flauw gevallen op de kamer omdat mijn lijf helemaal gesloopt was.

    wil maar zeggen, ik hoop echt waar dat het bij jou vlotter gaat.
    maar je weet niet hoe het op voorhand gaat.
    En ik weet niet of ik een keizersnede bij een tweede liever "wil", maar ik ga er allezins heel goed over praten met de gynaecoloog en haar advies volgen. Mijn eerste bevalling zou ik liever niet meer op zo n manier mee maken. Het gaat mij niet om de pijn zelfs, het gaat vooral om de wanhoop van hem er niet uit te krijgen en de machteloosheid van overgeleverd te zijn. De pijn is vergeten, maar die gevoelens weet ik nog altijd.
  • @Dubbieflow , ik begrijp dat het een ontgoocheling is dat je waarschijnlijk niet natuurlijk zult bevallen, zeker als je heel bewust hebt nagedacht over hoe je het wél graag had geprobeerd...

    Enkele weken voor de bevalling hebben ze bij mij ook een bekkenmeting gedaan, en hieruit bleek ook dat mijn bekken heel smal was. Eén kindje was ingedaald en lag goed, het andere kindje lag in stuit. Mijn gynae had vrees dat door mijn te smal bekken de bevalling niet vlot zou lopen en we hiermee zeker risico's zouden nemen t.o.v. het tweede kindje. Als ik wou, mocht ik het proberen, en in het slechtste geval zouden ze dan overgaan tot spoedkeizersnede...

    Niettegenstaande ik me vooraf niet te veel verwachtingen had gesteld, in noch de ene, noch de andere richting qua bevallingswijze, heb ik op dat moment gewoon gevraagd: "wat houdt het minste risico in voor de kindjes". Ik heb mijn antwoord gekregen en daar dan ook voor de volle 100% voor gekozen: een geplande keizersnede.

    Had ik liever een natuurlijke bevalling gehad? Jazeker. Bij een keizersnede verloopt alles veel sterieler en kan je behoorlijk wat klachten hebben bij herstel. Toch zou ik - mocht ik het opnieuw kunnen doen - geen andere optie kiezen.

    Bij een geplande keizersnede hoef je je zeker geen horrortoestanden voor te stellen. Er werd heel goed voor me gezorgd, alles werd haarfijn uitgelegd, er heerste een rustige / bij momenten zelfs gezellige sfeer in de operatiezaal etc.

    Ik hoop voor je dat je een mentale klik kunt maken, zodat je toch vol verlangen kunt uitkijken naar de dag van je bevalling, op welke manier die dan ook gebeurt. Veel succes en alvast proficiat!
  • Idd mee eens met pumbach.

    Wil nog even aanvullen: mijn zus had door haar beide keizersnedes, helaas het gevoel dat ze niet haar kinderen zelf op de wereld heeft gezet.
    maar dat gevoel heb ik dus ook niet... X aantal jaar geleden zonder medische hulp betwijfel ik of het goed was afgelopen.
    En naar mijn gevoel heeft de gynaecoloog de bevalling gedaan en ik voel mij "gefaald".

    mijn zus heeft bij haar geplande keizersnede ook een positief gevoel overgehouden: de dokter was heel relaxed en aangenaam, er stond muziek op, hij vertelde wanneer het kindje zichtbaar was en het werd snel bij haar gelegd. Ze heeft ook heel mooie stralende foto's.
    Terwijl op mijn foto's lijkt mijn hoofd een rooie strandbal en ik durfde ze pas na 6 maand te bekijken, omdat ik er nog zo van onder de indruk was, zielig he.
    Maar bon, toch gedurfd om nu terug een tweede te krijgen en heb een schat van een zoontje in de plaats smile.gif

    Probeer u gewoon niet vast te pinnen op die droombevalling, het loopt soms anders.
    En het voornaamste is dat uw kindje en jij er gezond en wel van afkomen.

    Veel succes gewenst !
  • Een droombevalling is eentje waar je samen met een gezond kindje kan op terug kijken en die wens ik iedereen toe.
    Een droombeeld is helaas niet altijd mogelijk en die klik zal je wss niet direct kunnen maken maar probeer het positief te zien.
    Uw kleintje gaf u al een mooi cadeau. Zijn babyvetjes zorgden er voor dat de dokter toch eens wouden controleren of er wel voldoende plek is.
    Het is niet wat je gehoopt had maar je weet waar je staat nu .
  • Eerst en vooral een dikke knuffel, ik kan mij voorstellen dat het geen leuk nieuws was.

    Hier ook een te smal bekken. Mij is steeds gezegd dat ze dat op voorhand eigenlijk niet zeker kunnen weten, dus bij mij werd het pas ontdekt tijdens de bevalling van mijn oudste. Een ellenlange bevalling, met een kind dat het heel moeilijk kreeg met de weeën (hartslag die constant wegzakte), urenlang in dezelfde houding moeten liggen om toch voldoende zuurstof tot bij de baby te blijven krijgen (10u lang op mijn linkerzijde), meer dan 20u weeën en dan nog een uur met volledige ontsluiting wachten om te zien of hij er toch uit zou kunnen komen. En dan op het einde van de rit doodvermoeid een ongeplande keizersnede. De tweede keizersnede was gepland en ik moet bekennen dat dat veel vlotter ging, een fijnere ervaring was en ook voor een vlotter herstel gezorgd heeft.

    Af en toe ben ik jaloers op verhalen van dames die vlot bevallen en dezelfde dag met kind in eigen armen naar huis mogen, maar dat lukt nu eenmaal niet. En ik voel mij op zich niet slecht over de keizersnedes. Ik ben vooral dankbaar dat het bestaat. Een keizersnede is niet het einde van de wereld.

    Als ervoor gekozen wordt, informeer dan goed hoe dat verloopt in je ziekenhuis, want dat is niet overal hetzelfde. Bij ons werd er bijvoorbeeld gezorgd dat ik mijn kindjes binnen het uur bij mij had. Na de geboorte mocht ik hen na de eerste check door de kinderarts eerst even zien en aanraken (gyn was op dat moment al gestart met hechten), waarna ze een half uurtje in de verloskamer bij hun papa gingen skinnen (daar was het warmer dan in het OK), drie kwartier na de geboorte was ik bij beiden al borstvoeding aan het geven. Stiekem vond ik dat eigenlijk wel heel mooi dat ze nadat ik hen 9m voor mij gehad had, rechtstreeks naar hun papa mochten. Van mama's buik naar papa's armen was hier dan ook de aankondiging in de sms naar de ruimere familie smile.gif.

    Veel succes met de laatste loodjes en een vlotte bevalling en herstel gewenst!
  • Dank u wel iedereen voor de eerlijke reacties! Voor mij is het enigzins een hulp om tot het besef te komen dat keizersnede de beste optie is. Er zijn momenten dat ik dit maar al te goed besef en er heel helder kan over praten met mijn man. Maar dan zijn er de zwakkere momenten, als ik bijvoorbeeld alleen ben dat ik opnieuw aan de natuurlijk bevallen denk.
  • @Elaria: Heel heftig om te lezen wat je allemaal hebt moeten doorstaan! Ik heb er nog niet voldoende bij stilgestaan dat mij dit ook kon overkomen, mocht het een natuurlijke bevalling worden. Ik kan inderdaad heel goed begrijpen dat je iets dergelijks nooit vergeet. Ik heb in mijn geval nog ‘de keuze’ voor keizersnede en ben er nog op voorbereid. Door jouw ervaring te lezen sta ik sowieso al meer achter de keizersnede. Het gaat ten slotte om de gezondheid van het kind en niet om wat mama liefst wil meemaken. Mocht er hier een tweede komen en het wordt op een kleine/normale grootte geschat en het is haalbaar, dan kunnen we misschien natuurlijk overwegen als het niet wordt afgeraden. Als het opnieuw een grote baby is, zal de keuze door de gynaecologe snel gemaakt worden denk ik.

    Sowieso zal ik nog bij mijn gynaecologe polsen hoe zij alles aanpakt, qua muziek, uitleg, al dan niet foto’s mogen nemen. Misschien hecht ze belang aan wat we verwachten.

    Ik kan niet anders dan je gelijk geven: de gezondheid van het kindje is inderdaad veel belangrijker!

    Dank u wel! Ik wens jouw gezinnetje alvast het allerbeste toe!
  • @Pumbach: Ik herken mij in wat je vertelt. De gynaecologe heeft mij ook gezegd dat mocht het ‘op gang’ komen, ze het een kans wil geven. Maar daarbij heeft ze dan aangevuld dat als ze tegen maandag niet is ingedaald, zij liever zou opteren voor een keizersnede. Ik ben er bijna zeker van dat ze niet zal ingedaald zijn. Mijn man heeft op zich zijn keuze gemaakt in belang van dochterlief en begrijpt mij zeker omtrent mijn teleurstelling. Op zich moet ik zelf niet meer twijfelen omtrent mijn keuze. Ik wil net als jou het minste risico nemen.

    Goed om te weten dat een keizersnede op zich ook rustig/gezellig kan verlopen. Ik laat het in elk geval op mij afkomen.

    Hartelijk dank voor de lieve woorden! Ik ben heel blij dat ik op dit forum mijn hart heb kunnen luchten en ervaringen van anderen kan meekrijgen. Het is voor mij zeker een goede hulp geweest! Ik wens ook jouw gezinnetje alvast het allerbeste toe!
  • @Neuzeke: Ik kan niet anders dan jou volledig gelijk geven in wat je zegt. Het droombeeld was er zolang ik die bekkenmeting niet liet uitvoeren. Ik moet op zich dankbaar zijn dat ik van grote risico’s wordt gespaard dankzij de babyvetjes.

    Dank u voor jouw reactie, het doet me veel meer helder denken over de situatie en dat is exact wat ik nu moest kunnen. Ik zal nog vaak terugdenken aan jouw reactie
  • @Lily87: Mijn gynaecologe deed sowieso niet standaard de bekkenmeting. Maar gezien het niet indalen en de grootte van ons kleintje wilde ze toch wat meer zekerheid. Ze wil mij de taferelen van zuignap, verlostang, duwende vroedkundigen op de buik, lange arbeid etc. besparen en wil volop denken aan de gezondheid van het kindje. Als ik lees wat je allemaal hebt moeten doorstaan, kan ik heel goed begrijpen dat keizersnede de beste optie is. Inderdaad is het zo dat we jaloers kunnen zijn op natuurlijke bevallingen, maar op zich primeert het kindje.
    Maandag hebben we nog een controle en hebben we tal van vragen dat we zullen afvuren in verband met de keizersnede, kwestie van een juist beeld te kunnen vormen en geen verwachtingen te hebben. Ik weet alvast dat ik pas naar de kamer mag als ik mijn tenen kan bewegen, geen idee hoe lang dit kan duren. Intussen mag dochterlief bij papa skin-to-skin liggen, dat stelt me wel enorm gerust. Papa is er enorm nerveus voor maar dat wordt een prachtig moment voor hem na die 9 maanden.

    Dank u wel voor de lieve woorden en het delen van jouw ervaring! Ik wens ook jouw gezinnetje alvast het allerbeste toe!
  • Mijn kinderen zijn pas ingedaald tijdens de bevalling, nooit ervoor, ook mijn eerste.
    Gyn hier maakte er geen bezwaar over en heeft er zelfs nooit naar gekeken, opening wordt hier ook nooit nagekeken. Bekken wordt standaard niet gemeten.
    2 keer bevallen in het ziekenhuis met 1 van de minste keizersnede van het land.

    Jou verhaal is enigzins anders gezien de meting wel is uitgevoerd...
    Een bevalling loopt ook voor mensen zonder dergelijke indicatie niet altijd zoals gehoopt. Het op je laten afkomen en niet te veel verwachtingen hebben lijkt me steeds het beste!

    Heel veel succes en moed! Zet jezelf en je baby voorop!
  • Hallo @Dubbieflow, hoe is het gegaan met je bevalling? Want ik veronderstel dat die inmiddels achter de rug is? smile.gif
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld