Bang

  • Bang

    Met nog 1 maandje voor de boeg begint de schrik er hier serieus in te komen. Ik ben voornamelijk bang voor 1 ding. Het zit zo. Ik ben vanonder nogal smal. Maar écht smal. Niet lachen: tampons uithalen of een gynaecologisch onderzoek zijn de hel voor mij. Niet dat ik vaginisme heb, bij het vrijen lukt alles prima bijvoorbeeld, maar ik heb echt het gevoel dat ik, ja, gewoon minder breed ben dan een standaard vrouw (of misschien heeft mijn man misschien een minder brede piemel, dat kan ook, en is het daarom dat ik er dan geen last van heb). Zijn er nu al dingen die ik zou kunnen doen om het daar beneden al wat op te rekken of voor te bereiden, om het later makkelijker te maken bij de bevalling? Owwww ik voel me echt zo stom nu ik dat hier schrijf, maar dit spookt echt door mijn hoofd. Ik weet dat de vroedvrouw om de opening te kennen ook binnenin moet voelen en het idee alleen al maakt me bang.
  • Er is absoluut iets dat je kan doen! Proberen ontspannen meid. En dit bespreken met je gyne en/of vroedvrouw! Voor de bevalling moet je aan 10cm opening raken en dat is bij iedereen zo (smal gevoel of niet). Dat zal dus volgens mij geen enkele rol spelen dat je gevoel hebt smal te zijn.. van belang is dan enkel je 10cm en je bekkenstructuur. Soms kan het dat je bekken niet goed gebouwd is voor een bevalling (smalle opening of schaambeen dat in de weg zit), maar dat heeft dus niets met je opening van je vagina te maken. Het idee dat je vagina niet gebouwd is voor een normale bevalling kan wel zorgen dat je je bij bevalling zelf verkrampt en kan zorgen dat je bevalling langer duurt. Hoe meer je ontspant, hoe beter...

    Er zijn ook nog de onderzoeken die ze ervoor doen om je ontsluiting te meten (toucheren). Deze zijn niet aangenaam en zullen nog onaangenamer zijn als je je niet ontspant.

    Probeer hier dus goed over te praten zodat je gerustgesteld kan worden en zo ontspannen mogelijk naar je bevalling toe kan leven! Veel succes met je laatste weken!
  • Ik sympathiseer helemaal ... ik was zoo blij toen mijn eerste uiteindelijk met een keizersnede kwam. Heb bij het 2de ook direct opnieuw voor een keizersnede gekozen.
  • Ik denk dat ook wel eens. Nog altijd zelfs, ook na mijn bevalling. Ik had ook moeite met tampons en bezoekjes aan de gyn. Ook ik keek enorm op tegen de bevalling, maar uiteindelijk valt dat allemaal wel mee. Hier is hij er ook uit geraakt smile.gif. Zoals Charlotte al zei, iedereen komt aan die 10 cm. Dus probeer een beetje te ontspannen en te genieten van die laatste loodjes. Het is allemaal zo snel voorbij smile.gif
  • Ik was ook heel smal. Bij nienke heb ik me wezenloos geperst maar ze kwam maar niet. Uiteindelijk flink geknipt en toen na twee keer persen was ze er wel. Flinke punthoofd omdat ze zo lang vast heeft gezeten in het geboortekanaal. Ik vind dat als je van jezelf al weet dat dat een probleem gaat opleveren overleg dit dan vooraf met de gynaecoloog. Ik vond van heel die bevalling de flinke knip het ergste. Vooral het genezings proces erna. Ik was heel bedliggerig. Kon niet zitten van de pijn. En toen raakte het ook nog ontstoken. Een hel!!!
    Toen ik beviel van Emily was ik ook zo bang voor nog een knip! Maar grote zus had toch prima ruimte gemaakt. Mijn lijf wist wat het moest doen en na 3 keer persen was ze er al zonder knip scheur of wondje. Ik was paar uur later alweer op de been en stond de was op te ruimen en mn oudste in bad te doen. Nergens last van.

    Maar bespreek dit echt met je gynaecoloog!
  • Hier ook zo eentje smile.gif Lag ook al enige tijd te persen en er kwam geen beweging in. Uiteindelijk ook geknipt en de gyn heeft de zuiger erbij gehaald en zo is het dan wel gelukt. Achteraf nog enkele dagen wat last gehad als ik wou gaan zitten bijvoorbeeld, maar denk dat dat bij iedereen wel wat is, viel goed mee smile.gif De gyn en de vroedvrouwen hebben mij erg goed geholpen. Je kan het wel hoor, veel succes!
  • Ik had volgens de gyn een 'normaal' bekken en breed genoeg, dus met persen zou er geen enkel probleem zijn volgens wat zij zag op de echo. Toen het moment éénmaal daar was, was ik al bijna een hele dag in arbeid en die laatste 2,5 cm kwamen maar niet los. Ik ben met een falende epidurale bijna 2 uur blijven steken op 7-8cm en ik had enorme persweeën. Tot die 10cm hadden ze met 2 man gespreid met de vingers, en na een kleine 20 minuten persen en veel pijn en paniek van mijn kant, is mijn dochter ter wereld gekomen. Daarbij op het laatste nog een knip gehad en een scheurtje. Nadien vertelden ze mij dat ze aan de hand van echo's en onderzoeksresultaten maar niet konden begrijpen waarom het zo moeilijk ging bij mij.

    Ik wil je nu niet bang maken, want voor hetzelfde geld lukt het bij jou wel goed en heb je een héél vlotte bevalling! Succes, meid!
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld