We kletst er mee; na de bevalling/geboorte

  • Ik steun de mening van Austen. Wij proberen hier ook zoveel mogelijk in te gaan op de behoeften van onze kinderen (3 en 1 jaar). Ze hebben nog nooit langer dan 2 min gehuild in bed. Bij de oudste blijf ik ook bijliggen totdat ze slaapt. De jongste wieg ik in slaap en die slaapt grootste deel van de nacht op mij.
    Ik vind het heel belangrijk dat ze weten dat ik er ben als er iets is. Liever ze een keer te veel uit bed genomen dan te weinig.
  • @Mona
    ben al blij dat ik me geen slechte moeder moet voelen omdat ik ze uit bed haal als ze blijft krijsen.
    Tis natuurlijk niet gemakkelijk (voor mij toch niet) om de grens te vinden tussen wat is spelen en wat is gemeend.
    Krijsen ervaar ik niet als huilen of jammeren dus laat ik niet te lang duren.
    Als ze wat zeurt en babbelt in haar bed blijft ze wel gewoonlijk liggen. Tenzij het een half uur duurt ... dat vind ik persoonlijk al lang voor een kind dat nog geen 2 jaar is.

  • Asil je kan het wel leuk vinden dat mensen u gelijk geven maar geen van de personen die u gelijk geeft zit met uw probleem e 🤣.
    Tenzij je natuurlijk binnen een jaar ook nog een kind wil in slaap wiegen en de andere op uw buik laat slapen.
    Als je dat geweldig vind, allemaal goed e (al lijken mib zo situaties eerder cirkel waar je in vast zit 😬) maar ik dachr niet dat jij dit allemaal zo op vind.
    Aangezien je hier al maanden terug eens over sprak.

    Van mij mag iederen trouwens zeemzoet doen hoor.
    Maar laten we aub niet beginnen over noden en toegeven aan behoeften.
    Terwijl het mss wel is door te weinig oog te hebben voor die zaken en daardoor wat dobbert. Aangepast door Neuzeke op 08/08/2019 14:59
  • @Neuzeke amen! Zo zie ik dat dus ook. Kom op een kind in slaap wiegen, is dat nu voor je eigen gemak.. Of... Maar goed dat we niet allemaal et zelfde zijn want ik zou me daar gruwelijk aan irriteren als een kind de halve nacht boven op mij ligt. Maar das een discussie die al eens eerder plaatst heeft gevonden en ik echt geen zin in heb om nog een keer op te ratelen.
  • Waarom zouden we daar niet over mogen beginnen?
    Ik reageer enkel om een ander beeld te geven, er zijn andere mogelijkheden dan “wees streng en laat maar huilen”.
    En ja, je moet dat inderdaad willen en volledig achterstaan want het is zeker geen gemakkelijkheidsoplossing. En het wil al helemaal niet zeggen dat je niet “streng” bent.
    Er is trouwens ook wetenschappelijk bewijs dat laten huilen een negatief effect kan hebben op hechting. Dus voor mij is het wel belangrijk om in te gaan op de noden van mijn kinderen.
    Asil, doe gewoon wat je zelf wil en hoe je het zelf aanvoelt.
  • Maar het gaat niet alleen over wees streng en laat huilen e.
    Het gaat over vanaf dat ze klein zijn de behoeften en noden van uw kindje goed te bekijken.
    En niet als je eigenlijk een beetje aan het dobberen bent en een beetje sukkelt( hoort nu eenmaal ook bij opvoeden en kinderen laten groeien) doen alsof je dit allemaal doet voor uw kindjes.
    En tuurlijk zijn er momenten dat uw kind moeilijker naar bed gaat en tuurlijk zijn er momenten dat het eens chaos is.
    Alleen is dit bij asil al heel lang zo en dan mag je ook nadenken over uw aanpak.
    Je kan het ook soms gewoon mis aangepakt hebben, daar is niets mis mee, om daar over na te denken.

    Vriendin van mij zat wat in uw situatie asil.
    Die heeft iets gezegd over een boek droomritme ofzo en daar kwam een slaap coach aan huis.
    Achteraf zei die zelf, dat het eigenlijk gewoon effe doorbijten en tijd maken was ipv toe te geven.
    Natuurlijk is op en af de trap gaan, om de zoveel minuten terug gaan, rustig blijven, moeilijker dan kom kind en doe maar.
  • Ik ben akkoord met jouw eerste stuk. Het is inderdaad van in het begin de noden goed bekijken, en dat is zeker niet altijd makkelijk en zal bij iedereen wel eens falen. Maar mijn kinderen hadden vanaf dag 1 de nood om constant bij mij (of mijn partner) te zijn. En ik heb daar aan toegegeven ja, ik zie dat zelf niet als iets wat ik verkeerd heb aangepakt. Maar ik kan me inbeelden dat dat voor anderen wel zo is.

    Ik ben niet akkoord met jouw laatste zin. Gewoon laten doen is echt niet makkelijker dan trap op, trap af enz. Ik denk dat het zelfs moeilijker is. Voor mij althans want dan zou ik los tegen mijn gevoel moeten ingaan.

    Maar bon, mij lijkt de conclusie: doe wat je gevoel je zegt, en als je met iets niet blij bent, probeer het dan te veranderen.
  • Je kan het niet echt verkeerd noemen maar je hebt uw kinderen de kans niet gegeven om zelf in slaap te vallen.
    Als jij dat natuurlijk op deze manier ideaal vind en het niet anders zou willen, dat is wat anders.
    Maar dat is dus net het omgekeerde van bij asil e.

    Met gewoon laten doen bedoel ik ze bij u pakken en in slaap wiegen en toegeven.
    Niet ze negeren want daar ben ikzelf ook tegen.
    Doorzetten vraagt nu eenmaal wat meer tijd, energie en geduld.
  • Het éne kind is het andere natuurlijk niet, en de éne situatie de andere ook niet. Ik weet dat sommige ouders er geen problemen mee hebben om kinderen op of tegen hun lijf te laten slapen. Als dat voor hen goed werkt, mij OK. Voor mijzelf werkt dat niet. Ben er wel voor om bij echt jonge kinderen (onder het jaar, en zeker onder de zes maanden) wel snel te reageren, en niet (te lang) te laten huilen. En dan kan ook nabijheid ‘s nachts soms helpen (al wil ik ze ook dan nog liefst niet echt óp mijn lijf ☺️). Bij iets oudere kinderen wordt het (voor mij persoonlijk) anders. Ik heb wel graag dat ze dan leren dat bedtijd bedtijd betekent. Maar ook dat wil niet zeggen dat het nooít eens gebeurt dat ik ze er toch nog even uithaal. Hier geen kinderen die direct inslapen, net zoals ze ook geen moeder hebben die direct inslaapt, helaas smile.gif Ze zingen, brabbelen,... zichzelf in slaap en dat kan best lang duren. Heel af en toe gebeurt het dat ze al heel lang aan het zingen, brabbelen,... zijn, maar echt de slaap niet kunnen vatten. Als ze dan uiteindelijk (na lang) beginnen huilen van ellende, dan kan het zijn dat ik ze er wel even uithaal. Door even uit dat bed te zijn, vallen ze erna wel gemakkelijker in slaap. Maar dat gebeurt niet elke week, zelfs niet elke maand. Dus ik weet dan wel dat ze geen komedie spelen, en ook dat ze echt wel beseffen dat dat een uitzondering is. Maar soms kunnen ze gewoon niet slapen, ongeacht hoe laat het is of hoe moe ze zijn. Dat heb ik zelf ook, en dan moet ik ook even het bed uit of ik slaap uren later nog niet (& dan voel je je effectief ellendig). Dus op zo’n momenten kan dat, naar mijn gevoel en alleszins in het geval van mijn eigen kinderen, wél inspelen op een behoefte zijn, en niet toegeven aan grillen. Hetzelfde bij ziekte enzo.

    Krijsen is hier trouwens meestal het teken dat het wél komedie is/zinnetje willen doordrijven (niet per se met bedtijd, maar in het algemeen). Wanneer er écht iets aan de hand is, huilen ze op een andere manier (dan is het echt huilen, vol verdriet), maar ook dat zal waarschijnlijk niet bij elk kind hetzelfde zijn.

    Heel moeilijk om voor een ander kind, dat je niet kent, uitspraken te kunnen doen. Zelfs de aanpak tussen mijn eigen kinderen kan niet volledig dezelfde zijn (door de wijzen waarop ze, nogal sterk, verschillen).
  • @asil ik vind je ook zeker geen slechte moeder en vind ook niet dat je het verkeerd hebt aangepakt hoor! Ik geloof zelf ook eerder in de aanpak van mona en austin, maar zoals hier al duidelijk naar voor komt, doet iedereen wat hij het beste vindt voor zijn kind.
    Hier zijn de nachten ook heel wisselend: er zijn nachten dat hij alleen in zijn bedje in slaapt valt en door slaapt, sommige nachten wordt hij wakker, soms ligt hij nog meer dan een uur stil wakker in bed en valt zelf in slaap, en soms begint hij te huilen in zijn bedje. Wij gaan dan ook altijd kijken, hem even vast nemen, of bij hem gaan liggen, of vaak ook in ons bed bij ons leggen.
    Dat huilen heeft meestal ook een reden, dat hij overprikkeld is/ons mist/onze nabijheid vraagt, en dan wil ik hem dat graag geven. Ik vind dat persoonlijk dus ook niet “toegeven aan de grillen van je kind”, maar juist maar normaal aan hun noden tegemoet komen. En dat is écht niet de makkelijkste oplossing want soms ben je idd dan de hele avond bezig.
    Het is soms zooo vermoeiend, maar ik probeer dan aan het “grotere plaatje” te kijken: wat wil ik mijn kind meegeven later? En “nabijheid” is voor mij persoonlijk een belangrijke.

    Hier is er binnen een halfjaar ook een 2e kindje en ik ben er me ook van bewust dat het dan nóg zwaarder zal worden. Ik kan je dus niet echt tips geven, maar gewoon even wat steun en begrip meegeven wink.gif
  • @Neuzeke @lynne mijn dochter slaapt nooit boven op mij en in slaap wiegen heb ik alleen een paar keer gedaan afgelopen maand omdat ze goed ziek was en lag te rillen van de koorts. Dat noem ik niet zeemzoet zijn by the way.
    Ik vraag hier ook gewoon ff om raad niet om "uitgelachen" te worden.
    Waarom is dit forum anders?
    Gaat er ook helemaal niet om dat anderen mij gelijk geven maar ff het gevoel krijgen dat ik het misschien toch niet allemaal zo fout aanpak kan wel ff deugd doen ja.
    Ik neem iedereen zijn standpunt ter harte ook dat van jou @Neuzeke en dat van @Lynne neen ? Heb ik niet geschreven om eens wat strenger te zijn van in het begin? Tis ook nog maar een dikke maand om zeep bij ons omdat ik er echt gewoon alleen heb voorgestaan met een ziek kind. En ja dan ben ik een heel zeemzoete mama.
    Ze is nu weer ziek met goeie koorts dus neen ben gisteren ook niet de strengste thuis geweest en vanmorgen om half zes heb ik ze goed geknuffeld toen ze wakker werd van de koorts ....
  • Met gewoon laten doen bedoel ik ze bij u pakken en in slaap wiegen en toegeven.
    Niet ze negeren want daar ben ikzelf ook tegen.
    Doorzetten vraagt nu eenmaal wat meer tijd, energie en geduld.
    Neuzeke, Gisteren 16:29 #3088

    @Neuzeke ik wieg mijn kind toch niet in slaap??? je verward me met een andere moeder denk ik.
    En het slaapprobleem heb ik idd nog eens gehad maar dat is niet al altijd aan de gang...
    over dit onderwerp ben ik toch begonnen met uitleggen dat het is beginnen slecht lopen door haar ziek zijn en er alleen voor te staan en het stekezot worden van mijn kant?
  • Asil, jij leest alleen wat je wil lezen als het maar in je straatje past. Zelf weten natuurlijk.. Maar vraag dan niet om advies als je toch wil door sukkelen waar je mee bezig bent en je meteen aangevallen voelt door mij en neuzeke.
  • Asil buiten u reageren nog mama's e 🤣.
    Je leest toch de andere mama's hun reacties ook?
    Je kan dat toch wel linken dan e.

    Het gaat ook helemaal niet over slechte mama zijn e.
    Dat halen anderen erbij.
    En je word ook helemaal niet uitgelachen.
    Maar als je natuurlijk alleen raad wil van "oh prima aanpak" mij goed hoor asil.
    Dan kan je er idd voor kiezen om de dames te volgen die wel hun kindje er uithalen, extra knuffelen, mss nog wat bij hen nemen.
    Kan perfect e. Is niets mis mee.
    Ik moet toch niet doen alsof ik dat de perfecte keuze vind?
    Uithalen, extra prikkelen, terug laten spelen beneden,...
    Je kan perfect de lieve ouder zijn, uw kind laten voelen dat je er bent zonder haar er uit te halen.
    Hoe ik het zou doen.
    Je laat ze 1st doen boven.
    Onze jongste kan ook soms een hele tijd liggen tetteren en zelf aan zijn muziekje trekken
    Wil dat zeggen dat hij niet moe is? Tuurlijk niet ikzelf en zijn oudste broer kunnen ook niet direct in slaap vallen dus hij heeft dat mss ook af en toe zo een nacht of veel prikkels gehad die dag en lekker verwerken in zen bedje waar hij tot rust kan komen.
    Merk je dat het steeds lawaaierige word en dat ze de boel afbreekt, ga je boven.
    Geen licht aan, niets zeggen, haar vastnemen en neerleggen en stttt zeggen en zo blijven volhouden.
    En dat dames bedoel ik met dat dit veel moeilijker is dan toegeven en ze er uit nemen.
    Want je kan daar idd wel wat tijd moeten insteken.
    En dit gaat alleen over bij gezonde kinderen uiteraard.
    Als ze ziek zijn moet je er hen wel eens uitnemen om bepaalde zaken te doen of bekijken.

  • Asil, jij leest alleen wat je wil lezen als het maar in je straatje past. Zelf weten natuurlijk.. Maar vraag dan niet om advies als je toch wil door sukkelen waar je mee bezig bent en je meteen aangevallen voelt door mij en neuzeke.
    Lynne, Vandaag 08:34 #3093

    Ik reageer toch op jouw post en jouw advies dat ik het ga proberen om vanaf de eerste keer strenger te zijn? Dus waar neem ik jullie advies niet aan.

    Ik neem ieders advies ter harte want anders zou ik het niet vragen.
    De manier waarop soms een mening wordt gegeven komt heel aanvallend over alsof er mega fouten worden gemaakt.
    Ik mag toch schrijven dat ik blij ben dat ik niet de enige ben die toch eens over gaat om kind uit bed te halen? Sommige posts (sorry meestal van jou en neuzeke) kunnen een mens een gevoel geven van echt SLECHT bezig te zijn. Kan aan mij liggen en mss ben ik veel te gevoelig (op de moment). Je kan ook een mening geven zonder een mens met een crappy gevoel achter te laten.

    Bij deze heb ik ieders advies gelezen en ik neem het mee. The end.
  • damn, heb heel wat gemist en moeten bijleze precies goofy.gif
    Wat een discussies….

    Kijk, het is in mijn ogen simpel en dan schrijf ik over het algemene plaatje naar alle mama's toe. Als je er zelf mee akkoord bent om aan elke gril toe te geven omdat je bang bent dat er anders geen hechting is en het je niet stoort om 's avonds 3uur bezig te zijn vooraleer je kind slaapt om het dan misschien 's nachts zelfs nog eens uit bed te halen en ze bij jou te laten slapen, of vanaf het begin altijd bij jou te laten slapen is dat prima. Daar kies je zelf voor.
    Als mama's me echter vertellen dat ze het beu zijn, zelf moe zijn, het idee hebben dat ze een loopje met hen nemen en ze er een einde aan zouden willen hebben aan al dat gedoe dan kan ik alleen maar zeggen dat je ook zelf strenger moet zijn en je zelf moet beslissen dat je alles gaat doen om het te laten stoppen. Als je dat niet over je hart krijgt zal je helaas geen succes hebben…

    Ze zeggen het misschien een beetje cru, maar Neuzeke en lynne hebben wel gelijk. Wil dat zeggen dat iedere mama dat aankan? Nee waarschijnlijk niet. Wil dat zeggen dat bij hen hun hart niet brak als kindlief lag te wenen? Al helemaal niet. Maar het resultaat is er achteraf wel hé.
    En ik ben van dezelfde mening maar helaas wanneer mama's juist zeggen dat ze "gecontroleerd laten huilen" of niet direct aan baby/kind zijn bedje staan of uitpakken etc dan krijg je op je donder en ben je slecht bezig. Geloof mij, ik heb op een bepaald moment opgegeven om mijn mening erover te geven want ineens uit het nieuws staan mensen zoals Austen en Mona op uit de dood om je te vertellen dat dit niet kan en bindingsproblemen geeft etc.
    Nou, mijn man is daar allemaal nog strenger is en is toch de favoriet bij de dochter hoor, ook al geef ik al gemakkelijker eens toe.

    Maar slaaptijd is slaaptijd bij ons in ieder geval. Eens in bed, blijf je in bed. Nog niet "moe" of niet "klaar" om te slapen? prima
    Dan brabbel je nog maar wat, zingt ze nog een paar liedjes of neemt ze toch even een boekje om dan zelf haar verhaaltje te lezen (kan nog niet lezen maar de tekst kent ze wondergoed van het voorlezen goofy.gif ). Soms horen we direct niks meer, soms horen we haar nog een half uur, soms zelfs een uur en beginnen we toch maar eens van beneden te roepen dat het gedaan moet zijn en ze moet slapen.
    Nu kan werkt dat zo, maar dat had niet zo gewerkt als we op een bepaald moment niet voet bij stuk hielden en haar in bed lieten liggen ook al huilde ze. En ga je dan een uur niet kijken? Nee, toen dit begon, en dat was al op 5 maanden ongeveer wanneer ze niet meer aan de borst in slaap viel en we ze dus wakker weg legden, was het in het begin hartstikke moeilijk. Ze begon dan te wenen, wou uiteraard liever op de arm liggen of op de buik wat wil je. En dan gingen we om de 5 min even binnen om te "troosten". Aaitje over het hoofd, even laten weten dat we er zijn terug naar buiten. Ook als ze dan nog weende. En je hart brak ja… ik heb gehuild samen met haar in de living… soms manlief laten gaan omdat mijn "energie" dan niet de beste leek….. maar het was "maar" en Week… elke dag minder en minder lang…. tot ze geleerd had dat het oké was om zo in slaap te vallen. Sindsdien nooit nog een probleem geweest. Soms hoorde we haar nog, andere keren sliep ze direct in.

    Nu ze groter is merken we ook goed genoeg dat ze probeert te rekken 's avonds, probeert om toch een tweede verhaaltje te krijgen, toch niet goed gaan liggen om ondergestopt te worden,.... en mama laat iets meer pogingen open dan papa en dat weet ze verdomd goed! Papa doet haar naar bed, leest een verhaaltje stopt ze onder en komt naar beneden. Mama doet ze naar bed en ineens moet ze toch nog even plassen, vraagt ze een tweede verhaaltje (dat ze niet krijgt uiteraard), laat ze zich niet goed instoppen tot ik zeg dat het genoeg is en mama dan zo maar weggaat. En dan is het inderdaad zonder kus of knuffel of ingestopt te zijn dat ik me omdraai en me uit de voeten maak en ja, dan word ze soms boos en weent ze en vraagt ze om mama. Als het meeviel ga ik na 10 min terug, vraag ik dat ze dan flink gaat liggen en mij zich laat onderstoppen en dan lukt dit ineens wonderwel, heeft ze echt geprobeerd van heissa te maken stuur ik papa want "mama wil het niet meer komen doen omdat ze niet flink was". Arm kind, nu zal ze mij wel niet lief meer vinden maar soit. De Week erna gaat het geheid weer vlotter hoor. Langer dan een half uur doen we er echt niet over met heel het avondritueel bijeen. Wil niet zeggen dat ze direct slaapt echter…. soms zingt ze nog een hele tijd goofy.gif

    Ja, wij slapen ook niet altijd direct…. maar als mijn man dan hysterisch begint te huilen denk ik dat ik hem toch eens even over de billen leg hoor tongue.gif
  • Ik denk niet dat hier ergens gezegd werd dat ouders die hun kind gecontroleerd laten huilen slechte ouders zijn. Ik heb wel gezegd dat er wetenschappelijk bewijs is dat er een verband is met hechtingsproblemen.

    Maar je hebt gelijk, ieder moet doen wat hij zelf wil en waar ze zich goed bij voelt.

    Maar de situaties die je nu beschrijft bij bedtijd van jouw dochter, dat doet mijn dochter dus niet. Ze weet dat ik bij haar blijf liggen tot ze slaapt en gaat dus na boekje lezen gewoon liggen om te slapen. Ze probeert niks te rekken zoals jouw dochter die probeert langer jouw nabijheid te verkrijgen.

    Ach ja, we kunnen er blijven over discussiëren. Het is duidelijk dat we er een hele andere mening over hebben, en dat is helemaal ok.

  • @mona wat jij zegt is natuurlijk allemaal nog heel wat anders dan bij asil e.
    Uw dochter ligt in eigen bed.
    Komt er niet uit.
    Geen extra prikkels door terug op en af.
    Ik zou het zelf niet doen, maar kvind dat geen gedoe zoiets als jij beschrijft.
    Dat is jullie afronden van de dag.

    Dat ivm hechting gaat volgens mij ook niet over gecontroleerd huilen en als ouder op en af lopen.
    Dat gaat over kinderen lange tijd alleen laten huilen dacht ik.
    Aangepast door Neuzeke op 09/08/2019 12:29
  • @HappyJ bij ons scheelt het ook echt niet veel met wat jij vertelt hoor.
    Ons ritueel is pap drinken in de zetel, propere pamper aan, babytv kijken en meezingen met een liedje, boekje lezen, slaapwel zeggen tegen mama (of papa), tegen de poezen en hop naar boven bed in -kus en slaapwel - deur dicht... Ook geen half uur.
    Ik lees ook geen twee of drie verhaaltjes puur omdat ze het wil. Ik ben daar ook streng in.
    Ik ben ook van mening dat iedereen moet doen wat voor hem/haar goed voelt.


    Ik geloof in dat er verbanden zijn waarom het bij de meeste papa's gewoon beter lukt dan bij mama's - dat er een verband is tussen laten huilen en hechting - dat ondanks dat papa strenger is dochterlief hem nog altijd als held bekijkt - ... er is voor alles een achterliggende uitleg en niets is zwart wit.

    Ik wou gewoon advies inwinnen en vragen of het bij anderen ook zo fluctueert en dat er nog mama's stekezot kunnen worden en ff het bos door de bomen niet meer zien.
    En idd om op termijn mss minder stekezot te worden en minder moe te zijn (alles is ook nu wat gerelateerd aan er heel vaak alleen voor te staan + job + dochter die vaak ziek is (nu weer) + hoogzwanger) moet ik terug kordater zijn en ze minder snel uit bed halen (heb ik ook al meermaals beaamd hier). Mijn dochter mag ook gerust nog een uur liggen babbelen en liedjes zingen en zo valt ze soms ook in slaap maar een half uur liggen krijsen omdat ze echt niet moe is ... neen dat kan ik niet af.
  • @Neuzeke
    Ik denk echt dat je je verwart met een andere mama hoor.
    mijn dochter ligt zelf ook in haar eigen bedje en zelfs nog in bedje van 60x90cm waar ik niet eens kan bijliggen.
    enige dat ik heb gezegd is dat ze onnoemelijk hard kan krijsen en heel lang dat ik ze er terug uit haal af en toe...
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld