Wanneer ouders/familie/bezoek verwittigen bij bevalling?

  • Wanneer ouders/familie/bezoek verwittigen bij bevalling?

    Een stomme vraag misschien, maar wat zouden jullie doen?
    Familie, zoals je ouders op de hoogte houden als 'het begonnen is', of zonder enige verwittiging vooraf naar het ziekenhuis gaan en de bevalling afwachten, om daarna met je man/vriend/partner... nog even te wennen aan jullie baby vooraleer bezoek te ontvangen?

    Het ligt er natuurlijk aan op welk uur alles begint, en wanneer je net bevalt, bv voor- of namiddag, midden in de nacht... maar het zou mij toch vreselijk zijn te weten dat ik regelmatig berichten/telefoontjes ontvang tijdens de arbeid bijvoorbeeld "Hoever ben je al?" of "Hoe gaat het je nu?" (tenzij je telefoon uit moet in de bevallingskamer?) of als er al bezoek uren staat te wachten op nieuws van je bevalling in de wachtkamer. Dan heb je toch geen ontspannen moment meer? Of is het 'onbeleefd' om pas iets te laten weten (net) na de geboorte?
    Ik zou eerst graag samen met mijn vriend en de baby een paar uurtjes 'wennen' en dan hooguit Oma's en Opa's, Peter en Meter ontvangen. Thuis kan nog iedereen binnenstromen na een paar dagen...

    Ik vraag dit omdat ik eigenlijk een vrij close band heb met mijn mama. En zij is van mening: de laatste maand is de laatste dag, dus wees op tijd met je 'vluchtkoffertje' voor het ziekenhuis. Maar eerlijk, hoe bezorgd zij ook is, zit ik er eigenlijk niet echt op te wachten om elke week een paar keer gebeld te worden 'of ik nog niks merk' oid? Toch weet ik dat mijn mama graag zoveel mogelijk info heeft en ik het haar ook moeilijk kan aandoen 'niks' te zeggen tot na de bevalling. Deze zou voor half augustus zijn... Met andere woorden: ik wil haar niet nodeloos ongerust maken of opjagen, maar ook niet constant 'en, en...?'
    By the way: mijn vriend zal bij de bevalling zijn, aangezien er maar 1 persoon mee mag tijdens de arbeid.

    Wat zijn jullie ervaringen hierin? Alvast bedankt!
  • Bij mijn oudste zoontje brak mijn water midden in de nacht, 5 weken te vroeg. Dus ik met mijn man naar het ziekenhuis. De bevalling zette niet door dus ik lag daar maar te wachten. ik had helemaal nog niks van gerief klaar, in mijn familie zijn we nogal notoire overtijd- gaanders, dus een prematuurtje daar had ik me niet op voorzien smile.gif ik heb toen smorgens naar mijn moeder gebeld "raad eens waar ik nu ben?" smile.gif Ze was gelijk helemaal wakker bigsmile.gif Onze dichtste familie wist dus wel dat ik in het ziekenhuis was en dat de bevalling de volgende dag ingeleid zou worden. Ze hebben braaf gewacht tot wij belden met het nieuws. Maar het gaf wel veel stress vond mijn mama, in de voormiddag ging ze er vanuit dat de arbeid dan bezig was maar in de namiddag begon ze toch te denken, allez nu zal de kleine er toch wel bijna zijn... Uiteindelijk is zoonlief rond half vier geboren, ik mocht hem nog even bij mij houden. Nadien moest hij naar neonato. Mijn man ging mee met de baby, ik mocht naar mijn kamer en ben gewoon als een blok in slaap gevallen ... Pas wakker geworden tien mijn man terug was van neonato rond 20.30u! Toen dan maar de familie gebeld. Mijn ouders, broer en zus waren ondertussen wel een beetje ongerust aan het worden. De volgende dag zijn ze dan op bezoek gekomen..
    Ik begrijp het wel, die zenuwen, bij de oudste van mijn zus wist ik ook wanneer ze binnen moest, en dan zit je daar dus de hele dag toch aan te denken...

    Helaas, eens dat je één kind hebt is het wel moeilijker om een volgende bevalling top secret te houden smile.gif ik had deze keer mijn ziekenhuis tas wel op tijd klaar en voor mijn oudste zoontje hadden we alvast logeergerief bij mijn ouders gelaten. Moest de bevalling op een weekdag zijn, Londenaren hem gewoon op de crèche gaan halen en mee naar hun thuis nemen...
    Ik was overtijd aan het gaan en op woensdag zou de vroedvrouw langs komen voor een sessie voetreflexologie. Ik had mijn mama dus wel getipt van kijk het zou wel eens kunnen dat ik woensdag moet bevallen, en anders is het donderdag of ten laatste vrijdag (dan zou de gyn sowieso de inductie doen). De voetreflexologie hielp inderdaad en tegen dat mijn man in de vroege namiddag weer terug was van zijn werk en de vroedvrouw naar ons ging komen hebben we mijn ouders gebeld om te zeggen dat ze ons zoontje van de crèche moesten gaan halen die avond. Ik denk dat het bijna 16u was toen we hen met die mededeling gebeld hadden, nauwelijks een uur later was de baby er! Toen we hen belden waren ze eigenlijk nog maar net thuis van de crèche smile.gif de volgende dag zijn ze in de late namiddag op bezoek gekomen met ons zoontje, hadden wij ook even tijd om aan onze nieuwste aanwinst te wennen smile.gif die eerste avond is alleen de meter en haar gezin langs geweest omdat ze onderweg naar de zee waren en toch de baby al eens wilden zien. De rest van de dichte familie kwam de daaropvolgende dagen langs.

    Dus ja, ondanks dat mijn ouders en andere dichte familieleden bij beide bevallingen wisten dat die aan
    het gebeuren waren zijn we niet lastig gevallen. Iedereen heeft mooi gewacht op nieuws van ons (en ondertussen waarschijnlijk een hele hoop kaarsen gebrand smile.gif )

    Als je er niet vanuit kan gaan dat je familie je ongestoord zal laten, pas iets laten weten als jullie er klaar voor zijn NA de geboorte. Als er geen speciale reden is zou ik precies niet zeggen wanneer je naar het ziekenhuis vertrekt.
  • Telkens de bevalling begon, wisten ouders en schoonouders het.
    Bij 2 bevallingen wisten 2 goede vriendinnen het ook.
    Eentje, omdat zij ook onze dieren dan kwam eten geven.
    Andere omdat zij vroedvrouw is en ik 2 keer direct naar huis gegaan ben en zij de nazorg thuis deed.

    Bij eerste 2 wist rest van de familie het vrij snel.
    Toen bestond er nog geen facebook, maar wel ouders die dolgraag rondbellen met de boodschap dat ze grootouder geworden waren.

    Bij de 2 jongste, bestond facebook wel al en wist iedereen het al de dag zelf, ook dankzij de grootouders bigsmile.gif

    De laatste 2 bevallingen was ik dag zelf thuis. Bezoek, uitgezonderd dichte familie, kwam pas na 4/5 dagen langs. Mensen durven minder snel bij je thuis staan, dan in een ziekenhuis met vaste bezoekuren. En dat was deels ook onze bedoeling.

    Bij de eerste 2 bevallingen, stond de kamer op de 2de dag al propvol.
    Spijt dat ik toen niet goed wist van poliklinisch bevallen, want had het toen ook wel gedaan.
  • Wij hebben het altijd meteen na de bevalling laten weten dat ons kleintje geboren is. Wel vermelden we mee dat we enkel vanaf dag 3 bezoek kunnen ontvangen,
    Hier is het steeds een keizersnede en de eerste dagen lig je nog plat van de pijn + nog een sonde en een zakje urine dag mooi naast je bed hangt, nou zo ontvang ik echt geen mensen happy.gif

  • Als er één ding is dat ik geleerd heb van mijn eerste bevalling dan is het wel dat je facebook ed. een vergiftigd geschenk zijn bij het bekendmaken van een geboorte. Na een hele dag arbeid hebben we de oma's verwittigd. Toen uiteindelijk onze spruit om 1 uur 's nachts met een spoedkeizersnede ter wereld kwam en wij om 3 uur terug samen waren was ik en mijn man echt volledig uitgeteld. Enkel de oma's het goede nieuws gebracht en ons voorgenomen om de ochtend nadien, als we een beetje rececupereerd waren, de belangrijkste mensen een sms te sturen of op te bellen. Helaas was mijn schoonma ons voor en had zij om half acht de hele familie (zelf mensen die ik nog nooit gezien had) opgebeld en het goeie nieuws verkondigd. Ja, dan krijg je van die toestanden dat mensen op je fb-profiel beginnen te zetten "Proficiat met de geboorte van jullie zoon, ...." zonder dat je zelf de kans hebt gehad om vrienden enz. te verwittigen. Dit had als gevolg dat bepaalde vrienden toch wel op het tenen waren getrapt omdat ze via fb de geboorte hebben moeten vernemen ipv rechtstreeks van ons. Ik hoop het deze keer anders te kunnen aanpakken.
  • Een goede vraag, ik ben benieuwd naar het moment dat het zo ver is.
    Mijn mama en ik zijn niet zo heel close, maar hebben ook geen slechte relatie. Mijn mama is wel iemand die droomt van de ideale moeder-dochter relatie en mijn schoonzus is heel close met haar mama, maar dat heb ik dus niet wat soms voor spanningen zorgt.
    Ik hoop dat ze tegen dat het bijna zo ver is niet elke dag belt hoe het is, mijn mama moet echt niet weten dat ik in arbeid ben! Ma soit we zien wel.

    Zelf zou ik graag even bekomen voordat ik mensen verwittig, zal afhangen wanneer de bevalling is. Als het 's nachts/vm is dan ten vroegste liefst die avond volk ontvangen en enkel ouders meter/peter. Maar als ik te lang wacht gaat mijn mama eventueel op de tenen getrapt zijn (ligt heel gevoelig bij haar), ik hoop enkel dat als ik ze als eerste verwittig dat dit voldoende is. Probleem is dat de mama van de kinderen van mijn vriend het waarschijnlijk als eerste zal weten, want dat is onze oppas voor als de kinderen bij ons zouden zijn. En voor de aankondiging van de zwangerschap was dit dus ook zo en mijn ma was dus hier echt niet blij mij (maar ik kan moeilijk aan de kinderen vragen om nog niks te zeggen tegen hun mama, want als ze met iets zitten wil ik dat ze daar terecht kunnen en de kinderen waren natuurlijk de eerste die het wisten).

    Ik denk dat ik pas ten vroegste dag nadien als niet 2 dagen nadien ander volk wil ontvangen, maar weet niet in hoeverre dit in te tomen valt. We hebben bewust ook de zwangerschap nooit op facebook bekend gemaakt. Er is niets op onze profiel gekomen, maar mijn mama wou wel dat zij kon posten dat ze nog eens oma wordt, maar nu haar dochter is die zwanger is. Dus van de geboorte zal ze ook willen posten, maar dat moeten we dus nog afspreken dat ze dit ten vroegste een dag of 3 na de bevalling mag doen. Maar ze zal wel veel familie opbellen voordien.... pfff ouders toch he... Ach we zien wel, we zullen zo goed mogelijk afspraken proberen te maken.
  • Bij mij was het een geplande keizersnede, en ouders, broers, zussen wisten de datum op voorhand. Ik heb hen meteen na de geboorte een SMS gestuurd en diezelfde avond zijn de grootouders en Peter en meter langs geweest. De dag nadien ook de andere zussen en broers.

    Twee dagen na de geboorte heb ik het ook op facebook gezet, maar de kaartjes zijn pas na 4 dagen verstuurd (tja, weekend).

    Ik had op voorhand al laten weten dat ik liever geen tantes en nonkels in het ziekenhuis wilde, omdat ik nog moest herstellen van de ks. De meesten hebben dat gerespecteerd, behalve twee tantes van mijn man. Die kwamen onaangekondigd de laatste avond in het ziekenhuis, net toen mijn man alles (drank, suikerbonen) al naar huis had gedaan. Tja seg verwittig dan e! Ze zeiden dan nog dat ze het respecteerden dat we geen bezoek wensten, maar er zijn nu eenmaal bij iedereen langs gegaan dus bij ons ook.
  • Hier enkel mijn ouders op de hoogte gebracht s'morgens, de weeeën waren s'nachts begonnen. Een uurtje nadat onze dochter geboren is hebben we iedereen verwittigd smile.gif
  • Bij de oudste hebben we de grootouders verwittigd direct na de geboorte in de vroege avond. Mijn ouders hebben we de avond zelf nog laten komen, de schoonouders de dag nadien. Dan is ook al de rest van het volk gekomen, want dat was een zaterdag. Vreselijk vond ik dat, constant een volle kamer!
    Bij de tweede was het een inleiding. Mijn ouders vingen ons oudste kind op, dus die wisten op voorhand wanneer het zo ver zou zijn. Baby is geboren rond 13 uur en mijn ouders zijn samen met ons oudste kindje na het middagdutje op bezoek gekomen. Dat zijn dan ook de enigen die die dag op bezoek geweest zijn smile.gif De schoonouders hebben we de dag nadien laten langskomen en daarna zijn we naar huis gegaan. De rest van het volk is pas in de weken nadien thuis op bezoek gekomen en allemaal op afspraak. Veel aangenamer vond ik dat!

    Al mensen beginnen verwittigen als je binnen moet in het ziekenhuis zou ik zeker niet doen.
    Met uitzondering dan van degene die de eventuele oudere kinderen moet opvangen natuurlijk smile.gif
  • Ik heb nooit de intentie gehad om op voorhand iemand te verwittigen. Bij ons eerste zijn we snachts vertrokken naar het ziekenhuis en hij is tegen half 9 geboren. Gezien het niet zo goed ging met mij en onze zoon ( lag op Neo voor 10 dagen) hebben we pas iedereen op de hoogte gebracht tegen de middag. Bezoek hebben we wel geweigerd die dag omdat ik nog niet goed was en ik zelfs mijn kind nog niet gezien had. Ze konden hem zelf ook niet bekijken want op de Neo hier mag niemand binnen behalve de ouders.
    Bij ons 2 de hadden we babysit nodig. Toen mijn water brak op de middag zijn we op het gemak naar het ziekenhuis gereden. En pas nadien is mijn man met onze zoon naar zijn ouders gereden. Dan was uiteraard iedereen snel op de hoogte dat het begonnen was. Dochter is om half 8 geboren en we hebben de familie pas gebeld als het bezoekuur voorbij was. Dus ze kwamen ten vroegste de volgende dag om 14 uur. Dat was een goede bevalling en dochter was meteen op de kamer.
    Bij ons 3de lag ik in het ziekenhuis toen snachts mijn weeën begonnen. Mijn man heeft dan heel snel de kindjes bij mijn Ma afgezet en naar het ziekenhuis gereden. Ik wist toen nog niet of ik ging bevallen of ze het gingen stoppen maar misschien dat het voor mijn Ma wel duidelijk was dat het zover was. 2de dochter is om 4 uur snachts geboren op 27 weken. Zowel zij als ik waren niet goed na de bevalling. (Zij ligt nog op de nicu). We hebben iedereen ingelicht om 10 uur sochtends nadat we voor het eerst naar de nicu waren geweest. En die dag zelf bezoek geweigerd. Dag nadien kwamen de grootouders die wel even binnen mochten in de nicu. Verder bijna geen bezoek gehad, dat is blijkbaar niet de moeite als ze het kindjeniet kunnen zien.

    Grts
    G
  • Bij de eerste hadden mijn mama en mijn papa ons zien vertrekken naar het ziekenhuis. Dus ze hadden het wel door smile.gif
    We zijn dan nog eens naar huis gekomen en ook toen had mijn mama ons gezien. Heb haar toen wel gezegd dat de bevalling wel ging doorzetten, maar dat ik nog wat naar huis mocht omdat we nog tijd hadden. Mijn mama heeft die nacht niet zo veel geslapen, mijn papa nog een beetje. Als zoontje geboren is, hebben we ze dan gebeld. Schoonouders hebben we gebeld als zoontje geboren was. De eerste dag zijn ouders, schoonouders, mijn broers, mijn zus en mijn man zijn zus op bezoek geweest. (HAd het zo gevraagd aan de rest van de familie, we zijn met redelijk veel en die eerste dag wou ik toch nog iets van rust.) Iedereen heeft zich daar mooi aan gehouden.

    Nu gaan we inderdaad ook mijn ouders moeten verwittigen want zoontje moet natuurlijk opgevangen worden. Als het snachts begint, komen ze naar hier (ze wonen het huis naast ons) en als het overdag begint, dan moeten ze zoontje van school gaan halen natuurlijk. Ze zullen wel zenuwachtig zijn zoals de vorige keer, maar mooi wachten op nieuws van ons. Ze weten ook al dat mijn man eerst ons zoontje komt ophalen en dat hij als eerste zijn zusje mag ontmoeten. Het bezoekuur voor de rest van de familie begint dan een half uurtje later.
  • "En pas nadien is mijn man met onze zoon naar zijn ouders gereden. Dan was uiteraard iedereen snel op de hoogte dat het begonnen was. "

    Ik vind dat eigenlijk niet zo logisch dat dan iedereen door de grootouders direct op de hoogte gesteld wordt dat het begonnen is.
    Wij hebben bij de 2e bevalling ons oudste kind de dag voordien afgezet bij mijn ouders omdat ik tegen 10 uur 's avonds binnen moest gaan, maar mijn ouders hebben dat aan niemand verteld. Mijn ouders waren de enigen die wisten dat ik in het ziekenhuis was voor een inleiding. Ik zou dat toch niet tof gevonden hebben als zij dat dan waren gaan rondbazuinen.
  • @ano ik moet wel nuanceren dat mijn schoonouders geen Facebook hebben en bijna geen vrienden van ons kennen smile.gif
    Dus met iedereen bedoelde ik vooral dichte familie.

    Grts
    G
  • Mijn ouders hebben ook geen fb of andere sociale media en kennen onze vrienden ook niet.
    Ik bedoelde dus ook 'de dichte familie' met 'iedereen' wink.gif
    Zoals ik zei, enkel mijn moeder en vader wisten dat ik aan het bevallen was, niemand anders. De dichte familie werd niet op de hoogte gebracht door hen. Dat zou ik niet leuk gevonden hebben. Mijn broer, zus, grootmoeder, tantes en nonkels wisten dus van niets, ondanks het feit dat ons oudste kind bij mijn ouders ging logeren.
  • ik heb er eigenlijk nooit mee ingezeten wie het wanneer wist en of het nu van ons kwam of van de grootouders.

    Jongste zoon is geboren op de zetel van beste vriendin. We gingen ander zoontje er afzetten om naar het ziekenhuis te gaan.
    Nooit geraakt.
    Met de mug naar ziekenhuis, daar even moeten blijven en nog voor ik naar huis gegaan ben, wist iedereen het eigenlijk al.

    Daar was ik nu eens niet mee bezig hoor.
    Dat gevoel van: wij zijn de ouders en wij horen het iedereen te melden.

    Ik vond het véél belangrijker dat ze niet meteen met z'n allen aan mijn deur stonden.
  • Ik kan je enkel uit mijn (rot)ervaring zeggen van niets te zeggen

    Bij mn eerste ingeleid, had aan mn ouders en oma gezegd wanneer inleiding zou plaatsvinden. Wel bewust GSM niet mee genomen naar arbeidskwartier. Echter heeft mijn oma het zodanig gespeeld dat ze de vroedvrouwen heeft aan de lijn gekregen van het ziekenhuis die mij dan de telefoon hebben aangegeven (zogezegd dringende oproep) ik was net op het punt te bevallen met forceps!. Heb dan op haar vraag hoever het zat gezegd dat nu echt niet de moment was en ik volop aan het persen was. Zo gezegd zo gedaan. Mijn oma heeft het dan klaargekregen om mijn ouders op te bellen en te zeggen dat ik haar gevraagd had om hun in te lichten omdat ik daar zogezegd "geen zin in had". ben om 11u48 bevallen en toen ik om 14 uur naar mijn kamer gebracht werd stond daar , hou je goed vast hé, heel mijn familie en schoonfamilie 22personen!!!!!
    was nu mss extreem geval maar toch.

    Bij tweede ook ingeleid, tegen niemand gezegd wanneer, enige nadeel mn oma belde me iedere dag om 17u even op. ik heb mn gsm opgenomen in arbeidskwartier en gewoon gebeld. heb dan gezegd (ging toen iedere dag mn man op zn werk halen) dat mn man net buitenkwam en ik haar dus zou laten. toen was het 17u. ik ben bevallen om 18u15 en hebben om 21uur iedereen ingelicht. ze verschoot en snapte niet hoe ik zo snel kon bevallen zijn tot ik haar zei dat ik al bijna aant persen was toen lol. wij hebben duidelijk aangegevn dat we pas de avond erop ouders en grootouders wouden zien, na dag twee ben ik naar huis gegaan en hebben de bezoeken zich verspreid op de volgende 8 weekends. wat een verademing, we hebben tijd gehad om te wennen aan de nieuwe gezinssituatie en ons twee op rust laten komen. ik zou het iedereen aanraden!!!
  • Wij hebben niemand iets laten weten toen het begonnen was. Ik zou absoluut geen opdringerige telefoons of berichtjes gewild hebben en zeker geen bezoek dat stond te wachten in de gang als ik net bevallen was. Trouwens, toen ik door had dat het echt was (na al urenlang onregelmatige contracties), was het 22u ’s avonds of zo en toen we naar het ziekenhuis vertrokken 3.30u ’s nachts. Wat is het nut van mensen uit hun bed te bellen terwijl ze toch niks kunnen doen?! Mijn moeder vond dat best en zei dat ze anders toch maar zenuwachtig zou zijn. Mijn schoonmoeder deed daar wel lastig over en vroeg op voorhand, alsof dat de logica zelve was, "jullie laten dan wel weten als het begonnen is he?" Ze was heel verontwaardigd toen we zeiden dat we dat niet van plan waren en heeft het later nog paar keer gevraagd en geprobeerd mijn man te overhalen het achter mijn rug te doen (wat ik haar erg kwalijk neem, maar da’s iets anders).

    Ik ben bevallen zondagvoormiddag om half 11 en we hebben onze dichte familie (ouders, zussen, grootouders) op de hoogte gebracht rond 15u. Die hebben het dan ook wel laten weten aan onze tantes en nonkels. Met vrienden hebben we bewust gewacht tot zondagavond zodat die niet meer op bezoek konden komen diezelfde dag. Maar doordat mijn grootvader op het voetbal zat toen we belden en daar ook enkele vrienden waren, heeft het nieuws sommigen toch sneller bereikt dan gepland.

    Wat Facebook betreft kan je uitschakelen dat mensen iets op je tijdlijn kunnen schrijven en dat hadden mijn man en ik op voorhand gedaan. We zijn zelf ook niet zo actief op Facebook en onze ouders hadden gelukkig ook wel het fatsoen om niet via die weg een aankondiging te gaan doen!

    Achteraf bekeken zou ik liever langer gewacht hebben met familie te verwittigen. Mijn man en ik hadden niet geslapen de nacht tevoren en waren ongelooflijk moe. Ik had ook wel graag nog wat langer met ons drietjes genoten. Toen ik moest bevallen voelde ik mij eigenlijk helemaal nog niet klaar om mijn kind te delen met de rest van de wereld en ik vond die afgeladen volle, drukke ziekenhuiskamer maar niks met iedereen die zich rond mij met mijn dochter schaarde alsof het een circusaapje was. Maar dat heeft waarschijnlijk ook wel te maken met mijn schoonfamilie en hun houding en gedrag waar ik niet goed mee om kan.

    Toch, ik zou je aanraden zeker voldoende tijd te nemen voor jullie gezinnetje. Moeder en vader worden is zoooo overweldigend. Neem even de tijd om tot rust te komen en te ademen vooraleer iedereen zich komt vergapen aan dat kleine wondertje.Aangepast door Marte op 07/06/2016 12:45
  • Geplande keizersnede hier. De datum hebben we aan onze ouders verteld op voorhand.
    Eens ze geboren was, ouders, grooutouders gebeld en broers en zussen sms gestuurd.
    Eens op de kamer de belangrijkste vrienden ed.
    En tegen de avond stond het op facebook bij mijn man, net om te vermijden dat anderen ons voor zouden zijn..

    De eerste dag enkel ouders en peter ontvangen. De 2 de dag, grootouders, ouders en mijn broer.
    En dan nog een paar enkelingen die graag in het ziekenhuis wilden komen.
    Mijn nonkel wou ook, maar ik zag dat niet zitten dus die heeft dat gerespecteerd en is pas 2 weken later geweest.
  • Bedankt voor de leuke reacties, alvast! Ik verwacht niet echt veel problemen of 'overrompeling' van bezoek ofzo, maar ik zou ook enkel de ouders bellen en broers/schoonzussen als we eerst een tijd met ons 3 hebben genoten van de nieuwe situatie.
    Het zou mij inderdaad ook echt de hel lijken als er al meteen 22 man zou staan, eens ik op de kamer zou binnenkomen. Ik hoop wel dat de toekomstige grootouders beetje onze wensen respecteren en niet al gelijk iedereen die het horen wil gaan rondbellen, anders zou in het ziekenhuis de eerste dag al de telefoon roodgloeiend staan....
  • Hey,

    Hier 3 jaar geleden ingeleid geweest. Iedereen wist dat ik dinsdagavond binnen moest om op woensdag te bevallen. Zoontje is om 10u01 geboren en toen ik op kamer lag (amper uur later) heb ik mijn ouders gebeld en mijn grootmoeder. Mijn ondertussen ex-man had naar zijn ouders gebeld. Daarna hebben wij berichtjes verstuurd naar de rest van de familie en vrienden. Die eerste dag zijn alleen ouders, schoonouders, mijn zussen,schoonbroer en nichtje en neefje op bezoek geweest.
    Ik genoot ervan want had goede bevalling. Kon niet wachten tot ze op bezoek kwamen smile.gif.

    groetjes,
    Kelly
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld