Waarvan wou je dat ze het je hadden gezegd voor je bevalling? Ervaringen en tips.

  • Waarvan wou je dat ze het je hadden gezegd voor je bevalling? Ervaringen en tips.

    Eerlijk is eerlijk, kinderen krijgen wordt een beetje romantisch bekeken. Toen ik bevallen was en een 1e graads én een 3e graads ruptuur had, de dagen erna helse pijnen had en schrik om naar de wc te gaan, had ik toch wel even het idee: waarom heeft niemand me dit ooit verteld???
    Daarom volgende vraag: Wat had jij graag op voorhand geweten? Niet enkel over de bevalling, maar ook in de eerste weken erna.
    Ik ging bvb in het begin altijd aan de slag met dat stomme neuspeertje, tot men me zei dat de kleine snotjes veel beter gingen met een nat wattenstaafje en de diepere snottebellen met zo'n zuigertje.

    Alle verhalen welkom, hoe gênanter hoe prettiger bigsmile.gif
  • Ik had het fijn gevonden dat iemand mij verteld had over stuwing. Mijn borsten werden na twee dagen, drie cupmaten groter stonden serieus in vuur en vlam. Er na kijken deed al vreselijk pijn. Ik kon op den duur alleen maar met mijn armen omhoog zitten. Als ik ze liet zakken, aaaaaaah!!!! Op den duur witte kolen gekocht en in de koelkast gedaan. Als ze goed koud waren brak ik ze en legde ze gekneust in mijn bh. Ik had dus letterlijk borsten als bloemkolen! Dit was gelukkig maar alleen bij mijn eerste kindje. Bij mijn tweede niet gehad.
  • had iemand mij maar gezegd...

    1. dat de eerste keer naar het toilet gaan na de bevalling écht geen lachertje is
    2. dat ik echt zou veranderen in een mega emo-kip & dit ook zou blijven surprised.gif
    3. dat je slapeloze nachten vaak beter aankan dan je op voorhand denkt
  • Hahaha die 2de opmerkingen van niet ingelogd is zo waar ook voor mij. Ben altijd een emotioneel persoon geweest maar alles in de wereld raakt me zo veel meer dan vroeger. Ik huil soms met een reportage of het nieuws op de radio! Alles maar vooral kind gerelateerde zaken kunnen mij enorm ontroeren. Ook met bv belachelijke dingen moet ik soms huilen, onder andere de voice Kids kan ik het niet droog houden, of ze zingen mooi of ze huilen of ze niet door zijn... 🙈😄

    Wat ik verder vroeger zeker niet wist of gedacht had is dat je schuldig voelen ook hoort bij het moeder worden. Schuldig voelen als ze naar de opvang moeten, dat je soms me-time neemt, dat je niet alles perfect kan doen, hoe je soms reageert,...

    Oh ja nog bijna vergeten, niet iedereen zit na een bevalling op een roze wolk! Ik heb de eerste 6 weken vooral gehuild, de eerste 3 maanden echt geploeterd om een ritme te vinden... Toen ik eindelijk het gevoel had dat dit mogelijk was moest ik terug gaan werken 😊!
  • Ik had graag eelijke verhalen gehad rond de borstvoeding.
  • - Dat de eerste keer naar het groot toilet gaan hels kan zijn... Ook de keren daarna trouwens.
    - Dat borstvoeding de eerste weken enorm lastig en pijnlijk is, maar daarna een groot gemak.
    - Dat er iets essentieel verandert tussen jou en jouw partner.
    - Dat je om de duur zo afgevlakt wordt door het slaaptekort dat je volledig op automatische piloot zaken doet.
    - Dat als je na de eerste uren na je bevalling op een gewone stoel gaat zitten, je toch wel heel goed moet zoeken naar een plekje dat comfortabel zit.
    - Dat het jou om de duur niet meer kan schelen wat ze met jou doen als dat kind er maar uit is smile.gif
  • * Dat de eerste dagen borstvoeding een hel zijn! Ik had kloven tot bloedens toe en heel erg pijnlijk sad.gif
    * Dat de onderbroken nachten na een tijdje toch zijn tol beginnen eisen
    * Dat op stap gaan met een baby een hele rompslomp met zich meebrengt (buggy, dekentje, jasje, verzorgingstas,...)
  • ° dat borstvoeding ook gewoon goed kan gaan en niet bij iedereen kloven, pijn, last geeft
  • Naast een aantal dingen die al genoemd zijn: dat het bloeden na de bevalling weken kan duren (bij mij 6 weken). Dus dat je al de gemiste maandstonden tijdens de zwangerschap ruimschoots inhaalt nadien goofy.gif
  • *Dat die onderbroken nachten best mee vallen, ben wel nog niet aan het werk. Maar opstaan gaat nu vlot, als je dat mooi kopje ziet is alle slaapgebrek vergeven.
    *Ik heb een epidurale gehad en voelde mijzelf niet persen. Nadien weeënopwekkers gekregen en 2u lang helse persweeën, ik was compleet hysterisch en in paniek van de pijn en had mij daar niet aan verwacht door de epidurale, ik heb echt het gevoel dat die pijnstilling voor geen meter meer werkte.
    Ik heb ook geen tranen van geluk maar opluchting gelaten, het is niet zoals op tv.....
    *dat je kan overgeven van de spanning/hormonen tijdens weeën
    *dat de kraamweek veel tranen en schuldgevoelens met zich brengen. Maar ook veel gelach en hilarische momenten, en dat je door de bevalling in je broek kan plassen van het lachen. En dat ok is ha.
    *Dat ook de papa last kan hebben van babyblues als hij terug moet werken, het is voor hem ook veel emoties.
    *Dat al het negatieve niets is in vergelijking met liefde voor man en baby
  • ° dat borstvoeding ook gewoon goed kan gaan en niet bij iedereen kloven, pijn, last geeftniet ingelogd @ Vandaag 11:38

    Feit. Buiten dat eerdere loopt het ondertussen al 5maand perfect smile.gif
  • * Dat je aambeien kan krijgen door de hevige druk bij het persen. Ik heb een week na mijn bevalling wenend bij mijn huisdokter gezeten omdat ik niet pijnloos kon zitten (maar het komt goed! Ookal kon ik dat toen niet geloven)
    * Dat niet alle kindjes zo vlot aangelegd geraken aan de borst. Mijn zoontje kreeg mijn tepel maar niet te pakken en viel continu in slaap. Zowat alle vroedvrouwen hebben aan mijn borsten gezeten en er was er maar 1 die hem iets beter aangelegd kreeg. Gevolg: ik ben met bloedende kloven uit het ziekenhuis vertrokken... Uiteindelijk is het gelukt met tepelhoedje. (Ook dat gaat daarna wel vlotter. En elke keer hij nu tijdens een voeding zijn hand op mijn borst legt, smelt ik)
    * Dat epidurale verdoving te goed kan werken. Ik heb nooit persweeën gevoelt en heb dus op aangeven van de gynaecoloog en vroedvrouw moeten persen
  • Iedereen zal dat anders ervaren want info rond hoe goed, mooi en leuk borstvoeding is, smijten ze nochtans mee naar uw hoofd vind ik 😄😃😂.
    Zelfs als je info zoekt over problemen 😄😃.


  • Helemaal eens met de boodschappen over borstvoeding. Het is echt doorbijten in het begin met kloven hier ... Die compressen die ik dat eerste jaar in de koelkast mocht leggen en er nadien opdoen deden zo'n deugd. Om die dan 3 jaar later bij de 2e niet meer te krijgen. Reden vergeten. En dat is ook meteen mijn 2e puntje dat ze me vroeger hadden mogen zeggen : dat de tips die je bij een 1e baby krijgt toch vaak wisselen zodat ze bij een 2e plots anders worden weergegeven. Gaat over geven van vitamine D, naar badje geven, naar later groentepapjes toe enz.
    Veel blijft, maar toch ook veel wat verandert met de jaren.

    Verder:
    - dat babytjes die geel zien ook suffer zijn in drinken ... Hier ben ik pas nadien achtergekomen, dacht dat ze gewoon niet goed aanhapte en dus vaker loste of gauw genoeg had. Was vaak 2 slokjes en dan weer in slaap...
    - dat je de opmerking "zo'n goeie slaper!" nog even voor jezelf moet houden tot nacht 2 voorbij is. De eerste nacht slapen ze bij voor de bevalling, de 2e nacht krijgen ze echt honger ... Ik heb bij beiden de 2e nacht geen oog dichtgedaan en vrijwel constant aangelegd. 2e nacht is vaak de ergste en de verpleegsters zeiden ook dat dat geweten was. Door iedereen behalve door mij? Ik merkte bij mijn 2e door dit gewoon te weten dat ik veel rustiger bleef onder zijn gehuil.
    - dat zo'n beertje met baarmoedergeluiden echt werkt ... Dat had ik nooit verwacht.

    Suc6!

  • Dat bij bloedverlies na de bevalling ook bloedklonters ten grote van een pruim kunnen horen.
  • - Dat een knip pas echt pijn begint te doen na een paar dagen. De eerste dag zat ik nog heel comfy op mijn bed.
    - De knip kan je tot héél lang na je bevalling voelen.
    - Je na de bevalling nog 0% schaamte hebt over je eigen lichaam.
    - Dat borstvoeding je heel onzeker kan maken. Drinkt mijn kindje genoeg?
    - Je voor een uitstapje van 1 uurtje een hele dag bezig bent de voorbereidingen.
    - Kindjes krijgen niet altijd roze geur en maneschijn is.
    - Babytjes niet altijd veel slapen in het begin.
  • Oh ja hier ook enorm onzeker geweest over de borstvoeding! Dat gaf me zo een stress! Die verpletterende verantwoordelijkheid die ik voelde omdat ik diegene ben die in de hand heeft of ons kindje genoeg drinkt, genoeg bijkomt, voldoende voedzame melk krijgt, op een correcte manier drinkt,.... Dat in combinatie met een kind dat 2 dagen bijna letterlijk zijn lippen op elkaar hield als hij moest drinken en er ook niet wakker voor werd... Het begint nu 4 weken na de bevalling wat te beteren, maar ik heb er in het ziekenhuis veel tranen voor gehad. Nu drinkt hij goed en durf ik eindelijk beginnen geloven dat ik goed bezig ben. Maar bij elke controle van de kinderarts of kind en gezin blijft het weegmoment toch aanvoelen als een soort examen dat ik moet afleggen.
    En wat die verantwoordelijkheid betreft... Ik werk in mijn job dagelijks met kinderen en ervaar dus dagelijks enorme verantwoordelijkheid, maar wat een eigen kind met je doet dat had ik echt niet verwacht!

    Waar ik ook van schrok is hoe snel mijn moederinstinct daar was! Bij elk kreuntje, elk piepke,... dat ons kindje maakt draait mijn hoofd onmiddellijk in zijn richting als een soort reflex. Ik denk dat dat instinct er ook voor zorgt dat ik ‘s nachts minder moeite heb om op te staan terwijl ik hiervoor enorm veel slaap nodig had.

    En tot slot: dat je zoveel zweet na je bevalling! Over het rillen had ik gehoord, maar niets over zweten. Ik ben normaal absoluut geen zweter, maar de eerste 2 weken werd ik soms wakker met een t-shirt die echt nat was en zelfs op de vreemdste plekken zoals op mijn buik. Nu weet ik dat dat komt doordat je blijkbaar nog vocht verliest dat je tijdens je zwangerschap ophield.

    Nog een aanvulling:
    Dat heel weinig mensen vertellen over hun kwaaltjes voor en na de bevalling. Het is pas vaak als je zelfs iets vertelt, dat ze hun verhaal vertellen zonder de verbloeming. Dus lang leve dit topic! wink.gif
    Aangepast door Este op 21/11/2017 09:59
  • Super topic bigsmile.gif

    Het lijkt vaak taboe om te zeggen dat het niet allemaal makkelijk gaat hé.

    Mij hadden ze gerust mogen vertellen dat ik dagen niet normaal zou kunnen gaan zitten astonished.gif
    Ik wist dat je aambeien kon krijgen, en dat plassen in het begin wel eens pijn kon doen. Daar had mijn schoonzusje me al voor gewaarschuwd.
    Aambeien had ik wel, plassen deed bij mij echter geen pijn.... maar de knip in combinatie met de aambeien wauw!!! Niemand had me gezegd dat het daar beneden allemaal opgezwollen zou zijn en ik letterlijk zou moeten rollen in bed om recht te geraken thumbdown.gif
    Nu heb ik wel een superventje dus ja, we hebben er wel om gelachen en hij heeft me vaak recht geholpen goofy.gif

    En inderdaad, wat borstvoeding betreft geven ze het allemaal te rooskleurig weer. Ik geef toe, eenmaal goed opgestart vond ik het super makkelijk hoor. Ze dronk goed en ik gaf echt overal eten. Geen gedoe als we ergens naartoe gingen, welk uur ook, als ze honger had kon ze eten. Maar die eerste dagen waren echt niet makkelijk. En daar hoef je geen kloven voor te krijgen want die heb ik nooit gehad. Altijd goed opgelet dat ze goed aanhapte Enzo maar de eerste dagen lukt dit niet altijd, moet je vaak terug herbeginnen en ze "losmaken" om terug aan te leggen tot het goed is, ze viel constant in slaap, .... Ik heb toen echt een paar keer geweent omdat ik dacht dat het niet ging op gang komen en de vroedvrouw heeft mijn borsten meer vastgehad dan ons kleintje denk ik goofy.gif. Maar eens de eerste dagen voorbij waren en we ook terug thuis waren ging het heel vlotjes love.gif

    Oh ja, en ze hadden ook mogen zeggen dat je sexleven terug opnemen niet evident is na de bevalling. Ik had echt schrik voor de "eerste keer" en die viel ook helemaal niet mee! De eerste keren was het echt maar eens eventjes erin en weer stoppen hoor.... nervous.gif Er zijn de eerste weken veeeeeel glijmiddel tegenaan gegooid en de tip van mijn vroedvrouw om de knip te masseren was echt een redder. Dat had helemaal niemand verteld! Door het terug dichtnaaien kan de plaats harder worden en dat masseren kan dus helpen om het terug soepeler te maken.
    Laat het een tip zijn voor anderen thumbup.gif
  • Dat niet iedereen zich meteen mama voelt. Ik heb wel even tijd nodig gehad om onze te wennen aan onze dochter en haar te leren kennen. Die allesomvattende liefde voor dat kleine meisje kwam bij mij toch wat later.

    Dat je je vaak onzeker voelt die eerste weken: waarom huilt de baby, heeft die genoeg gegeten, heeft het kindje te warm/te koud...

    Dat zitten na een scheurtje best pijnlijk is en dat een hele tijd blijft.

    Dat de eerste keer zorgt voor wat angst en dat het niet meer aanvoelt als vroeger. Hier gelukkig wel een fijne ervaring.

    Net als @Este had ik dat zweten ook. 's nachts was dat echt vreselijk. Dat de dochter tijdens de hittegolf geboren werd, hielp ook niet echt.
  • Ja dat bloedverlies in brokken dat wist ik destijds ook niet.
    Ik schrok mij een bult toen er plots een naaktslak uit mij viel.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld