stress om kraamperiode

  • Kraamhulp zal 4u/ week komen, en ook geen maanden aan een stuk. Dus daarmee is natuurlijk niet alles gedaan, besef ik absoluut. Maar heb veel maaltijden ingevroren, we doen collect and go en mijn man is zeer behulpzaam. En iedereen vindt wel een nieuw ritme met hun baby.
    Mijn schoonmama ken ik ondertussen goed: ze zal zeker vaak willen komen om de kleine te zien. Maar er is haar ook niets te veel, ze zou zeker zelf beginnen met de strijk en maaltijden meenemen voor ons bv.
    Voor velen misschien een droom, maar ik ben graag op mijzelf. Ik ben iemand die sowieso niet veel behoefte heeft aan familiebezoek, ben graag alleen thuis met mijn man, aangezien we elkaar in de week 's avonds hooguit een uurtje of 2 zien, teer ik op de weekends.
    Maar misschien heb je gelijk en ben ik blij met het vele bezoek/hulp die eerste weken. Maar van nature ben ik eerder een eenzaat en trek ik graag mijn plan.
    We zullen zien, wie weet verander ik daar wat in.
    T is allemaal positief bedoeld uiteraard, wil gewoon niet dat mijn gezin en nieuwe "moederrol" uit enthousiasme door de oma wordt overgenomen. Heb het de laatste weken wat meer kunnen relativeren.
    En het zijn misschien angstige zwangerschapshormonen, maar zal toch weer een aanpassing zijn aan de familierelaties, en ik had dat niet zien aankomen....
  • Mijn ervaring leert dat schoonmoeders gemakkelijker een "nee"aanvaarden als je hen iets anders voorstelt.... Past het jou niet dat ze in het weekend komt? Stel haar iets anders voor dat je wel ziet zitten.. bijvoorbeeld "eigenlijk lukt dit weekend niet, maar kan je vrijdag komen en even helpen een badje te geven?" Stel in je voorstel duidelijk wat je van haar verwacht.. misschien wil ze even met de baby wandelen terwijl je zelf nog even een douche kan nemen. Schoonmama weet wat van haar verwacht wordt en jij weet wat ze komt doen..2 blije partijen en vrije tijd met je man en kind 😊
  • VPK: ik ken je gevoel door en door. Ik ben ook iemand die erg op mezelf is, en alles altijd alleen wil doen...

    MAAR door verschrikkelijke complicaties tijdens de bevalling, heb ik 14 dagen in het ziekenhuis doorgebracht. Ik was een wrak, ik kon niet weg door de rugpijn en dochtertje ging van mij altijd voor. Ja, mijn schoonfamilie is exact hetzelfde als van jou (zijn wel geen boeren, maar ook enorm veeleisend als ze op bezoek komen e.d. en wonen ook op 1,5 uur rijden). Ik heb er gemengde gevoelens aan overgehouden. Het was ook hun eerste kleinkind, en zij verwachten inderdaad ook koffie/thee, middagmaal, e.d. . Heb hun, zeker tijdens die eerste weken(!) gezegd dat ze zeker mochten komen, maar dat ze ten eerste absoluut niet mochten letten op de rommel en ten tweede dat ze zelf hun eten moesten voorzien, of het nu boterhammen/koffiekoeken waren of warm eten als ze dat wilden. Heb mijn schoonmoeder zelfs nog weten spaghettisaus meenemen, voor bij ons op te eten en de rest kregen wij dan, om in te vriezen uiteindelijk. Ja, ze waren ergens "in hun gat gebeten" zoals we dat hier zeggen, want zij verwachten eens ik uit het ziekenhuis kwam dat ik direct weer kon springen en doen. Maar dat was niet het geval. Ik kon amper ons kleintje een badje geven (vooral door mijn rug), laat staan mijn huishouden doen. Partner werkte toen in drie ploegen (nu in twee), dus hij kon ook niet veel doen tijdens de week. Resultaat: zaterdag lag ons appartement er hopeloos bij. En eerlijk? Eens ze zagen dat ik het zo moeilijk had, kwam zijn moeder af en toe helpen schoonmaken. Heb toen wel zware commentaren gekregen dat het er allemaal zo vuil bij lag (terwijl kraamhulp dan ook nog es kwam), maar dat raakte mij toen niet. Ik was al blij dat het al es gedaan werd. Mijn schoonouders zijn echte kuisfreaks, ik en mijn vriend kijken daar zo niet naar (de schimmels kruipen hier nu ook niet rond natuurlijk, maar is het es een dag niet gestofzuigd, het zij zo) Mijn ouders begrepen het allemaal wel dat het er wanordelijk bij lag, en zij kwamen dan om ons beebje te zien, niet om te kuisen. Dus al bij al was ik al es blij dat mijn schoonmoeder kwam. Zij kwam wel "maar" 1 x om de twee weken voor een dag in het begin. En ja ik kon/kan het soms ook niet aan, al die drukte dat ze met zich meebrengen.

    Jij zal toch echt op je strepen moeten staan, vooral dan nog over dat hele etenskwestie. Maar geloof me: aanvaard de hulp dat je krijgt. En eerlijk? Mijn ervaring leert ook dat het beter is dat zij naar jou gaan, dan dat jij naar daar gaat. En als je echt geen hulp wilt, zou ik dat dan ook echt wel zeggen, hoe moeilijk dat ook lijkt. Maar vergeet niet: zij komen uit een ander gezin dan jij, en het is ook een speciale gebeurtenis voor hen. Een gulden middenweg lijkt mij, zoals altijd, het best. Dus bv: ja ze mogen komen, maar eten en gebak voorzien ze zelf. ja ze mogen komen, maar voor 2 uurtjes bv. ipv 4 als het dan toch voor gebak en koffie is dat ze komen. Als ze echt constructief komen helpen in het huishouden/ met de verbouwingen, kun je de regels dan nog wat versoepelen. smile.gif Nogmaals, het is jij die hierin beslist. Ik probeer gewoon te helpen door voorbeelden te geven wat je zou kunnen doen. Je hoeft dit niet te doen uiteraard smile.gif

    Ik hoop dat je iets hebt aan mijn verhaal en ik wens je veel sterkte. Ik weet hoe zenuwslopend schoonouders soms kunnen zijn!

    Veel succes ook met de bevalling hug.gif
  • Dag Missy007,

    Bedankt voor je reactie!
    Mijn schoonmama zegt gelukkig niets op de properheid hier in huis. Ik kan ook nog goed het huishouden doen (ben nu 38 weken).En als ze hier zijn, zijn ze enorm behulpzaam. Maar warme maaltijden maak ik voorlopig niet meer voor bezoek, da's te vermoeiend aangezien ze al om 10u hier zijn heb ik nu geen zin meer om direct uitgebreid te staan koken. Mijn man gaat nu brood en beleg halen en er wordt niets van gezegd.
    Het valt voorlopig nog mee, ze zijn enorm lief en enthousiast.
    Maar mijn man moet wel nog eens praten met zijn mama. Hij en ik zijn nu overeengekomen dat we de eerste week geen bezoek willen thuis en van elkaar genieten. Nadien mag er elke zaterdag bezoek zijn en zondag geen, dat we toch 1/2 weekend alleen zijn.
    Mijn familie snapt het maar was ook wat teleurgesteld natuurlijk. Ik heb dit ook terloops tegen zijn mama gezegd, maar die heeft de boodschap precies niet ontvangen.
    Ze wil nu in het weekend van mijn uitgerekende datum een bed&breakfast boeken in ons dorp. Ze gaan dus al 25j echt nooit op weekend, en net dat ene weekend zouden er geen kalfjes geboren worden, "dus het kan alleen maar dan, en zo zien we de baby ook eens". Daar zit ik dus echt niet op te wachten hé, ze doet maar binnen paar weken. Maar als die kleine nog maar paar dagen oud is, en je komt uit het ziekenhuis, wil ik alleen zijn met mijn gezin. We slapen er ook al met kerst 2 nachten, het is niet dat ze geen tijd met de baby zal krijgen, maar overdrijf niet. Heb het nog eens besproken met mijn man, en hij zou met haar eens praten. Maarja, hij is enorm gesloten, dus of hij klare taal zal durven spreken betwijfel ik.
    In zijn familie lopen ze elkaars deur plat, en ze zit zoals ik al elke dag af te tellen tot de baby er is. In haar beleving zal er wel niet zoiets zijn als te veel familiebezoek. Het is zeker niet slecht bedoeld, maar iedereen heeft andere grenzen en daar wordt soms niet naar gevraagd.

    Het is altijd wat schipperen tussen je eigen verwachtingen en die van familie zeker.
  • Vpk... ik wens je heel veel succes! Hopelijk brengt je man de boodschap over. Ik krijg rillingen als ik dat van die B&B lees... Enthousiasme is leuk en normaal maar het is voor mij toch echt wel té...

    Veel succes laatste weken!!!
  • VPK

    Ja wel... Overdrijven is nooit goed he. Ik vind dit hele mooie comprimissen dat jullie gezocht en gevonden hebben. Iedereen is anders. In mijn vriend zijn familie gebeurd dat inderdaad ook, overal en altijd bij iedereen op bezoek gaan. Ik ben blij dat ik niet in die regio woon, want ik zou zot komen. Ik weet graag wanneer ik bezoek mag verwachten. En inderdaad, tijd met de baby zullen ze sowieso wel krijgen smile.gif Het is nog steeds jouw kindje! (en dat van je man natuurlijk, hihi :tongue) en dus ook jullie beslissing wanneer bezoek mag komen .

    Wel wou ik er nog even bijzeggen, dat in het ziekenhuis er wel rekening mee gehouden werd bij mij. De volle veertien dagen heeft er een kaartje gehangen aan mijn kamer dat er niet teveel bezoek tegelijk binnen mocht, en dat het bezoek niet te lang mocht blijven. Als zo'n kaartje er hangt, heeft iedereen ook wel door dat het nodig is voor de mama. En ik weet nog dat de verloskundige ook es gekomen is, en ze heeft toen ook vlakaf gezegd dat er teveel volk in de kamer was. Het bezoek is dan uiteindelijk naar de cafetaria gegaan en zijn mondjesmaat dan nog es binnengekomen smile.gif ik las dat het bezoek in het ziekenhuis je niet zo hard dwarszat, maar wou het toch even meegeven smile.gif
  • @VPK Nu maar hopen dat je een week overtijd gaat hé goofy.gif Dan hebben ze dat weekend in de B&B voor niks geboekt!!

    Succes en ik steek toch nog even een hart onder de riem: je hebt mooie compromissen voor gesteld in mijn ogen. Het mag wat verdeeld worden hé, het is tenslotte niet "iedereen" zijn baby maar die van jullie en een quality time om aan elkaar te wennen en te leren kennen is echt super belangrijk! Ik krijg nog rillingen als ik denk aan de opmerking die ik de tweede dag thuis kreeg door mijn "inwonend" bezoek voor die week... annoyed.gif
  • Dag,

    Dank je. Ik heb gevraagd aan mijn man om eens voorzichtig te babbelen met haar, heb nog niet gehoord hoe het verlopen is. Dat is geen plezant onderwerp om telkens aan te kaarten natuurlijk.
    Het is ook dat zijn mama echt zo'n schat is, ze vraagt elke dag hoe het gaat aan mij. Ze pakt soms soep mee en zou zo de strijk willen doen. Ze zal een heel lieve oma zijn, ze is gewoon beetje te enthousiast en is gewoon van haar eigen gezin hele dag te zien (man en baby destijds op de boederij). Ik wil ook niet als de rottige schoondochter overkomen.
    Ik hoop eigenlijk vooral dat zijn zus snel zwanger wordt ha, dat de aandacht wat weg gaat.
  • Voor wie nieuwsgierig is:

    Vorige week mama geworden van een flink zoontje.
    Veel visite gehad in het ziekenhuis, was zodanig flauw 1ste dag dat iedereen hem heeft vast gehad van dichte familie en ik er zelfs niet oplette (was amper bij bewustzijn na zware bevalling).
    Maar dagen nadien geen enkele jaloezie gevoeld, gaf hem met plezier in de armen van familie. En iedereen zit zo te stralen met het ventje.
    Ben wel blij dat we de eerste week thuis geen visite doen, omdat we 's nachts echt ons ritme moeten zoeken en overdag slaap kunnen inhalen.
    Plus bezoek van vroedvrouw, kraamhulp, man die verschillend boodschappen doet (slechte flesjes gehad). Het is wel druk. Grappige is, dat man heel bezorgd is geworden over baby (nog meer dan ik ha)
    En kijk uit naar familiebezoek dit weekend. En we sturen elke dag meerdere foto's/ ervaringen naar ons familie (facebookgroepje).
    En merk dat iedereen content is smile.gif
    Eind goed al goed
  • @vpk Super dat alles goed verloopt en dikke proficiat met de geboorte!!!
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld