Kraambezoek ziekenhuis

  • Wanneer jullie naar hen gaan, waarom ga je dan niet gewoon wat later? Zeg tegen hen dat je tegen het middageten komt of zo en je vertrekt op hetzelfde uur als nu. En als je hen uitnodigt, kan je toch ook duidelijk zijn in het uur en zeggen 'Tegen 12 uur bij ons'.
    Zo'n hele dag, dat zou ik ook niet zien zitten. Bij ons duurt een bezoek meestal een uurtje of 2, van 15 tot 17 uur. Dat is nochtans ook een uur rijden. Zo ver is dat toch niet?
    Ik heb wel andere dingen te doen in het weekend dan een hele dag op bezoek gaan of bezoek ontvangen. Winkelen, huishouden, de was en de plas,...
    Ik denk dat het tijd is dat je met je man goede afspraken maakt!
  • @ano:

    Wel het is zo, dat mijn schoonmama veel feestjes regelt: Pasen, kermis, verjaardag van haar en schoonpapa, kermis in t dorp (enige kleinkind is 1,5j, maar ook dat wordt gevierd). En dan vraagt ze dus mijn man en zijn zussen samen.
    En bepaalt zíj het uur dat het bezoek begint (meestal 10u). Zijn zussen die wonen op 10min van het ouderlijk huis. Wij wonen ver, maar mijn man die wilt niet later toekomen....
    Mijn man zegt wel we moeten niet tot s avonds blijven, maar als ik dan rond 3u-4u aanstalten maak dat we best naar huis gaan, zie ik hem wel altijd beteuterd kijken (nu al ?). En zijn moeder vindt het dan ook al zo vroeg, dus voelt hij zich snel schuldig.
    Je moet ook een reden hebben om vroeg naar huis te gaan, gewoon vroeger naar huis aan om gezellig thuis te zijn, zouden ze allemaal wel raar vinden merk ik.

    Als ze naar ons komen dan vragen ze ondertussen niet meer vanaf hoe laat ze kunnen komen...
    Ze "schatten dan rond 10u" bij ons te geraken, en blijven dan gewoon zo lang tot ze wel door moeten naar de boerderij....
    Ik snap dat die hun zoon en kleinkind missen.
    Maar zij zien elkaar als koppel elke dag, en doen in de week boodschappen. Die verstaan denk ik niet dat je in het weekend alles moet rond krijgen, en je nauwelijks al gezinstijd hebt.

    Ik heb het er al met mijn man meermaals over gehad. Maar later toekomen, hun later "vragen", in de praktijk gaat dat precies moeilijk voor hem.
    Hij heeft minder nood aan gezinstijd alleen, een hele dag in de zetel bij zijn ouders: dan zie ik jou en de kleine toch ook, redeneert hij. Tja.
    Hij is net hetzelfde, echt familiemensen.
    Terwijl ik liefst thuis in mijn cocon zit met mijn gezinnetje, ontspannen of met hun alleen op uitstap.
    Niet uren in de zetel met koffie...
  • Ahzo 😁.
    Ik ben mee.
    Tja ergens snap ik dat wel, dat die mensen het normaal vinden dat ze zo lang blijven.
    1 in hun ogen rijden ze wss ver, 2 ze vragen hulp in hun bedrijf, 3ze weten dat hun zoon het best oké vind en 4 er word niets van gezegd dus mss staan ze er allemaal niet bij stil? Mss denken ze dat jullie het allemaal goed vinden zo.
    Stel nu dat je op 03u tijdens de nacht bevalt, zou je dan ook geen bezoek willen tegen 17u ofzo?
    Mss moet je alles wat minder proberen plannen en meer zien naar de moment zelf?

    Ivm van 09u tot 16u30 daar zitten.
    Geen denken aan dat ik dat zou doen 😁.
    Mijn man zou nog op zijn hoofd mogen staan, dat zou niet gebeuren en als hij dat toch persé zou willen, dan zou hij alles mogen klaarzetten en voorzien (met veel sjans zijn we er dan tegen de middag 😁😊).
    Tegen 11u naar daar, samen eten en na de koffie naar huis zal al lang genoeg zijn zeker.

  • @neuzeke:

    Die mensen staan er idd niet bij stil. Er wordt idd ook niets van gezegd.
    Mijn man en zijn familie zijn geen babbelaars, hij is zeker een gesloten boek en heeft snel schrik iets "verkeerd" te zeggen tegen zijn ouders.

    Dat hangt echt af van de geboortedag, als ik die nacht en de rest van de dag nauwelijks heb geslapen of flauwval zoals de vorige keer, dan zal ik tegen 17u wel ook geen bezoek willen hebben. Veel hangt af van de bevalling zelf en of ik al wat rust heb gekregen.
    Maar sowieso heb ik ook wel liever maar 2u bezoek ipv meerdere uren. Alleen is bij ons iedereen gekomen wanneer het hun zelf best uitkwam, dus iedereen kwam na elkaar op 1 dag.
    En zoals je zegt, mijn schoonouders vragen speciaal bedrijfshulp en willen er het maximale uithalen.
    Na zoveel uur, zijn die hun zoon en kleinkind ook niet moe natuurlijk, die gaan niet graag naar huis.
    En die gaan inderdaad ook nooit eens nadenken of hun schoondochter misschien eens wat alleen wilt zijn met haar gezin.
    Die mensen zien elkaar als koppel dus elke dag, en de hele grote familie woont in 1 dorp, springen vaak spontaan binnen bij elkaar, gewoon een andere mentaliteit. maar
    Mijn man ziet geen graten in een hele dag bezoek van hun. Dus is het mijn probleem, en moet ik er iets van zeggen.
    Hij legt er zich bij neer dat ik eerste dag wsl geen bezoek wil, en toont privé wel begrip.
    maar ik heb het daarnet wel alleen mogen aankaarten en uitleggen waarom, hij heeft alleen gezegd "we gaan uiteraard iedereen wel opbellen als het geboren is". Dat is al wat hij zei, maar echt openlijk steunen of zeggen dat het vorige keer heel vermoeiend was voor mij, niet.
    Ik merkte dat hij ongemakkelijk was.
    Ik vind dat al helemaal niet makkelijk als schoondochter. Maar ben toch blij dat ik iets gezegd heb, ookal kreeg ik wat verbaasde/stille reacties.
  • Uiteindelijk kan je zien de dag zelf e.
    Als je vlot bevallen bent en u toch anders voelt, kan je hen de dag zelf nog opbellen en zeggen dat ze welkom zijn naar de avond toe e.
    Kan nog leuk zijn voor hen en wil je het niet, dan heb je ze al verwittigd e.
    Goed gezien.

    Ik heb bij u niet het gevoel dat je totaal geen bezoek wil ook. Eerder minder lang en wat meer rekening houden met u.
    Maar dat is natuurlijk niet simpel als uw partner het eigenlijk niet echt eens is met u e
  • @neuzeke:

    Wel daarom dat ik liever al verwittigde, dat de kans groot is dat ik geen bezoek wil de eerste dag.
    Dan zijn ze niet in het moment van euforie teleurgesteld, en komen ze wel, dan snappen ze hopelijk dat ze het niet lang moeten rekken...
    Ik wil inderdaad vooral geen úren bezoek, en eerst wat op mijn positieven komen.
  • @Elaria Hier heb ik (bij 1e kindje) ook laten weten aan ouders en schoonouders dat ik de 1e dag geen bezoek wilde. Dat dag voor ons als gezin was, en vanaf dag 2 ze welkom waren voor bezoek. De reacties waren ook verbaasd en met tegenzin, maar ik had zelfs nog bijgezegd dat ik pas UREN later zou bellen na de geboorte, om ervoor te zorgen dat bezoekuur voorbij was tongue.gif
    Dat vonden ze nog minder leuk, en hebben we uiteindelijk ook niet gedaan (waren we ook niet van plan ons daar aan te houden).
    Maar door dit 'compromis' vond opeens iedereen het prima dat ze dezelfde dag niet meer mochten komen en respecteerde ze onze eigen gezinstijd.

    Ik denk dat het heel goed is dat je nu al aangehaald hebt bij de schoonfamilie wat je wil. Jammer dat je man er nog niet helemaal mee achterstaat, maar hopelijk komt dat wel nog naarmate de bevalling dichterbij komt.
    Ik zou een volgende keer er nog eens over beginnen, bv dat jullie de informatie van het ziekenhuis hebben gehad en dat ze heel streng zijn geworden op de bezoekuren (dat er dus niemand buiten de papa voor 14u mag langskomen). Of als ze beginnen over opnieuw hulp in te schakelen op de boerderij, dat je al kan inspringen en zeggen: oh maar voor ons moet je dat niet doen hoor, zo een dag is toch al vermoeiend genoeg
  • @ladyB

    Ik heb ondertussen aan beide families uitgelegd dat ik de eerste dag geen bezoek wil, omwille van de vorige ervaring.
    Zoals verwacht maakte mijn familie er niets van, schoonzussen ook niet.
    Ik kreeg begripvolle reacties.
    Alleen mijn schoonmama was muisstil, achteraf heeft mijn man nog gebeld met haar blijkbaar.
    Ze was wel wat teleurgesteld, maar we moesten gewoon laten weten wanneer ze konden komen.

    Ik ben blij dat ik iets gezegd heb, zo weten ze ook al dat ze best geen uren blijven zitten op de kamer.
    Ik ben echt heel opgelucht dat ik nadien rustig op de kamer ga kunnen bekomen en borstvoeding te proberen (lukte vorige keer niet goed).
    Nu kijk ik heel anders uit naar de geboorte.

  • Wel, hier zijn we dus weer, ik ben nu 37 weken.

    Ik had dus de moed bij elkaar geraapt om tegen mijn (schoon)familie te zeggen dat ik deze keer een rustige kraamtijd wou, én geen bezoek dag van de geboorte. Iedereen reageerde begripvol en schoonmama was gewoon stil, maar volgens mijn man was ze er ok mee.

    Nu belde ze mij daarnet om te zeggen dat ze een B&B heeft geboekt voor 4 dagen, echt vlak rond de geboortedatum, én bij ons in het dorp.
    Wat mijn man haar dus bij ons oudste uit haar hoofd heeft kunnen praten, heeft ze deze keer gewoon geboekt, ze had mijn man/haar zoon ook nog niets gezegd, ze doet gewoon wat ze wil.
    Volgens haar willen ze gewoon een paar dagen verlof en is het toevallig de enige week dat er weinig werk is op de boerderij, en hebben ze toevallig een B&B gekozen bij ons dorp (ze wonen aan de andere kant van Vlaanderen) .
    "Maar zo zien we (oudste zoontje) nog voor de geboorte, en dan kunnen we ook weer snel in het ziekenhuis zijn".

    Gelukkig kon ze mijn reactie niet zien aan de telefoon want ik werd echt fysiek onwel.

    Ben ik dan zo raar ? Mijn schoonfamilie wil al standaard, de hele dag bij elkaar op bezoek zijn, minstens 2 weekends/ maand.
    Ik weet niet hoe dat bij jullie zit. Maar ik wil de laatste dagen voor mijn bevalling niet uren met mijn schoonouders in de zetel spenderen, en vlak na de geboorte ook niet. Is dat dan zo raar ? Dat ik wat tijd alleen wil met mijn gezin ?

    Mijn schoonmoeder wil al jaren veel en lang bezoek. Maar sinds we de eerste kleinkinderen hebben gegeven, is het allemaal nóg intenser geworden.

  • Weet je man dit ondertussen al?

    Aan het feit dat ze dit geboekt hebben onmiddellijk nadat je net alles besproken had met hen waar je kan zelf bij was, daar kan je natuurlijk niets aan doen. Maar hoe vaak jullie er bij zijn in die vier dagen en hoeveel tijd jullie met hen doorbrengen beslissen jullie natuurlijk nog samen als koppel. En hoe snel jullie beslissen om de familie in te lichten na de geboorte ook. Voor hetzelfde geld beval je natuurlijk twee weken vroeger goofy.gif dat kan altijd eh. Probeer je even rustig te houden. Je hierin opboeien is niet goed voor jou en voor je baby. Ik weet dat dit niet gemakkelijk is natuurlijk en ook de hormonen spelen daar ook nog eens in mee. Bespreek het eerst eens met je man. Ik vind het heel jammer voor jou dat ze dit nu zo hebben gedaan en dan zo snel nadat jullie net dit gesprek gehad hebben thumbdown.gif
  • Ik volg TG2.
    Waar ze zijn en waar ze logeren beslissen ze zelf.
    Hoe snel jullie bellen en hoe vaak jullie bij hen gaan of hoe vaak jullie hen vragen, bepalen jullie zelf.
    Maar dat is iets dat je duidelijk met uw man moet afspreken .
    Eigenlijk hebben uw schoonouders weinig te maken met bepaalde keuzes die jullie moeten maken.
    Je weet hun gedacht rond dit alles maar jullie beslissen.
  • Mijn man heb ik nog niet goed kunnen spreken. Hij heeft mij gewoon gestuurd dat hij ook compleet uit de lucht valt en het niet snapt, want dat hij nog eens met zijn moeder had gesproken rond bezoek voor/na de geboorte.

    Ik heb de afgelopen 8 weken tijd, al 4 weekends gespendeerd met mijn schoonfamilie (bij hun thuis), kerstfeestjes, verjaardagen er was altijd wel een reden. Mijn familie hebben we in die 2 maand niet gezien, want er zijn geen weekends meer over (of het was voor klussen, boodschappen ).
    Nu waren er nog 2 feestjes gepland in februari, maar die heb ik kunnen afzeggen omdat ik hoogzwanger ben en de afstand te groot is.
    Ik had dus gehoopt nog 3 weekends gewoon thuis te zijn met mijn man en zoontje voor ons 2de kindje komt. Blijkbaar is dat niet realistisch, bah.

    Mijn man zei ook idd dat we niet kunnen zeggen wanneer en waar ze op vakantie gaan.
    Maar vlak na ons gesprek, rond de geboortedatum een b&b in ons dorp boeken , terwijl hier niets te doen is en het grauw en koud weer is.
    Ze gaan maar 2x per jaar op verlof, en dat kon nu toevallig alleen rond die datum. En toevallig bij ons.
    Komaan...

    Ik krijg daar momenteel de kriebels van, wetende dat ze hier op een paar 100 meter zitten daags voor de geboorte.
    En dan zal het rap gevraagd zijn, kunnen we niet even binnen springen.
    En dan tegen mijn man moeten zeggen , liever niet. Leuk.

    We kiezen idd zelf hoe ver we daar in toezeggen. Maar simpel is het niet. Vooral mijn man staat weeral eens tussen 2 vuren.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld