Kraambezoek ziekenhuis

  • Kraambezoek ziekenhuis

    Hallo,

    Ik had graag wat advies/ervaringen rond kraambezoek in het ziekenhuis.

    Ik ben nu zwanger van een 2de kindje, en heb de drukte van het kraambezoek vorige keer heel vermoeiend ervaren.
    Ik had een heel lange en moeilijke bevalling. Zoontje is om 12u geboren, en om 14u is het eerste bezoek gekomen, en ik heb tot 19.30u doorlopend bezoek gehad (materniteit last geen pauze in bezoekuren). Mijn man en ik zijn 20u wakker geweest voor we konden rusten...
    Kort na de bevalling ben ik op onze kamer flauw gevallen. Mijn ouders en schoonouders kwamen toen net, als eerste aan, en hebben op de gang moeten staan kijken terwijl verpleegsters naar mijn kamer zijn gespurt. Ik ben naar t schijnt redelijk lang bewusteloos geweest. Toch is iedereen heel lang gebleven, en was er precies niets gebeurd ... vooral de schoonouders zijn van 14-19.30u gebleven (die bleven, want schoonzussen kwam s avonds ook). Mijn ouders+zus zijn de eerste dag 1u gebleven, samen gekomen en vertrokken.
    De dagen nadien heb ik veel bezoek in de voormiddag gehad van personeel, en dan van 14-18u terug doorlopend familiebezoek. al onze dichte familieleden zijn dus de eerste dag gekomen, maar ze zijn ook allemaal dubbel op bezoek geweest de dagen nadien....
    De dag van de bevalling was ik zo suf, dat ik meestal niet wist wie op dat moment ons zoontje vast had. Ik was ook veel te moe om aan te geven dat het te druk werd. Plus mijn schoonfamilie die woont op 1,5u rijden, dus ik durfde niet te zeggen na een half uur, het is te zwaar voor mij...
    Ik wil geen herhaling van mijn vorige bevalling, ik ben toen echt paraplu naar huis gegaan.
    Ik zou het graag op voorhand bespreken met beide families, maar vind het moeilijk aan te kaarten.
    Merk dat vooral de oma's wel snel en liefst lang bezoek verwachten.

    Hoe hebben jullie het bezoek ervaren in het ziekenhuis ?
    En was er een verschil met een 2de, 3e,... kindje (positief/negatief) ?
    En enige tips om het bezoek te beperken.
    Ik zie ons familie graag, maar wil vooral niet uren aan een stuk bezoek.
    En ook niet dat dezelfde familieleden meerdere dagen zo kort na elkaar, opnieuw komen...
    Maar hoe breng je zoiets aan zonder op tenen te trappen...
  • Hoe meer kinderen, hoe minder bezoek was bij ons wel degelijk het geval.
    Maar dat gaat dan over vrienden en verdere familie.
    Ouders, zussen, broers, schoonouders kwamen uiteraard wel.
    Ook het feit dat je heel snel terug naar huis gaat, kan daar een rol in spelen (al ben jij nog niet zo lang bevallen van uw 1ste en was je wss de vorige keer ook al snel thuis.
    Iedereen (behalve mijn ouders) kwam maar 1 keer op bezoek.
    Vrienden kwamen pas thuis (enkel onze beste vrienden) .
    Ook het feit dat ik bij mijn 3de bevalling niet in het weekend in het ziekenhuis was, zal rol gespeeld hebben.

    Wat ik bij nr 1 en 2 wel deed.
    Ik had zelf bezoekuren uitgevonden.
    Van doorlopend had ik van 14 tot 16 en van 18u30 tot 20u gemaakt.

    Je kan er ook voor kiezen om eerst op uw gemak wat te wennen op de kamer en dat pas te bellen.
    Ik ging dat ook iedere keer doen maar kvond dat altijd moeilijk.
    Ik wou het zo graag delen en mijn man ook en bij de 2de en 3de bevalling wou ik zo graag onze andere kind/kinderen zien.


  • Om te beginnen, niet de minuut dat je bevallen bent je familie verwittigen. Zeker niet als dat vlak tijdens de bezoekuren is. Neem eerst de tijd om met je gezinnetje te genieten!
    Als je goed met je familie overeen komt zou ik het nu gewoon eerlijk bespreken hoe je je toen voelde.

    Ik heb enkel bezoek toegestaan van dichte familie ( (schoon)ouders, broers en enkele goede vrienden), verspreid over 3 dagen. Dat was echt meer dan genoeg, ik wil nu misschien zelfs nog minder.

    Ik liet simpelweg ziekenhuis en kamernr. enkel weten aan mensen die ik wel op bezoek wou, geboortekaartjes werden pas verstuurd als we naar huis gingen, hoe grof dat misschien ook overkomt...

    Nu 2e op komst is ga ik ook mijn eisen stellen: in de veronderstelling dat alles goed verloopt, is de eerste periode gereserveerd voor grote broer om kennis te maken met de baby. Pas later laat ik (schoon)ouders toe, die moeten maar wachten!

    Je kan ook met vroedvrouwen afspreken dat je liever niet teveel bezoek wilt en dat ze na een tijdje eens op je kamer komen om bezoek duidelijk te maken dat ze moeten vertrekken. Ze zeggen dan dat je verzorgd moet worden of ze kunnen zeggen dat je wat meer rust nodig hebt oid. Je kan ook een codewoord afspreken met je man om subtiel op de gang een vroedvrouw te roepen als het je teveel wordt.

    Het is jouw bevalling en jouw kraamtijd en daar moeten ze maar respect voor hebben! smile.gif
  • Wel, ik denk dat ik sowieso eens de vroedvrouwen ga vragen of ze idd kunnen helpen, hoe zij het bezoek doorgaans vriendelijk naar huis sturen.
    Het is vooral mijn schoonouders....
    Het zijn echt schatten van mensen, de liefste grootouders, ons zoontje is echt hun wereld precies.
    Maar dat maakt dat ze in hun enthousiasme geen grenzen zien. Toen ik ging bevallen van ons zoontje, waren ze van plan om een B&B in ons dorp te boeken, om de eerste dagen "zo min mogelijk te missen"..
    En zowel in het ziekenhuis als thuis bleven ze echt van de voormiddag tot s avonds op bezoek...
    De dag van de bevalling, zei ik na enkele uren "ik ben moe en ik denk dat hij honger heeft". Toen zei mijn schoonmama: geen probleem, rust maar even, wij gaan in de cafetaria eten (18u) en komen dan nog even langs. Mijn man snapte mijn " subtiele uitgeputte neerbliksemende ogen" niet, dus die is mooi mee gaan eten. En ik wist niet meer wat te zeggen.
    Ik heb 30min rust gehad en toen zijn ze tot s avonds gebleven en kwamen mijn schoonzussen met partner er nog bij. Kleine lag achter het glas te slapen, teleurstelling allom, dus dan kwamen ze de dag nadien nog uren op bezoek om hem toch vast te kunnen houden...
    Die B&B heb ik nog vriendelijk kunnen afblokken destijds.
    Maar dat was het dan ook. Ik wil niet opnieuw zo n drukte met ons 2de. Maar vind het toch moeilijk om zelf grenzen aan te geven, vooral omdat manlief echt nooit zijn mond durft open doen tegen familie, en ik mij er alleen in voel.
    Vraag mij vooral af, als ze bv. Al 3 dagen later terug op bezoek willen komen, wat zeg je dan ?
    Nee dank u, je bent nog maar geweest, wil graag rusten/zelf genieten van ons gezin...
    Is het zo simpel?
    Mijn man blijft maar 1 week thuis. Dan zit ik alleen met een baby en kleine van 1,5jaar.
    Dus wat rust en gezinstijd zal welkom zijn...
  • Ik vind dat je dat wel kan eisen. Ik vroeg mijn (schoon)familie om de eerste 3 weken vooraf te laten weten wanneer ze zouden komen. Mijn zoon viel tijdens de borstvoeding telkens in slaap en ik moest heel veel moeite doen tijdens de voedingen. Daarnaast is een kleintje in huis ook druk genoeg en waren mijn 10 minuten douche tijd ‘heilig’. Als hij dan goed dronk en mijn schoonmoeder stond onaangekondigd aan de deur, dan deed ik niet open. Mijn familie heeft hier nooit een probleem van gemaakt.

    Ik zou in het ziekenhuis ook niet te vroeg bellen na je bevalling. En anders kan je hopen dat je ‘s avonds bevalt en eerst nog een nachtje rust hebt nervous.gif
  • Ik herken het ook. Hier nog geen nr2 op komst maar er zijn wel plannen. Bij ons eerste bevallen 's nachts 2u20 maar uiteindelijk niets kunnen slapen door de adrenaline enzo.. Bezoekuur begon om 14u, toen zijn (schoon)ouders en mijn vriend zijn meter toegekomen. Ik kreeg ook een sms van onze beste vrienden of ze mochten langskomen, ik had gezegd dat het kon maar echt niet te lang. Max halfuurtje en daar hebben ze hun aan gehouden. Maar de daarop 2 volgende dagen waren echt... TE!! Ouders zijn elke dag langsgeweest (das was voor ons het probleem niet, maar het was de rest). Er kwam zelfs familie van de schoonmama (een nicht) langs omdat ze die dag een afspraak had in het ziekenhuis. We hebben met haar totaal niets van contact, zelfs schoonmama&nicht hebben heel weinig contact, dus wat kwam die daar in godsnaam doen?? En dan kwam ook nog eens zijn nonkel & vriendin langs en die bleven ook maar zitten.. Terwijl ik sinds de geboorte al enkele keren was flauwgevallen en aan de baxters ging.. Voor nummer 2 hebben we gezegd dat we het pas gaan bekendmaken als we thuis zijn naar vrienden toe. En op de deur zal er een papier hangen 'bezoek vinden we fijn, maar mag het kort zijn?'. Als bezoek te lang zal blijven zitten, ben ik wel van zin om het te zeggen dat het me te druk aan het worden is en we rust nodig hebben. Bij ons ook veel familie & vrienden geweest en achteraf bekeken hadden we ook meer moeten durven zeggen maarja…
  • Hier ook een kindje van 21 maanden als het tweede binnenkort geboren zal worden smile.gif Ik heb alvast aan beide families laten weten dat eerst ons zoontje - en alleen ons zoontje - rustig mee op de kamer komt om kennis te maken met zijn broertje. Ik wil ook genieten van ons nieuwe gezinnetje en het zal allemaal al druk en verwarrend genoeg worden voor het ventje zonder al dat bezoek. De vroedvrouwen inschakelen is niet zo'n slecht idee denk ik, bij ons eerste kwamen zij bij ons tegen het einde van het bezoekuur ook vriendelijk maar beslist vragen om te vertrekken en iedereen zijn rust te gunnen smile.gif

    Veel succes alvast!
  • Bij ons eerste kindje ben ik vrijdagavond om 20 uur bevallen. Mijn ouders zijn dan nog langs mogen komen terwijl ik nog in de bevallingskamer was, maar verder niemand. Nadat ze weg waren, hebben ze mij gewassen en naar mijn kamer gebracht. Ik heb heel de nacht niet geslapen, want ik had net als hierboven last van de adrenaline die maar bleef stromen.
    De dag nadien was het volle bak natuurlijk, want het was weekend. Vreselijk! Ouders, schoonouders, mijn grootmoeder, broer + vriendin, tante en nonkel,... De meerderheid bleef dan ook nog eens heel de namiddag blijven plakken sad.gif
    Toen schoonmoeder bij vertrek zei dat ze de dag nadien zou terugkomen, heb ik vlakaf gezegd dat op zondag enkel de vrienden mochten komen.
    Maandagnamiddag ben ik naar huis gegaan.
    Bij ons tweede kindje, dat op donderdag om 1 uur 's middags geboren werd, zijn mijn ouders de dag van de geboorte zelf langsgekomen samen met ons eerst kindje dat bij hen was blijven slapen. Ons oudste kindje is eerst binnengekomen om rustig kennis te maken, daarna zijn mijn ouders erbij gekomen. Nadat mijn ouders vertrokken waren, is mijn man nog een paar uur gebleven samen met oudste kindje, zonder ander bezoek erbij. De rest van de familie en vrienden hebben we pas later verwittigd, dus die konden die dag niet meer langskomen. Heerlijk genieten met het nieuwe gezinnetje dus! smile.gif
    De ochtend nadien zijn de schoonouders langs gekomen, daarna mijn ouders nog eens met mijn grootmoeder en dan zijn we, op vrijdag, naar huis gegaan. De rest van de familie en vrienden is dus niet kunnen langskomen in het ziekenhuis. Ze waren uiteraard thuis wel welkom, maar het voordeel is dat ze dan bellen om een afspraak te maken en dat je alles veel beter kan spreiden. De eerste week hebben we geen bezoek laten komen.
    Op die manier vonden we de kraamtijd véél aangenamer en ik recupereerde ook veel sneller! Ik zou het iedereen aanraden!
  • Ik denk dat het gewoon vrij moeilijk is om goed te doen op zo momenten 🤭
    Als niemand zou komen, zou het niet goed zijn en als ze te veel komen vinden we het ook niet goed.
    Onze emoties gaan alle kanten uit, we zijn moe, we zijn moe, we moeten nog zoeken naar alles,....

    Wij komen bijvoorbeeld alle 2 uit een iets groter gezin.
    Als alle broers en zussen langskomen en die hebben allemaal hun partner mee en de kinderen. Tja dan zit de kamer al snel vol.
    Kan je tegen eigen broers en zussen zeggen, dat ze niet mogen komen?
    Tuurlijk kan en mag dat, maar ik zou dat nooit doen.

    Iedereen mag komen maar gewoon niet te lang 🤣🤭
  • Ik denk dat Neuzeke wel een punt heeft. Het kan inderdaad soms moeilijk zijn om goed te doen.

    Bij bevalling nr. 1 vond ik het ziekenhuisbezoek best leuk (over het algemeen vind ik het gewoon fijn als mensen interesse hebben & je je geluk kan delen), behalve op de dag van de bevalling zelf. Toen had ik echt fysiek nog heel veel last (hevige pijnen) en stonden er kort na de bevalling al veel te veel mensen (niet alleen dichte familie).

    Bij bevalling nr. 2 hebben we er daarom in ons sms’je bij geschreven dat bezoek welkom was vanaf de dag erna (! ook met vermelding van bezoekuren ‘14u-16u, 18u-20u’ i.p.v. doorlopend). Enkel voor de allerdichtste familie (lees: beide paren grootouders, broer & zus + meter en peter) hebben we een uitzondering gemaakt: zij mochten al direct de eerste dag komen. De (schoon)ouders mochten tijdens ons verblijf in het ziekenhuis ook zoveel komen als ze wilden. Dat zijn tenslotte je eigen ouders/ouders van je man.

    Een mededeling ‘bezoek welkom vanaf morgen’ heb ik al in heel veel berichtjes zien staan. Neemt niemand (qua vrienden, verdere familie, …) aanstoot aan denk ik (zeker niet bij een tweede kind wanneer er ook een ouder broertje/zusje is dat de kans moet krijgen de nieuwe ‘aanwinst’ te leren kennen).

    Ons oudste kind heeft bij bevalling nr. 2 ‘de primeur’ gekregen: ik had aan mijn ouders gevraagd om hem eerst even apart bij ons binnen te laten. Na een minuutje of 10 mocht hij dan mijn ouders op de gang gaan halen en hen zijn zusje laten zien (trots dat hij was!).

    Zoals hier al eerder werd gezegd, krijg je bij een tweede bevalling doorgaans minder bezoek: verdere vrienden & familie komen bij een tweede meestal pas thuis op bezoek (of helemaal niet). Dit maakt dat het bezoek dat je in het ziekenhuis krijgt van je dichte familie & vrienden spontaan al als minder intens kan aanvoelen.

    Een evenwicht zoeken dus: tussen je grenzen & rust bewaken, en anderzijds ook gewoon kunnen genieten van je kleintje samen met de mensen die je graag ziet.
  • Ik ben prematuur bevallen van mijn eerste kindje, en mijn zoontje heeft de eerste maand op neonatologie doorgebracht. We denken nu langzaam aan een 2e kindje, en omdat we bij ons zoontje nooit een kraamtijd gehad hebben, heb ik daar wel al over nagedacht hoe ik dit wil invullen bij een 2e kindje..

    ik wil eerst genoeg tijd nemen voor mijn man en ik alleen met de baby (zoontje is direct in couveuse meegenomen), en daarna wil ik dat ons zoontje de eerste is die de 2e baby zal zien. Pas daarna is de rest van onze familie welkom. In het ziekenhuis zelf wil ik enkel onze ouders, broers en zussen (en hun gezin) op bezoek. De rest van de familie moet later maar thuis komen. sommige van mijn familieleden gaan daar boos om zijn, maar so be it.

    Doe echt gewoon wat voor jullie goed voelt. Het is zo een kostbare periode, en ik heb het soms nog moeilijk dat ik die bij mijn zoontje nooit gekend heb.
  • @Neuzeke Akkoord met wat je zegt maar ik vind dat, hoe dichte familie het ook is, je uit beleefdheid toch even vraagt of het past? Zelfs mijn eigen moeder vroeg na mijn bevalling of het ok was als ze langskwamen, en dat ik het moest zeggen als ik liever had van niet. Ook mijn dichte vrienden die naar ‘t ziekenhuis gekomen zijn, hebben gevraagd of er die dag/dat uur al niet teveel mensen gingen langskomen, hoelaat ze best kwamen etc. Iedereen weet toch hoe zwaar dat kan zijn. Ik vind dat je dus best nee kan zeggen tegen broers etc, Juist tegen die mensen moet je toch jezelf kunnen zijn en eerlijk kunnen zijn als je het niet ziet zitten?
  • Bij mij is het niet zo zozeer van veel verschillende familieleden op bezoek te hebben, maar vooral lange uren dezelfde personen.
    En ik wil nu niet de zoveelste schoondochter zijn die klaagt over haar schoonmoeder, want het is echt een schat van een vrouw, maar ja het is toch vooral mijn schoonmama die te lang plakt (en schoonpapa schikt zich zoals zij t ziet).
    Dat vind ik dus moeilijk om tegen in te gaan, die zou elke dag in het ziekenhuis uren aan een stuk willen komen. Die was de eerste keer ook van plan om al op voorhand in de cafetaria vh ziekenhuis te wachten en hadden dus een B&b geboekt in ons dorp om ook de eerste dagen thuis veel over de vloer te komen.
    Schoonmama houdt ook véél familiefeestjes thuis bij haar, en dan gaan we dus de hele dag op bezoek shocked.gif
    Mijn man is net hetzelfde, hoe meer zielen hoe meer vreugde. Die blijft maar koffie schenken, ookal is hij zelf doodmoe, zou zelfs niet subtiel vragen dat bezoek naar huis gaat. Terwijl ik gewoon zo kapot was van die bevalling, en je ligt daar dan met die dikke verbanden in uw onderbroek aan een infuus gekluisterd. Dan heb ik echt geen zin in een volle ziekenhuiskamer die boven mijn kerverse baby hangt...
    Mijn ouders en zus haar gezin, bleven elk maar 1-2u, en ik zou het ook veel makkelijker vinden om tegen hun te zeggen dat ik moe ben.
    Ik vind het leuk dat iedereen enthousiast is, maar kraambezoek moet voor mij maar een uurtje duren eerlijk gezegd.
    Ik wil gewoon rusten en met mijn gezin alleen zijn..
    Morgen zijn we terug een hele dag op bezoek bij de schoonfamilie.
    Ik ben van plan om al mijn moed bij elkaar te rapen en het al aan te geven, dat ik pas de dag na de geboorte bezoek wil, en geen uren aan een stuk zoals de vorige keer...
    Lijkt mij veel aangenamer. Ik was zo euforisch na de bevalling, ik zei tegen mijn man: het is ok, bel maar naar iedereen, laat ze maar komen.
    Maar toen ze er waren, viel het dak precies op mijn hoofd. En dan had iedereen zo ver gereden, dat ik ze niet vroeg naar huis durfde sturen...
  • Elaria nu eventjes anders bekeken. Wat ga je dan doen met uw oudste kindje, als je bevallen bent?
    Mss kan je het feit dat uw schoonouders er zo vaak en lang gaan zijn, wel "gebruiken" nu.
    Aangepast door Neuzeke op 12/01/2019 08:42
  • @neuzeke: mijn schoonouders wonen op 1.15u rijden, en hebben een boerderij die ze niet zomaar achter kunnen laten.
    Mijn moeder komt thuis babysitten, die woont wat dichter en mijn man zal de oudste na de bevalling komen halen.
  • Ik heb het over als je al bevallen bent hoor.
    Omdat je zei dat ze er bij de bevalling van uw oudste een hele dag zaten.
    Als ze dit nu ook doen, kan je hen mss wat inschakelen Ivm de oudste.

    Ik kijk naar mijn eigen situatie natuurlijk.
    Ik wou mijn man en de oudste zoveel mogelijk bij mij en in het ziekenhuis.
    Hem bij andere afzetten en amper zien wou ik toen echt niet ☺️.
    Door zijn leeftijd was dat niet altijd even makkelijk. Dus schakelden we de lange plak bezoekers eens in 🤭.
    We hadden de buggy van de oudste mee en een Ikea eetstoel.
    En een bak met alles wat we een hele dag nodig hadden.
    Het is eigenlijk een beetje door de plakkers dat mijn man zo vaak bij mij en de kersverse baby kon zijn.
    Hij kwam aan rond 11 u en vertrok rond 19u30 à 20u.
    De oudste werd gewassen en klaargemaakt voor de nacht.
    Ik gaf dan zijn flesje nog en dan pyjama aan, slaapzak aan en naar huis.

    Ik weet natuurlijk niet wat jullie plannen hier rond waren 😉.
    Maar als je uw oudste en uw man ook graag veel in d ebuurt wil, kan je uw schoonouders mss inschakelen.
    Mss voelen ze zich nog eens super trots ook, dat je hen dit vraagt 😁



    2 keer aangepast. Laatste keer door Neuzeke op 12/01/2019 09:41
  • @neuzeke:
    Ja daar heb ik ook aan zitten denken, die zouden wel de oudste even mee naar ons huis nemen (tot 16u zo, want dan moeten die gaan melken).
    Maar ik heb gewoon geen zin om 2-3x/week mijn schoonouders te zien, die zouden sowieso dan ook meermaals naar t ziekenhuis gaan natuurlijk om de jongste te zien, en dan zijn die ook niet direct naar huis.
    Mijn eigen ouders hoef ik ook niet zo vaak over de vloer te hebben trouwens...
    Die komen om de 3 weken eens voor zo'n 2u, op een werkdag.
    Bij mijn schoonouders is het altijd een hele dag zoals ik zei, en doorgaans wij naar hun omwille van de boerderij.
    Klinkt misschien egoïstisch, maar ik zit zoveel bij mijn schoonfamilie. Ik wil in de kraamtijd zo min mogelijk mijn man en kindjes delen....
    Ik heb mijn schoonouders echt wel graag. Maar net zoals bij mijn vorige zwangerschap, word ik op het einde enorm bezitterig naar mijn schoonmama. Met de oudste is dat nu al veel beter. Maar die eerste maanden liet ik haar onze kleine pakken en paraderen op familiefeesten, maar ik vond het echt niet leuk. Ik wou mijn baby toen echt niet delen. Klinkt onozel maar ik kreeg toen soms t gevoel, dat hij niet meer van mij was. Alsof ik het langverwachte kleinkind heb geschonken, dat volgens haar, uiterlijk een kopie van mijn man is (echt niet, integendeel) .
    het zal wel iets hormonaals zijn.

    Maar ja ik heb het ook al gedacht , dat onze oudsten het geen uren gaat vol houden in zo n kleine kamer.
    Ik ging idd ook de buggy meenemen, eetstoel en speelgoed.
    En we zien hoe het loopt....
  • Ik kan niet goed volgen vrees ik 😝🤭.
    Je schreef dat ze in het ziekenhuis zaten van 14 tot 19u30.
    Maar als ze moeten gaan melken om 16u en ze 1u30 moeten rijden, dan zitten ze toch niet zo heel lang bij u?
    Ik heb het dus ook puur over de tijd in het ziekenhuis hoor.
    Uw oudste is ook nog heel jong, dus sowieso ga je moeten zoeken om hem wat bezig te houden.
    Daarom dat ik hen zou inschakelen.
    Maar omdat je nu spreekt over melken, kan ik niet meer volgen 😝😂.

    Trouwens als jullie vooral naar hun gaan, kan je toch makkelijk zelf beslissen wat en hoe e.
    Als ze bij u komen, is het al moeilijker om hen weg te sturen. Zou uw partner dat begrijpen dat je liever korter naar hen gaat? Beetje later vertrekken, beetje vroeger doorgaan?

    Aangepast door Neuzeke op 12/01/2019 10:50
  • Ik heb na de bevalling van de tweede vlakaf gezegd dat bezoek thuis mocht komen. Ik ben op vrijdagavond bevallen (spoedsectio) en in het weekend kwamen ouders / schoonouders / meters 1x langs. Het was de bedoeling dat we snel naar huis zouden gaan dus ik vroeg hen de volgende keer pas te komen wanneer we thuis waren. Helaas gooide de billirubine-waarden dat plan om en moesten we nog 5 dagen langer blijven, maar het waren wel 5 kalme dagen smile.gif Alleen wij vier, mijn man ging met de oudste wel eens wandelen of iets gaan eten buiten het ziekenhuis natuurlijk smile.gif Ik wilde niet dat onze oudste zoon bij een van de grootouders ging logeren die week, ik vond het belangrijk dat het leven voor hem gewoon door ging zoals anders: zijn eigen bedje, zijn eigen ritueeltjes, ...

    Ik heb hier van mijn eigen moeder commentaar op gehad, maar foert, het was MIJN bevalling, ONZE beslissing om het zo te doen, en ik heb daar geen spijt van. Die rust hadden we toen echt nodig.
  • @neuzeke:

    Ik snap dat het verwarrend is. Het is zo:

    Als zij bij ons komen; dan zijn ze van 10u tot 16-17u op bezoek (dan moeten ze weg voor te melken). Wat voor mij wel een hele dag is.
    Voor het ziekenhuisbezoek hadden ze bedrijfshulp geregeld en moesten ze dus s avonds niet melken. Dan kunnen ze vanaf 10u s morgens tot s avonds laat komen, en zijn ze dus de volledige bezoekersuren (14-19u.30) gebleven.
    Die mensen hadden op voorhand bedrijfshulp geregeld, dus ik voelde mij dan ook verplicht om hun nog langer te laten blijven en niet naar huis te sturen om 16u snap je...

    Daarnet zijn we op bezoek geweest. Vertrokken om 9.00 en straks thuis om 16.30u. vroeger kwamen wij vaak om 19u thuis en lag kleine al in slaap in de auto. Ik vind dat veel te lang. We zien mijn schoonfamilie 1x/4 weken zo, maar dus telkens een hele dag.
    Mijn man die gaat niet graag vroeg naar huis. Telkens als we aanstalten maken om naar huis te gaan, probeert schoonmama het ook wat te rekken "even nog bij de koeien gaan kijken met kleine, nog iets dat mijn man moet controleren in de stal enz." Terwijl we met de babyspullen al klaar staan...
    Het zijn echt wel lieve mensen, maar het is mij soms te veel. Ik wil wat alleen van ons gezinnetje genieten, enkel ons 4...

    Mijn ouders komen altijd naar ons op bezoek voor zo'n 2tal uur en dan gaan die naar huis, die gaan ook veel op uitstap ik het weekend, hebben al veel kleinkinderen
    Terwijl mijn schoonmama haar hele wereld precies nu om haar enige kleinkind draait.
    Het is soms wat beklemmend voor mij. Mijn man heeft dat gevoel natuurlijk niet.

    Ik heb daarnet gezegd dat ik waarschijnlijk geen bezoek wil de dag van de geboorte, omdat het de vorige keer zo overweldigend was.
    Mijn schoonfamilie reageerde wel begripvol, alleen schoonmama was muisstil. Die zal wel teleurgesteld zijn denk ik.
Reageer

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld