Mijn zwangerschap

, 1.478 keer bekeken

Hallo allemaal,

Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Linda, ik ben 28 jaar en 3 weken geleden ben ik bevallen van een mooie dochter, Dewy-May. Graag wil ik jullie vertellen over mijn zwangerschap en bevalling zodat andere aanstaande moeders, die voor het eerst zwanger zijn, er misschien iets aan hebben.

Op 18 oktober 2002 was het zover: ik was zwanger! Joepie! We waren natuurlijk erg blij. Ik was uitgerekend op 25 juli 2003 en had dus nog een lange weg te gaan. Of althans, dat dacht ik…...
Alle moeders die ik sprak, zeiden tegen mij: "Nou, meid, dat duurt toch lang hoor, die 9 maanden."
Nou, daar is dus niets van waar. Een leuke tip voor moeders in aantocht: zorg dat je, net als ik, elke maand wel iets te doen hebt dan vliegen de maanden voorbij zonder dat je er erg in hebt. Elke maand had ik wel iets waar ik, behalve naar de bevalling, ook naar uit kon kijken: bvb een pretecho, een weekendje naar een huisje in Nederland, lekker gaan zwemmen, een keertje uit eten, enz...
Zo ging de ene na de andere maand voorbij.

Ik was best bang voor de bevalling. Ik had echt geen idee van wat ik kon verwachten en als ik dan op tv het programma "De bevalling" zag, kreeg ik het gewoon benauwd. Wat konden die vrouwen gillen en klagen, zeg! Nu zullen ze het waarschijnlijk niet gemakkelijk gehad hebben, maar als je zelf voor de eerste keer zwanger bent dan zijn zulke beelden niet echt bemoedigend. Daarom heb ik tegen mijzelf en tegen mijn man gezegd: "Ik ga niet naar de zwangerschapsgym en lees geen boeken over de bevalling, want ik zou mij alleen maar banger maken. En dan krijg ik een hoop stress en dat is helemaal niet goed voor de baby."
Tijdens de zwangerschapsgym zit je met bvb 10 vrouwen in een kringetje. Eerst moet je met je dikke buik op zo'n matje zien te gaan zitten om vervolgens met zijn allen in koor te gaan zitten puffen… Nou, dat is dus niets echt voor mij, hé. Ik heb het dus overgeslagen. Ik dacht: "Ik laat me echt niet gek maken door al die vrouwen… De één heeft nog meer pijn dan de ander, een ander moest dan steeds maar overgeven, ... En dat wil ik nu dus niet echt weten."
Daarom wil ik met mijn verhaal, andere vrouwen die voor het eerst zwanger zijn, die angst een beetje wegnemen.
Ik ben tijdens mijn zwangerschap niet één keer over mijn nek gegaan. Wel had ik in de eerste en de laatste 3 maanden een klein beetje last van het zuur, maar dat was echt niet elke dag, hoor. Verder heb ik dus totaal nergens geen last van gehad. Ik heb echt een perfecte zwangerschap beleefd, al zeg ik het zelf. Dus mag ik echt niet klagen.

Toen begon de bevalling. Nu kreeg ik last van de zenuwen. Wat had ik gedaan? Wilde ik dit wel?
En verdorie, ik had niets gelezen over de bevalling zelf. Ik dat al van "Oooo, wat heb ik gedaan", maar die gedachten verdwenen als sneeuw voor de zon toen de bevalling echt begon.
Het was dinsdagochtend 6 uur. Ik stond de boterhammen van mijn man te smeren en dacht bij mezelf: "Ik ga zo mooi nog even terug mijn bed in."
Om 7 uur moest ik opeens vreselijk erg naar de wc. Achteraf bleek dat mijn vliezen gebroken waren, maar ik had toen nog niet echt iets door tot… Ik 5 minuten later steken kreeg onderin mijn buik. Nou, dat was feest in de tent! Alleen thuis en nu zet de bevalling in. Ik weet nog dat ik dacht: "Nou, dat heb ik weer!"
Dus mijn man teruggefloten van zijn werk, mijn moeder gebeld, zijn moeder gebeld en het feest kon, wat mij betrof, beginnen. Om 9.30 uur kwam de verloskundige eindelijk. En ja, hoor, zij bevestigde dat het begonnen was. Ik had 1 cm ontsluiting en het kon dus nog wel even gaan duren. Ze voorspelde dat het rond 7 uur 's avonds zover zou zijn en ze zou rond half één nog eens even langskomen om te kijken hoe het ging.
Om half één was ze er terug en wat bleek? Ik had al 10 cm ontsluiting en persweeën. Ze ging snel haar spullen pakken en het grote werk kon beginnen. Ik heb tijdens de hele bevalling geen kick gegeven en ook niets gevoeld van het inknippen. Om twee voor twee werd mijn dochtertje, Dewy-May, geboren!
Al met al ik heb er dus 7 uren over gedaan en het was een eitje. Het is mij voor 200% meegevallen en ik zou zo weer aan een tweede beginnen.
Ik hoop dat er vrouwen zijn die iets aan mijn ervaring hebben zodat ze zich niet zo bang laten gemaakt.

Groetjes,
Linda

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld