Mijn grootste wens...

, 1.563 keer bekeken

Door Mama van Jelke op 30/04/2008 - 14:02:

Ik heb altijd al een groot verlangen gehad om mama te worden. Helaas is mijn leven niet echt gemakkelijk geweest zodat ik mijn wens een hele tijd heb moeten uitstellen. Maar nu ben ik de trotse mama van een geweldig zoontje van 1jaar.

Ik ben altijd al een laatbloeier geweest, zoals mijn mama altijd zei. Zo ben ik er, voor mijzelf, pas op mijn 28ste achtergekomen dat ik lesbisch ben. Misschien dat ik het al eerder ergens wel wist, maar ik het gewoon niet wou wetenÂ… Toen ik het eenmaal aanvaard had, vielen ook een heleboel puzzelstukjes op hun plaats. Want daarvoor voelde ik mij niet goed in mijn vel en ik wist niet waaromÂ… Wat juist de reden was, weet ik niet echt, maar daarna heb ik een eetstoornis (anorexia) ontwikkeld, die alles weer erg moeilijk maakte. Ik ben hier voor opgenomen geweest in een speciale kliniek voor eetstoornissen en dat heeft wel wat geholpen.
Na mijn opname heb ik in dezelfde stad een appartementje gezocht en geprobeerd te doen wat alle mensen in mijn ogen deden: werken, eten en dromen van kindjes.
Ik ben nog een paar keer hervallen maar uiteindelijk heb ik door hard werken en een erg ondersteunende huisarts mijn eetprobleem onder controle gekregen en kon ik eindelijk terug aan mijn grootste droom gaan werken: mama worden. Het appartement waar ik woonde, was echter niet geschikt om kindjes in groot te brengen. Het was er klein en er liepen serieus rare mensen rond. En zo ben ik in mijn zoektocht naar een geschikte woonplaats op het huisje uitgekomen waar ik nu woon. Het was een echt krot, maar ik was op slag verliefd. Samen met mijn papa heb ik toen heel hard gewerkt om er een leefbare thuis van te maken en dat is erg goed gelukt.
Tijdens al die verbouwingswerken begon het zo hard te kriebelen dat ik niet wou wachten tot het helemaal af was (ik was toen per slot van rekening al 34) en ik dacht: wie weet hoe lang het gaat duren eer ik zwanger ben. Dus ben ik op zoek gegaan naar een donor. Eenmaal die gevonden, is het heel snel gegaan. Na 1 poging was ik al zwanger!

Ik heb enorm genoten van dat minimensje in mijn buik, zijn stampjes en het gevoel dat er iets geweldigs aan het gebeuren was. De dag van de bevalling is in mijn ogen de mooiste uit heel mijn leven. Jelke is een prachtkereltje en ik droom ondertussen al hardop van een brusje voor hem.
Als het aan mij ligt, gaat dat er zeker komen. Het enige opstakel zijn mijn ouders die bang zijn dat het financieel niet haalbaar is. Alleen financieel want ze vinden mij, nadat ze mij met Jelke hebben gezien, een goeie mama. Iets wat ik die altijd aan mezelf twijfelde, ook vind smile.gif
Nu ben ik met iemand die mij op dat punt kan verder kan helpen, over aan het praten en zodra ze het licht op groen zetten, zoek ik mijn donor weer op en ga ik ervoor!

Groetjes
Karen

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld