Weer zwanger?!

, 1.106 keer bekeken

Hallo,

Ik weet sinds een paar dagen dat ik weer zwanger ben. Op zich natuurlijk een hele blijde gebeurtenis. Bij ons is de stemming helaas niet zo.

Mijn verhaal begint in juli 2000. Vlak voordat ik ging trouwen op 25 juli, moest ik ongesteld worden. Ik slikte al twee jaar de pil niet meer. Ik werd maar niet ongesteld en kocht op vrijdag 21 juli mijn eerste zwangerschapstest. Die was negatief.
Op de dag voor het trouwen deden we nog maar eens een test. Die was positief! Wij waren de gelukkigste mensen op aarde! We moesten alleen even trouwen en dan zouden we naar Maleisië gaan op huwelijksreis.
Onze trouwdag stond voor ons in het teken van het nieuwe leven in mijn buik. Niemand wist ervan, behalve wij. De dag erna had ik erge hoofdpijn. We moesten de taartstandaard nog terugbrengen naar de bakker en bij de drogist heb ik gelijk paracetamol gekocht. We moesten tenslotte naar Maleisië toe en ik wilde me wel goed voelen voor de reis.
Eenmaal in Maleisië kreeg ik buikpijn en ging ik vloeien. Na een flinke menstruatie was het voor ons wel duidelijk. We waren niet meer zwanger.
Terug thuis weer een test gedaan en die was negatief. Helaas, het was niet anders.

Kort daarna, ik had een maal gemenstrueerd, was ik weer zwanger. Ik voelde de dag voor ik ongesteld moest worden dat mijn borsten pijn deden. Die dag ging ik winkelen en ik had een beetje buikpijn. Achteraf bleek het innestelpijn te zijn geweest.
We waren weer zwanger en ik had gelijk het gevoel dat het goed zou gaan! Na een voorspoedige zwangerschap van 41,3 weken, werd Fynn, onze zoon, geboren met een keizersnede.

We wilden graag een groot gezin, dus toen Fynn een maand of vier was, hebben we niet meer op de vruchtbare periodes gelet en zijn we er weer voor gegaan. Ik was aardig wat gewicht kwijt, toen ik in één keer weer aankwam. Ik weet het aan het verhuizen en het slechte eten. Toen ik maar niet ongesteld werd en wel steeds zwaarder werd, hebben we maar weer een test gedaan. Ik was weer zwanger!! Ik kon het niet geloven, heb wel drie testen gedaan.
Ik had me opgegeven voor yoga, de kraamzorg was al aangevraagd, de eerste kleding was al binnen en met drie maanden wist de hele wereld het. Totdat ik half februari van dit jaar last kreeg van licht bloedverlies. Volgens de huisarts hoorde dit erbij en was het mijn gewone cyclus.
Op zaterdag 16 februari, vertrouwde ik het toch niet helemaal en heb de verloskundige gebeld. Ze kwam gelijk. Ze vond echter geen hartslag en verwees ons door naar het ziekenhuis.
Daar bleek op de echo dat het vruchtje al met negen weken overleden was. Met 8,4 weken hadden we nog een echo gehad! Ongelooflijk! Die dag hebben we wel leuke dingen gedaan met vrienden van ons, dit stond al langer vast op de agenda.
Op maandag moest ik de gynaecoloog weer bellen voor een afspraak. Die woensdag erna zouden we erheen gaan. De nacht ervoor heb ik weer lichte weeën gehad en is het vruchtje eruit gekomen.

Nu ben ik dus weer een keer ongesteld geweest en weer zwanger... Ben ik blij? Ja en nee, ik probeer mezelf te beschermen, denk ik. Morgen bel ik het ziekenhuis voor een echo-afspraak, dat had de gynaecoloog ons gezegd bij de laatste miskraam.
Ik ga ook een therapeute bellen die helderziende gaven heeft. Misschien heeft zij ook tijd voor me en kan ik een keer met haar praten over wat me bezig houdt. Ik ben een beetje bang. We willen zo graag meer kinderen, maar krijgen we ze wel? Is Fynn een toevalstreffer geweest of zijn twee miskramen gewoon domme pech? Ik weet het niet en het enige wat ik kan doen is afwachten…

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld