Twee buitenbaarmoederlijke zwangerschappen kort na elkaar

, 1.475 keer bekeken

Het jaar 2002 was voor ons niet echt een leuk jaar. We maakten in een korte tijd twee buitenbaarmoederlijke zwangerschappen mee.
De eerste was in februari/maart. In eerste instantie werd een miskraam geconstateerd, in mijn baarmoeder was het een en ander waar te nemen. Maar toen het vloeien na een maand nog niet opgehouden was, werd een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in mijn linkereileider vastgesteld. Ik was toen 13 weken zwanger. Nog diezelfde week werd ik geopereerd. Het was een grote operatie waarbij ze mijn eileider weggehaald hebben. Ook het herstel daarna duurde best lang.
Eind september waren we dolblij: ik bleek weer zwanger te zijn. Met zes weken (half oktober) ging het echter weer mis: verschrikkelijke buikpijn, misselijk, net niet flauwvallen, … In het ziekenhuis werd bij een operatie weer een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gevonden, in mijn buikholte deze keer op de plek waar de verwijderde eileider gezeten had. Er zat toen al veel bloed in mijn buik en het vruchtje werd verwijderd. De operatie was gelukkig minder erg en drie weken later was ik alweer volledig aan het werk.

Nu zitten we echter met een heleboel vragen. We zijn bang voor de toekomst als het gaat om zwanger worden. De gynaecologen zijn heel verschillend in hun visie op de toekomst en de risico's van een eventuele volgende zwangerschap. Daarom ben ik erg benieuwd naar ervaringen van mensen die hetzelfde meegemaakt hebben.
Bij mij waren er geen risicofactoren voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zoals: verklevingen, infecties, enz… Verder werd me verteld dat mijn overgebleven eileider er normaal uitziet. Is er iemand die ook twee keer een EUG heeft meegemaakt en vervolgens toch op de natuurlijke manier zwanger is geraakt? Of zijn er misschien mensen die via een andere methode proberen zwanger te worden? Tenslotte zou ik het ook graag horen of er mensen zijn die besloten hebben van kinderen af te zien en voor adoptie gekozen hebben omdat ze het risico voor herhaling te groot vonden.
Binnenkort hebben wij nog een gesprek in het ziekenhuis om daar een advies te krijgen over hoe nu verder te gaan. Toch ben ik nog meer benieuwd naar de verhalen/ervaringen van ervaringsdeskundigen.

Hartelijke groetjes,
Marjon

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld