Op de echo bleek het mis...

, 1.185 keer bekeken

Door Caro op 12/01/2006 - 08:57:

Hallo,

Ik heb al heel wat verhalen op deze site gelezen en ik wil graag mijn verhaal erbij zetten.

Mijn vriend en ik wilden heel graag een kindje. Vandaar dat ik in september gestopt ben met de pil. Ik heb nog een doorbraakbloeding gehad, maar daarna werd ik niet meer ongesteld. Ik had klachten van humeurigheid en ontzettend pijnlijke borsten. Dus de vraag was: “Zou ik misschien nu al zwanger zijn?”
Deze vraag stelden wij ons in oktober. Als je van een normale cyclus van 30 dagen uitging, dan zou ik op 22 oktober ongesteld moeten worden. Maar dit bleef dus uit.
Op 28 oktober hebben wij dus een test gedaan en die was heel positief. We waren natuurlijk eerst heel verbaasd omdat het sneller was gegaan dan wij hadden verwacht. Maar we waren ook heel blij met het goede nieuws.
Ik had klachten van lichte pijn bij de baarmoeder. Een soort lichte menstruatiepijn was het. Dit was, naar wat ik gelezen had, heel normaal. De baarmoeder wordt immers groter, rekt uit en dat kan die pijnklachten geven. Verder was ik erg humeurig, soms kon ik gewoon in huilen uitbarsten. Pijnlijke borsten had ik ook en ja, ze werden ook groter.
Na acht weken werd ik langzaamaan ook iets dikker en bepaalde broeken begonnen te knellen.

Met 10 weken ben ik bij de verloskundige geweest. Er werden mij vragen gesteld, ik kreeg wat informatie mee en er werden wat onderzoeken uitgevoerd. Ook kreeg ik een verwijsbrief mee voor een echo. Dit was natuurlijk hartstikke leuk!
Voor de echo kon ik met 12 weken terecht. Mijn vriend en ik leefden hier heel erg naartoe… Ik had natuurlijk wel twijfels, zoals: “Zou het nog wel leven?”
Maar ook die onzekerheid schijnt bij elke zwangere vrouw te horen.

Gisteren was dus de grote dag, de dag dat de echo plaats zou vinden…
De verloskundige nam een vaginale echo. We zagen een vruchtzakje met een stipje daarin. Toen had ik al het idee van: “Dit is niet goed.”
Ze vroeg aan mij of ik misschien minder lang zwanger kon zijn? Zo’n 5 à 6 weken, want zo groot was het vruchtje ongeveer. Dit kon gewoon echt niet, want ik had immers in oktober de positieve test gedaan.
Ik had dus een miskraam gehad. Het kindje is met 5 à 6 weken opgehouden met groeien. Heel raar, want ik heb geen extreme buikpijn of bloedverlies gehad. Ik had gewoon allerlei zwangerschapsklachten en ik werd een klein beetje dikker.

In principe zit het vruchtje nu al ruim 6 weken dood in mijn lichaam, zonder dat ik het zelf wist of hierdoor klachten had. Blijkbaar kan een miskraam dus ook zo gaan...… Dit had ik nog niet gelezen.
Over 2 weken willen ze nog 1 echo maken, maar dat is meer voor de zekerheid...
Dan blijft de vraag wat ik wil: wil ik dat mijn lichaam het zelf afstoot, wil ik het met een tablet doen of met een curettage?
Ik heb voor mezelf al besloten dat ik het dan, na die 2 weken, zo snel mogelijk wil afsluiten. Ik vind het een raar idee dat je alle klachten van een zwangerschap hebt, terwijl het vruchtje zelf dood is.

Dit was mijn verhaal, het lucht me op om er zoveel mogelijk over te praten.

Groetjes,
Caro

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld