Nog een engeltje in de hemel...

, 1.478 keer bekeken

Door Tamara op 18/07/2011 - 01:43:

Ik had eindelijk, vijf jaren na geboorte van mijn dochter, besloten om mijn spiraal te laten verwijderen en voor een tweede kind te proberen.
Bij mijn 3de cyclus was het raak. Ik was helemaal blij want het was zo vlug gegaan!
Toch wist ik na 5 weken gewoon dat er iets mis was… Constant pijn in mijn rug, pijn in mijn bekken en een gevoel van onzekerheid.
Met 7 weken naar de gyn gegaan. Eindelijk kon ik mijn spruitje zien en het hartje horen! We waren vol verwachting, mijn man en ik. Maar bij de eerste blik van de gyn, vroeg ik direct wat er mis was.
“Ik zie twee zakken, maar alleen 1 vruchtje met kloppend hart.”
Ik bleek namelijk het vanishing twin-syndroom te hebben. Met als gevolg dat ik de komende dagen kon gaan bloeden en ook dat de kans bestond dat ik het ander vruchtje zou verliezen…

En inderdaad 3 dagen later een vlek bij afvegen… Ik hoopte dat het bloedverlies zo miniem mogelijk zou zijn en dat ik alleen “het lege zakje” aan het verliezen was.
Maar 2 dagen later grote paniek: bloed met klontertjes… Dus toch een miskraam. De gyn opgebeld en die zei dat ik het aan mijn lichaam moest overlaten want dat ze niks kon doen om het te stoppen.

De dagen erna waren een hel. Drie dagen lang pijn zoals bij een echte bevalling. Op vrijdag 1 juli ben ik dan met 8 weken zwanger mijn kleine verloren.
Op 5 juli naar de gyn, een echo gedaan en ja, inderdaad, niets meer te zien.

Ik vind het vooral emotioneel moeilijk want ik ben door al het pijn zoals bij een bevalling gegaan maar ik heb geen kleintje in mijn armen als beloning.
Alles gebeurd met een reden maar er gaat geen minuut voorbij dat ik niet aan mijn engeltje denk. Gelukkig had ik tenminste toch 1 keer het plezier om het hartje te mogen horen!

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld