Mijn cornuale zwangerschap

, 2.871 keer bekeken

Door Celon op 09/11/2011 - 16:30:

Ik had al enige tijd buik- en rugpijn. Misschien door de stress op het werk? Mijn huisarts zei dat ik lumbago had, de buikpijn zou dan komen door de uitstraling van de rugpijn. Ik ging daarna naar de huisarts van mijn man en die vroeg: "“Is het mogelijk dat je zwanger bent?”"
Ik testte positief.
Zoveel geprobeerd en dan is het eindelijk zover, met een klein duwtje in de rug: hormonale stimulatie. Het was onze eerste poging zo en ik had niet direct resultaat verwacht.

Ik zat verveeld met de buikpijn (soms echte steken) en besloot toen de pijn terug toenam naar de spoedopname te rijden.
Verschillende gynaecologen onderzochten me, maar niemand kon de zwangerschap lokaliseren. Ondertussen was sinds mijn zwangerschapshormoon verdubbelt en ruim boven de 1500 (de waarde waarop de vruchtzak zichtbaar zou moeten zijn).
Ik werd opgenomen dus in het ziekenhuis met het vermoeden van een BBZ. Drie nachtjes slapen en wanneer er dan nog niets zichtbaar was, een laparoscopie.

Bij de laparoscopie vonden ze geen zwangerschap in de buikholte of eileiders. Ze hebben direct een curettage gedaan ervan uitgaande dat ik een spontane miskraam aan het doen was.
Diezelfde dag, avond, nacht ik wist nog van niets… Met die onzekerheid van wat er nog was en wat niet.
Ik vond het erg, maar ik schikte me erin. Een miskraam, een maandje wachten en volgende keer zou het in orde komen.
Ik werd ontslagen uit het ziekenhuis, bang om naar huis te gaan, bang om het verlies onder ogen te komen. Maar toch ook met hoop, op een nieuwe kans, een nieuw begin een maand later.

Ik was nog geen halve dag thuis en gynaecoloog belde me op. Hij had bij de controlebloedafname ‘s middags ontdekt dat ik nog meer zwanger was dan vlak voor de kijkoperatie en curettage.
Ik was in alle staten. Er raast vanalles door je hoofd. Waren er 2 vruchtjes? Kan het nog goed komen na een curettage?

De dag erna vond de gynaecoloog de zwangerschap: een cornuale zwangerschap. Ik had er nog nooit van gehoord. Het vruchtje zat niet op de juiste plek, in de hoek van de baarmoeder aan het kluwen van vaten waar de eileider aansluit op baarmoeder. Blijkbaar een van de gevaarlijkste BBZ.
De groei moest gestopt worden. Alhoewel het daar meer plaats heeft als in de eileider, zou het bij groei levensgevaarlijk zijn voor mij.

Iets graag zien en het moeten afgeven, het is hard. Ondanks de behandeling met methotrexaat - dit middel breekt het vruchtje van binnenuit af - groeide het vruchtje nog even door, daarna bleef het enige tijd hetzelfde. Ik heb me zo slecht gevoeld de eerste keer dat het in grootte was afgenomen en er gaten in de vruchtzak begonnen te komen. Toen voelde het was echt aan als dood en afscheid.
Het zou nog weken duren eer dat de zwangerschap volledig uit mijn bloed zou zijn verdwenen. De stille verdwijning noemde ik het. Ach, afscheid het doet altijd pijn…

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld