Het mocht niet zijn

, 972 keer bekeken

Op maandag 12 mei mocht iedereen het weten! Herman en ik gingen vol trots voor het eerst naar de verloskundige om naar het hartje te luisteren.
Mijn baarmoeder kon ze nauwelijks voelen en het hartje was niet te horen. Na 3 uur in spanning te hebben gezeten, konden we nog diezelfde dag naar het ziekenhuis voor een echo. Ik kan niet omschrijven wat ik voelde toen er alleen maar een vruchtzakje te zien was, zonder ons kindjeÂ… Het was heel onwerkelijk allemaal.
Drie maanden lang ging "alles" goed. We voelden ons al die tijd papa en mama en dat gaf ons amen een heel gelukkig gevoel. Ver in je achterhoofd weet je dat er nog wat mis kan gaan, maar ik heb nooit pijn of bloedingen gehad. Dus na de tweede maand was dat gevoel van misgaan er nog nauwelijks meer.

De miskraam is de volgende dag gekomen en het heeft 9 uur lang geduurd. Wat ervan over was, hebben samen in de tuin een plekje gegeven. We hebben veel steun van familie en vrienden gekregen en dat vonden we heel fijn.
We hebben goede hoop dat we de volgende keer de 9 maanden goed door zullen komen en een papa en mama kunnen worden.
Het lezen van de ervaringen van anderen helpt ook een beetje, net als het opschrijven van onze ervaring.
Ik wens iedereen die dit ook heeft meegemaakt heel veel sterkte en geluk toe!

Karen

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld