Een groot gemis

, 1.904 keer bekeken

Door Eline op 11/04/2011 - 19:11:

Mijn verhaal dat ik aan niemand kwijt kan…

Ik was al 5 à 6 weken zwanger voor ik het wist. Ja, wie had het gedacht? Geen ochtendmisselijkheid en ja, ik had ook niet echt andere symptomen.
Mijn man en ik waren nooit echt bezig met kindjes. Tot het zover was... We voelden er ons helemaal klaar voor!
We keken echt uit naar de weken die zouden komen. We praatten veel over de veranderingen die we samen gingen meemaken. En we planden alles, maar...

Toen gebeurde er iets. Ik had opeens veel bruin slijmverlies en ja, we maakten ons zorgen en we zijn uiteraard ook direct naar de dokter gegaan. Daar zeiden ze dan het niets erg was...
Maar ik voelde me nog steeds niet op mijn gemak. Een vrouw voelt zoiets aankomen. Mijn gevoel zei dus wat anders, en mijn gevoel was helemaal juist...
Eén dag later kreeg ik heel veel bloedverlies.
Het verdriet om het verlies was groot. Dat waar we zo naar uitgekeken hadden, bleek nu niets meer te zijn.
Maar waar ik nu het meeste schrik voor heb, is dat het nog eens gaat gebeuren. Ik verwijt het mezelf niet en mijn man ook niet, maar het verdriet doet het meeste zeer nu sad.gif
We zouden zo graag opnieuw proberen maar mijn angst komt nog steeds terug boven. Ik weet niet of ik nog een miskraam aan kan sad.gif Mijn hart is al te vaak gebroken door zoveel dingen. Veel van die dingen heeft mijn man goed gemaakt door met mij te trouwen en voor me te zorgen, maar het verlangen naar een kind blijft groot!

Groetjes,
Elineke

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld