We kregen niet zomaar een tweeling

, 1.248 keer bekeken

Het begon allemaal in 1996. Mijn man en ik wilden graag kinderen en dus stopte ik met de pil.
Twee maanden later was ik zwanger. Helaas bleek na negen weken dat het om een buitenbaarmoederlijke zwagerschap ging. Omdat mijn eileider 's nachts gesprongen was, werd ik met spoed geopereerd. Wat bleek? Naast het feit dat ik al 750 ml bloed in mijn buik had, was mijn rechtereileider totaal verwoest en moest die verwijderd worden.

Eenmaal hersteld van dit alles wilden mijn man en ik het toch weer proberen. We wisten dat de kans op een spontane zwangerschap slechts 50% was omdat ik nog maar één eileider had.
Na een paar maanden echter was ik weer in verwachting, van een tweeling nog wel! Helaas ging ook deze zwangerschap fout. Na 22 weken werden onze zoontjes geboren. Dit gebeurde 's nachts heel plots terwijl ik op de wc zat. Daar heb ik hen opgevangen en vastgehouden, terwijl de ambulance (die mijn man gebeld had) onderweg was. Wat voelden wij ons hulpeloos en machteloos.
Ons eerste zoontje leefde maar we konden niets doen! Hij stierf toen zijn navelstreng werd doorgeknipt. Ons tweede zoontje, zo bleek in het ziekenhuis, was al overleden in mijn buik waarschijnlijk ten gevolge van het transfusiesyndroom. We hebben onze kindjes laten cremeren in een mooie mand met knuffels en een brief van ons erbij.

Een periode van heel veel verdriet volgde. En toch... Na ongeveer een jaar, in 1998, durfden we het weer aan. Ook deze keer raakte ik vrij snel zwanger, maar wat gebeurde er? Ja, hoor, ook deze zwangerschap bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te zijn. Weer een operatie volgde en daarbij hebben ze mijn "leeg gelepeld" om hem te kunnen behouden. Dat lukte maar het betekende wel dat de kans op een spontane zwangerschap eigenlijk nihil geworden was.

Onze kinderwens was nog steeds niet vervuld en dus we bleven proberen met alle spanningen die elke poging met zich meebracht. Na een jaar proberen, was ik nog niet zwanger. In overleg met mijn gynaecoloog besloten we om IVF te proberen. Voor diegenen die niet precies weten wat IVF inhoudt: het is ontzettend zwaar! Veel hormoon injecties, vaak op controle naar het ziekenhuis in Rotterdam(voor ons 11/2 uur rijden) en dan nog de punctie van de eicellen, wat ontzettend pijnlijk was. Ook emotioneel gezien was het voor ons een hele belasting. Maar goed, we wilden zo graag een kindje dat we dat ervoor over hadden. Helaas sloeg de eerste poging niet aan en ook het terug plaatsen van de cryo-embryo's (ingevroren embryo's) lukte niet.
Toen waren we helemaal op! We voelden ons zo machteloos! We wilden zo graag maar het leek ons maar niet gegund. En dit terwijl mensen om ons heen, naar ons gevoel "zomaar" zwanger raakten en een kind kregen. Zo oneerlijk!! Ik ging om hulp naar een psycholoog. Ik kon dit niet alleen verwerken. Mijn man wou dit niet en probeerde het op zijn eigen manier, zonder hulp, te verwerken.

Na een jaar, in 2001, besloten we om nog een poging te wagen. En na een aantal heel spannende weken bleek ik zwanger. Weer een tweeling!
Na een moeilijke zwangerschap met veel met spanningen en de angst om ze weer te verliezen, zijn op 12-12-2001 in het AMC Bas en Lara geboren! Twee maanden te vroeg weliswaar en slechts 3 pond zwaar maar ze waren prachtig!
Bas heeft veel moeten doorstaan, hij lag onder andere aan de beademing en moest vechten voor zijn leven. Met Lara ging het al snel goed maar ze moest toch ook flink haar best doen. Na vier weken Amsterdam mochten ze naar het streekziekenhuis in Vlissingen. Eindelijk dicht bij huis. Daar hebben ze nog twee weken gelegen, voordat ze eindelijk op 21 januari 2002 mee naar huis mochten.
Eindelijk, na zoveel jaren was onze wens toch vervuld!

Nu zijn Bas en Lara twee oud jaar en het gaat prima met ze. Ik geniet elke dag weer met volle teugen.
Met dit verhaal wil ik duidelijk maken dat de vaak niet verkeerd bedoelde opmerkingen van mensen over we "nemen" een kind, heel pijnlijk kunnen zijn. Kinderen krijgen, blijft toch het grootste WONDER dat er bestaat.

Vivian

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld