Twee in de plaats van een?

, 1.278 keer bekeken

Door Nancy op 21/01/2008 - 13:55:

Ik had al twee zonen uit een eerder huwelijk, maar mijn nieuwe echtgenoot en ik wilden graag nog een kindje van ons samen.
Zwanger worden lukte al snel… Maar op een ochtend, toen ik 6 weken zwanger was, werd ik wakker met bloedverlies. In mijn eentje ging ik die dag nog naar de gynaecoloog lang. Het zal wel niets zijn, dacht ik… Maar het waren er twee!

Met twintig weken had ik ontzettende buikpijn. Weer naar het ziekenhuis en daar bleek dat mijn baarmoederhals ernstig verzwakt was. Er werd een cerclage geplaatst, hoewel dit volgens de artsen niet meer veel zou uithalen. Dus werd de crematie al (schriftelijk) geregeld en alles werd besproken. Daarna lag ik alleen nog maar in het ziekenhuis, te wachten op het moment dat ik zou bevallen…
Met 27 weken en 5 dagen werd de cerclage verwijderd. Dit gebeurde omstreeks 13.00 uur. Rond 17.00 uur werd besloten tot een keizersnede, want de weeën waren toen niet meer te stoppen. De tweeling werd met een tussenpoos van een minuut geboren: eerst een zoon en toen een dochter. “En nu maar afwachten hoe het verder loopt”, zei de gynaecoloog.

Aanvankelijk hadden ze een fantastische start… Maar na drie dagen werd onze dochter getroffen door een ernstige infectie. Het zag ernaar uit dat ze het niet zou redden, maar na twee weken herstelde ze. Gelukkig!
Na 4 maanden mochten ze naar huis. Slechts 1 dag later kwamen de artsen erachter dat ons zoontje diepdoof was. De audioloog vertelde dat het zeer ernstig was en dat hij waarschijnlijk nooit zou kunnen horen, en dus ook niet goed zou kunnen spreken.

Nu, drie jaar - en een periode van hoortoestellen in en dan weer uit - verder, hoort ons zoontje voortreffelijk, net als elk ander kind van zijn leeftijd. Zo zie je maar weer, artsen weten ook niet altijd alles. Soms gebeurt er gewoon een wonder!

Nancy

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld