Moe, bang, ... En zooooo ongeduldig!

, 1.494 keer bekeken

Door Anneke op 18/07/2011 - 22:07:

Op 11 november zagen mijn man en ik voor het eerst een lachend gezichtje op de predictor! Een maand proberen en al meteen zwanger!

Vier weken later onze eerste echo. Een stevig kloppend hartje en ... Een grote verrassing: NOG een stevig kloppend hartje. Het werd een tweeling!

De daaropvolgende maanden had ik zowat elk kwaaltje: misselijk tot 6 maanden, bekkenpijn, maagzuur, striemen, ... Maar toch was ik heel gelukkig want de baby’tjes deden het goed!
Op 28 weken kreeg ik op het werk plots een vreselijke pijn in mijn linkeronderrug en zijkant. Niet te uit houden... Ik belde de gyn en die liet me meteen naar het ziekenhuis komen. Daar kreeg ik 24 uren weeënremmers en 2x longrijping.
Na een week in het ziekenhuis leek er niets veranderd. De baby’tjes deden het prima en er waren geen weeën. Maar de pijn werd steeds erger. Pas nadat ik echt boos werd, omdat ik het gevoel had dat niemand om mij gaf, stuurden ze een aantal dokters. Uiteindelijk bleek uit een echo van de nier dat ik een niersteen had, ... En dat deed zooooooo’n pijn!
Diezelfde nacht nog hebben ze een nierstent geplaatst. Sindsdien voel ik nog een lichte druk, maar verder is het veeeeel beter.

Intussen ben ik 34 weken ver. Alle kwaaltjes beginnen zwaar door te wegen. En voor een vrouwtje van 1,60 m is een tweeling van intussen meer dan 2 kg elk, een stevig gewicht om te dragen. Omdat onze zoon (die het laagste ligt) in stuit ligt, zal het een keizersnede worden. De gyn heeft die gepland op 38 weken. Een deel van mij hoopt de kindjes zolang te kunnen laten groeien, maar een ander deel van me is het zoooooo beu en wil niets liever dan nu bevallen. Maakt me dat een slechte mama?

Liefs,
Annke

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld