Een drieling?

, 1.491 keer bekeken

Door Renate op 17/07/2007 - 23:23:

Hoi,

Hierbij mijn verhaal dat ik graag wil delen met anderen.

Na één week over tijd te zijn, durfde ik de test te doen. En ja, echt waar, ik was zwanger! Voor de eerste keer in mijn leven! Trots, ogen vol tranen en met de teststaaf in mijn handen naar mijn vriend en die was ook door het dolle heen. Ook gaat er dan gelijk allerlei angst door je lichaam. Word ik wel een goede moeder? Kan ik dit alles aan? Was ik hier al aan toe? Wat als het fout gaat?
De volgende dag nog maar een keer een test gedaan, voor de zekerheid. En ja, ook die gaf duidelijk aan dat ik zwanger was.

Op dat moment was ik 5 weken zwanger, dus ik belde de dokter op om te vragen wat er nu allemaal moest gebeuren. Verloskundige kiezen en bellen voor de eerste afspraak.
Op de dag dat ik 9 weken zwanger zou zijn, mocht ik bij de verloskundige langs voor een eerste echo. Ik kon gewoon niet wachten om het kindje te zien dat in mijn buik aan het groeien is, want het was nu nog zo onwerkelijk!
De 8ste week ging in en ik begon de dagen af te tellen. Het was dinsdagavond en die vrijdagmiddag zou ik zien dat ik zwanger was.
Woensdagochtend werd ik wakker. Ik voelde me prima, maar voelde een drang om naar het toilet te gaan. Ik zat net, toen ik mijn lichaam voelde leegstromen:… “Nee toch, niet nu net twee dagen voor de echo”, maar het voelde toch echt of alles eruit viel. Veel bloed en stolsels… Dus ja, het kon niet anders dan een miskraam zijn. Helaas kon ik het niet opvangen, omdat we een "plons" WC hebben.
Vol verdriet de dokter en de verloskundige gebeld om het te vertellen. De verloskundige vond het een goed idee om toch de afspraak te laten staan om te kijken of de baarmoeder "mooi" leeg was geworden.

Daar zit je dan te wachten bij de verloskundige, allemaal babyspulletjes om je heen en geboortekaartjes aan de wand… En jij komt voor een echo van je "lege" baarmoeder. Het was allemaal zo dubbel.
Dan mocht ik gaan liggen en voor het eerst kreeg ik een echo van mijn buik. Na een paar seconden vond ik het toch raar wat ik zag op de monitor. De verloskundige kwam dan ook met: “Ik heb goed nieuws voor je. Je bent nog zwanger! En wel van een tweeling!”
“HUH? Wat was dat dan twee dagen geleden, wat ik verloor?”
Door goed rond te kijken in de baarmoeder, vond de verloskundige bloedresten en zei dat het wel eens een drieling geweest kon zijn. “HUH? Pardon?”
Na wat kiekjes te hebben gemaakt en gemeten hoe groot de kleintjes waren, stonden we weer buiten.
Wat was onze verbazing groot! Volgens mij, heeft het nog het hele weekend geduurd eer het echt tot mij doordrong: “Ik was zwanger en wel van een tweeling!”

Nu ben ik ruim 12 weken zwanger en op de misselijkheid, weinig eten en 6 kilo lichter na, gaat alles goed. Ze groeien goed en we duimen dat alles goed mag blijven gaan. Ik verlies nog steeds bloed, maar het kan nog een tijd aanhouden vooraleer al het restbloed weg is.
Ik ben wel nerveus, want van zwanger naar niet zwanger naar zwanger van een tweeling binnen enkele dagen, was toch een shock. Voor het eerst zwanger en dan gelijk een tweeling.!? Ach, ik heb nog 5 maanden om er aan te wennen.
Iedereen heel veel sterkte en succes met de zwangerschap, want het blijft een wonder van de natuur.

Groetjes,
Renate (33)

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld