Op weg naar de grootste verwezenlijking van onze liefde

, 1.856 keer bekeken

Door El op 17/11/2009 - 16:31:

Ons verhaal start in februari 2009. Op Valentijn besluiten mijn man en ik om voor onze kinderwens te gaan. Ik laat mijn pil en krijg na 35 dagen voor het eerst mijn “echte” regels door. Enfin, we zijn dolgelukkig dat de werking van de pil al gedaan is.
Na nog eens 45 dagen beginnen we een beetje te hopen en doen we een zwangerschapstest: helemaal negatief. Geen licht of vaag streepje te zien in geen enkele mogelijke positie.

Na gebeld te hebben met de gynaecoloog (die vond dat een cyclus van 50 dagen wel lang werd), ging ik bij hem op onderzoek. We kregen meteen te horen dat ik PCO-syndroom had. Lap, mijn droom van snel in verwachting te zijn, was aan diggelen geslagen. Er werd een bloedtest gedaan die de diagnose bevestigde. Een te hoog gehalte aan testosteron! Stel je voor, ik zie er behoorlijk vrouwelijk uit en toch heb ik teveel testosteron. Enfin, na een maandje kon ik er af en toe al mee lachen.
De gynaecoloog schreef me Cl*** voor omdat het anders heel lang zou duren eer ik spontaan zwanger zou worden.

De eerste kuur met 1 pilletje leverde geen eisprong op. Wat was ik teleurgesteld! Ik had overigens nog steeds geen regels gehad en bleek niet zwanger te zijn.
De gynaecoloog schreef me niks voor om mijn menstruatie op te wekken en dus kon ik één week later alweer met een tweede dosis (twee pilletjes) beginnen. En ja, hoor, ik had een eisprong!
Dit werd bevestigd door een positieve ovulatietest op 01/06/2009.
Ondertussen werd het zaad van mijn ventje getest en dat bleek “goed” te zijn. Dus werd er één week na de vermoedelijke eisprong bloed getrokken en ja, hoor: mijn progesteron was de hoogte in gevlogen! Ik had een eisprong gehad.

Nog eens een week later bleven mijn regels uit. Met een bang hartje testte ik op 18/06/2009 en wat verscheen er op de test: een licht positief streepje. Na bloed te laten trekken wisten we het zeker: WE waren ZWANGER!
Op vrijdag 03/07/09 gingen we naar de gynaecoloog voor onze eerste echo. Ik veronderstelde dat ik dan bijna 7 weken zwanger zou zijn. Hopelijk zat het vruchtje op de juiste plaats!
Heel droevig nieuws gekregen. Op woensdag 01/07/09 werd het vruchtje afgedreven. Ik had een miskraam gehad op 6 weken…

Met nieuwe moed beginnen we aan onze volgende poging. Het risico zat er natuurlijk in, gezien ik wat problemen had met mijn hormoonhuishouding.
Ondertussen zijn we reeds 4 maanden verder en ben ik nog steeds niet zwanger.
Vorige maand kregen we te horen dat de beste vrienden van mijn man opnieuw zwanger zijn en dat mijn beste vriendin voor de eerste keer zwanger was.
Gezien niemand van hen weet dat wij problemen hebben om een kindje te krijgen, zeggen ze soms nogal pijnlijke zaken. Zo vertelde mijn vriendin me dat ze geen schrik had voor een miskraam want als God iets geeft, neemt hij dat niet meer af. Zij zijn super christelijk. Wij daarentegen zijn niet gelovig, en dus begon ik me al af te vragen of dat de reden is dat het bij ons niet lukt.
Ik merk dat ik niet meer wil afspreken met mensen die een leuk nieuwtje hebben omdat ik vrees dat ze gaan vertellen dat ze zwanger zijn. Ik heb het heel moeilijk met het feit dat ik zo denk en voel. Ik ben gewoon heel erg jaloers op het geluk van onze vrienden en tegelijkertijd haat ik jaloezie.

Op 23/11/09 starten we in Jette. Enfin, ik hoop toch dat we dan meteen te kunnen starten. Ons vorige gynaecoloog raadde ons aan om meteen IUI te doen. Anderzijds wil mijn ventje eerst nog wat natuurlijk proberen... Tja, kinderen krijg je nu eenmaal met z’n tweetjes. Ik heb anderzijds veel meer zin om meteen naar IUI over te gaan.

Soms heb ik het ontzettend moeilijk met het feit dat ik geen kindje krijg. Dan heb ik echt dagen waarin ik denk aan het nut dat ik leef en of ik deze pijn wel kan blijven dragen.
Anderzijds ben ik blijkbaar nog niet echt depressief omdat er nog steeds meer dagen zijn waarin ik leef met hoop.

Nu is het weer zo'n lastige periode...
El

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld