Kinderwens

, 1.071 keer bekeken

Door Katty op 11/07/2005 - 22:51:

De vraag “of we kinderen wilden”, was er al in onze eerste gesprekken samen. Zoals ieder koppel wil je elkaar natuurlijk eerst wat beter leren kennen. Maar na twee jaar vonden we onze relatie wel sterk genoeg om aan kinderen te beginnen.
Ik wou mijn vriend, als verjaardagscadeau, meenemen naar de gynaecoloog om mijn spiraaltje te laten verwijderen zodat we aan de uitbreiding van ons gezinnetje konden beginnen. Maar het lot besliste er anders over…

Door aanhoudende buikpijn moest ik met spoed geopereerd worden. Er zat bloed in mijn buik en men wist niet waar dat vandaan kwam. Tijdens die operatie stelde men vast dat ik heel wat darmvergroeiingen had. Ook mijn twee eileiders waren door die vergroeiingen aangetast en ze daardoor niet doorgankelijk waren.
Ik was nog maar net terug op mijn kamer, toen de dokter ons kwam vertellen dat het onmogelijk was om op een natuurlijke manier kinderen te krijgen. Ik moest zo snel mogelijk met IVF beginnen. Wat er op dat moment door mij heen ging, is niet te beschrijven. Het was net alsof ze een stukje van je persoon afnemen, alsof je op dat moment niet meer heel bent als vrouw. Dat was het moment dat er ons een zware weg stond te wachten. Het ergste was dat ik, tegen iedereen die me horen kon, wou uitschreeuwen: “Waarom??!!”

Het onbegrip en de uitspraken die de mensen als reactie erop geven, geven je het gevoel dat je helemaal alleen staat: “Er zijn zoveel mensen die geen kinderen kunnen krijgen. Je moet niet overdrijven, je zult zo wel zwanger raken. Je moet je niet laten hangen. Je maakt er een drama van, enz...”
Ik heb me nog nooit in mijn hele leven zo alleen gevoeld. Samen was het ook moeilijk om erover te praten, omdat je elkaar niet wil kwetsen.

Zes maanden later zijn we met IVF begonnen, maar ik was door de steeds aanhoudende buikpijn totaal verzwakt. Ik kreeg zware pijnstillers en kon een maand mijn bed niet uit. Dat mijn eigen moeder mij toen niet eens is komen bezoeken, heeft me enorm gekwetst…
Maar uiteindelijk hebben we de strijd gewonnen. Ik ben 4 maanden zwanger!
We zijn dus dolgelukkig want binnenkort krijgen we dan toch ons gezinnetje!

Katty

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld