Twee kinderen op dezelfde dag geboren.

, 1.423 keer bekeken

Hallo,

Ik heet Inge, ik ben getrouwd en heb een zoontje van 4 en een dochtertje van 14 dagen. Mijn kindjes zijn allebei op dezelfde dag geboren.
Ik was namelijk in februari gestopt met de pil. Ik dacht als we dat doen dan word het niet in februari geboren. Maar het werd maart… april en ja, hoor, in mei was ik dan zwanger. Van de eerste was ik namelijk meteen de eerste maand zwanger. Ik dacht dat het deze keer misschien weer zo zou zijn. Maar goed, ik was nu zwanger en ik was uitgerekend op 17 februari.

De eerste maanden was ik erg ziek. Ik was op drie maanden 8 kilo afgevallen. In die drie maanden heb ik ook nog 2 echo's gehad want de dokter dacht dat ik misschien verder dan gedacht was. Maar helaas, het was niet zo. Ik was gewoon die weken zwanger die de echo's aangaven.
Na drie maanden begon ik eindelijk een beetje aan te komen. Ik begon ineens heel erg te groeien, niet in gewicht maar in de breedte. Dus weer een echo. Maar het bleek een groeispurtje geweest te zijn.
Na vijf maanden ben ik dan bij de fysiotherapeut terechtgekomen, vanwege mijn bekken. Ik heb ook zo'n bekkenband gehad maar dat mocht niet baten. De therapeut heeft mij een aantal oefeningen gegeven. Later bleek dat ik verkeerd liep en daardoor had ik dus last van mijn bekken. Het ging een tijdje goed. Tot november, toen moest ik stoppen met werken. Ik werkte toen halve dagen en dat kon ik ook al niet meer. Ik ben toen veel gaan rusten. Nou zal je denken, je hebt toch nog een zoontje rondlopen. Inderdaad, maar mijn man was thuis want hij heeft een spierziekte en hij zit in de WAO. Alleen kan hij gelukkig per 1 maart weer aan het werk. Hij denkt dat hij het gaat redden dus ik laat hem maar. Ik heb van de fysiotherapeut ook krukken gekregen want het ging echt niet meer.
Halverwege januari, toen kreeg ik ineens elke avond om de 8 minuten een beetje weeën. Ik vond het een beetje te vroeg dus ik heb de verloskundige gebeld en die zei dat ik mijn urine in moest leveren bij de dokte. Zo gezegd, zo gedaan. Ik had een blaasontsteking en daardoor kreeg ik voorweeën.

Toen werd het 8 februari. Mijn zoontje had op de peuterschool getrakteerd want hij was er die dag voor het laatst en hij was jarig de dag erna. Ik had die dag al veel harde buiken en een beetje onrustig gevoel in me. Ik dacht: "Het zal toch niet waar zijn?!"
's Middags ben ik nog de stad in geweest. Om 4 uur werden de weeën regelmatig. Alleen ze zakten weer af en toen kwamen ze weer regelmatig. Ik had de verloskundige al gebeld en die vroeg hoe lang de weeën aanhielden, dat was 30 seconden. Ze adviseerde mij om pas terug te bellen als ze 1 minuut aanhielden. Maar aangezien de bevalling van mijn zoontje maar 3 en een half uur duurde, dacht ik: "Ik bel op tijd."
Toen werd het 9 uur 's avonds. Mijn man had ondertussen de film 'Pearl Harbour' opgezet maar die heb ik door de weeën niet echt gevolgd. Weer de verloskundige gebeld en die raadde mij aan nog even te wachten. Om halfelf Weer gebeld. Toen zei ze dat ik even moest douchen. Ik ben toen gaan douchen, daarna ben ik op mijn bed gaan liggen en toen gingen de weeën over in persweeën. Dus weer de verloskundige gebeld en die kwam er meteen aan. Ik ben toen heen en weer gaan lopen want zo kon ik ze makkelijker opvangen. Toen ik bij mijn man stond, voelde ik ineens iets tussen mijn benen. Ik zei tegen mijn man: "Ik moet liggen want het komt eraan."
Die heeft me op het bed geholpen en zag het kopje toen al komen maar de verloskundige was er wel nog niet. En de vliezen waren ook nog niet gebroken. Toen heb ik nog een keertje geperst. Ondertussen was de verloskundige gearriveerd. Die had haar jas nog niet eens jas uit en ze had nog maar één handschoen aan. Met die hand heeft ze de vliezen gescheurd en toen kwam mijn dochter ter wereld. En wij die dachten dat het weer een jongentje zou zijn want dat dachten we op echo te hebben gezien. Ze is geboren met de navelstreng tussen haar benen en dat hadden we dus aanzien voor een piemeltje. Maar het was dus een meisje!

Alles was goed met haar. Ze had een apcarscore van twee maal een tien. Het gebeurde allemaal om halfeen 's nachts. Ons zoontje, dat boven lag, heeft helemaal niks in de gaten gehad.
Rond een uur of halfvier ging de verloskundige weg. We hadden geen kraamverzorgster want dat allemaal niet nodig. Toen hebben mijn man en ik nog een uurtje geslapen.
Mijn zoontje was om 6 uur al wakker zoals altijd. Hij was die dag jarig en had dus op zijn verjaardag een zusje gekregen!

Inge

Hallo,

Hier ben ik weer.
Melanie is nu ondertussen 5 maanden en 16 dagen en het gaat heel erg goed. In het begin gaf ik borstvoeding maar na twee weken ben ik daar mee gestopt want ik had te weinig voeding. Het bleek ook wel want ze viel alleen maar af, ze kwam geen gram aan. Toen ben ik met Frisolac begonnen. Na een week ben ik op Frisolac Extra overgeschakeld want ze had heel veel honger. Vanaf toen ging het goed en kwam ik ook aan mijn nachtrust toe. Na twee maanden sliep ze eindelijk 's nachts door.
Het is een enorm lachebekje en ze lacht bijna naar iedereen. Ze heeft nu ondertussen twee tandjes en de eerste kies komt er ook al aan.
Haar broertje is heel erg goed voor haar. Hij helpt mij erg goed met verschonen en met in bad doen. Van zodra Melanie haar broertje ziet, begint ze te schaterlachen. Het zit dus wel goed met die twee.
Mijn man is na anderhalf jaar WAO weer volledig aan het werk en ook dat gaat heel erg goed.
Ook ik ben weer aan het werk. Ik vind dat heerlijk want op mijn werk kom ik tot rust. Het is wel heel erg druk met twee kinderen maar dat weet iedereen wel.
Na de geboorte van mijn zoontje heb ik postnatale depressie gehad. Maar het gaat nu zo goed met mij dat ik daar geen last van heb. Ik voel me beter in mijn vel en wat wil ik nog meer dan een jongen en een meid?

Inge

Inloggen

Let op: Je login van de oude site werkt hier niet! Kijk hier voor meer info.

Hou me aangemeld